In oktober 1972 stond de bende terecht voor het assisenhof van Brabant. Jean Caporale werd veroordeeld tot 25 jaar dwangarbeid en na het uitzitten van deze straf zal hij 20 jaar lang ter beschikking blijven van de regering. De drie overige beklaagden, waaronder Luc Sibille, kregen elk 20 jaar dwangarbeid. Het viertal werd bovendien levenslang beroofd van zijn politieke en burgerrechten.

Jean Caporale en bendeleden maandag voor Assisenhof

Maandag zal de gangsterbende Caporale verschijnen voor het Assisenhof van Brabant, voorgezeten door raadsheer Screvens. Behalve de 43-jarige Jean Caporale, een handelsdirecteur zonder gekende woonplaats, zullen de 37-jarige Jean Leclercq, decorateur, ingeschreven Bloemenstraat te Brussel, de 29-jarige Luc Sibille, caféhouder uit Waterloo en de 25-jarige Luc Deschrijver, bediende zonder gekende woonplaats, terechtstaan.

De beschuldiging vermeldt dat de vier betichten rechtstreeks of onrechtstreeks de hand hadden in twee gewapende overvallen. In het eerste geval betreft het de hold-up gepleegd op 9 april 1970, in een kantoor van de Generale Bankmaatschappij te Watermaal-Bosvoorde. Hierbij werd de gerant, de h. Paul Ravet, neergeschoten en werd 291.000 fr. buitgemaakt. Op 9 maart 1970, werd nog een overval gepleegd in een kantoor van de Bank van Brussel, te Overijse, waarbij dit keer 260 000 fr. werd geroofd.
Sibille en De Schrijver waren rechtstreeks bij deze overvallen betrokken, doch de feiten werden volgens de beschuldiging gepland door Caporale en Leclercq, die nochtans alle medeplichtigheid loochenen.

Sibille alleen overviel nog op 12 augustus 1970 de bediende van een wisselagent, de 69-jarige Viktor Gulden, die hij met de kolf van zijn revolver neersloeg en vervolgens van 55.000 fr. en 500 DM. beroofde. Bij deze feiten worden eveneens Caporale en Leclerq beschuldigd van medeplichtigheid, wat ze nogmaals ontkennen.

Jean Caporale wordt verdedigd door Mr. Guy François, Jean Leclercq door Mr. José Saels, Luc Sibille door Mr. Pascale Van der Veeren en Luc De Schrijver door Mrs. André Dumont en Erik Vergauwen.

Advocaat-generaal Decant vertegenwoordigt het openbaar ministerie. Er wordt een 50-tal getuigen gehoord. Vermoedelijk zullen de debatten anderhalve week in beslag nemen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 September 1972

Bendeleider Caporale pleit onschuldig

Voor het Assisenhof van Brabant, voorgezeten door raadsheer Screvens, begon maandag het proces van vier gangsters beschuldigd van deelname aan verschillende hold-ups, gepleegd in het Brusselse en omgeving. Het zijn de 43-jarige Jacques Caporale, handelsdirecteur zonder gekende woonplaats, de 37-Jarige Jean Leclercq, decorateur, Bloemenstraat 18 te Brussel, de 29-jarige Luc Sibille, caféhouder, Brusselsesteenweg 77 te Waterloo, en de 26-jarige Luc De Schrijver, bediende, zonder gekende woonplaats.

Het viertal wordt ervan beschuldigd betrokken te zijn geweest bij twee overvallen, gepleegd op 9 maart en 9 april 1970. Bij de eerste overval gepleegd ten nadele van de Bank van Brussel te Overijse, werd door Sibille en De Schrijver een bedrag van 260.000 fr. buit gemaakt. Bij de tweede overval, gepleegd in het kantoor van de Generale Bankmaatschappij te Watermaal-Bosvoorde werden eveneens door Sibille en De Schrijver 219.000 fr. geroofd. Tijdens die overval werd de gerant van de bank, de h. Paul Van Ravet, neergeschoten.

Volgen Sibille en De Schrijver werden deze twee overvallen op touw gezel door Caporale en Leclercq, maar die ontkennen.

Eén derde overval werd gepleegd op 12 augustus 1970 door Sibille alleen. Een 69-jarige wisselagent, de h. Victor Gulden, werd hierbij neergeslagen met de kolf van een revolver en Sibille roofde toen 55.000 fr. 500 DM. Ook deze overval zou gepland zijn door Caporale en Leclercq, wat deze laatsten nogmaals loochenen.

Schuilplaats

Caporale, Leclercq en Sibille werden op 31 augustus 1970 aangehouden in een villa aan de Tulpenstraat te Kraainem. Daar werden twee verschillende schuilplaatsen verscheidene vuurwapens en een grote hoeveelheid munitie ontdekt.

Jacques Caporale werd reeds in december 1952 door het assisenhof van Brabant veroordeeld tot 12 jaar dwangarbeid, wegens deelname aan gewapende overvallen.

