1990 was niet het beste jaar voor Louis Cappelen. In maart wordt zijn auto opgeblazen, met hem er in, en in november wordt hij gearresteerd.

Autobom verminkt foorkramer in Laken

In de auto van foorkramer Louis Cappelle ( 45) explodeerde woensdagochtend een bom. De auto stond geparkeerd voor zijn woning aan de Heidestraat in Laken. De bom was bevestigd onderaan de wagen en explodeerde op het moment dat Capelle het portier opende. Hij werd zwaar gewond aan de benen en verloor o.a. drie tenen.

De foorkramer, die eveneens eigenaar is van drie voertuigen die in de Heidestraat geparkeerd stonden, werd naar het universitair ziekenhuis van de VUB in Jette overgebracht. Door de explosie werd de auto nagenoeg totaal uit elkaar gerukt.

De rijkswacht van Laken deed de eerste vaststellingen, later kwamen ook de ontmijningsdienst en het parket ter
plaatse. Woensdagnamiddag was het slachtoffer reeds aan de beterhand.

Het parket vermoedt dat het om een afrekening onder foorkramers gaat.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 Maart 1990

Twee beschuldigden in brandstichting "Le Scorpion"

In de zaak van twee brandstichtingen die in mei 1985 en december 1987 de lokalen van drukkerij Le Scorpion (De Schorpioen) in Strombeek, en Verviers verwoestten, heeft de Brusselse onderzoeksrechter Van Espen twee personen aangehouden die ervan verdacht worden actief deelgenomen te hebben aan deze feiten. Het betreft Louis Cappelen en een zekere Francis R. uit Brussel.

Op 2 mei 1985 omstreeks 1u30 's morgens werden de lokalen Le Scorpion in Strombeek in de as gelegd door een brand die een schade van 95 miljoen fr. veroorzaakte. Een verlies dat niet gedekt wordt door de verzekering omdat het gaat om uitbatingsverliezen.

De onderzoekers weerhielden van bij het begin de these van crimineel opzet. De onderneming werd een tweede keer door een brand getroffen op 12 december 1987 om 4u30 's ochtends. Toen werd de afdeling in Verviers in de as gelegd en opnieuw was er kwaad opzet. De schade werd geschat op 330 miljoen fr.

Het onderzoek dat door de gerechtelijke autoriteiten gevoerd wordt na anoniem verkregen informatie leidde tot de opening van een dossier bij onderzoeksrechter Van Espen. Deze stootte op boekhoudkundige vervalsingen en nalatigheden in het beheer van de onderneming.

Opdracht

Twee van de drie verdachten, Louis Capellen en Francis R., werden vorige week door de gerechtelijke politie ondervraagd. Beiden hebben bekentenissen afgelegd en worden nu beschuldigd van nachtelijke vrijwillige brandstichting in verlaten gebouwen. Ze verklaarden te hebben gehandeld in opdracht van de verantwoordelijke van de drukkerij. Deze laatste ontkent
ze verdachtmaking ten stelligste.

De brandstichters verklaarden voorts elk 1 miljoen fr. te hebben ontvangen voor hun “werk”. De derde verdachte, zekere Ghislain H., werd op 2 juli 1988 in Veurne vermoord. (*)

Louis Capellen is geen onbekende voor het gerecht. In maart van dit jaar ontsnapte hij aan een aanslag met een bomauto in Laken en bij een huiszoeking in oktober vond de politie verscheidene wapens. Cappelen werd in 1988 ook reeds ondervraagd in verband met een reeks overvallen op geldtransporten.

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 November 1990

(*) Dit gaat over Ghislain Hinderijckx

Dertig miljoen voor vrijlating VdB

De nog steeds onbekende "Brigades Socialistes Révolutionnaires” (BSR) hebben weer van zich laten spreken. In brieven aan de Brusselse krantenLe Soir en Het Laatste Nieuws hebben ze een losgeld geëist van 30 miljoen fr. voor de vrijlating van de sinds zaterdagavond ontvoerde Paul Vanden Boeynants. De brieven, die op een schrijfmachine zijn getikt en in het Frans zijn gesteld, kwamen op de kranten toe met de ochtendpost. De vraag is of ze wel degelijk verstuurd zijn door de ontvoerders van de gewezen eerste minister. Het parket onderzoekt nu de brieven.

