1

'Ik smeek u, laat dit proces beginnen. Ik kan niet meer wachten.'

Het parket heeft nog vijf jaar nodig gehad om de gevangen vijand in Brussel voor de volksjury te brengen. Het proces-Haemers en co stond uiteindelijk gepland voor maandag 19 april 1993. De internationale pers was er met 21 geaccrediteerde journalisten. De briljante openbare aanklager Pierre Morlet en de achtenveertig advocaten waren au grand complet voor dit gala. Met Bernard Fabry en Michel Degraeve was gezorgd voor twee ervaren bijzitters. De aanduiding van Guy Wezel als voorzitter was een verrassing.

De man had last met zijn temperament en zijn eenvoudige naam paste niet in de lange rij Brusselse voorzitters met aristocratisch klinkende namen. Wezel was jaren onderzoeksrechter geweest in Nijvel en had onderzoeken gedaan in wat de 'Bende van Nijvel' werd genoemd. Hij was uit het onderzoek moeten stappen nadat hij was benoemd tot raadsheer bij het Hof van Beroep. Tussen hem en vele Brusselse advocaten heerste een koude oorlog. Indien de advocatuur hem tijdens dit historische proces kon kraken, dan zou ze de kans grijpen. De hoogste magistratuur wist dat en had een tweede voorzitter aangeduid om de debatten mee te volgen: Marc de Ie Court.

Op maandag 19 april 1993 draaide de ouverture uit op een fiasco. Er waren te weinig kandidaat-juryleden opgeroepen. Een blunder waarvoor niemand verantwoordelijkheid wilde dragen. Haemers was afgemat door een jarenlang streng gevangenisregime en eenzame opsluiting. Hij was afhankelijk van drugs of vervangingsproducten. 'Toen de beschuldigden werden binnengeleid, hield hij zich sterk onder de spotlights van de camera's van de internationale pers. Hij genoot zichtbaar van de belangstelling.

Toen hij na de mislukte telling van de kandidaat-juryleden begreep dat het proces zou worden uitgesteld, vroeg hij onderdanig het woord. Voorzitter Guy Wezel durfde niet te weigeren, in het bijzijn van de wereldpers. Haemers heeft dan voor het eerst in het openbaar een knieval gedaan. 'Ik smeek u, met mijn laatste krachten, laat dit proces beginnen. Stel liet niet uit, ik kan het niet meer aan. Ik wacht al zo lang. Voorzitter Wezel wist niets anders te antwoorden dan: 'Monsieur Haemers, je ne peut rien faire pour vous', waarna hij de zaal verliet.

De uitspraak - 20 Januari 1994

Het proces-Haemers heeft niet alles opgelost, verre van. Over een samenwerking tussen de verscheidene benden werd met geen woord gerept en de lijst met beschuldigingen was beperkt. De volksjury antwoordde slechts 142 maal 'ja' op de 243 hoofdschuldvragen. Ze maakte hiermee duidelijk dat een deel van de overvallen best door andere gangsters of door andere bandieten gepleegd kon zijn geweest. Axel Zeyen werd vrijgesproken.

Philippe Lacroix en bommenmaker Robert Darville werden veroordeeld tot de zwaarste straf, toen nog theoretisch de doodstraf. Voor Marc Vandam (achttien jaar), Michel Vander Elst (acht jaar), Michel Gauthier (zes jaar) en Denise Tyack (vijf jaar) viel het nog mee. De voortvluchtige Basri Bajrami werd een paar maanden later opgepakt in Macedonië en in juli 1995 werd hij aan België uitgeleverd. Hij kreeg een proces apart en werd in september 1996 in dezelfde zaal tot levenslang veroordeeld.

Daders » Bende Haemers

2

Ik lees hier dat Axel Zeyen vrijgesproken werd. Weet iemand waarom? Ik dacht dat hij ook deelnam aan de bende Haemers (boek Popolino) en ook een zeer gekend gangster dacht ik. Dus eigenlijk heeft de bende altijd alles ontkent? En heeft men ze veroordeeld door de juryvragen?