Caporale wordt verdedigd door Mr. Guy François, Leclercq door Mr. José Sael , Sibille door Mr. Pascal Vander Veeren en De Schrijver door Mr. André Dumont en Erik Vergauwen, Het openbaar ministerie wordt vertegenwoordigd door advocaat-generaal De Cant, terwijl Mr. Robert Leclercq en Guy Delfosse de belangen van de burgerlijke partijen zullen verdedigen. De jury omvat evenveel dames als heren. Reeds na de voorlezing van de akte van beschuldiging deelden Mr. François en Saels mee dat Caporale en Leclercq onschuldig zullen pleiten. Deze twee beklaagden verschenen in een vrij slordige kledij voor de juryleden: beiden droegen een grove overjas met hemd zonder das.

Vermagerd

De ondervraging van Caporale nam een ganse namiddag in beslag. Sinds zijn arrestatie in augustus 1970, is hij 43 kg. vermagerd. Zijn slordige kledij weet hij aan het feit dat zijn kleren werden gestolen door zijn vriendin, Juliette Leclercq, zuster van beklaagde Jean Leclercq. Caporale beweerde niets te maken te hebben met de overvallen. Hij zou makelaar in onroerende goederen zijn geweest, maar kon dit niet bewijzen. Hij had geen bewijsstukken omdat alles in het geheim gebeurde, kwestie van geen belastingen te moeten betalen. Om Indruk te maken op de jury vertelde hij ook een tijd lang zijn kost te hebben verdiend met het vervoer van gehandicapte kinderen.

Voorzitter creven liet opmerken dat Caporale aanzienlijke sommen uitbetaalde om schulden te dekken, telkens Sibille en De Schrijver een slag hadden geslagen. Caporale antwoordde hierop dat hij geld leende van zijn vrouw, van wie hij gescheiden leeft. Zij zou hem 300.000 fr. geleend hebben, maar ook dit kon hij niet bewijzen.

Op de vraag waarom bij zich, tot de tanden toe gewapend, in de villa te Kraainem verschool in een hol beneden de open haard toen de politie binnenviel, zei hij dat het zien van een rijkswachter hem schrik aanjaagt.

Van beklaagde Leclercq werd vernomen dat de tuin rond die villa 78 aren groot was en ’s avonds verlicht werd met koplampen van auto's.

De ondervraging gaat vandaag verder.

Bron: Gazet van Antwerpen | 3 Oktober 1972

Caporale hield buit van overval voor zichzelf

Voor het Assisenhof van Brabant werd dinsdag het proces voortgezet tegen de vier gangsters die verscheidene overvallen In het Brusselse op hun geweten hebben. De 43-jarige Jean Caporale, de 37-jarige Jean Leclercq, de 21-jarige Luc Sibille en de 26-jarige Luc De Schrijver pleegden o.a. een hold-up in een bank te Watermaal-Bosvoorde en roofden er 291.000 fr. De gerant, Paul Ravet, werd toen neergeschoten.

Volgens de beschuldiging heeft het viertal ook de bankoverval te Overijse, die op 9 maart 1970 een som van 260.000 fr. opbracht, op zijn kerfstok. Caporale, Leclercq en Sibille worden er tevens van verdacht op 12 augustus 1970 de 69-jarige bediende van een wisselagent, de h. Victor Gulden, te hebben overvallen en hem van 55.000 fr. In Belgisch geld en 500 DM te hebben beroofd.

In uniform

Voorzitter Screvens voelde dinsdag beklaagde De Schrijver aan de tand in verband met de overval te Watermaal-Bosvoorde. De Schrijver zegde dat hij onmiddellijk na de feiten met Sibille naar de Herdersstaflaan te Oudergem reed, waar zij door Caporale werden opgewacht. Caporale bracht het tweetal met zijn wagen naar de villa te Kraainem, waar de bende sinds geruime tijd een onderkomen had gevonden.

Van de buitgemaakte 291.000 fr. mochten Sibille en De Schrijver geen frank voor zich houden. Caporale stak alles op zak en overhandigde nog dezelfde avond 50.000 fr. onder omslag aan de broer van beklaagde Sibille, die als kelner werkte in een café dichtbij de bank die werd overvallen.

Tijdens die overval te Watermaal-Bosvoorde waren Sibille en De Schrijver als paracommando gekleed. De uniformen werden later door Leclercq in het kanaal geworpen.

Dinsdag werd ook Caporale op de rooster gelegd. Hij vertelde dat hij als makelaar In onroerende goederen wel 1.300.000 fr. verdiende. Advocaat-generaal De Cant begreep niet waarom hij zoveel schulden had en zelfs de gas- en elektriciteitsrekeningen niet kon betalen.

Sibille werd ondervraagd over de overval op de 69-jarige wisselagentbediende. Sibille liep tijdens de vechtpartij een blauw oog op. Caporale verklaarde wel te hebben gezien dat Sibille een blauw oog had, doch hij dacht dat zijn makker eenvoudig uit een boom was gevallen en zich had gekwetst.

Voorzitter Screvens vroeg aan Sibille of hij bij elke overval “de poen” opeiste van zijn slachtoffers. “In geen geval de poen mijnheer de voorzitter. Ik was telkens beleefd en vroeg daarom altijd om het geld.”

“Wat niet belette dat u Paul Ravet een kogel in de buik schoot”, aldus de voorzitter.

