Vrijdagmorgen rond 0u45 reed Alex G., uit de Broekstraat 13 te Arendonk tussen Corsendonck en de brug over de E-34 te Oud-Turnhout in de richting van Schoonbroek toen hij een auto opmerkte, die met gedoofde lichten langs de weg stond.

G., die jager is en een vergunning heeft om in die buurt wild te schieten, vermoedde dat het de auto van stropers was, vermits er daar geregeld gestroopt wordt. Hij doofde de lichten van zijn jeep, om ongemerkt nader te komen. De stilstaande en onverlichte auto voor hem vertrok echter plots. Er werd achteraan een felle schijnwerper ontstoken, en G. zette de achtervolging in, omdat hij nu zeker was dat het stropers betrof.

De achtervolging duurde echter niet zo lang, want toen schoten de stropers op de jeep van G., wiens echtgenote ook in het voertuig zat. De stropers schoten minstens vier keren en troffen driemaal raak: één kogel drong in de radiator van de jeep én verbrijzelde en mistlicht en en derde kogel ging door de voorruit en schampte af op de schouder van G. Die moest zich nadien door de dokter laten verzorgen.

De stropers verdwenen in de nacht, vermoedelijk met een Renault. De 35-jarige Alex G. mag van geluk spreken, dat hij levend uit dit avontuur gekomen. De stropers schoten namelijk met Brenneke-patronen. Dat zijn zeer zware kogels, waarmee op everzwijnen en ander groot wiId gejaagd wordt.

Het Turnhout parket en de rijkswacht stellen een onderzoek in, doch zij beschikken momenteel over bitter weinig gegevens die naar de ontmaskering van de uiterst gevaarlijke schutters kunnen leiden.

Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Januari 1987

Echter, er werd in die tijden nog stevig gestroopt - veel meer dan nu - en bepaalde wapens en accessoires waren gewoon vrij verkrijgbaar (.22 karabijnen, pompgeweren in kaliber 12, dempers...) dus of dat echt bruikbaar is, ik weet het niet.

Belgische stroper schoot op fietser. Achtervolging tot in Wemeldinge

De 25-jarige G.G.R. Uit Hamme (België) heeft zondagochtend rakelings langs het hoofd van een over de Krukweg in Wilhelminadorp rijdende fietser geschoten. de Belg, die bij Wilhelminadorp aan het stropen was verbleef in een caravan op de camping “Kleine Stelle” bij Wemeldinge.

De geschrokken wielrijder hield, nadat de kogel langs zijn hoofdkwartier gesuisd, een motoragent van de gemeentepolitie Goes aan. Deze ging in volle vaart achter de in een personenauto vluchtende Belg aan. Met een enorme snelheid ging het in de richting Wemeldinge.

De auto reed zo hard dat de motoragent hem niet kon inhalen. Op de Steldijk onder Wemeldinge kreeg hij hulp van een surveillerende agent van de Rijkspolitie Wemeldinge. Deze slaagde er uiteindelijk in de spoorloos verdwenen Belg, terug te vinden. R. was in zijn caravan op de camping Kleine Stelle weggekropen.

De buit van de stroper, een eend en wat patrijzen, vond de politie in een bosje op de camping. Het geweer, een long rille, lag onder de auto van de Belg. Deze is zondagmiddag naar het politiebureau Goes overgebracht en ingesloten voor verder verhoor.

Bron: Provinciale Zeeuwse Courant | 12 December 1972

Stropers nemen boswachter onder vuur te Ruddervoorde

Dat er nog altijd stropers in onze welvaartsstaat rondlopen bewijst de schietpartij, die gelukkig zonder gekwetsten afliep, zaterdagmorgen omstreeks 8u in het domein toebehorende aan de H. De Schietere de Loppem te Ruddervoorde plaatshad. Tijdens een routinecontrole ontwaarde boswachter Van Hove, heel toevallig vergezeld van zijn dame, een gloednieuwe auto van waaruit op klein wild werd gejaagd. Zodra Van Hove zulks bemerkte, poogde hij de wagen te onderscheppen wat hem niet lukte vermits de bestuurder prompt het gaspedaal induwde en poogde te ontkomen.

Wat hierop volgde leek erg veel op een achtervolging in Chicago-stijl, met dit verschil dat geen straten maar wel bosrijke landouwen voor het decor zorgden. Daar de boswachter geen terrein wou prijsgeven moet erg op de zenuwen gewerkt hebben van de uiteraard gewapende pennenjager, gezeten naast de autobestuurder. Tot vijfmaal toe vuurde hij in de richting van de achtervolgende auto.

Gelukkig bleven de boswachter en zijn echtgenote hierbij ongedeerd. Wel werd hun wagen beschadigd en de stropers wisten te ontkomen. In de loop van zaterdag werden zowel de bestuurder V.D.W. Ubrain uit Ruddervoorde als de man die schoten loste en D. Dirk uit Lissewege ontmaskerd en opgeleid. Zondag werden ze door onderzoeksrechter Dhoes te Brugge onder aanhoudingsmandaat geplaatst.

Bron: Gazet Van Antwerpen | 3 Oktober 1977

Dure konijntjes

Dat rasechte stropers nog niet helemaal naar de geschiedenis verwezen zijn, bleek tijdens de nacht van donderdag op vrijdag te Schilde. Een rijkswachtpatrouille was er aan de Albertkanaal-dijk op zoek naar een pony, die te ’s Gravenwezel de vrijheid en de benen had genomen. In de buurt van het kanaal troffen de rijkswachters om ongeveer één uur een trio aan, gewapend met een lichtbak en twee long-rfiles voorzien van geluidsdempers. Wat er op wijst dat het niet gaat om gelegenheids-konijntjesvangers.

De rijkswachters sommeerden de drie halt te houden, maar ze poogden er met hun wagen vandoor te gaan. Dat was echter buiten de waard en het rijkswachtduo gerekend, dat behoorde tot de brigade Schilde, en dus in de kanaalomgeving alle wegeltjes kent. Gevolg was dat de stropers netjes werden klem gereden. Het gaat om drie Borgerhoutenaars: L.S., J.M. en G.D.K. Hun stropersmateriaal, maar ook hun auto, werden in beslag genomen. Uiteraard ook de buit, die op dat ogenblik vier konijnen bedroeg. Ook konijn wordt soms duur betaald.

Bron: Gazet Van Antwerpen | 16 Oktober 1976

Rijkswachters door stropers beschoten te Ruisbroek

Zaterdagochtend even na 1u merkten twee rijkswachters van het district Halle langsheen de autoweg Brussel-Parijs, ter hoogte van het motel, een lichtbak. De rijkswachters kwamen dichterbij en betrapten zo twee stropers. Op een bepaald ogenblik merkten dezen het rijkswachtersduo op en namen hen onder schot.

Er werden in de richting van de rijkswachters verscheidene schoten gelost, waarna de stropers op de vlucht gingen. Even later werd een van beiden bij de kraag gevat. De kerel, afkomstig van Drogenbos, wilde met een VW vluchten. De man werd aangehouden, maar zijn spitsbroeder kon de vlucht nemen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 September 1979

Nederlander kocht wapenarsenaal bijeen in België

De Nederlandse Rijkspolitie in Zeeuws-Vlaanderen heeft vrijdagmiddag in de woning van een 27-jarige uit Oostburg een uitgebreid wapenarsenaal in beslag genomen. De man, die is opgesloten in het politiebureau van Oostburg, heeft tegen de politie verklaard dat hij de wapens in België heeft gekocht. De man was eerder op de middag op verdenking van stropen in de duinen aangehouden.

In de auto trof de politie toen een 22mm-geweer met geluidsdemper, kogels en een lichtbank aan. Tijdens de daaropvolgende huiszoeking in zijn woning vond de politie verstopt in een kist in een bergruimte een semi-automatisch kogelgeweer, jachthagelgeweer, twee enkelloop jachtgeweren, twee luchtbuksen, geluidsdempers en telescopen, een CO2 en een alarmpistool, dat tot een vuurwapen omgebouwd kon worden. Ook was een grote hoeveelheid kogels en munitie aanwezig.

Bron: Gazet van Antwerpen | 6 Oktober 1984

Stroper vocht met jachtwachter te Pepingen

In het Pajottenland deed de het gerucht de ronde dat een jachtwachter geschoten had op onschuldige wandelaars die in een weide paddestoelen zochten. De waarheid achter dit gerucht is totaal anders: zondagavond werd op het grondgebied van Pepingen een stroper betrapt door een jachtwachter. Het kwam tussen beide mannen tot handgemeen en daarbij ging een schot af waardoor de stroper in de rechtervoet getroffen werd. De man verloor hierdoor zoveel bloed, dat zijn leven slechts op het nippertje kon gered worden.

Op minder dan een week van de opening van je het nieuwe jachtseizoen (zondag a.s.) lijkt de stropersactiviteit in het wildrijkste gebied van het Pajottenland fel toegenomen te zijn. Op het einde van vorige week werden nog twee stropers betrapt te Gaasbeek en twee andere te Halle-Breedhout.

Weerbarstig

Het was zondag ongeveer 19u30 toen jachtwachter Romain Segers, wonende op het hof te Bree-Eik, Sint-Kwintens-Lennik, van de hoeve af een auto zag staan bij een bosje dat behoort tot het jachtgebied waarover hij toezicht uitoefent. Omdat het bos ver van de normale verbindingswegen ligt, besliste de jachtwachter eens van dichtbij te gaan kijken. Via Elingen bereikt hij met zijn wagen de plaats waar de auto geparkeerd stond. In die auto zaten een vrouw en twee kinderen. Toen de jachtwachter voorbijreed om aan de achterkant van het bos te gaan kijken, deed de vrouw nadrukkelijk de claxon werken, wat de jachtwachter deed vermoeden dat zij op die manier iemand wou verwittigen.

Aan de achterkant van het bos bemerkte de jachtwachter in de verte een man met een geweer, die om het bos heen liep. De jachtwachter wachtte de man op bij de auto. Toen de man daar aankwam, zonder geweer, weigerde hij in te gaan op een verzoek om zijn identiteitskaart te tonen, en stapte hij dadelijk in zijn auto.

Geweld

Omdat de auto van de jachtwachter voor hem de weg versperde, reed hij bruusk achteruit, niettegenstaande Segers zich achter de auto had geplaatst om het wegrijden te beletten. Voor de jachtwachter zat er niets anders op dan op de achteruitrijdende auto te springen. Twintig meter verder stopte de stroper brutaal, zodat de jachtwachter van het voertuig tuimelde. Tijdens die val brak de kolf van de tweeloop die de wachter al die tijd In de hand had gehouden.

De stroper verliet dan opnieuw zijn auto en begon met de wachter te vechten. Tijdens die vechtpartij ging plots een schot af uit de gevallen tweeloop waarvan de veiligheid vermoedelijk tijdens de val was afgesprongen. De stroper werd op zeer korte afstand uit het neerliggend geweer getroffen in de rechtervoet.

De jachtwachter trachtte dan zo goed mogelijk de hevige bloeding te stelpen, door het rechterbeen van de man af te binden. Daarna riep hij hulp in van de rijkswacht die op haar beurt de hulpdienst 900 opriep.

De stroper, Jean R. van Dilbeek, werd dringend naar het ziekenhuis van Anderlecht gebracht. Toen hij dan aankwam bleek zijn leven in gevaar, al gevolg van het zware bloedverlies. Hij kon echter gered worden, maar het grootste deel van zijn rechtervoet moest daarna geamputeerd worden: een zware balans na een ogenschijnlijk ongevaarlijk stroperstochtje.

De echtgenote en de twee kinderen van de stroper, die getuigen waren van het gebeuren, zullen het gevaar van het stropen niet licht vergeten.

Uit het onderzoek is later gebleken dat de man niet aan zijn eerste stroperstocht te Pepingen toe was: het was zijn uitverkoren plek. Zijn auto was voorzien van een zoeklicht, dat eveneens diensten bewees tijdens de strooptochten. Zijn geweer werd teruggevonden, verborgen onder een hoopje stro, op het veld bij het bosje.

Gazet van Antwerpen | 2 September 1971

In 1980 stond Herman Hainaut terecht voor het hof van Assisen. De man had een 33-jarige vrouw vermoord met een schot uit een karabijn. Tijdens het proces de bos- en jachtwachter, schetste de advocaat-generaal volgend beeld van de dader:

(…) Daarna schetst de advocaat-generaal een portret van het slachtoffer en de beklaagde. De eerste heeft slechts kwaliteiten terwijl Dhainaut wordt afgeschilderd als iemand die - net als alle stroper - geslepen en gewelddadig is. Het beeld valt trouwens met wat de getuigen hebben verklaard.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 November 1980

Wat vaak terug komt in het artikel zijn "long rifle kaliber .22" en "geluidsdemper". Deze informatie is natuurlijk uitermate interessant in verband met de gevonden jachtkarabijn kaliber .22.

“De stroperij van onze jaren zeventig ziet er helemaal anders uit. Zij is mobiel geworden en zij gebruikt uiterst modern materieel.”

(...) Ook erg toegenomen in aantal zijn de naïeve jongelui die in volle dag met hun auto de veldwegen opzoeken en daar - weeral met de long rifle kaliber .22 - aan het knallen gaan op al wat beweegt. Zij voelen zich daarbij best op hun gemak en als ze gevat worden - wat meestal het geval is - kijken ze zelfs verontwaardigd op. “Hoe kan dat nu, verweren ze zich, in de wapenwinkel hebben ze me gezegd dat ik met dat geweer mag schieten.”

(...) Van een heel andere aard zijn de nachtstropers, zij horen trouwens thuis in de tweede, gevaarlijke categorie. Vooreerst heb je daarin de mannen met de lichtbakken. Ze werken gewoonlijk met drie. Een die de op een zware motorbatterij lopende lichtbak hanteert, een die schiet en een gewapende derde die dertig meter verder de wacht houdt.

Als ze betrapt worden gebeurt het heel dikwijls dat ze hun wapens niet neerwerpen maar integendeel hun felle lichtbundel op de agent richten die daardoor verblind geraakt. De situatie wordt dan des te gevaarlijker omdat deze stropers zich vaak op voorhand moed hebben ingedronken in een café. Vooral in de streek van Diest - Sint-Truiden-Tienen wordt veel aan lichtbak-stroperij gedaan, augustus-september is duidelijk het hoogseizoen voor deze nachtridders die handig de walkie-talkie weten te gebruiken voor hun onderlinge communicatie en die bij voorkeur met een kaliber 22 werken, vanzelfsprekend uitgerust met een geluidsdemper.

Weer anders gaan georganiseerde specialisten te werk die in kleine groepjes optrekken. Zij zijn moeilijk te vatten omdat ze muisstil zijn en in het donker werken. De wapens die zij gebruiken zijn uiterst modern, de geluidsdempers zijn zo perfect dat je eerder het inslaan van de kogel in het wild hoort dan het schot zelf. Ze gebruiken daarbij speciale richtkijkers, verlicht door een minuscule ingenieuze lichtbron die op een kleine- batterij loopt.

(...) Tot dezelfde categorie “specialisten - maar brutaler en minder verborgen - de nachtelijke stropers met de auto. Ze gebruiken steeds oude wagens met valse nummerplaten of zelfs zonder enige identificatie en ze verplaatsen zich snel langs de kleine binnenbaantjes die ze perfect kennen.

Naast de verblinde koplampen die het wild lokken, hebben ze steeds een sterke schijnwerper bij. De schutter neemt een strategische positie in, op de achterbank en met opengedraaid zijraampje. In de regel worden slechts enkele stuks wild op dezelfde plaats geschoten. Dan is het zo vlug mogelijk weg wezen. Snelheid en bewegelijkheid zijn de hoofdtroeven van deze mensen die zuiver uit winstbejag opereren. Het is geen uitzondering als zij op een nachtelijke raid een volle autokoffer wild bijeen krijgen en dan wordt het een lonende bezigheid als je weet dat jonge patrijzen verleden jaar 400 fr. per stuk haalden.

In het artikel staat ook deze foto:

(...) Ook de jagers voelen zich door het wetsontwerp bekocht, en verwijten de minister “dat hij een klok heeft horen luiden, maar niet weet waar de klepel hangt”. “De minister had inderdaad voor de jagers een speciale regeling beloofd”, legt voorzitter Lang uit. “In zijn wetsontwerp geeft hij weinig blijk van realiteitszin.

Hij stelt nu immers dat de ‘verkoop van halfautomatische jachtwapens, waarvan de lader of het magazijn ten hoogste twee patronen kan bevatten en niet kan worden weggenomen of omgevormd, wordt toegestaan aan personen die houder zijn van een jachtvergunning’. Mooi gezegd, maar zulke halfautomatische jachtwapens moeten nog worden uitgevonden, want ze bestaan niet! En dat betekent dat iedere jager die met een halfautomatisch geweer schiet - de grote hoop trouwens - ook een vergunning voor een verweerwapen zal moeten aanvragen.

Lees hier het hele artikel » Forum

Als jachtliefhebber was - door de Bende Van Nijvel bij de overval op Dekaise vermoorde - politieagent Claude Haulotte een uitstekend schutter en voor geen kleintje vervaard.

Jean Leimbergen, rijdend met een Capri met Nederlandse nummerplaat, alias "Het manneke" verkocht oa een jachtgeweer aan Philippe De Staerke, volgens getuige René De Jonge...

Jean-Pierre Marino was een wapenhandelaar in Sint-Gillis, zijn wapenwinkel 'Armurie Marino' verkocht oa wapens en munitie voor de jacht, naast oorlogswapens en riotguns.

Dat klopt, eind 1985 heeft Juan Mendez nog wapens verkocht aan Madani Bouhouche en zijn ze samen nog met de kruisboogschutters van Overijse op jacht geweest in Compiègnes.

Bernard Mercier, lid van WNP en goede vriend van o.a. Jean-Marie Bougerol en Paul Vankerkhoven en informant van Christian Smets was ook de president van een jachtclub in Landelies,

Bij de overval door de bende van Hofstade op 24 juni 1985 op het postkantoor te Baasrode werd er ook een jachtgeweer gebruikt, door S. en S.

Wapenhandelaar Willy Pourtois - en tevens vriend van Christian Smets en Madani Bouhouche - was een afgevaardigde van het kleine Luikse familiebedrijf ‘Centaure’ gelegen aan de rue Trappé en verkocht een exclusief jachtgeweer aan Joseph Cataï in Dinant ter gelegenheid van een bijzondere tentoonstelling.

Pierre Romeyer, kok van Maison de la Bouche en getuige van de schietpartij tussen de overvallers op de Dekaise en de rijkswachters Campine en Sartillot te Hoeilaart, was ook een jachtliefhebber en tevens beoefenaar van de 'Jeff Cooper' methode.

Linda Van Huffelen werd door een jachtgeweer in het gezicht geschoten, werd voor dood achtergelaten door de 'Bende Van Nijvel' tijdens de overval op het textielbedrijf Wittock-Van Landeghem te Temse op 10 september 1983 om 2u30.  Ze overleefde de brute overval en is overigens nog steeds voor 80 procent invalide.

Anne Mariage vermoordde op 12 juli 1991 Claude Delperdange, een hoofdverdachte van de Bende van Nijvel, met een jachtgeweer, dat het koppel blijkbaar in huis had, omdat ze het geweld en misbreuk van Claude niet langer aankon.

• Madani Bouhouche

• Alain Weykamp

• Juan Mendez

• Luciano Bender

En in de Stock Americains (waarvan de ouders van Buslik er een hebben uitgebaat) werden ook jachtspullen verhandeld, zowel boven als onder de toog.

Een aantal van deze zaken vind ik vergezocht.

Natuurlijk is het vergezocht maar hoe meer verbanden we kunnen vinden, hoe interessanter het wordt. De kleinste details kunnen soms leiden tot de meest interessante ontdekkingen.

Dat klopt, en wie bezit er in België het vaakst de bossen?

Hun munitie kochten ze waarschijnlijk ook niet in de kruidenier om de hoek. Daarom is het ook belangrijk te kijken naar jacht- en wapenwinkels en moeten we proberen de jacht- en wapenwinkels in de steden die in het dossier van belang zijn op te lijsten: Brussel, Aalst, Temse & Sint-Niklaas, Halle, Waver, ...

In het dossier worden wapen- en jachthandels genoemd in Brussel en Sint-Niklaas. In de Almanch de Bruxelles (Annuaire du commerce et de l’industrie de Belgique- Edition Mertens & Rozez -Professions - 1969) vond ik alvast de onderstaande winkels. Wie heeft er nog oude telefoonboeken en kan eens kijken welke jacht- en wapenwinkels daar instaan?

• Armurerie du Cinquantenaire
, 13a Avenue Celtes - Brussel

• Binet E.J. & Fils, 
17 Rue Royale, Brussel

• Cashoir, 
103 Boulevard Lemonnier, Brussel

• Challe A., 
29 Boulevard Lemonnier, Brussel

• Christophe (maison)
, Gal. De la Reine 11, Brussel

• Deussen L., 
Rue Brabant 177, Brussel

• Grosfils M., 
Avenue Rogier 191, Brussel

• Istace L.
, 11 Rue Dr. Dryepondt, Brussel

• Lecocq & Hoffmann
, Rue de L’Esuyer 31

• Maison du Chasseur, 
520a Avenue Louise, Brussel

• Masquelier
, 102 Rue Antoine Dansaert, Brussel

• Peetz J., 
27 Rue Henri Wafelaerts, Brussel

• Peiffer P. Et Cie, 
102 Rue Joseph II, Brussel

• Renders L, 
7 Avenue Marcel Delvienne, Brussel

• Rifflet Q., 
207, Chaussée Louvain, Brussel

• Rottweil
, 29 Boulevard Maurice Lemonnier, Brussel

• Sterckx P.
, 11 Rue Blaes, Brussel

• Sidem International (armes de sports)
, 2 Place de l’Albertina, Brussel

• Zwinnen M.
57, Rue de Locht, Brussel

• Ancien Marx SPRL
, 28-30, Rue Grandgagnage, Liege

• Fabrique d’Armes Fs. Dumoulin CIE SA
2 Thier de la Fontaine, Liege

• Fabrique Nationale d’Armes de Guerre S.A.
, Herstal

• Schroeder Frères SPRL Armes et Munitions, 
8, Rue Simonon, Liege

Bron » archives.bruxelles.be/almanach/

De meeste wapenzaken zullen hier in België zullen wel jagers over de vloer krijgen. In zowat elk bos van formaat zal wel gejaagd worden.

• Tijdens sommige feiten had een dader een jagers/vissershoed op.

• De diefstal van het eendenroer bij Bayard in Dinant. Deze winkel was een speciaalzaak voor jacht- en visartikelen.

• Ook wapenhandel Dekaise had veel jagers als klanten.

• In het Zoniënwoud werd een gescheurd polohemd met tweeëntwintig inslagen van jachtpatronen gevonden. Hier zat bloed op dat afkomstig was van een dier. (Het is echter niet zeker dat dit een bewijsstuk is in het Bende van Nijvel-dossier.

• Bende-verdachten Juan Mendez en Madani Bouhouche waren fervente jagers. (*)

• In Anderlues zou één van de daders een "soort jagersvest" hebben gedragen. Ook de getuige Philippe Clerbois spreekt over een soort jagersvest die gedragen werd door de "Oude". Zie » Forum

• Het Bois de la Houssière werd en wordt veelvuldig gebruikt door jagers.

(*) Welke verdachten waren ook jagers?