Forumlid Tru Dat heeft op pagina één al een samenvatting gegeven van een aantal feiten over het proces » Forum
Normaal gezien zou geen enkele beklaagde aangehouden op het proces verschenen zijn. Maar om te vermijden dat Bouhouche of Beijer zouden gaan lopen, werden zij vlak voor het proces preventief aangehouden.
Er werden drie maanden debatten voorzien. Het dossier telde 85.000 pagina’s en de akte van beschuldiging telde 247 pagina’s. 250 getuigen zouden opgeroepen worden:
Deze (niet volledige) lijst van getuigen is een indrukwekkend overzicht.
Jean-Marie Schlicker (onderzoeksrechter)
Luc Hennart (onderzoeksrechter)
Philippe Moureaux (opgeroepen door verdediging Beijer)
Albert Raes
Agenten van de staatsveiligheid
Drie leden van het Hoog Comité van Toezicht die een huiszoeking hebben gedaan bij Hennart en in de kantoren van de Staatsveiligheid.
Paul Vanden Boeynants (opgeroepen door verdediging Beijer)
Jean-Pierre Doraene (gerechtelijke politie)
Vier wapendeskundigen (Tombeur, Dery Demanet, Hoet)
Wapendeskundige Vanderstock (opgeroepen door verdediging)
Fievez (BOB en wapenspecialist)
Jean Deprêtre (procureur des konings)
Guy Goffinon (BOB)
Theo Vandijck (BOB Brussel)
Van Lierde (substituut procureur Nijvel)
Beduwe (BOB Bergen, collega Amory)
Etienne (GP Brussel)
Jacques Rousseau (Kapitein Rijkswacht Waver, kwam niet opdagen)
Kausse (commissaris bij de Staatsveiligheid)
Dufrane (staatsveiligheid)
Collignon (GP, attaché bij de Cel Veiligheid op het kabinet van Jean Gol)
Pignolet (onderzoeksrechter)
Jean Bultot
Le Ribault (Wapendeskundige van CARME)
Jean-Pierre Phlips (Politie Ukkel)
Michel Thys (adjunct commercieel directeur FN)
Daniel Dekaise (wapenhandelaar uit Waver)
William Burn (FN-vertegenwoordiger in Latijns-Amerika, kwam niet opdagen maar gaf wel een geschreven verklaring)
Luc Gengoux (vriend en vroegere huisgenoot van Bouhouche)
Lacroix (BOB Waver)
Pourbaix (BOB Brussel
Mohamed Asmaoui (jeugdvriend van Amory. Kwam op 30/9/94 niet opdagen als getuige, toen het over de garageboxen van de bende ging)
Guillaume (grafoloog)
Bellemans (Onderzoeksrechter)
Petrens (BOB Brussel)
Van Reybroeck (gewezen adjunct van Vernaillen)
Paul Calluy (Hoofd BOB Brussel)
Van Cleuvenbergh (militair deskundige, explosieven)
Waterlot en Libouton: Twee experten van PRB Nobel Explosifs, oproepen als getuige ivm aanslag op BOB-voertuig
François Achten (BOB Brussel)
Van de Watteyne (BOB Brussel)
Van Gansbergt (BOB Brussel)
Pol Marchoul (commandant rijkswacht Brussel)
Mahieu (onderzoeksrechter)
Bulthé (onderzoeksrechter)
Nicole Dooms (onderzoeksrechter)
3 speurders van rijkswachtbrigade Zaventem
Twee leden van GP Nijvel (onderzoek Zwarts)
Graziella (vriendin Buslik)
Martine Buys (echtgenote Francis Zwarts)
Henry Torry (collega Zwarts)
Pierre Van Laer (collega Zwarts)
Een gewezen vriendin van Buslik
Een tweede gewezen vriendin van Buslik
Een zekere Myriam, vriendin van het echtpaar Beijer
Marcel Lemmens (hoofd veiligheid Sabena in 1982)
Yvan Renard (deelde in 1987 een cel met een zekere Serge, ontkende dat hij informant was van Goffinon)
Jean-Pierre Callens (GP)
George Van Dijk (privé-detective, verdachte in het proces-Reyniers)
Antoine Michelangelo
Collard (boekhouder, in februari ’86 aangesteld om de bestaansmiddelen van het echtpaar Bouhouche te onderzoeken)
Elise (commissaris bij de nationale brigade van de Gerechtelijke Politie)
Nicolas Snelders (onderzoeksrechter)
Hardy (docent kon. Militaire school)
Celens (docent kon. Militaire school)
Vrouw van René Chang Wai Ling en broer van René Chang Wai Ling (een rijkswachter)
Dr. Dossin (Psychiater)
Dr. Frankard (Psychiater)
Dr. Goltzberg (psychiater)
De Baerdemacker: advocaat van familie Mendez, burgerlijke partij
Cherpion: advocaat van familie Zwarts, burgerlijke partij
Bergé: advocaat van familie Zwarts, burgerlijke partij
Calewart: advocaat van familie Ali, burgerlijke partij
(*) Opvallend want het lijk werd nooit gevonden en Bouhouche bleef volhouden dat hij niets met de moord te maken had.
Tegen Bouhouche werd niet de doodstraf uitgesproken (wat het openbaar ministerie had geëist) omdat de redelijke termijn werd overschreden. De eerste feiten dateerden van het begin van de jaren ’80, het proces begon pas in 1994, meer dan tien jaar na de feiten.
In het proces was een unicum in de juridische geschiedenis van België. Een jurylid dat zich uitsprak over schuldvraag werd nadien ziek en kon zich niet uitspreken over de strafmaat. Een reserve-jurylid moest zich dus uitspreken over de strafmaat.
Beijer ging na het proces in cassatie. Bouhouche besliste om dit niet te doen. De advocaten van Beijer baseerden hun aanvraag op het begrip “redelijke termijn en eerlijk proces” (artikel 6 van het Europees verdrag van de rechten van de mens).
In februari 1995 werd de vijfde beklaagde - Jean-François Buslik - ter dood veroordeeld voor het Assisenhof van Brussel. Hij werd schuldig bevonden aan:
"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via »
Facebook |
YouTube