131

Re: Affaires

Mercedes met nummerplaten van het hof van Nederland? Was dit een stunt of werd er niet nagedacht gezien de tijdsgeest.

Re: Affaires

Pas vandaag het interview met Francis Dossogne uit 2010 opgemerkt op Waalse site. Heel interessant.

Interview Michel - forum Tueries

Iedereen zal wel zijn eigen waarheid vertellen, maar hier toch veel interessants te lezen, en waarschijnlijk ook veel te schrappen van het lijstje.

Ook zijn mening over Lekeu en de (nep)pistes zijn interessant.

Lors d’un documentaire sur les tueries, vous laissiez sous-entendre que les tueries auraient pu être organisées par la Sûreté de l’Etat. Vous maintenez ? Avez-vous le moindre élément allant dans ce sens ?

Je maintiens, sur base des éléments d’information qui sont en ma possession que les tueries ont été commanditées au plus haut niveau de l’Etat qui, seul, disposait de la mainmise sur les professionnels de haut niveau qui, seuls, ont pu exécuter ses ordres et qui, seuls, ont pu couvrir, au fil des années et malgré tous les efforts déployés par certains, leurs répugnants forfaits…

Romy zelf zou vastgezeten hebben van januari 1984 tot 1986 in Marokkaanse cel. In 1986 gratie verkregen door Koning Hassan II van Marokko.

133

Re: Affaires

Henk Rommy, niet Romy.

134

Re: Affaires

HIPA wrote:

Mercedes met nummerplaten van het hof van Nederland ??
Was dit een stunt of werd er niet nagedacht gezien de tijdsgeest

De Cobra en de prins

Zowel Leroy zelf als zijn echtgenote bezochten in het voorjaar van 1986 de naar Paraguay gevluchte Jean Bultot, wiens naam prominent voorkomt in alle publicaties met betrekking tot de bende van Nijvel. De voormalige onderdirecteur van de gevangenis in St.Gillis en wapenexpert had eind januari van dat jaar de benen genomen, omdat hij vreesde voor zijn leven. Hij wist teveel. Vanuit Paraguay startte hij een correspondentie met het justitiële onderzoeksteam van Dendermonde onder leiding van rechter Freddy Troch, die de zaak van de Bende onder zich had. Volgens een rapportage van dat team had Bultot daarin onder meer het volgende vermeld: "Claude Leroy werd tijdens zijn proces geconfronteerd met een ongewoon personage: Romy Henk, persoon die superbeschermd wordt door een lid van de koninklijke familie in Nederland. Wanneer Leroy Claude gepoogd had om zulks te verklaren zou hij jong zijn gestorven".

En ook dit:

the end wrote:

Is er geweten wanneer? Erpe Mere en de gestolen wapens van Mendez, Montel, ...

Trojan, voor die omgeving en Hage Maroun is Geschier ook heel belangrijk hij wordt wat vergeten in het dossier. En volgens mij is er een link tussen hem en het rechts bikers huurlingen milieu in die omgeving.

Trojan wrote:

Copy paste van Franstalig forum:

In Aalst hebben we een bijzondere belangstelling voor de Libanese filière omdat Hage Maroun (en anderen, waaronder Nederlanders) er geregeld rondhingen.

Die band tussen Hage Maroun en Aalst interesseert me erg. Weet iemand meer hierover? En wie zijn die Nederlanders?

Nederlanders, lees wat Bultot zegt de ochtend na Aalst! Ook Montel en de Nederlanders en wapens van Mendez in Erpe Mere!

De waarheid schaadt nooit een zaak die rechtvaardig is.

Re: Affaires

Hage Maroun ook connectie Marcel Castris. Rommy Henk huurde boerderij of villa in Sint-Pieters-Leeuw. Heroïne Everbeek, Hash Sint-Pieters-Leeuw. Ook De Staerke, Haemers/Tyack en Brusselse tak Farcy verbleef toen hoofdzakelijk in SP Leeuw volgens Hilde Geens. Affligem: Geschier?

Dit moet periode voor aanslag Vernaillen geweest zijn. Poging coup met drugs/wapengeld?

Re: Affaires

Henk Rommy, alias ‘de Zwarte Cobra’, behoorde tot de top van de Nederlandse misdaadwereld. Onlangs bracht hij een achter de gevangenistralies geschreven boek uit. Verhalen die laten zien hoe miserabel zijn bestaan nu is met zijn twintig jaar cel in de VS. Terwijl hem mogelijk ook in Nederland nog een lange straf wacht, zo bleek onlangs bij het liquidatieproces in de Bunker.

Een bekende wet in de misdaadbranche schrijft voor dat een crimineel zijn rijkdom niet al te opzichtig moet etaleren. Dat zet alleen maar pottenkijkers aan het denken. Henk Rommy (nu 61), in 1993 een welvarende drugshandelaar, heeft er maling aan. Dat jaar huurt hij een klein eilandje af in de Loosdrechtse Plassen en viert er opzichtig zijn huwelijksfeest. De gasten worden per jacht aangevoerd. De BN’ers Caroline Tensen en René Froger zorgen voor het entertainment. Vrienden van de drugsbaas lopen proostend rond in jasjes met het logo van de Amerikaanse drugsbestrijdingsdienst DEA. Een van de genodigden loopt rond met een videocamera en filmt alle aanwezigen, onder wie Rommy zelf uiteraard, die breed grijnzend rond paradeert. De film is tot op de dag van vandaag op YouTube te bewonderen. Hij toont de Zwarte Cobra op het hoogtepunt van zijn roem en laat iemand zien die de wereld uitlacht.

Schaterlachend ambtenaren omkopen

Rommy’s misdaad-cv vermeldt op dat moment de volgende informatie: Henk Orlando Rommy is op 4 maart 1951 geboren in Paramaribo (Suriname) als zoon van een ambtenaar. Als hij 3 jaar is verhuist hij samen met zijn ouders en zijn vijf zusjes en drie broers naar Nederland. Wat later zit hij op het rooms-katholieke jongensinternaat Don Bosco in Leusden, bij Amersfoort. Na een opleiding metaal bewerken in Utrecht werkt hij korte tijd in een vliegtuigfabriek in Zwitserland. Vanwege het lage salaris keert hij terug naar Nederland.

Hij is geen grote eter, doet ook niet aan drugs of drank. Medio jaren zeventig is de gewezen vliegtuigbouwer zelfs zo mager dat hij bij wijze van spreken door een sleutelgat past. Zijn postuur levert hem – hij is dan inbreker - de bijnaam de Zwarte Cobra op. Hij dankt die naam dus niet aan de lengte van zijn geslacht, wat weleens wordt gezegd.

Eind jaren zeventig belandt hij voor het eerst voor langere tijd in de gevangenis. De rechter veroordeelt hem tot drieënhalf jaar cel na het ‘verhandelen’ van onder meer een ets van niemand minder dan de oude meester Rembrandt. Rommy doet dan nog niet aan hasj. Daarmee komt hij begin jaren tachtig in contact. Zijn core business bestaat tot dat moment nog uit de handel in gestolen auto’s en antiek. Pas zodra de crimineel leert hoe groot de marges zijn die er op hasj behaald worden, gaat hij overstag. Hij sluit zich aan bij een Belgische groepering en begint met hen op grote schaal hasj vanuit Marokko naar Nederland te transporteren. Handel die vooral floreert omdat Rommy en zijn Belgische compagnons erg handig zijn in het omkopen van Belgische ambtenaren Het zijn jaren waarin Rommy letterlijk iedereen uitlacht met zijn handige streken.

Met een lach de gevangenis uit

In 1984 komt de lenige boef weer even vast te zitten nadat de Marokkaanse politie hem te pakken heeft gekregen. De Zwarte Cobra probeert te ontsnappen door via het dak van de gevangenis weg te glippen. Aanvankelijk lijkt hij te slagen in zijn vlucht. Maar in Tanger, net voordat hij hoopt weg te komen met een geavanceerde Spaanse sloep, verraadt een medecrimineel hem en weet de politie hem weer te grijpen. Vanaf dat moment staat hij bij de Marokkaanse justitie bekend als vluchtgevaarlijk, reden om hem achttien maanden lang op te sluiten in een dodencel. Het leven ziet er op dat moment extreem somber uit. Het lijkt erop dat hij nog jaren door zal moeten brengen tussen de kakkerlakken en oververhitte bewakers en medegevangenen. Wonder boven wonder verleent de koning van Marokko, Hassan II, hem op een goede dag in 1986 ineens amnestie wegens een groots gevierde koninklijke verjaardag, waardoor Rommy van de ene op de andere dag vrij is om te gaan en te staan waar hij wil. Met een brede smile loopt hij de gevangenispoort uit.

Grinniken in zijn eigen boerderij

Rommy is vast van plan een topper te worden in de drugshandel en denkt in het groot: halverwege 1992 stokt de aanvoer vanuit Marokko door de verscherpte controles in de havens van dat land. Reden om met zijn organisatie over te schakelen op de invoer van hasj uit Pakistan. De Nederlands-Surinaamse handelaar schuwt het geweld daarbij niet. Volgens justitie schiet een huurmoordenaar in zijn opdracht in mei 1993 in Antwerpen de Nederlandse-Griekse drugshandelaar Henny Shamel en diens vriendin dood; al beweert Rommy tegenwoordig bij hoog en bij laag dat deze Shamel juist zijn beste maatje was. Iemand met een vervelend gokprobleem, dat wel.

Het slangenmens beheert zijn imperium gedurende die vroege jaren negentig vanuit een schitterend gerenoveerde boerderij met binnenzwembad in Abcoude. Goede vrienden mogen bij hem een baantje meetrekken. ‘Kleine jongens’ ontmoet hij in een motel in de buurt. De Nederlandse recherche heeft dan nog het nakijken. Maar het lachen zal Rommy in de jaren daarna redelijk snel vergaan.

Als een prooi op de vlucht

Op 10 mei 1993 arresteert de Nederlandse politie Rommy in Utrecht op verdenking van het smokkelen van duizenden kilo's hasj uit Marokko. Hij krijgt een gevangenisstraf van vijf jaar en een boete van 1,5 miljoen euro. Na een jaar komt hij weer vrij omdat het Openbaar Ministerie vergeten is te melden dat het inkijkoperaties heeft laten uitvoeren. Een jaar later grijpt men Rommy opnieuw in de kraag, dit keer voor wapenhandel. Hoewel hij ook daar niet lang voor zit, bestaat het leven vanaf midden jaren negentig eigenlijk alleen maar uit een lange vlucht voor justitie. De paar foto’s uit deze periode tonen een man met een somber gelaat. Henk is niet langer jager, maar prooi.

In 1997 sluit de Cobra een deal met de Belastingdienst, die geld wil zien van de inkomsten uit de drugshandel tussen 1990 en 1995. Rommy hoeft niet de beoogde 20 miljoen gulden te betalen, maar slechts 4 miljoen. Hij betaalt, maar loopt korte tijd later opnieuw tegen de lamp in een van de grimmigste zaken uit zijn loopbaan.

Een transport van 50 kilo cocaïne, 364 kilo hasj en 198 kilo marihuana naar Groot-Brittannië loopt in het honderd. Rommy ontkent betrokkenheid, maar chauffeur Willy R. verklaart dat Henk persoonlijk heeft geholpen met het laden van de smokkelwagen. Uit angst voor represailles verdwijnt deze Willy in een beschermingsprogramma van justitie.

In september 1997 onderschept justitie een Oost-Europees moordcommando dat van plan is om Henk op te blazen. Hoofddaders zouden Jerry P. en Dejan I. zijn. Officier van justitie Fred Teeven - normaliter de ‘tegenstander’ van de Cobra - waarschuwt Rommy, die op dat moment sowieso al ondergedoken zit wegens het moordplan. Rommy is Teeven daar nog altijd dankbaar voor.

Op woensdag 14 januari 1998 arresteert de Spaanse politie de drugsbaron in het Zuid-Spaanse plaatsje Fuengirola, nabij Malaga. Ondanks een jaar van verzet tegen zijn uitlevering, brengen de autoriteiten Rommy op 24 april 1999 naar Nederland. Het OM houdt Rommy op dat moment verantwoordelijk voor de handel in drugs, maar ook voor de bomaanslag van 1 juli 1999 in Amsterdam. Daarbij komt Debora Horstman om het leven, de vriendin van het eigenlijke doelwit Jerry ‘Milete’ P., de Joegoslavische drugshandelaar die we kennen als de man voor wie Fred Teeven de Cobra had gewaarschuwd. Justitie heeft het vermoeden dat Rommy zijn vijand heeft willen uitschakelen.

Naarmate de lijst van dit soort verdachtmakingen groeit, komt Rommy dieper en dieper in de nesten te zitten. Hij is zijn humor nog niet verloren, melden insiders. Maar achter de vrolijke tronie gaat veel spanning schuil.

In de kraag gegrepen door de DEA

Het is misdaadreporter Peter R. de Vries die Rommy in deze periode introduceert bij een groter publiek. De Vries bezoekt op het Venezolaanse eiland Isla Margarita een zekere Bert Schilder, die door justitie is voorzien van een nieuwe identiteit (‘Bram Swaluw’). Schilder heeft de recherche op de laatste verblijfplaats van Rommy gewezen en is nadien net als de genoemde Willy R. in een getuigenbeschermingsprogramma gezet. Maar Schilder lijdt aan longemfyseem en klaagt dat hij op het eiland wegkwijnt. Terug naar Nederland kan hij niet, zo jammert hij, want hij is als de dood dat hij zal worden neergeknald door mensen in dienst van de beruchte Henk Rommy. Schilder zal in 2004 overlijden aan zijn ziekte.

Rommy weet dat men hem van alles toedicht, zoals de uitzending van De Vries illustreert. Hij probeert het daarom rustig aan te doen in de crimebranche. Hij verblijft vanaf de millenniumwisseling, na zijn vrijlating, veel bij zijn vriendin in Spanje. De wil om de grootste in zijn vak te worden, is er niet meer, maar toch kan hij de verleiding niet weerstaan zo nu en dan ‘in gesprek’ te gaan met mensen uit het milieu.

Maart 2003 reist Rommy met iemand die hij beschouwt als een vriend - Alex V. - naar de Bermuda’s om de levering van een grondstof voor ecstasy te regelen. Deze ‘zakenpartner’ is echter een undercoveragent, die alles op band laat vastleggen. Op 12 november 2003 arresteert de Spaanse politie Rommy op verzoek van de Amerikaanse autoriteiten in Zuid-Spanje.

Veroordeeld tot 20 jaar cel

Nadat Rommy door de Spaanse autoriteiten aan Amerika is uitgeleverd, waarbij Nederland geen strobreed in de weg legt, oordeelt een Amerikaanse rechter dat hij schuldig is aan de betrokkenheid bij de smokkel van xtc-pillen. Op 17 januari 2006 veroordeelt men hem in de VS tot de maximumstraf van twintig jaar gevangenis en een boete van 1 miljoen dollar. Met andere woorden: hij zal vrijkomen op 8 mei 2021.

Later blijkt dat de Amerikanen dubieuze opsporingmiddelen hebben gebruikt, zo maakt Peter R. de Vries duidelijk in zijn programma. Maar tegen het Amerikaanse systeem kan zelfs Rommy met zijn slangachtige gaven weinig beginnen. Sindsdien reist hij binnen het Amerikaanse gevangenissysteem van bajes naar bajes en tekent hij zijn ervaringen op voor de website crimesite.nl. Lezers van de site leren over zijn zieke medegevangenen, de oorlog tussen gangs en het leven in Amerikaanse detentiecentra als Gilmer, waar gevangenen die een grote mond opzetten onmiddellijk richting The Hole vertrekken, de isolatiecel. Het leven van Henk is daarmee boeiend genoeg voor een spannende speelfilm. Een film die niet alleen gaat over een slimme, magere, inbreker, maar vooral over een man die het lachen is vergaan…

 

Komt Rommy ooit nog vrij?

Rommy probeert op dit moment zo goed en zo kwaad als dat gaat de ontwikkelingen in het grote liquidatieproces bij te houden. Bij dat Passageproces staan elf verdachten terecht voor tien moorden - of pogingen daartoe - in de Amsterdamse onderwereld. Verdachten zijn onder meer Dino Soerel, Jesse R. en Mohammed ‘Moppie’ R. Eind 2011 toverde justitie een nieuwe kroongetuige uit de hoge hoed. 'Getuige W.', zoals de 63-jarige man in het proces wordt genoemd, zegt deel uit te hebben gemaakt van het netwerk van de Cobra. De man heeft inmiddels ter zitting verklaard dat hij midden jaren negentig van onder anderen Rommy heeft gehoord wie er verantwoordelijk zijn voor vijf liquidaties in 1993. Rommy zou zelf de opdrachtgever zijn geweest van een dubbele moord in Antwerpen, die ook tijdens het Passageproces wordt behandeld. Bij de directe organisatie van deze dubbele moord zouden ook Passageverdachten Jesse en Moppie betrokken zijn geweest. Een ander, de Surinamer Siegfried S., zou een van de schutters zijn geweest; de andere vermoedelijke schutter is inmiddels dood.

In ruil voor zijn verklaringen heeft justitie W. bepaalde toezeggingen gedaan.

Als Rommy in 2021 vrijkomt, staat justitie in Nederland klaar om hem te vervolgen voor zijn vermeende rol in de moord op de Libanese drugshandelaar Henie Shamel en diens vriendin Anne de Witte. Dat maakte officier van justitie Sabine Tammes begin mei 2012 duidelijk tijdens haar requisitoir in de zaak. Omdat er geen verjaringstermijn meer geldt voor zware delicten als moord, staat het justitie dus vrij, bijna dertig jaar na dato, om Rommy in het volgende decennium alsnog te vervolgen.

Stel dat justitie hem in Nederland veroordeelt voor de liquidatie van Shamel en diens vriendin, en dat is niet ondenkbaar, dan moet de Cobra die straf uitzitten nadat hij zijn Amerikaanse veroordeling heeft opgeknapt. De kans dat hij ooit nog een vrij man zal zijn, is daarmee heel klein.

Bron: panorama.nl/2017.

Het grote geld bracht Rommy in de drugshandel, waar hij samenwerkte met een aantal corrupte opsporingsambtenaren. Dit vond over het algemeen plaats in België.

Bron: wiki.

Re: Affaires

Sint-Pieters-Leeuw begin jaren 80: op boerderij gehuurd door Henk Rommy, 1,1 ton hasj in beslag genomen. Kop gekost Brussels substituut Claude Leroy. Ook Haemers/Tyack hadden er huis.

Brussels tak Bende Farcy opgepakt in huis van prostituee, in straat van Henri De Staerke.

Bron: Beetgenomen, HIlde Geens.

138

Re: Affaires

Denk ook aan de connectie tussen Latinus en Nederlandse druglijnen!

Re: Affaires

Bron: franstallige site.

le Ven 22 Fév 2013 - 12:58

par HERVE



http://www.mamjo.com/forum/index.php?to … 72.10;wap2

Henk Orlando Rommy

In 1984 startten de Duitse en Belgische politie Operatie Bercail naar de bende van Rommy. In september 1984 wordt dan bij een supermarkt in Machelen (Bij Brussel) ruim 1300 kg hasj in beslag genomen en worden 3 man van Rommy aangehouden. Rommy blijft buiten schot. Vrijwel tergelijkertijd werd Rommy’s compaan Marcel de Blick gepakt wegens de levering van een partij wapens en explosieven aan de toenmalige Corsicaanse afscheidingsbeweging FNLC

