Re: Proces
Correctie : Jacques Vereecke, voorzitter van het assisenhof.
You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Filière Boraine → Proces
Correctie : Jacques Vereecke, voorzitter van het assisenhof.
Advocaat burgerlijke partijen
Jacqueline Rousseau: vertegenwoordigde de Belgische staat en het ministerie van Landsverdediging. Zij hadden zich burgerlijke partij gesteld voor de feiten in Nijvel (moord op Marcel Morue).
Ik was nog twee andere burgerlijke partijen vergeten. Dit is het volledige overzicht:
Mr. De Raedemaker, voor Delhaize
Mr. Rousseau, voor de Belgische staat
Mr. Sipido, voor de verzekeringsmaatschappij die de invaliditeit betaalde van de in Eigenbrakel beschoten politieman.
Het is me nooit eerder opgevallen maar onderzoeksrechter Schlicker is nooit komen getuigen op het Borinage-proces:
(…) Intussen heeft advocaat-generaal Dessart vernomen dat onderzoeksrechter Schlicker nog tot het einde van deze maand in ziekteverlof zal zijn. De verdedigers willen nog overleggen over de vraag of zij van zijn getuigenis willen afzien.
Bron: Gazet van Antwerpen | 19 April 1988
(...) Ook werd nog meegedeeld dat onderzoeksrechter Schlicker wegens ziekte niet kon komen getuigen, waarna de verdediging aan de ondervraging van de betrokkene verzaakte.
Bron: Gazet van Antwerpen | 27 April 1988
Verwarrend getuigenis van Josiane Debruyne
Josiane Debruyn, echtgenote van beschuldigde Jean-Claude Estiévenart, die vorige week woensdag niet op tijd kwam om haar plaats in de bank der beschuldigden in te nemen, is donderdag dan toch als getuige opgeroepen. Iedereen hoopte eindelijk te vernemen waarom zij het wapen van haar man, de bekende Rüger die hij van Cocu kocht, naar de rijkswacht van Colfontaine heeft gebracht. Het verhaal dat zij daarrond heeft opgedist bracht net zo min zekerheid als wat de juryleden tot nog toe in het geruchtmakend proces te horen kregen.
“Ik kreeg een naamloos briefje, op ruitjespapier uit een agenda, waarin mij gevraagd werd het wapen bij te houden. Maar met mij doet men niet wat men wil. Ik heb het teruggehaald bij Jo Carabine, aan wie mijn man het al doorverkocht had, en ik heb het zelf naar de rijkswacht van Colfontaine gebracht. Ik nam aan dat het wapen iets op gang zou brengen. Dat deed het ook, maar alles keerde zich tegen ons en nu zitten wij hier”, aldus Debruyn.
Zij beweert nog meer briefjes gekregen te hebben. Eén voor een afspraak dat zij verscheurde en één dat ondertekend was met “Christian”, niet toevallig de voornaam van rijkswachter Amory, aangehouden in de zaak Mendez. Het eerste briefje zou Debruyn in een notaboekje voor haar echtgenoot verborgen hebben. Het boekje kleefde zij met snelverband onder een kast. Maar het boekje is verdwenen sedert er bij haar een huiszoeking werd verricht en is nooit teruggevonden. In het volumineuse dossier van deze zaak zit een lange lijst van “verloren” bewijsstukken.
Debruyn beweert dat zij het bestaan van de briefjes voor haar echtgenoot altijd verborgen heeft gehouden, om ruzies te vermijden. Estiévenart kocht de Rüger trouwens omdat zij een wapen had gevraagd, bang als ze was toen haar man tijdens de weekends in de gevangenis zat. Er was dan éénmaal met een jachtgeweer op de voordeur van hun woning geschoten.
Maar de Rüger vond zij te zwaar, reden waarom Estiévenart hem doorverkocht aan Giuseppe Sferazza, Jo Carabine, die het wapen in een dronken bui kocht.
Debruyn, in zwart leren vest en dito spannende lange broek, gaf een vermoeide indruk na een week in de gevangenis. Advocaat-generaal Dessart neemt zij kwalijk dat hij in zijn akte van beschuldiging aanstipt dat zij in 1956 al lichtzinnig was, dronk en alle mogelijke gebreken had. “Ik was toen 8 jaar”, zegt zij. “Een tikfout in het jaartal”, zegt het openbaar ministerie.
's Ochtends hadden deskundigen van de Koninklijke Militaire School, Hoet, François en Celens getuigd dat de Rüger “mogelijk maar niet zeker” bij de overval in Genval kan gebruikt zijn, maar niet in Halle. Hun uitleg was de best gestoffeerde van alle deskundigen, misschien omdat het Openbaar Ministerie bij het begin van de zitting, toen bij het begin van de zitting, toen de drie deskundigen nog in de zaal zaten, het getuigenis van een Franse deskundige van woensdagavond had afgeschilderd als waardeloos, omdat hij “vervalste” illustraties had gebruikt.
Namens de verdediging zei Mr. Moerman verbaasd te zijn over de systematische kritiek die hij als een “pre-rekwisitoor”bestempelde. Hij zei dat negatieve verslagen van deskundigen als “storend” worden ervaren door de advocaat-generaal.
Een verademing was getuige Wijns, lid van de BOB in Bergen die de beschuldigden zeer goed kent. Hij noemde Cocu “moeilijk te vatten”, Baudet een “bangerik”, Vittorio een “speciale” die op een vraag antwoordt met een vraag, Estiévenart een “folkloristische figuur”, Bouaroudj “moeilijk te verstaan”.
“Met slagen win je niets, maar er zijn wel duizend truuks om zo'n kerels uit hun hol te lokken”, zei de goedaardige, ervaren BOB’er, die niet gelooft dat Baudet tijdens ondervragingen geslagen werd.
Vanaf vandaag komen de getuigen van de diverse overvallen aan de beurt.
Bron: Gazet van Antwerpen | 15 April 1988
Bouaroudj vrij
Het Hof van Assisen van de provincie Henegouwen heeft dinsdag beslist om nog een verdachte van de zogenaamde Borinage-bende vrij te laten. Het gaat om Kasi Bouaroudj. De overige vier beschuldigden, nl. Michel Cocu, Michel Baudet, Adriano Vittorio en Jean-Claude Estiévenart blijven echter in de gevangenis om redenen van openbare veiligheid.
Maandag was al een zesde verdachte, Josiane Debruyn, in vrijheid gesteld. Vorige week werd het assisenproces tegen de Borinage-bende sine die opgeschort na nieuwe onthullingen in het Nijvelse onderzoek in de zaak Mendez. De verdediging vroeg daarop de vrijlating van alle beschuldigden.
Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Januari 1988
Het is me nooit eerder opgevallen maar onderzoeksrechter Schlicker is nooit komen getuigen op het Borinage-proces.
Foutje van mij: Schlicker is wel komen getuigen in het "eerste proces". Wanneer het proces in april 1988 terug van start ging, is hij niet meer komen getuigen wegens ziekte.
Onderstaand artikel van maart 1985 beschrijft hoe het onderzoek naar de Bende van Nijvel in maart 1985 in een moeilijke fase zat. De drie nog aangehouden verdachten - Michel Cocu, Adriano Vittorio en Michel Baudet - zouden mogelijk niet voor het hof van assisen verschijnen, maar voor de correctionele rechtbank van Nijvel.
Volgens het artikel vond het parket het dossier te zwak en te "fragiel" voor een assisenproces, ondanks de enorme omvang van het onderzoek (veertien dozen met telkens honderden pagina’s). De magistraten wilden de drie verdachten wel in de cel houden omdat ze hen als gevaarlijke criminelen beschouwden.
Concreet wilde justitie zich voorlopig beperken tot één feit waarvoor er bekentenissen waren: de overval op de Delhaize van Genval op 11 februari 1983. Bij die overval was geschoten, maar er vielen geen doden. Daardoor kon het dossier correctioneel behandeld worden. Het artikel suggereert dat justitie het dossier "opsplitst" om toch minstens een veroordeling te verkrijgen en zo de voorlopige hechtenis van de verdachten te verlengen.
Les “tueurs tous” du Brabant wallon passeront devant la correctionnelle
C'est lors de leur prochaine comparution, le 8 avril, devant la chambre du conseil de Nivelles, que les trois derniers personnages détenus dans l'affaire dite des tueries du Brabant wallon pourraient connaitre le sort que la justice entend leur réserver dans les prochains mois.
Il n'est, bien sûr, pas question d'une remise immédiate en liberté. Les autorités nivelloises entendent conserver «sous la main » ceux qu'elles tiennent toujours, preuves à l'appui, comme de très dangereux truands.
Il n'est pas question de leur renvoi devant les assises du Brabant dans un avenir proche. Mais il est plus que jamais question du renvoi de Michel Cocu, Adriano Vittorio et Michel Baudet devant le tribunal correctionnel de Nivelles.
Explication? Il apparaît évident que le dossier, pourtant riche de quatorze cartons, représentant chacun à peu près huit cents pages, demeure infiniment trop fragile, aux yeux du parquet de Nivelles, pour permettre le procès d'assises de ceux que l'on soupçonne toujours d'appartenir à la bande de Nivelles et du Borinage.
Mais il y a que d'autres personnes sont, de toute évidence, en liberté, qu'elles n'ont jamais été inquiétées et qu'elles risquent fort de ne jamais l'être si l'enquête, effectuée au départ de Nivelles avec les moyens du bord, ne connait pas un nouvel envol.
Seule l'attaque du Delhaize de Genval, le 11 février 1983, a fait l'objet d'aveux dans le chef de Vittorio, de Baudet et de Cocu. Cette agression s'était déroulée façon “classique”. Un coup de feu avait été tiré. Mais il n'y avait pas eu mort d'homme et l'affaire ne représente qu'une goutte d'eau dans l'ensemble des mésactions attribuées aux tueurs fous.
Alors, la justice “scinde”, elle “saucissonne”, et le parquet de Nivelles se contentera, dans un premier temps, de porter cette seule affaire à la connaissance de la justice correctionnelle.
De quoi obtenir la condamnation des trois suspects, et de justifier, ainsi, leur maintien pour quelques mois, sous les liens du mandat.
On s'oriente donc tout net vers un premier proces - à Nivelles - dans quelques mois, avant un autre - mais quand? - devant les assises. Cocu et Baudet ont été examinés par les psychiatres. Vittorio doit encore l'être et c'est la rentrée de ce dernier rapport d'expertise mentale qui déterminera la date du renvoi. Cela devrait être assez rapide.
Aucun commentaire de source autorisée. A Nivelles, jours le “black out”. Mais il est certain que l'annonce du choix de cette solution a tout de même fait. dire à certains que, dans l'affaire des tueries sanglantes, la montagne accouche tout doucement d'une souris. Ce qui signifie surtout que, dans ce dossier où il est question de la mort de douze innocents, la partie la plus importante du travail policier reste effectuer, après quinze mois de piétinement.
Dans n'importe quel pays limitrophe, ce constat suffirait à ce que l'autorité de police prenne des mesures. En Belgique, ce n'est, apparemment, pas le cas!
Bron: La Dernière Heure | 8 Maart 1985
Dit is een artikel dat deze zomer in Le Vif verscheen.
De zogenoemde Borains, een groep randfiguren uit de Borinage, werden verdacht van betrokkenheid bij misdrijven van de Bende van Nijvel uit 1982 en 1983. De verdenking steunde onder meer op bekentenissen die onder druk zouden zijn verkregen en op ballistisch onderzoek dat later onjuist bleek. In 1988 sprak het assisenhof hen vrij.
De vrijspraak betekende niet dat de verdachten hun leven weer onbezorgd konden oppakken: de verdenking en de publieke aandacht bleven hen achtervolgen. De zaak geldt bovendien als voorbeeld van een ontspoord onderzoek, terwijl vragen over mogelijke betrokkenheid of kennis van sommige leden van de groep bleven bestaan.
La filière boraine, des acquittés condamnés à vie
Quelques acquittements, retentissants, ont marqué les esprits et fait évoluer le regard de la Justice. Quatrième volet estival: la filière boraine, ces marginaux accusés d’être les tueurs du Brabant, même après leur mort.
Le logement de Michel Cocu à Boussu était, paraît-il, bien tenu lorsque les policiers l’ont fouillé quelques jours après ses funérailles, dans le courant du mois de décembre 2016. Ce qu’ils cherchaient: d’éventuels indices laissés par cet ancien policier communal à la vie cabossée, décédé des suites d’un cancer à l’âge de 65 ans. Michel Cocu était le principal suspect de la filière dite “boraine”, une demi-douzaine d’individus originaires de la région montoise que les enquêteurs tenaient pour être les “tueurs fous du Brabant”. (...)
Lees hier het hele artikel » Nieuws
Bende van Nijvel → Filière Boraine → Proces
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.