Johnny Karnier was een jonge veelpleger die in de tweede helft van de jaren zeventig uitgroeide tot de leider van een omvangrijke Brusselse dievenbende. Zijn criminele carrière werd gekenmerkt door een groot aantal inbraken, diefstallen en recidive, terwijl zijn persoonlijke achtergrond volgens de gerechtelijke stukken werd getekend door een problematische jeugd.

Jeugd

Volgens de verslagen kende Karnier een moeilijke jeugd. Hij verbleef al op jonge leeftijd in verschillende instellingen en groeide op in een omgeving met weinig ouderlijk gezag. Tijdens zijn processen werd herhaaldelijk gewezen op problemen zoals alcohol- en drugsgebruik, een gebrekkige opleiding en een gevoel van verzet tegen de overheid. Zijn advocaten gebruikten deze achtergrond meermaals als verzachtende omstandigheid.

De bende van Karnier

Tussen september 1975 en december 1976 stond Karnier aan het hoofd van een bende van voornamelijk twintigers uit Ganshoren, Molenbeek en Sint-Agatha-Berchem. Tot de vaste kern behoorden onder meer zijn jongere broer Alain Karnier, de broers Danny en Serge Thirionet en Bernard en Fernand Bjoko, aangevuld met een tiental andere jongeren.

De bende pleegde een indrukwekkend aantal vermogensdelicten. Hun doelwitten waren vooral grootwarenhuizen, winkels en handelszaken in Brussel en omgeving, maar ook in Oost-Vlaanderen, Henegouwen en zelfs Nederland. Ze stalen onder meer alcohol, sigaretten, televisies, radio’s, fototoestellen, uurwerken, wapens, motorfietsen en auto’s. Daarnaast pleegden zij ook fraude met cheques, gebruikten en verkochten cannabis, droegen illegaal wapens en maakten zich schuldig aan heling en valsheid in geschrifte.

Opvallend is dat de activiteiten zich ook over de landsgrens uitstrekten. Zo pleegde de bende inbraken in Bergen op Zoom en roofde zij in Putte materiaal uit een sekswinkel.

Eerste grote proces

Begin 1978 verscheen Karnier samen met 23 medeverdachten voor de correctionele rechtbank van Brussel. De aanklacht besloeg dertien pagina’s en omvatte tientallen misdrijven. Karnier, toen 24 jaar, werd door de rechtbank beschouwd als de leider van de bende. Op het ogenblik van het proces zat hij al 22 maanden in voorhechtenis. De voorzitster maakte duidelijk dat een milde behandeling voor hem uitgesloten was, mede omdat hij reeds eerder was veroordeeld.

Gevangenismuiterij

Tijdens zijn detentie nam Karnier deel aan de gevangenismuiterij van Oudenaarde op 30 april 1978. Een dertigtal gevangenen bezette het dak van de gevangenis om betere detentieomstandigheden te eisen. Voor zijn aandeel werd hij in februari 1979 veroordeeld tot één maand extra gevangenisstraf en werd hij samen met de andere deelnemers burgerlijk aansprakelijk gesteld voor de aangerichte schade.

Nieuwe vervolgingen

Ondanks eerdere veroordelingen bleef Karnier in aanraking komen met justitie. In 1980 stond hij opnieuw terecht als leider van een groep die zich bezighield met diefstallen in grootwarenhuizen, handtasdiefstallen en diefstallen in slaapwagens van treinen. Bovendien werd hij beschuldigd van aanranding van de eerbaarheid van een 15-jarig meisje.

Het openbaar ministerie omschreef hem als een “onverbeterlijke misdadiger” en eiste tien jaar gevangenisstraf. De verdediging voerde aan dat de bewijzen grotendeels steunden op de verklaringen van een medeverdachte en wees opnieuw op zijn moeilijke jeugd. Uiteindelijk veroordeelde de rechtbank hem tot drie jaar gevangenisstraf, aanzienlijk minder dan de geëiste straf.

Laatste vermelding

Ook na zijn vrijlating bleef Karnier actief in het misdaadmilieu. In december 1985 werd hij opnieuw gearresteerd na een inbraak in een restaurant in Sint-Jans-Molenbeek. Hij werd samen met een man en een vrouw op heterdaad betrapt. Karnier probeerde zich te verstoppen onder een kast in een appartement, maar werd gearresteerd. Volgens het parket werd hij bovendien nog gezocht voor andere feiten.

Samenvatting

Uit de notities komt Johnny Karnier naar voren als een recidiverende beroepscrimineel die al op jonge leeftijd uitgroeide tot de leider van een omvangrijke dievenbende. Zijn bende pleegde tussen 1975 en 1976 tientallen inbraken en diefstallen in België en Nederland, met een brede waaier aan buit.

Ondanks meerdere veroordelingen en langdurige gevangenisstraffen bleef Karnier ook in de jaren tachtig strafbare feiten plegen. Zijn moeilijke jeugd en verblijf in instellingen werden tijdens verschillende processen aangehaald als verklaring voor zijn criminele parcours, maar verhinderden niet dat justitie hem bleef beschouwen als een hardnekkige veelpleger.

[Samenvatting met ChatGPT op basis van onderstaande artikels.]

Bende van Karnier spaarde ook Nederlandse “sex-shops” niet

“Deze zaak gaat nog maanden aanslepen, heren advocaten. Als uw cliënt er zou kunnen af geraken met een lichte straf, waarom wendt ge u dan niet tot de bevoegde kamers voor de invrijheidstelling?”

Mevr. Schmidt, die de correctionele rechtbank te Brussel voorzit, wendde zich zo tot de verdedigers van een paar van de 24 betichten die voor haar verschijnen onder de algemene noemer van “de bende Karnier”.

“Uiteraard geldt dat niet voor u, meneer Karnier”, zegt de voorzitster en zij wendt zich tot hoofdbetichte, een soort overjaarse bengel van 24, die voortdurend de debatten onderbreekt en met iedereen lacht en praat, ook met de voorzitster.

Maar soms wordt hij bitter, zoals nu: “Ja maar, ik zit daar nu ook al 22 maanden, 24 uren per dag, rond te lopen in een cel van 2 bij 2 meter. Ik word het beu…»”Johnny had maar beter moeten nadenken. Aan het hoofd van een bende jeugdige dieven en inbrekers heeft hij tussen september 1975 en december 1976 een indrukwekkende lijst misdrijven gepleegd. De dagvaarding telt liefst dertien pagina's.

Zijn trawanten waren meestal leeftijdgenoten, zoals zijn vier jaar jongere broer Alain en de gebroeders Thirionet, 24 en 23 jaar oud, Danny en Serge, en de gebroeders Bjoko, 20 en 21 jaar oud, Bernard en Fernand en nog een dozijn anderen. Bijna allen afkomstig uit Ganshoren, Molenbeek, Sint-Agatha-Berchem.

Met hen staan ook een paar caféhouders terecht, beticht van heling. Behalve diefstal en inbraak komen bij de betichting ook fraude voor, fysieke bedreiging, wapendracht en het gebruik en de verkoop van cannabis. En valsheid in geschrifte.

Want een Amerikaanse toeriste, Ruth Phillips, moest zomer vorig jaar te Elsene bij een overval haar chequeboekje afstaan aan Claudio Velsesia (23) en Dominique Salesse (21), nog twee bendeleden. Laatstgenoemde laat verstek gaan.

Van alles wat

Wat er voor de rest zoal op de waslijst staat? Ontelbare diefstallen, al dan niet met inbraak, in het Brusselse en de streek van Dendermonde. Vooral grote warenhuizen kregen hun bezoek: GB-Inno-BM, Sarma-Penney, Westland Shopping, noem maar op. Alcohol, sigaretten, muziekcasettes, televisietoestellen.

In de streek van Doornik maakten zij in dezelfde periode Oosterse kunst en wijnflessen buit, bij Vanden Borre te Brussel stalen zij voor 260.000 fr. elektrische toestellen in december 1975, bij C.D.R. voor 56.000 fr. radio's, bij Copilac uurwerken, bij Herman Borghmans te Aalst voor 260.000 fr. foto-apparaten, in Strombeek-Bever in september 1976 voor 165.000 fr. sigaretten, bij Teurlings te Halle voor meer dan 100.000 fr. foto-apparaten, bij Monique Ulin te Ninove ook zoiets en bij Pol Oosterlinck te Lebbeke een pistool en vier geweren.

Verder staan zij terecht voor diefstallen van motorfietsen en auto's (vooral Fiat), o.m. te Kapelle-op-den-Bos, Merchtem, Jette, Halle en Doornik, van acht karabijnen te Aalst (waarde 23.000 fr.), een samoerai-zwaard, een kruisboog, diefstallen nog te Twee-Arken, Woluwe, Dendermonde, Wemmel, noem maar op. Hun activiteit breidde zich zelfs uit tot ver over de grenzen. Zo stalen zij in september 1975 te Bergen-op-Zoom o.m. een projectie-apparaat en in december 1976 gingen zij. daar filmpjes voor zoeken in de sex-shop van Paul Metz te Putte.

Johnny Karnier en nog vier trawanten hebben al eerder straffen, soms met uitstel, gekregen zodat voor hen een zwaardere straf dreigt.

Ongelukkige jeugd

Bijna alle betichten hebben in hun jeugd kennis gemaakt met tehuizen, ziekenhuizen, sanatoria, ontwenningsoorden. Hun problemen zijn alcoholisme, drugs, de afwezigheid van ouderlijk gezag. een aan analfabetisme grenzende onwetendheid. En een gevoel van bitter verzet tegenover de overheid.

Dat blijkt plots wanneer het hof zich terugtrekt en de jongens op de betichtenbank een sigaretje opsteken. Het mag niet van de aanwezige rijkswachters, er wordt geduwd, getrokken, gevloekt.

Al weken slepen de pleidooien aan, steeds hoort men hetzelfde trieste verhaal. Zoals dat van de 21-jarige J.P. Daerden uit Molenbeek, die in de bende werd meegesleurd omdat hem drugs werden beloofd die hij dikwijls niet eens kreeg. Hij volgt nu een ontwenningskuur.

Of serge Dupont, die al 13 maanden in voorarrest zit en in feite maar een paar motor-diefstallen op zijn geweten heeft maar ook mee ten val kwam met Karnier.

Of Johny's jongere broer Alain, die amper kan lezen en schrijven en die voor het eerst in zijn leven nu inwoont bij zijn moeder. Hij zoekt werk. Een betichte is een meisje. De 21-jarige Patricia Cnops, dactylo uit Etterbeek, ziet er veel ouder uit, vermoeid. Zij was een tijdje werkloos, hing rond in cafés, ontmoette een paar van de jongens.

Er groeiden hechte banden. Patricia nam deel aan de tweedaagse strooptocht naar Lebbeke (wapens) en Putte (sex-shop). Zij ging later tot bekentenissen over, onthulde de namen van andere bendeleden. Een paar dagen geleden werd haar autootje volledig vernield. Met geweld. Haar advocaat legt foto's van de vernieling voor aan het hof. En procureur Jaspar veert recht: “Als ik die kerel te pakken krijg, die dat gedaan heeft, die zal er niet goed van zijn!”

De zaak wordt op 11 januari voor de zoveelste maal voortgezet.

Bron: Het Laatste Nieuws | 7 Januari 1978

Muiters van gevangenis te Oudenaarde gestraft

De correctionele rechtbank van Oudenaarde beslechtte maandag de muiterij, die zondag 30 april 1978 uitbrak in de gevangenis aldaar. Om de aandacht te vestigen op de noodzaak van een regimeverbetering en een menswaardiger behandeling maakten een 30-tal gedetineerden van de middagwandeling gebruik om op het dak te kruipen.

Zij verdedigden zich met metalen voorwerpen, die een aannemer daar had laten liggen tijdens het uitvoeren van herstellingswerken.

Bijgeroepen brandweerlieden probeerden de muiters van het dak te spuiten, maar ze werden bekogeld met beitels en hamers. Hierbij werd niemand gewond. Ondertussen verscheen de rijkswacht met twee helikopters.

Na een halfuur kwamen een 20-tal gevangenen druipnat naar beneden. Anderen volgden, maar drie van hen hielden stand: Antonio Carbone (28) uit het Italiaanse Soldano, handlanger Abdelkader Ben Omar(23) uit Brussel en mechanicien Etienne De Ceuninck uit Gent. Deze laatste, die niet aan zijn proefstuk was, moest zelfs naar beneden worden gehaald door de anti-terreurgroep. Op dat ogenblik bleken een deel van het dak en een schoorsteen afgebroken.

Acht gedetineerden moesten zich thans verantwoorden wegens weerspannigheid met geweld en vernieling van gebouwen. Carbone, Ben Omar, Johannes De Graaf (28) uit Mechelen en Antonio Quattrocchi (29) uit Seraing kregen elk 4 maand gevangenis. De Ceuninck, Henri Cesius (27) uit Seraing, Francis Guyonnet (27) uit Brussel en Johnny Karnier (26) uit Molenbeek
kwamen ervan af met een maand.

Samen dienen ze ook 148.687 fr. te betalen voor de door hen aangerichte schade. De Graaf en Quattrocchi maakten verstek.