Getuigenverhoor

Het getuigenis van onderzoeksrechter Ooms nam het grootste gedeelte van de namiddagzitting in beslag. Hij vertelde dat het gerecht enkele maanden na de overval te Watermaal-Bosvoorde vernomen had dat de daders, die beiden de voornaam Luc hadden, zich vermoedelijk bevonden in een villa te Kraainem. Er werd tevens ontdekt dat ook Caporale in deze villa verbleef. In gerechtelijke kringen was men nog niet vergeten dat Caporale in 1953 tot 12 jaar dwangarbeid was veroordeeld wegens het neerschieten van een politie-inspecteur bij het plegen van een overval. Meteen werd vernomen dat in de villa een vrouw met twee kleine kinderen woonde zodat de grootste omzichtigheid was geboden.

Op 31 augustus 1970 werden de villa en de tuin errond aan alle kanten door rijkswachters afgezet. De bewoners werden met een luidspreker verzocht zich over te geven. Het duurde niet lang of de zuster van Leclercq kwam met twee kleine kinderen naar buiten. Ook Sibille kwam met de handen in de lucht de rijkswachters tegemoet. Een losliggende tegel maakte het mogelijk de schuilplaats te ontdekken onder de open haard in de villa, waar Caporale en Leclercq zich hadden verborgen.

Leclercq verklaarde zich te hebben verstopt omdat hij nog zes maanden gevangenisstraf moest uitzitten, Caporale omdat hij al te veel schuldeisers had. De villa zelf had gepantserde deuren en in een plaats was een muur versierd met allerlei herinneringen aan Hitler-Duitsland, zoals vlaggetjes, aanplakbrieven, tijdschriften, enz. Caporale had deze voorwerpen in de oorlog verzameld toen hij lid was van een Hitler-organisatie.

Mr. François, advocaat van Caporale, stelde een hele reeks vragen aan de onderzoeksrechter, wat uiteindelijk tot een hevig incident met voorzitter Screvens leidde. De tussenkomst van stafhouder Kirchen was noodzakelijk om het geschil bij te leggen.

Het getuigenverhoor wordt woensdag verder gezet.

Bron: Gazet van Antwerpen | 4 Oktober 1972

Caporale verwijt onderzoeksrechter partijdigheid

Het getuigenverhoor in het proces van de bende Caporale voor het Assisenhof wan Brabant vordert traag, zodat vermoedelijk de gangsters langer dan voorzien op het beklaagdenbankje zullen zitten. Voorzitter Screven maakte bekend dat Juliette Leclercq, zuster van een van de beklaagden en een minderjarige jongeman, die herhaaldelijk in de woning van de gangsters te Kraainem kwamen, pas donderdagvoormiddag aan de tand zullen worden gevoeld.

Advocaat-generaal De Cant las een brief voor die hij zopas van Caporale had gekregen en waarin beklaagde hulde bracht aan het openbaar ministerie, maar zich beklaagde over onderzoeksrechter Ooms die volgens zijn verklaringen al te partijdig optrad tijdens het onderzoek.

Onderzoeksrechter Grondel weidde uit over de overval gepleegd op 12 augustus 1970 door beklaagde Luc Sibille op de 69-jarige Viktor Gulden, bediende van een wisselagent te Schaarbeek. Deze uiteenzetting werd geïllustreerd aan de hand van lichtbeelden om de jury toe te laten zich een precieze voorstelling te vormen van de feiten. Sibille kwam in de vroege ochtend het kantoor binnen met een revolver in de hand en zegde tot de bediende: “Hang het kind niet uit, geef mij je poen, ik doe je geen kwaad”.

De bediende greep plots de gangster vast bij de pols om hem te beletten in zijn richting te vuren. Er ging niettemin een schot af. De kogel vloog verloren waarna Sibille de bediende de neersloeg met de kolf van zijn revolver en hem nog enkele voetschoppen gaf. Sibille ging er vandoor met een portefeuille en de aktetas van het slachtoffer waarin 55.000 fr. in Belgisch geld en 500 D.M. staken.

Na zijn aanhouding zegde Sibille dat Caporale hem met zijn minibus tot bij het wisselkantoor had gebracht en dat Leclercq tijdens de feiten buiten de wacht optrok Dit wordt door de twee weliswaar ontkend.

Zedenfeiten

Vervolgens verklaarde de onderzoeksrechter dat Caporale vanuit de gevangenis meer dan 50 brieven zond aan minderjarigen die in de villa te Kraainem bij zedenfeiten waren betrokken. In deze brieven maande Caporale de jongeren aan een valse getuigen te zijnen gunste te komen afleggen voor de rechtbank, door te verklaren dat hij geen uitstaans had met de zedenfeiten in de villa.

Lichte afwijking

Wetsdokter Rillaert verklaarde dat de kogel die Sibille op Paul Ravet afvuurde dwars door de maag boorde, een long en de lever raakte. Het slachtoffer bleef lange tijd werkongeschikt. Psychiater Dumont oordeelde dat verstand en geheugen van Caporale normaal zijn. Een lichte neurotische afwijking vermindert in geringe mate zijn verantwoordelijkheid. Sibille lijdt duidelijk aan een minderwaardigheidscomplex, wat hem ertoe aanzette zich steeds vreemd te gedragen.

Dr. Van Looy stelde bij Leclercq een trage natuur, maar een normaal verstandelijk vermogen vast. De schrijver was in alle opzichten een normaal man, aldus de bevindingen van Dr. Hanquiet, die evenwel niet aanwezig was op het proces.