Re: Affaires

zoek de overeenkomsten, al lijkt Rommy iets later zijn topperiode bereikt te hebben? (uit topic Castris/Bende Farcy):

"Castris van zijn kant deed veel zaken met de Libanezen van Hage Maroun, drugs en wapens. En met Juan Mendez. Hij leverde aan de Baskische ETA en aan de Corsicaanse separatisten van het FLNC. Castris werd beschermd door de Drugs Enforcement Administration (DEA), zeg maar de Amerikanen! Het was een wereld apart. Daar konden ik, Salesse, Leon De Staerke en zelfs Godfroid niet aan tippen."

Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten

Guy Bouten heeft Marcel Castris ontmoet. Hieronder het verslag uit De Bende van Nijvel:

Castris werkt nu overdag maar is verplicht de nacht door te brengen in een cel in Sint-Gillis. Uiterlijk gelijkt hij veel meer op een pastoor dan op een gangster. De kruin op zijn grote eivormige schedel heeft iets weg van een tonsuur en de zalvende toonhoogte en zijn weidse gebaren met de kromme duim telkens in de hoogte bevestigen mijn beeld van de priester tijdens de consecratie.

"Ik ben klein begonnen, valse cheques innen, af en toe inbreken, maar geen grote zaken totdat Bruno Farcy in mijn leven opdook. Ik werd bar-man in de Candy's (Farcy, gerant Léon De Staerke). Daar deed ik mijn oren en ogen open en leerde de stiel. Ik geraakte bevriend met Stan Hormans, Denis Marin, Michel Gigot, Francis Lus, Vicky Van Obbergh, en Dominique Lhoir werd mijn lief."

"Eigenlijk gebruikte ik deze vinnige vrouw voor alles en nog wat. Neuken uiteraard maar ook als drugsdealer en spionne. Zij was uiterst charmant en deelde het bed met iedereen die nuttig kon zijn, zoals commandant François van het NDB, adjudant Goffinon en een inspecteur bij de GP. Zij kon uitvissen wat men bij de politiediensten over mijn baas wist en kwam telkens met een schat aan informatie terug. Dan zie je hoe dom mannen kunnen zijn, vooral als ze verliefd zijn op de verkeerde vrouw!"

Zo bleven jullie op de hoogte van de drugsrazzia's en huiszoekingen.

"Precies. Wie niet sterk is moet slim zijn. We kwamen aan de weet wie de informanten waren en wat ze met ons van plan waren. Maar Bruno Farcy was nog veel knapper dan ik en heel gevaarlijk. Als iemand hem iets in de weg legde, dan kon die er gegarandeerd een kruis over maken. Wat wil je over hem weten?"

Alles. Of tenminste zoveel mogelijk.

"Je begrijpt, hij was mijn baas en hij leeft nog."

Ben je gehouden aan de zwijgplicht zoals de maffia?

"Neen. We zijn geen Italianen. Maar toch moet ik voorzichtig zijn. Na het opdoeken van de French Connection waren wij, The Belgian Connection, aan zet."

Luister, Marcel, je kan me toch niet met lege handen naar huis laten gaan. Wat was Bruno voor een man? Een leider? Een capo di capi? Een Don Corleone? Hoe zou jij hem beschrijven?

"Ik was zijn rechterhand en organiseerde de drugshandel in Brussel. Bruno voerde la came, de cocaïne en heroïne, in en exporteerde een groot deel naar Nederland en Frankrijk. Belangrijke contacten in Amsterdam waren de Surinamer Henk Rommy, bijgenaamd 'de Zwarte Cobra' en een Chinees die luisterde naar de naam Sam. Oh ja, er was ook nog Piet Clement. Ik heb nog zaken met hem gedaan. Eens had ik een monster cocaïne bij me en hij heeft toen de coke gebrand en concludeerde dat het rotzooi was, alleen topkwaliteit interesseerde hem. Piet Clement vertelde me dat hij tonnen hasj via de haven van Antwerpen invoerde in ingewanden bestemd voor het slachthuis van Vilvoorde."

"Clement leefde op grote voet. Zo nam hij een briefje van honderd gulden (45 euro), legde daar brown sugar op, draaide een sigaret en rookte ze op. Vijftig gram elke dag! De heroïne betrok hij van twee landgenoten, Blom en de Graaf, maar hij beschouwde ze als knoeiers. Bruno heeft later enkele grote transacties met hem op touw gezet. Ik verdeelde hier het spul en opereerde zelf rond de Beurs en de Van Praetstraat met The White Horse als mijn favoriete stek. Bruno is ooit in Den Haag aangehouden en kon pas twintig maanden later vluchten. Hij trok naar het zuiden van Frankrijk en verbleef jarenlang in Le Grau du Roi bij Perpignan waar hij op zee ging vissen. Officieel dan toch. Intussen deed hij hier zijn zaakjes gewoon verder."

Waar verblijft hij nu?

"In Frans-Guyana, dichter bij de bron. Coke uit Colombia en Peru."

Castris lacht, maar het is eerder een zure lach. Afgunst?

"Door mijn goede contacten met commandant François en de DEA kon ik lang uit de cel blijven en mijn ding doen."

Die contacten zijn ooit anders geweest. In mei 1979, vlak voordat het schandaal rond het Nationaal Drugsbureau (NDB) losbarstte, weigerde je nog door de rijkswacht en commandant François te worden ondervraagd.

"Ik werkte toen nog als informant voor de GP, voor commissaris Christian De Vroom die later de grote baas is geworden. Jozef Vienne, een drugskoerier van Farcy, was toen in Karachi aangehouden en ik vreesde dat men Bruno problemen wou bezorgen. Later heeft de DEA mij aangeworven. Ik had een plek naast god, als je begrijpt wat ik bedoel."

Je kon Bruno Farcy afschermen.

"Inderdaad. Ook met de drugssectie van de BOB was het goed zaken doen. Met Bouhouche en Beijer bijvoorbeeld. In het leven is het geven en nemen. Ik gaf hen van tijd tot tijd een kleine dealer die mij voor de voeten liep. Pas op, die mannen waren ook niet van gisteren. Ik was voor hen de deur naar Bruno Farcy en die opende voor hen perspectieven naar de Chinese triades en ook de cosa nostra die in het begin van de jaren tachtig heel actief was in de aanmaak van heroïne."

Hoeveel heb jij in je hele carrière verdiend?

Je verhandelde niet alleen drugs maar deed ook braquages?

"Vanzelfsprekend. Vooral wapens. Bij Binet heb ik tot tweemaal toe ingebroken en let op, in opdracht van een rijkswachter. Ik ga zijn naam niet noemen want hij leeft nog. De vrouw van Binet werkte toen bij het BIC. Ik heb enkele grote trafieken gedaan met het IRA en het Corsicaanse FLNC. FAL-geweren en 9mm-pistolen. Ze zaten nog in de olie en in jutezakken. Allemaal gestolen. Regelrecht van het Belgische leger. De schatkamer van Ali Baba. De verkoop ging door in een flathotel dichtbij het Stefaniaplein. Ik heb er goed aan verdiend. Telkens een getal met zes nullen. In die tijd kon je er in Brussel een mooi appartement mee kopen."

Je was ook actief in de prostitutie.

"Zoals iedereen zeker. We maakten de hoertjes verslaafd aan heroïne. Simple comme bonjour. Afzet op termijn verzekerd. In de Prince Leopold in de Marktstraat kon je een shot krijgen voor 5000 frank (125 euro). Een wip kostte toen tussen de 1000 en 1500 frank (tussen 25 en 37 euro). Gecontroleerd werd er nauwelijks. Daar zorgde adjudant Brams wel voor. Hij trok op met Nicole Andrien, een forse blondine met een grote boezem, d-cup en zeker tachtig kilo."

Nicole was slim en investeerde haar geld in bars in de Aarschotstraat en plukt daar nu nog de vruchten van."