Bron: Het Laatste Nieuws | 13 Februari 1979

Tien jaar geëist tegen jonge dief uit Jette

Samen met nog een vijftiental andere jongelingen stond de 27-jarige Johnny Karnier, uit Jette voor de correctionele rechtbank te Brussel. Samen met de anderen werd hij beticht van een reeks diefstallen in grootwarenhuizen, diefstal van handtassen en ontvreemden van goederen in slaapwagens van treinen. Voor elk van hen werd ook de betichting weerhouden van verzet bij aanhouding en smaad aan de politie. Voor Karnie zelf kwam daar dan ook nog de betichting bij van aanranding op eerbaarheid van een minderjarige.

Het openbaar ministerie waargenomen door subsituut Jockmans, was helemaal niet mals voor Arniet en gezien het feit dat de jonge man vroeger al een reeks veroordelingen had opgelopen, werd prompt 10 jaar gevangenisstraf gevraagd.

Volgens het openbaar ministerie is Karnier een onverbeterlijke misdadiger. Mr. Lancaster die de verdediging van Karnier waarnam trachtte de pil wat te vergulden. Hij begon met er op te wijzen dat hij de eis van het openbaar ministerie toch wat al te zwaar vond. Volgens de verdediger waren er praktisch geen bewijzen voor de tegen Karnier ten laste gelegde feiten. Alles sproot volgens verdediger voort uit de verklaringen van een andere betichte, een zekere Wanyberg.

Beiden waren verliefd op het zelfde meisje, maar Karnier genoot de voorkeur. Uit wraak zou Wanyberg, Karnier dan van al de diefstallen beschuldigd hebben. De verdediging gaf toe dat Karnier bepaalde zaken had gedaan.

Zo had hij in een grootwarenhuis het prijsetiket op een boormachine veranderd, maar dat kwam snel aan het licht. Karnier had destijds wel eens twee gestolen beeldhouwwerkjes in zijn bezit van elk 50.000 fr., maar had met de diefstal daarvan niets te maken. Dus kon hij in dit geval alleen maar als heler beschouwd worden. De aanranding op de eerbaarheid van een meisje van amper 15, gaf de verdediging wel toe, maar dat alles was volgens mr. Lancaster toch niet van aard om tien jaar gevangenisstraf te eisen.

Bovendien, zo zei de verdediger, kende Karnier een zeer ongelukkige jeugd, verbleef hij reeds in verschillende instellingen, maar is hij in wezen niet zo slecht. Wanneer hij iets bezit, is hij onmiddellijk bereid mee te delen.

Of het pleidooi van de verdediging iets aan de zaak heeft kunnen veranderen verneemt men tijdens de uitspraak op 19 augustus.

Bron: Het Laatste Nieuws | 13 Augustus 1980

Drie jaar voor dief uit Jette

De 27-jarige Johnny Karnier werd door de vakantiekamer van de correctionele rechtbank Brussel veroordeeld tot 36 maanden gevangenis. Het openbaar ministerie had 10 jaar geëist.

Samen met nog een zestiental jongeren uit het Brusselse werd Karnier, hoofd van de bende, beticht van een resem diefstallen in warenhuizen en slaaptreinen. Karnier zelf werd ook beticht van de aanranding op de eerbaarheid van een 15-jarig meisje. De overige betichten kregen lichtere straffen.

Bron: Het Laatste Nieuws | 20 Augustus 1980

Molenbeek: politie snapt drie inbrekers

Tijdens een patrouille bemerkten agenten van het gemeentelijke politiekorps, omstreeks 5u. 's morgens, dat een dubbele ruit was uitgeslagen van het restaurant Lancaster, nr. 101 aan de Eeuwfeestlaan te Sint-Jans-Molenbeek. Drie inbrekers, twee mannen en een vrouw, konden ter plaatse worden ingerekend.

Terwijl Isabelle Simatsek, uit Jette, voor de deur op uitkijk bleef staan en om de gestolen goederen aan te nemen, gingen beide mededaders op pad. Achter de hoek, in de Lakenveldstraat, kon Daniel Duvivier uit Molenbeek worden aangehouden met twee zakken vol met flessen alchohol. De derde van het trio, Johnny Karnier uit Koekelberg, werd in een appartement op de tweede verdieping door een agent aangehouden. Karnier had zich onder een kast weggestopt.

Het trio verklaarde aan de politie hoe zij twee goed geladen vreemdelingen uit het pand zagen weglopen en dat zij enkel waren binnengegaan om een kijkje te nemen. Het parket hechtte daar echter geen geloof aan deze verklaring en het drietal werd ter beschikking
gesteld.

Karnier was reeds op te zoeken voor andere feiten. De buit bedraagt zowat tienduizend frank.

Bron: Het Laatste Nieuws | 21 December 1985