1,001

Om nog is terug te komen op het aangevraagde plaatje.
Was er iemand op de parking die avond aanwezig die mss de "verkeerde" diamanten had meegenomen?

scherpenheuvel is een streek in zuid afrika aan de brede rivier,
waar in de jaren 80 de diamanten voor het oprapen lagen, bovengronds bedoel ik dus, geen mijnbouw of dergelijke nodig.  En aangezien er in 1984 zware rellen zijn uitgebroken in scherpenheuvel tegen het extreem rechtse apartheidsregime zullen er toen wel mensen geprofiteerd hebben van de chaotische toestand om te smokkelen,
Paul simon heeft er in 1985 zelfs een liedje over gemaakt "diamonds on the sole  of her shoes".

De schrijfwijze wisselt tussen scherpenheuvel en scherpenheuWel? ligt iets onder worcester.

1,002

Ik wil hiermee bedoelen dat achter de nummerkeuze een heel duidelijke boodschap kan zitten. Indien men de toenmalige extreem rechtse zuid afrikaanse apartheidstaat tegen zich kreeg mocht ge heel de wereld afvluchten ze zullen u gevonden hebben. Over wie spreken we dan ? Het toenmalige CCB, vlakplaas, z-squad, brigade 32, c1, BOSS, koevoet,.. 
Aangezien het toenmalige BOSS en CCB in brussel actief waren in die periode en hun voetvolk voor missies ronselde tussen het sheraton hotel en het noord station.
Het kan ook verklaren waarom al die daders dat beweren dat ze er ingeluisd zijn, ook effectief "ingeluisd" zijn.
Het stappenplan voor een missie bij het ccb zag er als volgt uit:

Het 'rode plan' was gericht op slachtoffers en gedetailleerde maatregelen die tegen hen moesten worden genomen. Het scenario, zoals beschreven door Max Coleman in A Crime Against Humanity: Analysing the Repression of the Apartheid State , was als volgt:

Stap 1: Een persoon of een doelwit zou worden geïdentificeerd als een vijand van de staat. Een cellid zou dan de opdracht krijgen om het 'doelwit' te bewaken.

Stap 2: Een project, dwz de eliminatie van een doel, wordt geregistreerd bij de coördinator. De coördinator laat het project dan autoriseren door de regiomanager en de algemeen directeur.

Stap 3: Het CCB-lid zou dan een verkenning doen om de bewegingen van het doelwit te bestuderen met het oog op het elimineren van hem of haar.

Stap 4: De operatieve zou de meest praktische methode voorstellen aan de directeur. Als de directeur van mening was dat deze methode efficiënt was, zou hij het voorstel ondertekenen tijdens een zogenaamde 'in-house' bijeenkomst. Daar konden aanpassingen aan het plan worden aangebracht voordat het werd goedgekeurd. Het budget zou in overweging worden genomen en er zou financiering beschikbaar worden gesteld voor het project. De financiering zou komen uit het budget dat de Defensiemacht toekende aan CCB-activiteiten. Er zijn aanwijzingen dat geld altijd contant werd betaald.

Stap 5: De coördinator wordt verzocht de benodigde wapens en munitie zoals limpetmijnen, gif- en/of scherpe munitie of andere logistieke ondersteuning zoals transport etc. ter beschikking te stellen.

Stap 6: Het project zou worden uitgevoerd en het doel zou worden geëlimineerd. Hiervoor kon het cellid de hulp inschakelen van zogenaamde 'onbewuste leden'. Dit waren in wezen onderwereldcriminelen die, voor geld, zouden doden volgens de instructies. Deze 'onbewuste' leden werden nooit op de hoogte gebracht van het motief of de SADF-verbinding - meestal werd een vals motief opgegeven.

In dit stappenplan worden lokale criminelen pas bij stap 6 ingeschakeld, en weten dus totaal niet waar ze aan meewerken.

En het ccb en BOSS waren toen ook goede vrienden met toenmalige vlaams blok, in zuid afrikaanse documenten van de waarheidscommisies hierover word het amateurisme van sommige missies toegechreven aan het "vlaams blok" .

Zoals de liquidatie van godfrey motsepe in brussel in 1988 die 3 keer mislukte en waar ze zelf een 11kg zware bom hebben moeten gebruiken