Dit is inderdaad iets wat ik ook al eens heb gelezen, maar ik stel me toch de vraag of er geen verschil is tussen échte getuigen van bepaalde gebeurtenissen en het herinneren van grote gebeurtenissen zoals 9/11. 

Zou het kunnen dat wie een traumatische ervaring heeft opgelopen zich oftewel alles net héél goed herinnert of dat deze persoon de herinnering gaat verdringen, maar dat er in geen geval een andere invulling wordt gegeven aan de herinnering zoals hierboven beschreven bij getuigenissen uit tweede hand?

32

Maddie McCann verdween 13 jaar geleden in Portugal. Nu er een verdachte is, gaat het Portugees gerecht de getuigen van destijds opnieuw ondervraagd. Maar is hun getuigenis na al die jaren nog wel betrouwbaar?
Toen het moordonderzoek tegen Andras Pandy in november 1997 van start ging, stond hoofdcommissaris François ‘Susse’ Monsieur in dezelfde schoenen als de speurders in de verdwijningszaak van Maddie McCann: de Hongaarse dominee had zijn zes familieleden tien jaar voordien om het leven gebracht. Hij moest dus op zoek naar getuigen uit die tijd.

“De hoofdbekommernis van een speurder is, zeker zo lang na de feiten, nagaan of de getuige betrouwbaar is. Intussen kan er immers heel wat over de zaak bekendgeraakt zijn. Het gesprek begint dus met vragen waarvan je als onderzoeker het antwoord kent, maar dat daarom niet iedereen weet. Zijn die antwoorden correct, dan ben je ergens verplicht om ook de rest van het getuigenis te geloven. Belangrijk is dat de getuige vertelt wat hij zelf heeft meegemaakt: een contact met slachtoffer en/of dader kort voor of na de feiten dat hij of zij nog vrij goed kan omschrijven. Als je het geluk hebt dat een tweede getuigenis in dezelfde lijn zit, dan heb je in het onderzoek een stap vooruit gezet.”

De tijd die voorbij tikt, was ook voor Eddy Vos een constant probleem in het onderzoek naar de Bende van Nijvel. “Direct na de feiten komen er altijd getuigenissen binnen. Maar hoe langer de zaak duurt, hoe minder er dat zijn. Het onderzoek ‘levend’ houden door geregeld perscampagnes te organiseren, helpt om nieuwe getuigen aan te porren om toch nog te spreken. En die kunnen even waardevol zijn als de eersten. Maar als iemand zich na een lange stilte spontaan plots meldt, moet de speurder eerst achterhalen waarom hij of zij dat doet.”

Bron: Het Nieuwsblad | 5 Juni 2020

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube