Dat is al beter. Mij zou het niet verbazen dat er daar twee "groepen" aan het werk waren. Dat is niet onwaarschijnlijk gezien dat dit in Overijse ook het geval bleek en ook in Aalst trouwens. Wat Overijse betreft verwijs ik naar de bekentenis van "Wij waren aanwezig maar ..." en in Aalst "Ik was aanwezig maar werd betaald om met een Golf en op hoge snelheid een andere richting uit te rijden". Voorlopig weet alleen God hoeveel dwaalsporen er aangelegd werden op het moment van de feiten zelf.
In ieder geval zijn er minstens genoeg dwaalsporen aangelegd om speurders in alle mogelijke richtingen te doen vliegen. Voor mij natuurlijk argumenten om niet meteen aan een groep bandieten te denken, al ben ik wel overtuigd van hun aanwezigheid (voor, na en tijdens de feiten). En trouwens wat zaten Bouhouche en co (en hier heb ik het dan specifiek over Aalst) in cafés in de buurt te doen? Ik vermoed meer dan louter waarnemen. We vergeten dan nog je "scoutsgroepjes" die maanden op voorhand ter plaatse over alles en nog wat inlichtingen moesten verzamelen om nog te zwijgen over personen die inlichtingen moesten geven over "het verkeer" op de ontsnappingsroute (zie getuigenis Lhost).
Wat van hetgeen ik hier boven schreef kan jij formeel en met grote zekerheid ontkennen? (Oesje, ik ben nog de trash unit vergeten.)
Om terug te keren naar het onderwerp. Misschien zag een zatte Schlicker meer dan een nuchtere Deprêtre met oogkleppen op zo groot als windmolens.
Of was Deprêtre dan toch niet meer dan een marionet van de veiligheidsdiensten?
Zat er meer achter de verwijten van Jean Deprêtre aan Schlicker en omgekeerd? De ene verweet de andere zijn Joodse afkomst. (Niet abnormaal als zoon van een Nazi? Deprêtre: zijn vader was een SS'er en hij zelf was extreem-rechts en G2, een reserveofficier Inlichtingen en lid van Opus Dei.)
"Reeds in maart 1985 stelden de BOB'ers van de Waverse Infosectie III van de Rijkswacht Gérard Bihay, Frans Balfroid en Guy Dussart in een vertrouwelijke synthesenota gericht aan onderzoeksrechter Jean-Marie Schlicker, als eerste dat de Bende-overvallen ook moeten worden gelinkt aan geïnfiltreerde extreemrechtse militanten (Front de la Jeunesse, Groep G) binnen de rijkswacht met het oog op "het destabiliseren van West-Europese staten".
Kort daarna worden de bewuste speurders door rijkswachtofficier Jean-Luc Duterme, de latere directeur van de federale politie in Charleroi, van de zaak gehaald en gedegradeerd naar de verkeerspolitie. Wanneer Jean-Marie Schlicker zelf in alle discretie de politieke piste van extreemrechtse infiltratie (door o.m. Westland New Post van Paul Latinus) in de rijkswacht gaat onderzoeken, krijgt ook hij te kampen met bedreigingen en tegenwerking. De Nijvelse procureur des Konings Jean Deprêtre verwijt hem publiekelijk geobsedeerd te zijn omwille van zijn Joodse afkomst. In 1987 wordt Schlicker op non-actief gezet m.b.t. de Bende-dossiers."