Ik betwijfel of Bob iets anders zal zeggen dan wat hij altijd heeft gezegd. Hij kan ook zwijgen. Waarom zou hij praten met iemand die zijn uitgooien uit de paradijs veroorzaakte?

Correctie op m'n vorige post: In Ronquières, waren geen wapens van '85. Indien dadergroep geen politiek motief hadden, maar wraak. Dan hadden ze volgens mij Wél de wapens in het water gegooid. Een statement. hoe krachtiger, hoe beter. Kinderen vermoorden, nogal een krachtig signaal, niet? En dan een flauw signaal in het water van Ronquières? kom nou? En daarbij kom je volgens mij weer uit bij ... Beijer.

In Humo sluit ik me vooral aan bij Paul Ponsaers. Ook bij Geens, die zegt: neen, dat kunnen ze niet meer aan mij verkopen (angst zaaien om de staat te de-stabiliseren). Ponsaers: Ik vind het afpersingsplan van Bouchouche een interessant spoor. Maar ik zou de theorie van poltiek geweld niet zomaar afschrijven.

Ik zoek naar het meest waarschijnlijke verhaal. Naar het meest consistente. En dan kom ik toch steeds bij Ponsaers uit. Aangevuld met eigen elementen. Verschillende dadersgroepen. In het midden Bouhouche (of eerder Beijer). En dan de opdrachtgevers. Ik sluit me meer aan bij Ponsaers, die zegt dat er politieke motieven zijn. Staatsveiligheid kwam in the picture. Smets doet acties tegen KGB-agenten.

Duidelijk is dat 1985 gewelddadig is, een breuk met 1983. Voor mij blijft Beijer met z'n anti-stategie, russische tegenactie, wapens in Ronquières, verwarring. het meest consistente verhaal. Voor mij bevestigd het verhaal in HUMO m'n stelling. Ponsaers stelling maar dan aangevuld met meer concrete dingen.

Bij mijn weten zijn er geen kinderen afgeslacht in '83. En dat lijkt me toch wel een bijzonder verschil met '85. Kinderen zijn toch wel het symbool van onschuld. Voor mij blijft '85 een statement. Als je kinderen afslacht. Het is een statement. Ken je een krachtiger signaal dan dat?

Ik ga eens nadenken over dit zinnetje. Op dit moment kan ik er niet op antwoorden.