3

Toen Axel Zeyen in Brazilië zat, was hij op een bepaald moment van plan om terug te keren naar België om zijn onschuld te bewijzen. Zijn advocaat heeft dat toen afgeraden en Zeyen is niet alleen teruggekeerd naar België. Axel Zeyen heeft zijn onschuld altijd staande gehouden en misschien hadden onderzoekers te weinig bewijzen om hem te laten veroordelen.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Ik ken grondig de gegevens van het rechtszaak, een ik ken de gegevens van de dossier Van Brussel & De Jonghe. Heel veel dingen moesten geheim blijven! Officieel (dus, in de rechtszaak) geen spraak over Jean-Pierre Halla, de vierde dader van een van de aanvallen en geëxecuteerd door Lacroix (jullie kunnen zijn lichaam gaan zoeken in de Zoniënwoud, als je willen het doen, de politie doen het zeker niet).

Geen spraak over wat gebeurde met de losgeld (wij weten het, lees de dossiers Van Brussel & De Jonghe). Geen spraak over "de organisatie", met gevaarlijke politieke ideeën, voor wie werkte de bende Haemers (nog een keer, lees de dossier Van Brussel & De Jonghe). Geen sprake over Thierry Smars een zijn moord (jullie weten het, ga lezen). Geen sprake over Roland Potier die de auto's voor de holds-ups leverde.

Geen sprake over een videoband VDB. Geen spraak over het feit dat de ambassade van Zuid-Afrika (maar waarschijnlijk was het in feit iemand van Mossad) was klaar de bende te 'springen' in ruil voor de cassette VDB. Waarom geen sprake? Ik geloof persoonlijk dat de organisatie was beschermd tot de hemel, waarschijnlijk door corruptie, chantage en intimidatie.

Ik geloof ook dat Douglas De Connick was ook slachtoffer van deze intimidatie. Hij had toegang tot de dossier Van Brussel & De Jonghe. Hij ontmoette Van Brussel bij hem, thuis, kort voordat die overleden is. Douglas schreef over enkele dingen in de dossier (in De Morgen) maar niet over de moord van Halla, de organisatie, de losgeld, de videoband VDB, ...

Is deze organisatie de zelfde organisatie as die waarover substituut Godbille praatte in zijn rapport? (Dat jullie kunnen vinden op de Franstalige site anneesdeplomb.) Ik vermoedt het wel: P2. Bestaat er een verband met De Bende Van Nijvel? Ik weet het niet.

Lees a.u.b. de dossier Van Brussel en De Jonghe op deze site. Ik wil heel graag weten wat iedereen erover denkt.

swansongunsung wrote:

Ik geloof ook dat Douglas De Connick was ook slachtoffer van deze intimidatie. Hij had toegang tot de dossier Van Brussel & De Jonghe. Hij ontmoette Van Brussel bij hem, thuis, kort voordat die overleden is. Douglas schreef over enkele dingen in de dossier (in De Morgen) maar niet over de moord van Halla, de organisatie, de losgeld, de videoband VDB, ...

Ik heb nu de mening van Douglas de Coninck, over wat ik heb geschreven op deze site en de site anneedeplomb, ontvangen. Volgens Douglas:

  • Hij heeft wel de dossier ontvangen.

  • Hij schreef niet over de inhoud (behalve over hoe Patrick Haemers gevonden was in Rio De Janeiro) omdat de informatie niet bevestigd was, en hij geen tijd had om de informatie de verifiëren.

Ik heb geen tijd nu, maar wil wel zeggen dat ik blijf zeer ontevreden met deze antwoord. Ik ga zeggen waarom, later in de week. Ik heb nu er niet genoeg tijd voor.

6

swansongunsung wrote:

Heel veel dingen moesten geheim blijven! Officieel (dus, in de rechtszaak) geen spraak over Jean-Pierre Halla, de vierde dader van een van de aanvallen en geëxecuteerd door Lacroix (jullie kunnen zijn lichaam gaan zoeken in de Zoniënwoud, als je willen het doen, de politie doen het zeker niet).

Heeft men ooit onderzoek gedaan naar Halla? Zoals bijvoorbeeld Lacroix ondervragen? En hoe is men er op uit gekomen dat Halla in het Zoniënwoud zou begraven liggen?

7

Au proces Haemers II, la soeur de Zeyen est venue dire qu'elle veut se taire refus de temoigner: 11.000 francs d'amende

Surprise de taille vendredi à la cour d'assises du Brabant au procès de Philippe Lacroix, Marc Vandam, Michel Vander Elst, Axel Zeyen, Robert Darville, Michel Gauthier et Denise Tyack, la veuve de Patrick Haemers, poursuivis pour une impressionnante série de hold-up (dont ceux mortels de Verviers et de Grand-Bigard) et l'enlèvement de Paul Van den Boeynants. En effet, un témoin, à savoir Dagmar Zeyen, la soeur d'Axel Zeyen, a purement et simplement refusé de témoigner devant la cour.

Cette femme de 41 ans a déclaré d'emblée, et sur un ton catégorique, au président qui s'apprêtait à l'interroger:

  • M. le Président, je n'ai rien à dire. On m'a fait venir ici parce qu'on m'y a obligée mais je n'ai rien à dire. Son frère s'est alors exclamé: Je suis quand même concerné. Mais malgré cette intervention et plusieurs tentatives du président, voire des menaces de sanctions, elle est restée sur sa position: on pouvait certes lui poser des questions mais elle répondrait chaque fois qu'elle n'avait rien à dire. Elle a également refusé de prêter serment. Lorsque le président Wezel lui a précisé qu'elle ne devait pas prêter serment (il s'agit d'un membre de la famille d'un des accusés) et lui a demandé si elle était disposée à répondre aux questions, la réponse a fusé:

  • Non parce que je n'ai rien à dire. L'avocat général, Pierre Morlet, a dès lors demandé à la Cour d'appliquer les sanctions prévues en cas de refus de témoignage, d'autant plus, a-t-il souligné, que les déclarations de ce témoin peuvent avoir une incidence, à charge comme à décharge, pour un des accusés. Le président Wezel a suspendu l'audience et, après l'interruption, devant la persistance du refus, a rendu l'arrêt de la cour. Dagmar Zeyen a été condamnée à une amende cumulée de 11.000 francs et, en cas de non-paiement, elle risque une peine d'emprisonnement d'un mois.

La mère de celle qui fut la compagne d'Axel Zeyen a, elle, accepté de déposer. Elle a décrit celui qu'elle continue à appeler son beau-fils comme un garçon très gentil. Avant cela, l'audience avait déjà connu quelques moments de nervosité à l'occasion des témoignages de Louis Deliens et de Roland Durselen, qui ont vendu tous deux des armes dont certaines se sont par la suite retrouvées entre les mains de membres de la bande Haemers.

Certaines de ces armes ont été retrouvées dans le box de garage du complexe Apollon, à Uccle, qui a servi de base logistique aux membres de la bande et où a également été découverte la voiture BMW ayant servi au hold-up de Grand-Bigard le 31 janvier 1989 (1 mort, 1 blessé, 9 millions de butin). Les témoignages se contredisaient, surtout en ce qui concerne l'acheteur, au point que la défense de Robert Darville a demandé une confrontation entre les deux témoins.

Cette confrontation n'ayant, elle non plus, donné de résultat concluant, appel a été fait à un enquêteur, M. Elise, qui est venu préciser les déclarations faites à l'époque par M. Durselen. On a par ailleurs appris, en dehors du prétoire, que Philippe Lacroix avait une nouvelle fois été transféré vendredi vers une autre prison.

Bron: Le Soir | 16 oktober 1993

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

8

Monsterproces tegen 'grootste gangster België'

België begint vandaag aan een monsterproces. Voor de rechter staan Patrick Haemers en acht leden van zijn bende. De aanklacht vermeldt ondermeer vijftien gewapende overvallen waarbij in totaal vier doden vielen en de ontvoering van ex-premier Paul Vanden Boeynants.

Haemers, 'de blonde reus', wordt Belgiës grootste gangster genoemd. Tussen 1983 en 1989 zou hij, met verschillende medeplichtigen, een reeks gewelddadige overallen hebben gepleegd, vooral op geldtransporten. De bende ging weinig zachtzinnig te werk; de wagens werden soms al rijdend onder vuur genomen, tot stilstand gebracht en zo nodig met bemanning opgeblazen.

In het proces dat enige maanden zal duren lijkt de schuldvraag geen rol te spelen. Niemand twijfelt aan de schuld van Haemers. Sterker: de aanklacht is niet meer dan een mager uitreksel van zijn arsenaal wetsovertredingen. "Het gerecht zal mij moeten helpen, want ik herinner niet eens meer hoeveel overvallen ik heb gepleegd", zei Haemers toen hij vier geleden in Brazilië werd gearresteerd.

Afpingelen

Haemers bekende toen ook het brein te zijn geweest achter de ontvoering van Paul Vanden Boeynants. Vanden Boeynants, ooit Belgiës eerste Minister, werd begin 1989 een maand in gijzeling gehouden en uiteindelijk vrijgelaten na betaling van 3,5 miljoen gulden. Haemers vertelde bij zijn arrestatie enkele maanden later dat hij op 22 miljoen gulden had gehoopt. Vanden Boeynants wist echter af te pingelen.

De blonde reus heeft alle bekentenissen, destijds in Brazilië gedaan, later ingetrokken. Aan de vooravond van zijn proces werden zij echter opnieuw bevestigd door Patricks vader, Achille Haemers. Vader Haemers, die inmiddels in Zuid-Frankrijk woont, stond de BRT en het weekblad Humo een interview toe. Hij doet ondermeer uit de doeken hoe Patrick tot zijn bekentenissen in Brazilië kwam.

De blonde reus verkeerde in de veronderstelling dat hij onmiddellijk weer op vrije voeten zou zijn. Hij had de Braziliaanse politie in ruil daarvoor enkele miljoenen guldens gegeven. Na overhandiging van het geld deelden de Brazilianen Haemers echter mee dat er een probleem was. Belgische agenten hadden zijn arrestatie gefotografeerd. De Brazilianen konden Haemers onmogelijk door de achterdeur laten vertrekken. Een jaar later leverde Brazilië Haemers aan België uit, op voorwaarde dat hij niet de doodstraf zou krijgen. Dat beloofde de Belgische regering.

Hoewel het aan bewijsmateriaal voor de reeks gewapende overvallen niet ontbreekt, belooft het proces tegen de negen Belgische gangsters niet eenvoudig te worden. Enkele onopgehelderde feiten zijn zelfs geheel buiten de aanklacht gehouden. Zo werd in 1986 het bendelid Thierry Smars dood aangetroffen. Terechtgesteld, naar wordt aangenomen, omdat hij een forse hap van de buit van een van de gewapende overvallen had gedoneerd voor de oprichting van een extreem-rechtse terreurorganisatie in Frankrijk. Tijdens een volslagen mislukte overval in 1988 werd bendelid Marc Vandam, die eveneens terecht staat, in de onderarm geraakt door een mededader. Het bendelid dat daarvoor verantwoordelijk was kwam niet veel later om het leven. (*)

Hoeveel

Probleem voor aanklager en jury wordt de vraag wie hóeveel schuld had aan de misdaden. België heeft de afgelopen dagen verbaasd vader Haemers aangehoord, die zijn zoon een sentimentele jongen noemt, zeker geen gangster. Vader Haemers ontkent Patricks betrokkenheid bij een reeks van misdaden niet. Maar, zegt hij, Patrick speelde een beperkte rol. Hij wordt eruit gepikt omdat de mooie, blonde reus een opvallende verschijning is, aldus vader Haemers.

België vraagt zich nog altijd af hoe het gerecht aan delen van het bewijsmateriaal kwam. De laatste gewelddadige overval ondernam de bende van Haemers eind januari 1989. Midden op een snelweg ten westen van Brussel werd een geldwagen opgeblazen. Bij de overval werd de bestuurder van de wagen gedood en raakte diens collega gewond.

Een week later vond justitie in een garage in Brussel een schat aan bewijsmateriaal, dat overduidelijk naar de bende van Haemers verwees. Heeft iemand die schat daar uitgestald om Haemers erbij te lappen?, vraagt België zich af. Het meest curieuze feit in de aanklacht is echter de ontvoering van Vanden Boeynants. Het gerucht dat Vanden Boeynants zelf de opdracht gaf tot zijn ontvoering, is nog altijd niet dood.

De ontvoering zou, volgens dat gerucht, moeten dienen om de Belgische premier uit een opstekende storm te halen. Vanden Boeynants werd verdacht van corruptie bij de aankoop van legermaterieel. Een diepgaand onderzoek naar die verdenking is er, na zijn ontvoering, niet meer gekomen.

Bron: Trouw | 19 April 1993

(*) Dit bende-lid was Jean-Pierre Halla.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube