121 (edited by Raf 06-11-2011 22:18)

Interessant is ook het verhaal over het cafe aan de overkant, Roberts Place. Was dit niet het "Christoffelken"? De lichten werden er gedoofd en de klanten naar boven gebracht? Wat de versie van de familie Van de Steen betreft, ik zie geen enkele reden om aan de versie van David te twijfelen (op de parking, zus staat voor vader, moeder roept).

Er is nog een fout volgens mij: Men ziet de foto van de stukgeschoten ruit, hieronder staat als tekst "een van de slachtoffers werd teruggevonden achter deze gebroken ruit". Ik dacht dat de ruit gebroken werd toen er op David geschoten werd terwijl hij het warenhuis terug inliep. Als je de hoogte van het gat met het rek binnen vergelijkt  kan dit niet. Dus, werd er van binnen geschoten op iemand die aan het raam stond (in de winkel)? Zonder de gegevens van de vaststellingen en ligging der lichamen kunnen we gissen tot in eeuwigheid.

122 (edited by Boemerang 07-11-2011 00:20)

K& wrote:

vraag is of deze journalist nog leeft en zo ja uit welke duim hij dit heeft gezogen?

Er staat geen naam van een journalist bij vermeld. Er was natuurlijk veel onduidelijkheid in het begin en de informatie die in het stuk naar voren komt kwam vast niet van de politie. De ene getuige zegt dit en de andere getuige zegt dat en iemand anders heeft het weer van horen zeggen en de journalist haalt wat door elkaar want die was ook pas net sinds 10 minuten met de zaak bezig. Toch komt die 4e man van Aalst bij meerdere verhalen dan enkel deze naar voren.

Op pure logica gebaseerd lijkt het mij ook vreemd dat de daders met zijn 3en de super binnengaan en hun vluchtwagen minutenlang onbewaakt en buiten het zicht laten staan, stel er zal maar eens een lefgozer de banden leksteken. Uberhaupt is de parking uit het oog verliezen niet slim. Ik meen dat de vluchtwagen achteraan, op het parking gedeelte in de buurt van het Osbroekpad, stond. Getuigen (bij de Ninoofseweg/Geraardbergsestraat) zien immers de daders die kant oplopen, uit het zicht verdwijnen en horen dan de motor van de wagen.

Ik heb ook ergens een tekeningetje (te klein om af te drukken) uit de Gazet van Antwerpen waarop ze 6 van de 8 slachtoffers in de supermarkt getekend hebben en dus maar 2 op de parking (uiteindelijk viel er 1 dode binnen en de rest buiten). Pure fantasie van die krant.

K& wrote:

Vraag: deur (buiten of binnen)?

De foto van de deur is een foto van die gele deur buiten, naar ik begrijp was dit een deur van de Brico (?).

Raf wrote:

zonder de gegevens van de vaststellingen en ligging der lichamen kunnen we gissen tot in eeuwigheid.

We weten ondertussen wel waar welke slachtoffers lagen: Rebecca en Gilbert bij het portaal en Therese in de richting van hun auto die bij de muur stond geparkeerd; Jan reed vanaf de parking bij hwt portaal/winkelingang via de Emballage (bij de gele metalen hekken, met het muurtje ervoor) terug naar, zeg maar, het middengedeelte van de parking waar hij op een geparkeerde auto botste, Georges viel binnen, volgens mij bij kassa's maar ik heb niet genoeg fotoherkenningspunten, Marie-Jeanne buiten bij de klapdeuren en Dirk Nijs en Elsie Nijs op de verre uithoek van de parking. Op Georges na komen deze beschrijvingen van familieleden.

Over de volgorde is niet geheel zeker (voor mij dan) of Jan nu voor of na de familie Van de Steen viel, ik vermoed erna, en dat hij net zoals Donald en Philippe R. met zijn wagen van het terrein af wou vluchten. De zilverkleurige Opel van Donald is ook van rechts-opzij en dan recht van achteren beschoten door vermoedelijk de man die bij de Emballage stond (dit zou een dader met Riotgun-1 moeten zijn, welke dader? Daar raak ik nu steeds van in de war). Van Dirk en Elsie weet ik ook niet zeker wanneer zij precies werden beschoten, zij werden geraakt met het 9mm machinepistool. Waar en wanneer Guido de M. gewond raakte is mij niet duidelijk. Ik vertrouw de info uit dit krantenstuk niet genoeg om het zomaar met hun beschrijving eens te zijn.

Raf wrote:

Men ziet de foto van de stukgeschoten ruit, hieronder staat als tekst "een van de slachtoffers werd teruggevonden achter deze gebroken ruit".

Het is nogal pijnlijk maar de fotograaf stond voor het maken van die foto zo'n beetje op de plaats waar het lichaam van Marie-Jeanne lag nadat zij bij de klapdeur was beschoten. Zie ook deze foto's » Delhaize Aalst

Er is ook een uitspraak van David die zegt dat een man werd neergeschoten toen David naar binnen rende en dat hij over die man moest heen springen. Ik weet ook even niet hoe dat zit en wie dat dan geweest moet zijn.

123

Geraak er maar eens aan uit, alweer een extra auto: een Mercedes die de Golf volgt. Op zich niet gek, in die zin dat er ook elders sprake is van die Mercedes met een vreemde nummerplaat. Maar René de Witte vertelt ook over een auto aan het rusthuis achter het Osbroekpark en van voetsporen die dat pad volgen. En dan is er nog een BMW voor dat café met een lid van de Bende Haemers. Vier auto's? Lijkt me veel.

Als ge van zin zijt zoveel mensen af te gaan schieten, en  het om een goed voorbereide operatie gaat, dan is het niet zo vreemd om met meerdere auto's te gaan. Uw vluchtvoertuig, een tweede voertuig als back-up (eventueel wat verderop geparkeerd) en een derde voertuig om eventueel een extra route af te blokken of vuursteun te geven. Stel u voor de flikken zijn daar iets vroeger, dan kan die derde de flikken hun flank of rug aanvallen.

125

Die overvallers waren toch echt dikke smeerlappen hé (sorry voor men taalgebruik maar ik kan geen betere benaming vinden). Ik hoop echt dat deze daders zullen dood creperen, indien er nog in leven zijn.

126

Uit De Bende van Nijvel en de CIA van Guy Bouten:

"Waarom wijzigde politieman Eddy Nevens zijn verklaring? Toen ik hem op zaterdag 19 februari 2005 interviewde, was hij helemaal niet zeker de man in de kofferbak van de wegrijdende Golf te hebben geraakt. De afstand bedroeg volgens hem ongeveer 30 meter, wat voor een revolver te ver is om een doelwit te raken. Nevens gaf ook toe dat hij geen geoefende schutter was. Hij kon toen niet bevestigen dat hij de 'killer' geraakt zou hebben zoals de Cel Waals Brabant ons nu voorhoudt."

"Hij beschreef een man van 1m90, slang, met lange jas en bivakmuts, met een machinegeweer aan een riem op de rug, die rustig via de achterdeur in de wegrijdende Golf plaatsnam."

De originele tekst uit het eerste boek van Guy Bouten, vind je op de website »  De getuigenis van Eddy Nevens

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

127

30 meter kan een revolver van dit kaliber zeker aan. Maar een parking met ongevreesde gangsters is geen schietstand waar de schijf stil hangt, en al zeker niet terugvuurt. Het voordeel van de waarheid spreken is dat je niet hoeft te onthouden wat je de eerste keer gezegt hebt.

128

Ik vraag me af hoe agent Nevens heeft kunnen vaststellen dat hij iemand zou geraakt hebben? In novenber om half acht 's avonds is het donker. Als je één kogel afvuurt in het donker, en zeker met een revolver, ben je verblind door de mondingsvlam. Na een reeks schoten in het donker sta je met je ogen te knipperen.

129

"Few people refuse to be a hero." Wat Nevens in mijn ogen ook is en blijft. Hij schoot tenminste nog terug, tegen een bende moordenaars die ontegensprekelijk beter bewapend waren. Of hij nu raak schoot of niet, het verandert in essentie niets aan zijn moed, wel aan het vervolgverhaal.

Het was deels natuurlijk Vos die andere argumenten had om te veronderstellen dat er raak geschoten werd. Dat kan Nevens beïnvloed hebben. Na 26 jaar vergeet een mens ook al wel wat.

130

De mensen die de Facebook-pagina of de twitter-account van deze website volgen, hebben het al kunnen lezen: deze week staat er in Humo een interview met Nele en Nathalie Palsterman, twee kinderen van "het laatste slachtoffer van de Bende van Nijvel".

