Dronken verkrachters moeten 3 jaar brommen

De correctionele rechtbank van Brussel veroordeelde zeer streng twee verkrachters. Ze kregen elk drie jaar effectieve gevangenisstraf. Het openbaar ministerie gewaagde van “de ergste zaak die door een correctionele rechtbank moest worden beslecht”. Het vonnis werd bestempeld als een “voorbeeld om de maatschappij en de vrouwen te beschermen”.

In de vroege ochtend van 9 januari omstreeks 5 uur stapte een 32-jarige vrouw op het Stephanieplein te Brussel voorbij een optiekwinkel. Ze kwam van haar nachtwerk als dienster in een gelegenheid aan de Jean Stasstraat. Een wagen reed voorbij. Christian Essers (24), bediende-decorateur, Prekelindestraat, Sint-Lambrechts-Woluwe zat naast bestuurder Patrick Haemers (23), maatschappijbeheerder, Georges Henrilaan, Sint-Lambrechts-Woluwe.

Beide mannen waren dronken. Allebei misbruikten ze de vrouw in de wagen. Toen werd de vrouw op straat gezet. Ze kon de nummerplaat noteren en de mannen werden vlug aangehouden. De rechtbank veroordeelde beiden tot elk 3 jaar cel, effectief voor ontvoering en verkrachting. Haemers liep daarenboven nog een boete op van 8.000 fr. en 6 maanden rijverbod omwille van zijn dronkenschap achter het stuur. Essers moet 1.000 fr. betalen wegens openbare dronkenschap.

Bron: De Standaard | 4 Maart 1976

Twee jonge Brusselaars ontvoeren vrouw om haar te verkrachten

“Verkrachting is een misdrijf waarbij de dąder het bewijs levert alle menselijke waardigheid en eerbied voor de evenmens te hebben verloren.” Zo zei eerste substituut Jaspar woensdagnamiddag in zijn requisitoir voor de 21ste kamer van de correctionele rechtbank te Brussel.

In heftige bewoordingen had hij de geweldpleging op een vrouw afgeschilderd waaraan de twee betichten, twee jonge mannen, zich hadden schuldig gemaakt in de nacht van 8 op 9 januari, en hij had de rechtbank een zeer strenge straf gevraagd. “In naam van alle vrouwen die zich in vroege of op late uren alleen op straat bevinden”, zo had hij uitgeroepen, “want zij hebben recht op bescherming”.

“Mensen en vooral vrouwen zijn bang. Men kan 's nachts toch geen leger politiemannen op de been brengen. Daarom heeft de strafrechter een grote rol te spelen, Al wie zich aan dergelijke feiten waagt, moet weten welke zware straffen hem beschoren zijn. De strafrechtbank is ten slotte de laatste schokbreker tegen het heersend geweld…”

Patrick Haemers (23), Georges Henrilaan, en Christian Essers (22), Prekelindenlaan, beiden uit Sint-Lambrechts-Woluwe, hoorden zich veroordelen tot ieder 3 jaar gevangenis. Haemers kreeg dan nog 6 maand cel bij voor dronkenschap aan het stuur.

Zij stonden terecht wegens ontvoering van een 32-jarige vrouw, geweldpleging, openbare zedenschennis en openbare dronkenschap. In de nacht van 8 op 9 januari reden zij langzaam het Stefaniaplein voorbij in de richting van de Brusselse Louizapoort. Haemers zat zwaar dronken aan het stuur. Zijn vriend Christian was het niet minder. Beiden hadden in de voorbije nacht een enorm aantal glaasjes alcohol binnen.

“Ik had o.m. een negental glazen Irish Coffee's gedronken”, zo bekende Haemers ter zitting. Het tweetal keek uit of er nog iets te beleven viel. Daar merkten zij een dame op, die blijkbaar op een taxi wachtte. Haemers draaide de autoruit open. “Kom met ons. Wij drinken nog een glas.”

De vrouw verwijderde zich bang. “Dat kan niet... mee moet je…” Patrick Haemers sprong uit de wagen, gevolgd door zijn vriend. Brutaal werd de vrouw, die hevig weerstand bood achteraan in de auto gesleurd. In volle vaart ging het dan naar het nabije Ter Kamerenbos. Daar stopte de auto. De vrouw werden klederen van het lichaam gerukt en beiden pleegden geweld. Om beurten hielden ze het slachtoffer in bedwang.

“Ik weet dat er iets gebeurd is met mij en die vrouw... maar mijn herinneringen zijn zo vaag geworden…”, zo zei woensdag een bleke Essers. Zijn medebetichte, een grote kloeke kerel in fluwelen pak, zei niets. Mr. De Bontridder vroeg aan Essers 1 fr., morele schadeloosstelling.

“De vrouw was getraumatiseerd.” Tegen Haemers stelde het slachtoffer zich geen burgerlijke partij. Vader Haemers [Achille Haemers] heeft de vrouw schadevergoeding uitbetaald.

“Ik heb al veel meegemaakt in mijn lange loopbaan als openbare aanklager”, zo zei eerste substituut Jaspar. “Ik heb mannen vrouwen weten meelokken maar nooit in dergelijke omstandigheden. Hier hebben wij te maken met twee jonge kerels die in volle straat met bruut geweld een vrouw ontvoeren om haar te verkrachten. Zij zijn misschien gevaarlijker dan bandieten die een hold-up plegen, Deze hebben het nog enkel op geld gemunt. Deze mannen vallen personen aan.”

Meteen wist men al dat een zeer zware straf zou worden gevraagd. “En dat de vader van het rijke-manszoontje het slachtoffer heeft vergoed, dat heeft met de persoon van betichte zelf helemaal niets te maken.”

“Ik wacht ten andere nog altijd op het eerste woord dat spijt uitdrukt”, aldus de h. Jaspar, die nog wees op de onveiligheid in de straten waaraan dringend paal en perk moet worden gesteld. “Jammerlijk zetelt er onder de rechters geen vrouw want beter dan wie ook zou een vrouwelijk rechter begrijpen…” zo zei nog de h. Jaspar, die niet zou verstaan dat er ook maar één uur uitstel zou worden verleend wat de straf betreft.

Hij vroeg ten andere ook lange tijd rijverbod voor Haemers, die dronken aan het stuur zat. Uitvoerig werd gepleit. Eerst voor Haemers. Mrs. Eric Vergauwen en Jackian zochten niet naar een verontschuldiging voor het misdrijf, wel naar een uitleg voor de verwarring, die zich omtrent het ogenblik van de feiten van Haemers had meester gemaakt.

In die periode zonk hij weg in het alcoholisme. Twee liters alcohol iedere dag. Hij was een tijdje gelukkig gehuwd geweest. Hij hield van zijn vrouw. Zij van hem. Maar het rijke huwelijk was een mislukking. De vrouw ging weg.

Haemers verwerkte de mislukking niet. Gelukkig is dat alles nu voorbij en kan hij rekenen op de hulp van zijn familie en een verloofde, die hem iedere dag in de gevangenis bezoeken gaat. “Er is zijn toekomst. Alles moet nog beginnen voor een 23-jarige. Men moet de toekomst zien. De rechtbank beoordeelt niet enkel feiten maar vooral een mens.”

Voor Essers pleitten mrs, Pascal Vanderveeren en Paul André Mussche. “De dronkenschap heeft een zeer belangrijke rol gespeeld. Onze cliënt is een jongen met problemen. Hij heeft geen familie, behalve een zuster, achter zich staan.”

Mr. Pascal Vanderveeren vroeg met aandrang uitstel van geva-genisstraf. Dit verleende de rechtbank niet. Voor ieder drie jaar gevangenisstraf en nog eens 6 maand bij voor Haemers (dronkenschap aan het stuur). Om dronken te hebben gestuurd zal hij ook een boete van 8.000 fr. moeten betalen. Voor openbare dronkenschap kreeg Essers 1.000 frank boete en ten slotte moet hij aan de burgerlijke partij (aanwezig in de zaal) 1 fr. schadeloosstelling betalen.

Vooraf hadden beide veroordeelden toch hun spijt uitgedrukt. “Ik heb spijt. Ik weet niet wat me bezielde. Ik was dronken…” Dat zei Haemers. “Ik ken geen woorden genoeg om mijn spijt te zeggen”, weende Essers. Zij werden beiden geboeid weggeleid.

Bron: Het Laatste Nieuws | 4 Maart 1976