Eerste aanwezige commissaris Van Hove, die De Schrijver te pakken kreeg, verklaarde dat deze laatste meteen door de knieën ging en alle schuld van de overvallen, die hij pleegde, in de schoenen van Caporale schoof. “Hij is de grote aanstoker van alles”, zo beweerde hij.

Het getuigenverhoor wordt vandaag voortgezet.

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 Oktober 1972

Bezwarende getuigenis van gewezen vriendin van Caporale

De hoofdgetuige op het Assisenhof van Brabant in het geding tegen de bende Caporale is ongetwijfeld Juliette Leclercq, die lange tijd met Caporale samen leefde, maar ten slotte met hem brak, evenals met haar broer Jean, die eveneens op de beklaagdenbank zit.

Vooraf had de verdediger van Caporale, Mr. François, gepoogd van commissaris Van Hove verklaringen los te krijgen om de beschuldiging te weerleggen van beklaagde De Schrijver, die Caporale formeel heeft beticht van medeplichtigheid in de overvallen van deze bende. Uit het kruisverhoor bleek dat De Schrijver na zijn arrestatie overplaatsing naar een andere gevangenis vroeg uit schrik voor de bendeleider.

Vriendin

Juliette Leclercq (30), een mooie vrouw met lange blonde haren, gaf toe lange tijd de vriendin van Caporale te zijn geweest nadat zij haar eigen man had verlaten. Zij ging in de villa te Kraainem wonen, waar ook haar broer was.

Volgens getuige had Caporale bestendig schulden en moest hij ruim 300.000 fr. lenen om schuldeisers tevreden te stellen. Juliette Leclercq deed het huishouden van al de bendeleden en verzorgde ook haar twee kindjes. Daarvoor kreeg zij van Caporale maar enkele honderden franken per dag.

Het is haar opgevallen dat de bendeleden regelmatig afzonderlijk overleg pleegden. Telkens ergens een overval werd gepleegd, verlieten volgens haar Caporale en Leclercq, de chefs, de villa in de vroege ochtend met een bestelwagen. Als zij weer thuis kwamen was er altijd een berg geld. De bendeleden maakten er geen geheim van dat dit geld van een overval kwam.

Toen te Bosvoorde een gerant van een bank werd neergeschoten, luisterden de bendeleden naar de radio om te weten wat er van het slachtoffer geworden was.

Dreigementen

Juliette Leclercq, Caporale en de broer van getuige werden al vroeger veroordeeld wegens het verspreiden van pornografie. De foto's werden volgens getuige in de villa te Kraainem gemaakt. Aan de minderjarigen, die hierbij betrokken waren, stuurde CaporaIe vanuit de gevangenis dreigbrieven om hen ertoe aan te zetten valse getuigenis af te leggen.

Caporale beweerde dat zijn vriendin hem met opzet zwart komt maken om hem te doen veroordelen. Het kwam aanhoudend tot vinnige woordenwisselingen tussen Juliette en Caporale.

Rare getuige

Nadat Juliette Leclercq had verklaard dat Caporale in de villa te Kraainem een ware terreur uitoefende, kwam de 21-jarige Alain Gerils getuigen, de huidige vriend van Juliette Leclercq. Deze werd vroeger al veroordeeld omdat hij in verband met de zedenfeiten te Kraainem een valse getuigenis had afgelegd ten voordele van Caporale. Deze had aan Gerils zowat vijftig brieven gezonden, enkele in het geheim, om hem tot “passende” verklaringen aan te zetten. Getuige had een anonieme brief bij, waarin staat dat Caporale onschuldig is inzake de overvallen. Die brief werd echter door Caporale zelf geschreven en aan het parket van Brussel verzonden.

Heden gaat het getuigenverhoor verder.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 Oktober 1972

Getuige had panische angst voor Caporale

Bij de aanvang van de zitting in het proces Caporale voor het Brabants assisenhof, getuigde Alain Gerils, die reeds donderdagnamiddag aan de tand werd gevoeld. De jongeman had het nogmaals over de zgz. anonieme brief waarin vermeld staat dat Caporale onschuldig is. Deze brief werd eigenlijk door Caporale zelf geschreven, van een valse handtekening voorzien en vervolgens naar het parket verzonden. De brief werd aandachtig door voorzitter Screvens, advocaat-generaal De Cant, de verdediging en de juryleden onderzocht.

Jacques Sibille, broer van beklaagde Luc Sibille, kreeg van Caporale een omslag met 50.000 fr. Caporale had toen, zonder er nadere uitleg over te verstrekken, gezegd dat de omslag van zijn broer afkomstig was. Deze getuige werd een hele tijd verdacht als tipgever of heler te zijn opgetreden bij de bankoverval te Watermaal-Bosvoorde. Hij bracht hiervoor 28 dagen door in de gevangenis, doch werd ten slotte buiten vervolging gesteld.

De 30-jarige taxichauffeur Jan De Langhe hoefde niet de eed af te leggen, want vroeger liep hij reeds vier jaar gevangenisstraf op wegens diefstal. Hij zegde een document te hebben ondertekend waarbij hij zijn toestemming gaf om de drie minibussen door Caporale aangekocht te zullen afbetalen.