Enkele citaten:

Nele Palsterman: "Ik vind het heel belangrijk om één ding recht te zetten: mijn vader was geen diamantsmokkelaar, zoals her en der is beweerd. Hij was een doodeerlijke man die hard werkte om zijn gezin te onderhouden. Dat kwaadaardige verzinsel is afkomstig van mijn moeder, Marie-Jeanne Callebaut, met wie hij in een vechtscheiding lag."

"Mijn vader was gaan winkelen met mijn oudste zus Irena en mijn broertje Diederik. Zij waren al binnen in de Delhaize toen mijn vader op de parking, achter het stuur van zijn auto, werd neergeschoten. Hij kreeg vijf (! red) kogels in het hoofd. In het ziekenhuis hebben ze nog een zakdoek vol bloed in zijn hand gevonden. Dat wil zeggen dat hij waarschijnlijk niet onmiddellijk dood was, en dat hij geprobeerd heeft het bloeden te stelpen. (...)"

Nathalie Palsterman: "Die zaterdagmiddag (9 november 1985 red) was ons va daar (in de broodjeszaak Picnic red) met mijn drie broers en mijn jongste zus komen eten. Mijn oudste zus Irena kwam ook langs. Ze was al getrouwd en woonde niet meer thuis, maar haar man was op reis en ze vroeg of ons va met haar naar de Delhaize wilde gaan: ze wilde speciaal babypoeder kopen dat alleen daar verkrijgbaar was. Na het eten zijn ze allemaal vertrokken. Ik ging ervan uit dat ze na de middag naar de Delhaize zouden gaan, maar thuis zijn ze gezelschapsspelletjes beginnen te spelen."

Nele: "Het was een heel gezellige middag: nog een spelletje, en nog een spelletje ... 's Avonds ging papa nog vlug met Irena en Diederik naar de Delhaize. Ik bleef thuis met mijn twee oudere broers."

In de nasleep van de Bendeaanvallen leek het alsof Jan Palsterman geen kinderen had, alleen een echtgenote. Marie-Jeanne Callebaut, nu 64, was één van de meest actieve nabestaanden, en een bron voor bijna alle journalisten die ooit over de Bende geschreven hebben. Ze wierp zich op als één van de grote voorvechters van de nabestaanden. Ze was ook goed bekend bij de onderzoekers, omdat ze als geen ander de media wist te bespelen - en er soms één of ander bij durfde te fantaseren.

Veel minder mensen wisten dat Marie-Jeanne Callebaut en Jan Palsterman samen zes kinderen hadden, en dat die - behalve Irena, die al het huis uit was - al van lang voor die negende november in onmin leefden met hun moeder. De vijf woonden al iets langer dan een jaar bij hun vader, hun moeder zagen ze niet meer. Drie weken later zou de scheiding tussen hun ouders officieel zijn - tot de Bende van Nijvel ertussen kwam.

Nele: "Toen ik tien jaar was, is ons va teruggekeerd naar België. Onze ouders zijn toen vrijwel direct uit elkaar gegaan: ons va is ergens anders gaan wonen."

Nathalie: "Wij zijn toen alle vijf op dezelfde dag bij haar weggelopen om bij ons vake te gaan wonen. Later heeft de rechtbank ons ook officieel aan hem toegewezen. Dat gebeurde na een onderzoek van psychiater Karel Ringoet, die alle kinderen afzonderlijk ondervraagd had. De reden was 'emotionele en fysieke verwaarlozing door de moeder (! red)'. Dat staat zo op papier. Niet vergeten: in 1984 werden kinderen bij een echtscheiding bijna automatisch aan de moeder toegewezen. Nu werden wij met vijf tegelijk aan de vader, die op dat ogenblik bovendien werkloos was (Hij kwam rond met 1.000€ stempelgeld red). Dat was ongezien in België. Dat zegt volgens ons genoeg."

Nele: "Marie-Jeanne Callebaut heeft altijd beweerd dat de overval in Aalst een afrekening was: mijn vader zou zijn geliquideerd door mensen uit het gangstermilieu waarin hij volgens haar zat. Volgens haar zijn die zeven andere mensen in de Aalsterse Delhaize vermoord om die afrekeningen toe te dekken. Ze vergeet dat mijn vader die avond heel toevallig in de Delhaize was: hij kwam daar bijna nooit, 9 november was pas zijn tweede keer dat jaar. Het is een van de pot gerukte theorie maar dat belet haar niet om er tot in het buitenland interviews over te geven."

Nathalie: "Voor mij heeft ze het onderzoek gemanipuleerd om mijn vader verdacht te maken en in een slecht daglicht te stellen. (...)"

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube