Samenvatting

• Wat? Gewelddadige diefstal en slagen en verwondingen die ongewild de dood veroorzaakten van Klaus Niewiara; het slachtoffer werd na mishandeling tussen een dichtgeplooid opklapbed geklemd en stierf door verstikking.

• Wanneer? In de nacht van 9 op 10 april 1991.

• Waar? In het appartement van Serge Snauwaert in de Ruslandstraat in Sint-Gillis (Brussel)

• Wie? Serge Snauwaert, 29-jarige Brusselaar.

• Status: Opgelost

Serge Snauwaert werd veroordeeld door het Hof van Assisen van Brabant tot 7 jaar gevangenisstraf (5 jaar voor diefstal, 2 jaar voor opzettelijke slagen en verwondingen met ongewild dodelijk gevolg). De jury achtte diefstal met geweld in de oorspronkelijke tenlastelegging niet bewezen, maar kwam wel tot een veroordeling voor diefstal en dodelijke slagen.

In december 1993 werd Snauwaert als getuige opgeroepen tijdens het proces van de bende Mottry omdat hij de cel had gedeeld met Michel Brusselaars:

Serge Snauwaert, die de cel met Michel Brusselaars heeft gedeeld, nuanceerde eerdere verklaringen aan de gerechtelijke politie als zou beklaagde hebben opgeschept over de actie aan het pompstation. “Michel heeft gepocht, maar eraan toegevoegd dat was hij had gezegd niet waar was.”

Verdachte bekent moord in Sint-Gillis

De BOB van Brussel heeft Serge Snaewaert aangehouden op verdenking van moord op de 49-jarige Klaus-Dieter Niewiara uit Thuin. Niewiara werd woensdagmiddag omstreeks 13u vermoord aangetroffen in een appartement aan de Ruslandstraat in Sint-Gillis. De dader heeft bekentenissen afgelegd.

Het lichaam van het slachtoffer zat gekneld tussen een opklapbed en in de kamer werden overal bloedsporen aangetroffen. Het apparement was niet verhuurd, maar de BOB ontdekte dat een vroegere huurder, Serge Snaewaert, nog steeds in het bezit was van een sleutel.

De man werd even later in de hoofdstad opgepakt en verklaarde dat hij dinsdagavond het slachtoffer ontmoet had. Hij had Niewiara voorgesteld de nacht door te brengen in het appartement aan de Ruslandstraat, waarmee Niewiara instemde.

Volgens Snaewaert kwam het echter in het appartement tot een vechtpartij toen hij niet wou ingaan op de homoseksuele voorstellen van het slachtoffer. Niewiara raakte hierbij gewond en werd door Snaewaert op het bed geworpen. Hierop plooide Snaewaert het bed dicht, waardoor Niewiara de verstikkingsdood stierf.

Bron: Gazet van Antwerpen | 12 April 1991

Sloeg Brusselaar Duitser dood?

Maandag begint voor het hof van assisen van Brabant het proces tegen de 29-jarige Brusselaar Serge Snauwaert die terecht Staat wegens diefstal met geweld en bedreigingen die op 10 april 1991 onvrijwillig de dood hebben veroorzaakt van de 49-jarige Duitser Klaus Niewara.

Het stoffelijk overschot van de fel toegetakelde Niewara werd door de politie ontdekt in een dicht geplooid opklapbed in het appartement van Snauwaert in de buurt van het Zuidstation.

Dezelfde dag nog werd Snauwaert opgepakt en ondervraagd. Ondanks het feit dat hij in het bezit was van de bankkaart van zijn slachtoffer en er bloedvlekken op zijn kleren zaten, ontkende hij aanvankelijk halsstarrig iets met de zaak te maken te hebben. Later ging hij over tot bekentenissen, maar hij gaf nadien verschillende versies van het gebeuren.

Snauwaert zei Niewara ontmoet te hebben in een herberg te Sint-Gillis. De Duitser zou gezegd hebben dat hij zijn laatste trein had gemist, en Snauwaert zou hem aangeboden hebben de nacht in zijn appartement door te brengen. Daar aangekomen zou Niewara suggestieve gebaren hebben gemaakt wat Snauwaert in grote woede deed ontsteken. Het kwam tot een gevecht in regel ...

Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Juni 1992

Snauwaert: "Ik heb hoop, zelfs al blijf ik nog lang in de cel"

Maandag heeft het Brabantse Assisenhof, onder voorzitterschap van Jean-Pierre Collin, de zaak Snauwaert aangevat. De 29-jarige Serge Snauwaert staat voor het Hof wegens gewelddadige diefstal en bedreiging die een onvrijwillige doodslag op de 50-jarige Duitser Klaus Niewiara tot gevolg had.

Snauwaert had Niewiara in de nacht van 9 op 10 april 1991 in zijn appartement slaapgelegenheid gegeven om hem te kunnen beroven. Serge Snauwaert kon een bankkaart, 2.000 frank en 50 Duitse Mark bemachtigen.

Daarop sloeg hij Niewiara op het gezicht en het geslachtsorgaan. In bewusteloze toestand werd hij dan tussen een plooibed geklemd tot hij stikte. terug bij elkaar. Vanaf volgende week zullen 22 getuigen in deze zaak worden gehoord.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Juni 1992

Zeven jaar cel voor Snauwaert

Het hof van assisen van de provincie Brabant heeft Serge Snauwaert veroordeeld tot zeven' jaar celstraf. De beschuldigde kreeg respectievelijk vijf jaar voor de hem ten laste gelegde diefstal en twee jaar voor de opzettelijke slagen en verwondingen die ongewild de dood voor gevolg hadden.

In haar beraadslaging over de schuld had de jury de oorspronkelijke tenlastelegging van diefstal met geweld niet bewezen geacht.

Snauwaert stond terecht op beschuldiging van diefstal met geweldpleging en bedreigingen, wat tot onvrijwillige doodslag leidde op Klaus Niewiara, een vijftiger uit Duitsland die verantwoordelijk was voor de veiligheid bij de Europese Gemeenschap.

Bij de feiten, in de nacht van 9 op 10 april 1991, zou Serge Snauwaert zijn slachtoffer geslagen hebben, hem beroofd van 50 D-mark, 2.000 Belgische frank en een bankkaart. Klaus Niewiara zou verstikt zijn toen Serge Snauwaert hem 'opsloot' tussen de twee delen van een opvouwbaar bed.

Tijdens het proces, dat vijf dagen in beslag nam, ging alle aandacht naar de drijfveer.

Luidens de verdediging was er sprake van provocatie die in het voordeel van Snauwaert pleitte. "Hoe kan deze plotselinge ontketening van geweld anders verklaard worden dan door het feit dat Niewiara gepoogd heeft met Serge Snauwaert seksueel contact te hebben. De allereerste versie van de feiten, die hij aan de BOB gaf, is de juiste", zo herhaalden de advocaten woensdagmorgen. En de drijfveer van diefstal is volgens hen dus onjuist.

De openbare aanklager was het geenszins daarmee eens. Volgens hem was diefstal de zeer duidelijke drijfveer omdat Snauwaert geld nodig had. Hij verwees daarbij naar de antecedenten van diefstal die op Snauwaert wegen.

De beklaagde kreeg met de krop in de keel het laatste woord. Hij bevestigde veertien maanden het stilzwijgen bewaard te hebben over deze seksuele aanrakingen omdat hij er beschaamd over was. "Ik heb echter nooit ontkend geslagen en gestolen te hebben. En als ik terugdenk aan Klaus, heb ik spijt dat het zo gegaan is..."

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juni 1992