"Le Messager" of "Le Messager de Bruxelles" was een café in Lasne. Op dezelfde plaats is nog steeds een horeca-zaak, maar nu is het een restaurant. Het adres is Rond Point du Messager nummer 2 in Lasne » Google Maps

Met de auto ligt het op 3,7 kilometer (of 7 minuten rijden) afstand van Aux Trois Canards. Te voet is het 3,6 kilometer, of ongeveer 45 à 50 minuten wandelen. Aux Trois Canards werd op 2 oktober 1983 overvallen door de bende van Nijvel.

Het café speelt een kleine rol in het Bende-dossier.

Het is moeilijk om informatie te vinden over wat voor soort café het was. Gezien de ligging was het waarschijnlijk een klassiek dorpscafé. Het was gelegen aan een belangrijk kruispunt. Die ligging maakte het tot een typisch wegcafé, waar niet alleen de lokale bevolking samenkwam, maar ook toevallige passanten halt hielden.

Het publiek bestond vermoedelijk uit een mix van lokale middenklasse, recreatieve bezoekers zoals jagers en golfers uit de nabijgelegen Waterloo Golf, en automobilisten die onderweg waren van en naar Brussel.

Bende van Binst

Het café wordt voor de eerste keer vernoemd in het boek van Ponsaers en Dupont:

(...) Enkele dagen later [na de dood van Vincent Louvaert], op 3 december 1983 wordt een vierkoppig gezelschap door de rijkswacht gearresteerd in het restaurant ‘Le Messager’ in Ohain. Ze hebben wapens bij zich. Onder hen bevindt zich de zus van Vincent Louvaert en een zekere Francis van Binst. Het gezelschap wordt verdacht van deelname aan diverse hold-ups.

Bron: De Bende: een documentaire | Paul Ponsaers en Gilbert Dupont

De namen van de gearresteerde personen zijn:

• Francis Van Binst; heeft twee wapens op zak

• Mathilde Jabe

• Alain Dubois

• Marie-Ange Louvaert, zus van Vincent Louvaert en echtgenote van Alain Dubois

De Staerke-connectie

Twee dagen na de overval op Aux Trois Canards worden Philippe De Staerke en Mohammed El Bourajradji gearresteerd. De eigenares van het café heeft De Staerke een uur voor de moord in haar taverne gezien in het gezelschap van een andere man. De bazin pikte het duo eruit wanneer een politieman haar foto's toonde van bekend staande gangsters.

Dit beschrijft Hilde Geens in haar boek Beetgenomen:

(...) Een cafébazin die een kilometer of vier verderop woonde, beschreef twee ongewone klanten van de voorbije nacht. Ze hadden allebei een driedagenbaard. Ze waren een jaar of dertig, van het zuiderse type, hadden een biertje gedronken aan de toog en waren na een minuut of tien vertrokken, zo ongeveer een uur voor de moord.

Een van de twee droeg een forse gele ring aan zijn rechter ringvinger. De speurder ging het grote hold-uppers-familiealbum halen en na de middag pikte de cafébazin er twee mannen uit, zo staat in de verslagen van de tweede parlementaire onderzoekscommissie. Die twee waren Johnny De Staerke en de illustere onbekende Mohammed el Barajraji.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

Guy Bouten copy-paste deze informatie in zijn Bende-boek uit 2015. Al slaagt Bouten er niet in om op een juiste manier afstanden tussen twee plaatsen te berekenen:

(...) Enkele uren voor de overval werd Philippe De Staerke samen met Mohammed El Bourajradji gespot in het drugscafé (1) Le Messager in Lasne, op amper twee kilometer van Les Trois Canards. (2) De uitbaatster van het café trok haar getuigenis na enkele anonieme telefonische bedreigingen in.

Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten (2015)

(1) Het is niet duidelijk op basis van welke informatie Guy Bouten dit café beschrijft als "het drugscafé".
(2) Zelfs in vogelvlucht bedraagt de afstand 2,93 km.

Wanneer het onderzoek zich in 1987 toespitst op dit duo lijkt het hele verhaal plots minder duidelijk:

Het begint op 10 september 1987 met een verhoor van de caféhoudster. Ze verklaart tegenover onderzoeksrechter Lacroix dat zij niemand specifiek had herkend. Ze gaf wel aan dat ze bereid was om mee te gaan naar Den Haag:

(...) "om te worden geconfronteerd met iemand die de persoon kon zijn die in de nacht van 1 op 2 oktober 1983 in mijn zaak was geweest."

Op 14 september 1987 was ze allesbehalve zeker.

De spiegelconfrontatie die op 14 september 1987 plaatsgreep in Den Haag, verliep, blijkens de stukken, moeizaam. De vrouw vond het bijzonder moeilijk om te zeggen of de betrokken persoon al dan niet degene was die op 1 oktober 1983, laat op de avond, samen met een ander haar café had bezocht.

En op 2 maart 1988 is ze formeel dat El Bourajraji in haar zaak was:

"Ik blijf erbij dat het wel degelijk een van de twee personen betreft die op 1oktober rond 23u30 als klant in mijn zaak waren. Terzake ben ik formeel.”

Over de Philippe De Staerke is ze allesbehalve zeker:

“Ze kan het niet uitsluiten, maar ze verklaart dat ze zich onvoldoende precies de persoon kan herinneren om zich daarover uit te spreken.”

Bovenstaande is een oppervlakkige samenvatting. Meer informatie vind je in het topic over Mohammed El Bourajradji of het verslag van de Tweede Bendecommissie (bijlage 3).