Tegen het einde van het proces-Haemers kwamen de psychiaters aan het woord. Dit vertelden ze over Philippe Lacroix:

Uiterlijk onbewogen en als gewoonlijk met de wijsvinger aan de onderlip, luistert de 33-jarige Philippe Lacroix naar wat de psychiaters - aangesteld door de verdediging - in zijn ziel hebben ontdekt. “Wij kunnen geen etiket op hem plakken”, bekennen de deskundigen Van Meerbeeck en Adhami. “Hij heeft een rijke persoonlijkheid zonder enige psychopathie.”

“Anderzijds hebben de chronische ruzies tussen zijn ouders wel een invloed gehad op zijn persoonlijkheid. Als kind zocht Lacroix compensatie bij zijn broer en vrienden. Maar de vaderfiguur is hij blijven missen. Het enige onrijpe in zijn karakter is dan ook de blijvende zoektocht naar een persoon met een sterke, vaderlijke persoonlijkheid.”

Hoewel Philippe Lacroix enorm intelligent is, bleef de hechte, emotionele band die hij met mensen had, allesoverheersend. Liefde en vriendschap zijn de belangrijkste waarden in zijn leven. De rest is ondergeschikt. Niet alleen voor zijn vriendin en haar dochtertje, maar ook tegenover zijn ouders, toont hij een onbegrensde liefde.”

Gecontroleerd

Dat Lacroix ook impulsief en agressief kan zijn, ontkennen de psychiaters niet. “Maar hij doet voortdurend zijn best om dat te onderdrukken”, voegen ze eraan toe. “Hij gaat nooit zomaar over tot de daad, maar denkt eerst na. In feite is hij een enorm gecontroleerde man. Behalve bij onvoorziene en stresserende omstandigheden, dan kan hij overgaan tot extreem geweld. Maar dat gebeurt zelden, heel zelden.”

“Want Philippe Lacroix is intelligent genoeg om alles te voorzien. De enige perversiteit in zijn karakter - als men dat zo mag noemen - is de manier waarop hij in zijn gedachten een plan kan ontwikkelen…”

Het relaas van de psychiaters wijst eens te meer in de richting van wat sommigen reeds lang vermoedden: niet Patrick Haemers maar Philippe Lacroix was de echte bendeleider, de rots in de branding.

“Lacroix was het stabiele element”, geven de psychiaters toe. “Men had hem nodig. Hij heeft herhaaldelijk geprobeerd om uit de delinquentie te stappen. Maar op zo'n momenten vertelden zijn vrienden hem dat ze op hem rekenden. En, zoals u weet, voor de vriendschap doet hij alles …”

Bron: Gazet Van Antwerpen | 1 December 1993