De BSR eist een losgeld van 30 miljoen fr. die op een nogal speciale wijze te verdelen is. 20 miljoen van dit bedrag zou moeten opgebracht worden door de politieke en zakelijke vrienden van VdB om vervolgens onder de armen verdeeld te worden. De kranten moeten een opiniepeiling onder hun lezers organiseren om te weten te komen naar welke vijf organisaties het losgeld moet gaan. De overige 10 miljoen eist de groep voor zichzelf op.

In de brief wordt Vanden Boeynants omschreven als een "vertegenwoordiger van het conservatief kapitalisme” en een “corrupte persoon, die grote sommen overheidsgeld heeft gestolen”. Daarom dient hij door de arbeiders en niet door een commissie van zijn gelijken te worden berecht”.

De stijl en de inhoud van de brieven kan niet vergeleken worden met vroegere brieven die de CCC naar de media stuurde. Er zat ook geen foto van VdB bij (of enig ander bewijs dat de afzenders de oud-premier wel degelijk in handen hebben) en er werd ook geen ultimatum gesteld voor de betaling van het losgeld. Of de brieven van de echte ontvoerders komen is niet zeker, want iedereen kent nu de zogenaamde socialistische revolutionaire brigades.

Tegenstrijdig

De brieven zijn in tegenstrijd met telefoonoproepen die eerder bij Le Soir en de RTBF binnen liepen. Daarin werd gezegd dat niemand VdB nog levend zou terug zien en dat de ontvoerde ”in kleine mootjes” zou teruggestuurd worden. Ook die telefoontjes worden door het parket onderzocht. De stemmen (van mannen) zouden een typisch Brussels dialect verraden. De stemmen waren op band opgenomen.

In de buurt van de gevonden schoen, het hoorapparaat en de pijp, ontdekten de speurders ook een injectiespuit. Het is echter helemaal niet zeker dat die spuit werd aangewend om VDB bij zijn ontvoering te verdoven. Ze zou ook gewoon afkomstig kunnen zijn van druggebruikers.

Bevestigd werd dat in de deur van de garagebox van VdB een kijkgat werd gemaakt om het komen en gaan van de Minister van Staat te bespieden. De speurtocht in het bos van Baudour leverde niets op. Aanvankelijk was gezegd dat zijn lijk daar was achtergelaten. Het bleek om een bijzonder flauwe grap te gaan.

Justitieminister Wathelet was erg verontwaardigd over de fop-berichten. Ze zullen worden nagetrokken en de dader zal worden gestraft.

De politie in het Nederlandse Hilversum heeft een bandje beluisterd waarop een telefonische oproep naar de AVRO werd geregistreerd. In dit telefoontje eiste iemand de ontvoering van VdB op in naam van de Action Directe.

CCC

Dinsdagochtend om 9u45 kreeg het agentschap Way Press International te Brussel een anoniem telefoontje waarin de CCC de ontvoering van VdB opeiste. Het was een op band opgenomen Franstalige monoloog. De man somde de namen op van “zijn kameraden die ten onrechte werden veroordeeld”. Hij eiste hun vrijlating binnen de 72 uren, “zo niet wordt VdB vermoord”.

Bron: Gazet van Antwerpen | 18 Januari 1989

Patrick Haemers laat zich niet zien

Het parket van Brussel heeft beloofd volgende week de stand van het onderzoek toe te lichten in verband met de ontvoeringszaak Vanden Boeynants. De minister van Staat werd op 14 januari nabij zijn appartement in Brussel door onbekenden ontvoerd en dag op dag een maand later vrijgelaten, nadat hij in een villa in het Franse Le Touquet werd opgesloten. Intussen is heel veel in deze ontvoeringszaak onduidelijk gebleven.

Sinds hij voor het dossier VdB werd aangeduid heeft de Brusselse onderzoeksrechter Collin een ploeg van topspeurders rond zich geschaard, die de voorbije dagen flinke vorderingen zouden hebben gemaakt. Vandaar wellicht de belofte om eerstdaags de vooruitgang in het onderzoek toe te lichten.

Een tiental personen zou reeds zijn geïdentificeerd, maar uit getuigenverklaringen in Le Touquet mag worden afgeleid dat de "gangsterpiloot”, die in het café ”Le Perroquet Bleu” werd gezien, niet de persoon is aan wie aanvankelijk werd gedacht.

De ontvoering van Paul Vanden Boeynants lijkt nog ver van opgehelderd. Voorts is de hoofdverdachte Patrick Haemers (37), de blonde reus van circa 1,90 meter, nog niet gevonden.

Vreemd is toch wel dat een gangster zoals Patrick Haemers in de villa waar VdB een maand lang werd vastgehouden de identiteitskaart en de geneesmiddelen van de Brusselse politicus achterliet en VdB zelf "bedankte” met drie pakjes tabak. Haemers en zijn bende moeten zich zeer sterk voelen om op zo een manier het parket en de speurders in te lichten. Of is Patrick Haemers van zoveel op de hoogte dat hij het zich kan veroorloven chantage te plegen tegenover de overheid en het parket?

Andere misdaden

Ook zou het verkeerd zijn op iedere misdaad de naam van Patrick Haemers te kleven, al moet die "zware jongen” toch een hele reeks zware feiten op zijn kerfstok hebben. Van Patrick Haemers is immers al lang geweten dat hij een geregelde klant was van het restaurant ”Au Trois Canards”, waar op 2 oktober 1983 de uitbater Jacques Van Camp werd doodgeschoten.

Het zou die uitbater zijn geweest die de Bende van Nijvel zou hebben getipt om in de nacht van 9 op 10 september 1983 de kogelvrije vesten te stelen in het textielbedrijf Wittock in Temse. Van Camp zou zijn vermoord omdat de Bende vreesde dat hij alles aan het klokzeel zou hangen.

Patrick Haemers werd meer dan eens door de Nijvelse onderzoeksrechter verdacht. Nooit kon echter worden bewezen dat hij betrokken is geweest bij de moord op de restauranthouder van Ohain, in Waals-Brabant.

Uitgesloten is het niet dat Patrick Haemers ondertussen een veilig onderkomen heeft gevonden in Zuid-Amerika en daar onder vrienden rustig zijn dagen slijt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Maart 1989

Artikel uit 1990:

Gevangeniscel voor Jean Bultot gereed

Nu dat de kans steeds groter wordt dat ex-gevangenisdirecteur Jean Bultot door Zuid-Afrika aan ons land wordt uitgeleverd, is in de gevangenis van Vorst intussen een gevangeniscel in gereedheid gebracht.

De 39-jarige Jean Bultot, die in januari 1986 – enkele weken na de moord op FN-ingenieur Juan Mendez het land uit vluchtte en een onderkomen vond in Paraguay – was niet bestemd voor de strafinrichting in Sint-Gillis omdat hij daar geruime tijd zelf adjunct-directeur is geweest. (...)

Lees hier het hele artikel » Nieuws

Ook voor vervalste handtekening vrijspraak gepleit

Slechts indien het openbaar ministerie langdurig wenst te repliceren op de pleidooien van de verdedigers, zal vandaag vrijdag geen punt kunnen gezet worden achter de openbare debatten in het proces Vanden Boeynants. De advocaten van de minister van staat willen vandaag nog enkele betichtingen weerleggen en dan de verjaring inroepen. Woensdag werd het grootste deel van de zitting in beslag genomen door een betoog van mr. Wolters, die trachtte aan te tonen dat zijn cliënt niet kan veroordeeld worden omdat hij een handtekening zou vervalst hebben van de gewezen en inmiddels overleden Libanese ambassadeur Antoine Francis.

VDB heeft altijd beweerd dat die man hem 40 miljoen betaalde voor 1.600 aandelen van de vleeshandel EPBC-Dacor. Ter staving legde hij een ontvangstbewijs voor, maar dat is ontegensprekelijk vals. Het stuk is in slecht verzorgd Frans getikt, bevat een verouderd adres en de handtekening zou gekalkeerd zijn met behulp van een fotokopie van een echte handtekening van Francis.

Dat het om een valse handtekening gaat, wordt door de verdediging niet in twijfel getrokken. Maar zij voert aan dat er nergens een bewijs is gevonden voor het feit dat VdB de vervalsing zelf zou gemaakt hebben of zou hebben laten maken. Het valse document werd in 1982 gevonden en heeft betrekking op een verhandeling van aandelen in 1974.

De verdediging herhaalde dat het mogelijk is om wetenschappelijk te laten vaststellen of het document al dan niet in 1982 tijdens het onderzoek dus, zou opgemaakt zijn. Maar de rechtbank weigerde tot nog toe, omdat voor dat onderzoek het stuk onherroepelijk geheel of gedeeltelijk moet vernield worden.

“Maar wat weegt nu het meest door”, aldus mr. Wolters, een stuk bewaren waarvan onomstootbaar bewezen is dat het vals is of een onderzoek laten verrichten dat de onschuld van de betichte kan bewijzen. VdB heeft zo'n onderzoek altijd gevraagd. Zou hij zulks doen indien hij echt schuldig is? Vast staat in ieder geval dat VDB niet voor de vervalsing kan veroordeeld worden zonder zo'n onderzoek.”

Het openbaar ministerie had uit diverse getuigenissen bijkomend bewijsmateriaal gehaald, maar al die getuigenissen werden door mr. Wolters afgedaan als compleet waardeloos. VDB zou een kopie van een handtekening van Francis gekregen hebben van een directeur van de inmiddels failliet verklaarde bank “Credit Commercial et Financier”. De Italiaanse graaf Giorgia Gherardi Dandolo zou bij de Cercle des Nations de lidmaatschapsaanvraag van Francis laten kopiëren hebben, een kopie die bij hem trouwens weergevonden werd. Mr. Wolters liet doorschemeren dat het valse ontvangstbewijs mogelijk door een tussenpersoon gemaakt is, een man die voor rekening van VdB of van ambassadeur Francis de verkoop van de aandelen regelde en die geen echt bewijs kon vragen, omdat hij op de verkoop wellicht zelf een kleine winst had gemaakt.

Ook een nota van VdB's vertrouwensman Dubois, die de EPBC-aandelen in 1976 nog vermeldt als eigendom van VDB, is volgens de advocaat geen bewijs voor het feit dat er helemaal geen aandelen aan Francis zouden verkocht zijn. “Het gaat om een stuk dat voor intern gebruik bestemd was en dat toch met de machine werd getikt en zorgvuldig is bewaard in het fiscaal dossier van VdB over het boekjaar 1976. Toch wel vreemd wanneer het stuk in feite bedoeld was om de fiscus om de tuin leiden. Men gaat VdB toch niet veroordelen op basis van een nota van een overledene?”

“Zo'n valstrik zou dan voor iedereen kunnen gespannen worden en het zou een gevaarlijk precedent zijn”, zo betoogde de advocaat, die ten slotte vroeg dat Vanden Boeynants zou vrijgesproken worden van de betichting van vervalsing.

Mr. Horsmans had bij het begin van de zitting nog een drietal andere betichtingen verworpen. Het ging om kapitaalsverhogingen met tussenkomst van drie financieringsmaatschappijen. Brussels Venture, lnvestco en Gelinco, achter wie het parket telkens niemand minder dan VDB zelf vermoedt.

“Het is heel moeilijk om het tegendeel te bewijzen van iets dat in feite niet bewezen is”, zo zei mr. Horsmans die er toch in slaagde om zoveel ongeloofwaardige elementen aan te duiden, dat ook de door hem behandelde betichtingen ontkracht leken.

Voor de verdediging blijven er nu nog een drietal betichtingen te behandelen. Uit de voorbije pleidooien mag afgeleid worden dat ook voor die aangelegenheden hetzij de onschuld, hetzij een gebrek aan echte bewijzen zal gepleit worden.

Bovenop de ontkrachting van het bewijsmateriaal van het openbaar ministerie willen de verdedigers dan nog de verjaring van de feiten inroepen. Eerste substituut Marchal liet woensdag al verstaan dat hij toch nog een en ander wil repliceren op de pleidooien van de verdediger, die indien zij niet altijd steekhoudende bewijzen van onschuld konden aanvoeren, toch altijd flink wat twijfel zaaiden omtrent de bewijzen die het parket meende gevonden te hebben voor de 137 betichtingen die VdB ten laste worden gelegd.

Bron: Gazet van Antwerpen | 2 Mei 1986