PATRICK LAMARQUE

Vrouw doodgestoken in café te Ronse

Maandagavond omstreeks 19u30 werd in café “Bij Christiane” aan de Spinsterstraat 72B te Ronse Anisette Van Meerhaeghe (37), Hemelberg, Ronse, door haar vriend Patrick Lamarque (36), Zonnestraat 200, Ronse, doodgestoken. Het tweetal had ruzie en Lamarque plofte een mes recht in het hart van de vrouw. Ze was op slag dood.

Daarop liep Patrick Lamarque naar de broer van de vrouw, Lucien Van Meerhaeghe, Kruisstraat 239, Ronse, en bracht hem op de hoogte van zijn misdaad.

Toen Lucien Van Meerhaeghe naar het café wou gaan kijken, vluchtte Lamarque met de fiets weg. Later werd hij in de stad opgemerkt bij zijn broer. Die broer Lamarque verwittigde onmiddellijk de rijkswacht. Na kort speurwerk kon de moordenaar worden ingerekend. Het is de derde gewelddadige dood in café “Bij Christiane”, negen jaar geleden werd al een moord gepleegd, dan volgde een zelfmoord en nu dit drama.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 April 1989

Patrick Lamarque staat terecht wegens doodslag

Maandag werd voor het assisenhof van Henegouwen het proces ingezet tegen de 38-jarige Patrick Lamarque uit Ronse, die terecht staat wegens doodslag. Slachtoffer was Anisette Van Meerhaeghe, die op 17 april 1989 met messteken om het leven werd gebracht in café “Chez Christiane” te Ronse. Lamarque verdacht zijn vriendin ervan hem te willen verlaten voor een andere man.

Vermits de feiten zich afspeelden in Ronse, had de zaak eigenlijk behandeld moeten worden voor het Oost-Vlaamse assisenhof. De beklaagde verkoos echter de Franse taalrol, zodat het assisenhof van Henegouwen belast werd met het dossier.

Tijdens de ondervraging werd maandag ruim aandacht besteed aan de moeilijke jeugd van de beschuldigde. Die werd getekend door het alcoholisme en de vroegtijdige dood van zijn vader. De nieuwe levensgezel van zijn moeder werd door de beklaagde niet aanvaard en reeds op 17-jarige leeftijd verliet hij de schoolbanken.

Lamarque heeft drie kinderen, van drie verschillende vrouwen. Anisette leerde hij in 1987 kennen in een café te Ronse, maar hun verhouding liep niet van een leien dakje. Lamarque zei maandag dat hij kost wat kost zijn relatie wou handhaven en dat hij zich gewapend had, louter om zijn vriendin schrik aan te jagen.

Op 17 april 1989 ging hij Anisette opzoeken in café “Chez Christiane”, omdat hij vermoedde dat zij er in het gezelschap van zijn rivaal Neirinckx verkeerde. Toen zij niet op zijn vragen reageerde, ging hij woedend naar huis om drie messen te halen. Over wat daarna gebeurde zegt hij zich nog amper iets te herinneren. De man betuigde wel uitvoerig zijn spijt voor het gebeurde.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juni 1991

“Beklaagde is een goede jongen”

Voor het assisenhof van Henegouwen hebben familieleden en intimi van de 38-jarige Patrick Lamarque, die ervan wordt verdacht op 17 april 1989 zijn vriendin Anisette Van Meerhaeghe met een mes te hebben omgebracht, dinsdag getuigenis afgelegd over beklaagde.

Lamarque uit Ronse wordt ervan beschuldigd zijn vriendin te hebben gedood omdat hij dacht dat zij hem wou verlaten om te gaan samenleven met een andere man.

De moeder van Lamarque, Jeanne Causiaux, die twee van de kinderen van haar zoon opvoedt, zei dat Patrick haar op de dag van de misdaad was komen opzoeken, net zoals hij dat iedere dag deed. Hij zei haar toen zonder in details te treden dat hij iets vreselijk doms ging doen.

Causiaux zei, in tegenstelling tot de verklaringen van haar zoon, dat Anisette hem niet wou verlaten. Weliswaar had Van Meerhaeghe een huis gehuurd, maar dat was om problemen met het OCMW te vermijden.

De moeder had geen verklaring voor de daad van Patrick. Hij leek immers niet kwaad te zijn toen hij van amoureuze avonturen van zijn vriendin had gehoord. “Om zover te komen, had hij moeten drinken”, want, aldus mevrouw Causiaux, “dan was hij onhoudbaar”. 
Waarop Gisela Schouppe, die na de misdaad door Lamarque was opgezocht, getuigde dat hij dronken was en dat hij haar huilend had gezegd omwille van haar te hebben gedood.

De nicht van het slachtoffer, Esmeralda Van Meerhaeghe, vertelde dat Anisette veel van Patrick hield maar geregeld huilde omdat zij hem zijn verleden verweet. Verschillende ex-vriendinnen van Patrick Lamarque zeiden hem te beschouwen als een “vriendelijke, gedienstige jongen die van kinderen hield, maar hij was een stijfkop”.

De getuigen van de verdediging beklemtoonden dat beklaagde “geen slechte jongen was”, geregeld zijn kinderen zag en probeerde met hen om te gaan. Tevens vreesde hij Anisette, die aan hem gehecht leek, te zullen verliezen.

De grootvader van beklaagde, Jules Lamarque, zei dat zijn kleinzoon op zijn vijftiende alleen wou gaan leven en dat zijn moeder zich minder met hem leek bezig te houden dan met de andere kinderen. Patrick vond geen werk bij gebrek aan opleiding en Anisette was niet erg actief in het huishouden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Juni 1991

Achttien jaar dwangarbeid voor Patrick Lamarque

Het assisenhof van Henegouwen heeft de 38-jarige Patrick Lamarque uit Ronse woensdag veroordeeld tot 18 jaar dwangarbeid. De man werd schuldig bevonden aan doodslag op zijn vriendin, Anisette Van Meerhaeghe.

De jury werd woensdag door de verdediging voorgehouden dat Patrick Lamarque de hem ten laste gelegde doodslag had gepleegd in een vlaag van grenzeloze woede, uitgelokt door het slachtoffer. Volgens de advocaten Callewaert en Couquelet stond het buiten kijf dat de dader was geprovoceerd en dat er derhalve van een verschoonbare doodslag sprake was. Zij hadden ook bedenkingen bij het verslag van de psychiatrische deskundige die hun cliënt op basis van een naar hun mening onaanvaardbaar beperkt onderzoek had afgeschilderd als een sociaal gevaarlijk iemand.

Daartegenover stelde advocaat-generaal Michaux de eerste verklaringen van Lamarque, onmiddellijk na de feiten, waaruit onomstotelijk moest blijken dat hij de dood van Anisette gewild had. De openbare aanklager vond daarentegen geen enkel bewijs van provocatie “vermist geen van de getuigen Anisette ooit een onvertogen woord heeft horen zeggen en de jonge vrouw zich bovendien blijkens het dossier op geen enkel ogenblik agressief of uitdagend heeft gedragen”.

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Juni 1991