Voorzitter Screvens begreep niet waarom getuige zulks deed omdat de drie minibussen samen toch ruim 1 miljoen fr. kostten. Getuige gaf toe dat hij een dodelijke angst had van Caporale. “Deze zou niet hebben geaarzeld mij uit de weg te doen ruimen zo ik geweigerd had mijn handtekening op bedoeld document te plaatsen”, aldus de taxichauffeur.

Vervolgens was het de beurt aan de 20-jarige Marc Dessy om te komen getuigen. Deze jongeman is tewerkgesteld in een benzinepompstation te Etterbeek. Caporale en zijn gezellen kwamen vaak bij hem benzine tanken met de minibussen. Op zekere dag kwam een van de beklaagden een Renault 16-wagen op het parkeerterrein bij het benzinestation plaatsen en liet er het voertuig verschillende dagen staan. Veel later bleek dat het om een gestolen wagen ging, die bij een een van de bankovervallen was gebruikt

Excuus

De h. Ravet, gerant van een bankkantoor van de Generale Bankmaatschappij te Bosvoorde, keek even verdwaasd op toen hij na zijn getuigenis Sibille zag opstaan en hoorde zeggen: “Mijnheer Ravet, ik vraag u om excuus voor het kwaad dat ik u heb aangedaan”. De h. Ravet die door Sibille met een kogel in de buik werd neergeschoten, slikte even en repliceerde toen: “Sibille heeft mij nog 8 minuten lang laten liggen zonder zich om mijn toestand te bekommeren”. Deze klap had Sibille blijkbaar niet verwacht.

De hh. Puffet en J. Abrafar, twee bedienden van de bank, moesten op bevel van Sibille een aktetas met geld vullen. Onder bedreiging van vuurwapens moest Puffet nadien in de wagen van de gangsters stappen. Tweehonderd meter verder mocht hij er weer uit.

De h. Edmomd Segers, hoofdinspecteur bij de Generale Bankmaatschappij, beklemtoonde dat de bank tussen 1965 en 1972 een kleine 30 overvallen incasseerde, wat haar 11 miljoen fr. kostte. Drie bedienden kwamen daarbij om het leven, terwijl twee zwaar gekwetst werden. Inmiddels gaf de bank 400 miljoen fr. voor kogelvrij glas in haar kantoren.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Oktober 1972

Moeder Van Caporale: hij was een vriendelijke jongen

Jean Caponale, de man die in 1953 al een gevangenisstraf van 12 jaar opliep voor een hold-up en nu voor het Brabants Hof van Assisen, samen met drie andere kornuiten, terechtstaat voor nog drie andere overvallen, was maandagvoormiddag heel en al aandacht.

De magere, onbewogen kerel, de intelligente revolverheld die zijn hoofdkwartier had in een dure villa, de onverschrokken gangster Caporale, die de bestaande wetten aan zijn hielen lapt, keek dit keer niet meesmuilend neer op de getuigenstoel. Hij luisterde gespannen naar wat die 50-jarige vrouw aan voorzitter Screvens kwam vertellen, want Renée Bertrand is immers de wettelijke echtgenote van Caporale, de bendeleider die nochtans beweert onschuldig als een lammetje te zijn.

Nu en dan verscheen er een triomfantelijke glimlach op zijn lippen. Hoe kon het naders. Renée Bertrand legde al haar gewicht In de weegschaal om Caporales onschuld nog meer kracht bij te zetten. Aan de hand van documenten staafde getuige de bewering als zou ze Caporale in maart en april 1970, periode tijdens dewelke twee van de drie overvallen plaatshadden, 300.000 frank hebben geleend om hem toe te laten een gedeelte van zijn schuld te vereffenen.

Leningen

Renée Bertrand werd in 1952 de echtgenote van Jean Caporale toen laatstgenoemde in de gevangenis zat opgesloten wegens een gewapende overval gepleegd in het Brusselse. Getuige verklaarde het huwelijk te hebben aanvaard omdat ze het voordien aan Caporale had beloofd.

Elf jaar lang baatte zij een café uit te Sint-Jan-Molenbeek en ondertussen onderhield zij losse contacten met Caporale, die ze ook soms in de gevangenis bezocht en die na zijn vrijlating nu en dan in haar drankgelegenheid een pintje kwam drinken.

Volgens haar verklaringen leende zij herhaaldelijk kleine sommen geld aan Caporale, die ze telkens na enkele maanden terug kreeg. In maart en april 1970 zou zij Caporale twee belangrijke geldsommen hebben geleend, alles bij mekaar 300.000 fr. Ze verklaarde dat geld te hebben gespaard dankzij haar café.

Op verzoek van advocaat-generaal De Cant kwam nogmaals Juliette Leclercq, gewezen vriendin van Caporale, getuigen. Ze zegde dat de 300.000 fr., waarvan sprake, niet werden uitgeleend door Renée Bertrand maar wel afkomstig waren van de gepleegde overvallen.

De 78-jarige moeder van Caporale getuigde dat haar zoon staande hield onschuldig te zijn en dat ze als moeder hem steeds had geloofd ondanks zijn gerechtelijk verleden. Ze verklaarde dat haar zoon een vriendelijke jongen was, die veel van zijn moeder hield, doch ze vergat te zeggen dat ze hem tijdens de oorlogsjaren aan de jeugdrechter toevertrouwde en dat ze tijdens het onderzoek had verklaard dat Caporale haar vaak was komen uitschelden.

Opgesloten

Enkele familieleden van beklaagde Luc Sibille vertelden dat deze vijf jaar lang beroepsvrijwiliger bij het leger was en als militair ook in het voormalige Belgisch Congo was waar hij hielp bij het bevrijden van landgenoten.

Verwanten en een tweetal vriendinnen van Luc De Schrijver verklaarden dat deze beklaagde een vriendelijke jongen was. Op het ogenblik echter dat zijn stiefmoeder op de getuigenstoel plaatsnam, verweet De Schrijver haar dat ze te streng was opgetreden door hem meer dan eens samen met twee broers 's winters veertien dagen lang op te sluiten op een zolder, waar niet het kleinste vuurtje brandde.

De aalmoezeniers van de gevangenissen van Vorst en Leuven verstrekten ook nog wat uitleg over het gedrag van de beklaagden Jean Caporale en Jean Leclercq.

Heden dinsdag komen nog getuigen aan de beurt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Oktober 1972

Bendeleider Caporale blijft onschuld pleiten

Het werd dinsdag in het Assisenhof van Brabant een bewogen dag in het proces tegen de bende Caporale, die meerdere banken heeft beroofd. De advocaat-generaal eiste strenge straffen voor de vier beschuldigden. Voor Sibillle en De Schrijver is er geen probleem, omdat zij bekenden. Maar bendeleider Caporale en Leclercq houden vol onschuldig te zijn. De vraag is of de jury hen zal geloven.

Bij de aanvang van de zitting werden nog enkele getuigen ten ontlaste gehoord, onder wie een man die zes jaren lang te Vorst een kamer verhuurde aan Jean Caporale en Jean Leclercq. Deze twee betichten, die eigenlijk te Kraainem woonden, hadden een fictieve woonplaats nodig. Ze zaten immers tot over de oren in de schulden en wilden beletten dat hun meubelen zouden worden aangeslagen. Deze getuige zegde nog dat hij Caporale als een brave jongen beschouwde en voegde er dadelijk aan toe dat deze verklaring hem heel wat vijanden kon bezorgen.

Burgerlijke partijen

Mr. Guy Delfosse pleitte voor de Generale Bankmaatschappij, die zich aanstelde tot burgerlijke partij in verband met de overval gepleegd op 9 april 1970 te Watermaal-Bosvoorde, waarbij 291.000 fr. werden buitgemaakt en de gerant, de h. Paul Ravet, neergeschoten.

Het slachtoffer bleef wekenlang tussen leven en dood en thans nog is hij voor 13 th. werkonbekwaam. De bank stelde zich aan tot burgerlijke partij, in de eerste plaats terwille van haar personeelsleden. De advocaat schetste vervolgens een portret van de vier beklaagden. Caporale stond ontegensprekelijk aan het hoofd van de bende. Hij vaardigde de bevelen uit en liet de jongeren de vuile werkje opknappen. Hij was “een genie van het kwade”.

Leclercq was slechts de luitenant van Caporale en bestendig in diens schaduw leefde. Sibille is uiterst gevaarlijk, want tijdens twee van de drie overvallen waarbij hij was betrokken, begon hij telkens te schieten. Hij wil thans laten geloven dat hij de volledige buit aan Caporale overhandigde zonder iets voor hem te houden. Deze bewering strookt echter niet met de waarheid.

De Schrijver had een droeve jeugd al gevolg van de scheiding van zijn ouders. Toen hij nog bij het leger was ontvreemde hij een wapen, dat hij achteraf aan Caporale gaf.

Vervolgens begon Mr. Robert Leclercq de belangen te verdedigen van Paul Ravet, die zich eveneens als burgerlijke partij aanstelde. De advocaat schetste de manier waarop zijn cliënt werd neergeschoten en hoe hij dodelijk gewond dadelijk een testament opmaakte in het voordeel van zijn zwangere vrouw.

Rekwisitoor

In een sober rekwisitoor zei advocaat-generaal De Cant er geen ogenblik aan te twijfelen dat Caporale en Leclercq even schuldig zijn als Sibille en De Schrijver, al hebben dies twee alleen bekentenissen afgelegd. Alle vier worden beschuldigd van overvallen, bendevorming en bezit van verboden wapens.

De advocaat-generaal meende dat de schuld van bendeleider Caporale voldoende bewezen is na de verklaringen van de medebeschuldigden Sibille en Leclercq en de bezwarende getuigenis van de vroegere vriendin van Caporale J. Leclercq, evenals van de verloofde van De Schrijver.

Het feit dat Caporale de dag van een overval, of daags nadien aanzienlijke sommen geld kon storten en hij eens op de dag van een overval aan zijn moeder een hoop muntstukken van 1 fr. gaf, ingepakt in een krant van die dag, zijn voor de advocaat-generaal bewijzen van deelname aan de overvallen op banken. Dat er in de villa te Kraainem, waar de bende leefde, wapens werden ontdekt, kan niemand ontkennen.

Toch onschuldig?

Mr. François pleitte voor Caporale en gaf toe voor een moeilijke taak te staan, omdat Caporale tijdens de zitting zelfs de meest voor de hand liggende feiten ontkende. Daardoor, zo zei zijn advocaat, poogt men hem nu alle schuld te geven. De advocaat meende in de bezwarende verklaringen veel tegenstrijdigheden en onduidelijkheden te ontdekken.

Hij herinnerde eraan dat Caporale altijd onschuldig heeft gepleit en tijdens het onderzoek 40 kg. magerder werd. Zich tot jury richtend, vroeg de advocaat vrijspraak bij gebrek aan bewijs.

De debatten gaan heden verder.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 Oktober 1972

Caporale in het gedrang

Woensdagochtend werden de pleidooien voortgezet in het proces Jean Caporale en bendeleden voor het Hof van Assisen van Brabant.

Mr. José Saels, die Leclercq verdedigde, haalde enkele argumenten aan om de onschuld van zijn cliënt te bewijzen. Hij verwees naar de verdeling van de buit komende van de overval te Watermaal-Bosvoorde, verdeling die onmogelijk kon plaatsgevonden hebben zoals beklaagden Sibille en De Schrijver beweren, gezien op dat ogenblik arbeiders in de villa te Kraainem, waar het viertal woonde, werken uitvoerde.

De advocaat beweerde voorts dat Leclercq mogelijk militaire uniformen verbrand heeft zonder te weten dat zij bij een gewapende overval gebruikt waren.

Het feit dat Leclercq met Caporale was bevriend is nog geen reden om hem te veroordelen. Bij twee van de drie overvallen was Leclercq volkomen afwezig. Bij de derde overval zou hij de wacht hebben opgetrokken doch dat is nog helemaal niet bewezen.

Vervolgens voerde Mr. Pascal Van der Veeren het woord voor Luc Sibille, die toegeeft rechtstreeks deel te hebben genomen aan de drie overvallen. De advocaat die alleen verzachtende omstandigheden bepleitte verklaarde dat zijn cllënt op 26-jarige leeftijd nog steeds geen enkele veroordeling had opgelopen. Na vijf jaren bij het leger te hebben verbleven werd hij barman en vervolgens maakte hij kennis met Caporale voor wie hij aanvankelijk als chauffeur ging werken, voor het vervoer van schoolkinderen.

Sibille die een primair is, liet zich stilaan door Caporale beïnvloeden. Toen Caporale met financiële moeilijkheden had af te rekenen wist hij Sibille te overhalen voor hem overvallen te plegen. Heel gewillig ging Sibille op deze eisen in, doch werd er achteraf slecht voor beloond aangezien hij van het buitgemaakte geld geen frank voor zich mocht houden. Zelfs om een pakje sigaretten te kopen moest hij aan Juliette Leclercq geld vragen.

Mr. Erik Vergauwen pleitte voor Luc De Schrijver, van wie werd gezegd dat hij een leugenaar is, toen hij Caporale en Leclercq beschuldigde van medeplichtigheid aan de gepleegde overvallen.

Volgens de advocaat sprak zijn cliënt echter de waarheid, want de betalingen die Caporale verrichtte, de dag zelf van de overvallen of onmiddellijk daarna, waren zeker niet aan het toeval toe te schrijven.

Wegens zijn deelname aan elke hold-up, streek Caporale telkens het grootste gedeelte van de buit op en ging vervolgens zijn schuldeisers betalen. Mr. Vergauwen kon niet geloven dat de in feite gescheiden echtgenote van Caporale hem 300.000 fr. zou hebben geleend, precies op het ogenblik dat de overvallen plaatsvonden. Waarom zou deze vrouw 26 maanden lang na de aanhouding van Caporale gewacht hebben om het gerecht op de hoogte te brengen van deze zogezegde leningen?

Mr. André Dupont, tweede advocaat van De Schrijver, onderstreepte dat zijn cliënt reeds op 14-jarige leeftijd Caporale leerde kennen, die meteen van hem misbruik maakte en later chantage pleegde door het nemen van bepaalde foto's. Enkele jaren late ontvreemdde De Schrijver op verzoek van Caporale een machinepistool bij het Belgisch leger. De Schrijver zag nadien geen andere uitweg dan in de villa te Kraainem te gaan wonen, waar Carale het hoogste woord voerde.

Toen volgden de gebruikelijke replieken, waarbij de advocaat van de burgerlijke partij, de advocaat-generaal en de advocaat van de verdediging achtereenvolgens aan het woord kwamen.

Vandaag donderdag zal de zitting een aanvang nemen met de voorlezing door voorzitter Screvens van de 43 vragen die de juryleden dienen te beantwoordden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 Oktober 1972

Caporale veroordeeld tot 25 jaar dwangarbeid

Jean Caporale werd donderdag voor het Assisenhof van Brabant veroordeeld tot 25 jaar dwangarbeid. De drie medebeklaagden en leden van Caporales bende kresen elk 20 jaar gevangenisstraf. Een verklaring voor het bijzonder zware vonnis is waarschijnlijk te vinden in de houding wan de bendeleider, die was het begin van het proces af niets anders deed dan schaamteloos liegen.

Bij de aanvang van de zitting mochten de vier beklaagden donderdag nog enkele verklaringen afleggen. Bijna wenend zegde Carale dat hij in 1946, 1948 en 1952 met het gerecht had te maken wegens feiten die hij werkelijk had bedreven. Dit was dan ook de reden waarom hij dienaangaande volledige bekentenissen aflegde. Toen hij in 1970 werd aangehouden, dacht iedereen dat hij weer strafbare feiten had verricht, gezien zijn verleden. Doch de veroordeling tot twaalf jaar dwangarbeid wegens feiten voordien gepleegd, had hem doen besluiten voortaan als een eerlijk mens te leven. Dit is dan ook de reden waarom hij de feiten, waarvoor hij thans terechtstaat, hardnekkig blijft loochenen.

Leclercq zegde van zijn kant dat hij evenals Caporale volledig onschuldig is, en stelde de vraag of iemand het tegenovergestelde zal kunnen bewijzen.

Sibille zelf had niets te zeggen en verwees naar zijn advocaat. De Schrijver ten slotte zegde spijt te voelen over de ernstige feiten, waaraan hij zich schuldig maakte. Hij verklaarde dat hij werd meegesleept door anderen en geen andere uitweg meer zag. Hij vroeg hem de kans te gunnen opnieuw een eerlijk burger te worden.

43 Vragen

Vervolgens las voorzitter Screvens de 43 vragen voor, die de twaalf juryleden dienden te beantwoorden.

De vier eerste vragen hielden verband met de diefstal van 291.000 fr., gepleegd op 9 april 1970 ten nadele van de Generale Bankmaatschappij te Watermaal-Bosvoorde, telkens verwijzend naar elke beklaagde afzonderlijk.

De vijfde tot en met de achtste vraag hielden verband met bezwarende omstandigheden wat deze diefstal betreft. Deze bezwarende omstandigheden zijn: gepleegd met bedreiging en geweld, in een bewoond huis, met vertoon of gebruikmaking van wapens en het feit of een bepaalde persoon hierbij lichamelijke letsels of een tijdelijke werkonbekwaamheid opliep.

De vragen negen tot en met vijftien handelden over de diefstal van 260.548 fr., gepleegd op 9 maart 1970 ten nadele van de Bank van Brussel te Overijse, met inbegrip van verschillende bezwarende omstandigheden, het toebrengen van lichamelijke letsels uitgezonderd.

De 16de tot en met de 21ste vraag verwezen naar Caporale, Leclercq en Sibille in verband met de diefstal, met bezwarende omstandigheden, gepleegd op 12 augustus 1970 te Schaarbeek ten nadele van wisselagent-bediende Viktor Gulden, die van 55.000 fr. in Belgisch geld en van 500 D.M. werd beroofd.

Van de 22ste tot en met de 34ste vraag ging het over de diefstal van drie voertuigen, gebruikt bij de overvallen en waarbij naar de vier beklaagden werd verwezen.

Van de 35ste tot en met de 39ste vraag werd verwezen naar bendevorming, aan het hoofd waarvan Caporale en Leclercq zouden hebben gestaan.

Van de 40ste tot en met de 43ste vraag ging het over het bezit door Caporale en Leclercq van verboden wapens en munitie.

Schuldig

Na een beraadslaging die drie uren duurde, deelde de voorzitter van de jury het antwoord mee van de gezworenen. Zij antwoordden bevestigend op 42 van de 43ste vragen. De enige vraag waarop ontkennend werd geantwoord handelde over de bezwarende omstandigheid van braak bij een van de autodiefstallen.

Uit de antwoorden van de jury bleek dat niet alleen Sibille en De Schrijver maar ook Caporale en Leclercq schuldig bevonden werden aan overvallen, bendevorming, autodiefstallen en verboden wapendracht.

Advocaat-generaal De Cant vroeg daarna een rechtvaardige straf voor de beschuldigden, terwijl de verdediging nog verzachtende omstandigheden pleitte.

Net vóór de jury zich voor de tweede maal terugtrok om over de straf te beraadslagen, samen met het hof, stond Caporale nog even recht en zei: “lk heb maar van één zaak spijt: dat ik niet schuldig ben. ln dat geval zou het verdict voor mij minder zwaar gevallen zijn”.

Na een nieuwe beraadslaging van twee uren, las voorzitter Screveos het arrest voor. Caporale werd veroordeeld tot 25 jaar dwangarbeid en na het uitzitten van deze straf zal hij 20 jaar lang ter beschikking blijven van de regering. De drie overige beklaagden kregen elk 20 jaar dwangarbeid. Het viertal werd bovendien levenslang beroofd van zijn politieke en burgerrechten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Oktober 1972

Verzoek om verbreking van Caporale en Sybille verworpen

Het Hof van Cassatie te Brussel verwierp woensdag het verzoek tot verbreking ingediend door Jean Caporale en Luc Sybille tegen het arrest van het Hof van Assisen van Brabant dat hen op 15 oktober ll. respectievelijk veroordeelde tot de doodstraf en levenslange dwangarbeid. Het tweetal werd schuldig bevonden aan een roofmoord gepleegd op een reisagent uit Sint-Gillis.

Caporale legde het hof vijf middelen voor die zonder veel discussie werden verworpen. Sybille had van zijn kant laten gelden dat in arrest van het Hof van Assisen niet werd vermeld dat een straf van 20 jaar dwangarbeid, ondertussen teruggebracht tot 17 jaar, die hij vroeger had opgelopen, door de jongste straf van levenslange dwangarbeid werd geabsorbeerd. Het Hof van Cassatie achtte deze vermelding niet noodzakelijk gezien bij de uit voering van de straf de eerste veroordeling automatisch door de tweede zal worden opgeslorpt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 November 1979