Wat ik me altijd afvraag bij die theorie is waarom ze net in een warenhuis zijn vermoord? Nu ga ik het even bot formuleren, mijn excuses, maar was het niet gemakkelijker geweest om ze mee te nemen naar een bos en ze daar te vermoorden? Is dat niet veel gemakkelijker? Was er dan eigenlijk niet nog een tweede motief, bv. de bevolking angst aanjagen?

Maar wat als de mensen niet in de val lopen, zoals Kuros? Dan mislukt het plan toch en kunnen ze helemaal terug opnieuw beginnen. Hoe konden de uitvoerders en de opdrachtgevers 100% zeker zijn dat de slachtoffers aanwezig gingen zijn?

Wat een zeer sterke aanwijzing is dat de Bende eigenlijk uit Aalst of omstreken kwam. Ofwel de omgeving zeer goed heeft verkend ofwel geholpen werd door mensen uit Aalst. Er is echter een probleem. Nooit hebben onderzoekers interesse getoond in het Aalsterse misdaadmilieu uit die periode. Noch de onderzoekers van de Deltacel, noch de onderzoekers van de Cel Waals Brabant hebben enige interesse getoond in dat milieu. En misschien lag daar wel het antwoord voor het oprapen.

De Cel Waals Brabant heeft daar een theorie voor. De 'killer' - alhoewel hij er niet bij was in Aalst - kickte op het doden. Het geld was niet de buit voor hem, maar het doden. Dat zou een reden kunnen zijn, maar het probleem is dat bijna alle getuigen van de overval in Aalst spreken van een 'grote man' die op alles en iedereen schoot. Dus eigenlijk was de 'reus' de 'killer' in Aalst. Ik heb ooit eens ergens gelezen dat de Cel Waals Brabant heeft toegegeven op een vergadering voor nabestaanden dat er in Aalst mogelijk vier personen waren en dat de 'reus-killer-oude'-theorie niet van toepassing is voor Aalst.

Wat opvalt in het verslag van het proces van de Borains, is dat het een vrouw blijkt te zijn die een belangrijke schakel is in het verhaal. Wat weet Josianne Debruyn?

Ze was helemaal 'gerestyled', verkoopbaar gemaakt door haar nieuwe advocaat.

Dit citaat roept toch enkele vragen op : Waarom stak Dumont geld in Debruyn? Welk belangrijk geheim mocht niet uitlekken? Zou Debruyn soms hebben deelgenomen aan sex en drufsfeesten in en rond Brussel? Was zij een pion in een groot strategisch spel?

Het laatste fragment van het verhaal roept ook nog een paar vragen op:

Maar dat betekent dat Josiane Debruyn - al dan niet bewust - een rol heeft gespeeld in die machinatie, want zij had het wapen dat de Borains de das omdeed, naar de rijkswacht van Bergen gebracht, waar heel toevallig Christian Amory werkte, een lid van de criminele groep rond ex-rijkswachter Madani Bouhouche. Hebben ook deze keer geheime opdrachtgevers advocaat Dumont vergoed voor het vele werk en geld dat hij in Josiane Debruyn heeft gestoken? Wilde men dat Debruyn tijdens het proces in het gareel zou lopen?

Laten we er even vanuit gaan dat Bouhouche en Amory contact hadden met Debruyn. Ze betaalden haar om bepaalde opdrachten uit te voeren, zoals het wapen naar het gerecht brengen, een makkelijke opdracht maar zeer belangrijk voor het 'plan'. De Borains waren misschien in de ogen van Bouhouche en Amory (en eventueel hun opdrachgevers) de perfecte zondebokken voor de moorden en aanslagen.

Misschien was Debruyn wel verliefd geworden op één van beide heren en deed ze daarom alles wat ze haar vroegen. Je moet je voorstellen dat je in het armste deel van België woont en dat er opeens twee 'knappe' mannen uit het 'rijke' Brussel voor je deur staan die je een beter leven beloven met sjieke feesten en veel geld. Je moet daarvoor maar één ding doen, een wapen - dat zij jouw geven - naar de politie van Bergen brengen.

Ze doet wat ze haar hebben gevraagd, maar ze hebben haar belogen. Ze krijgt natuurlijk geen leven vol geld en knappe mannen, ze voelt zich natuurlijk bedrogen maar uit angst om vermoord te worden zegt ze niets. Ze krijgt natuurlijk de belofte dat ze niet naar de gevangenis zal moeten en geven haar de beste advocaat van België. Debruyn houdt haar mond en niemand stelt zich vragen over deze rare manier van werken.

Dumont en Bouhouche kenden elkaar, dus kon Bouhouche eventueel aan Dumont vragen of hij Debruyn wilde verdedigen. In België was er in die periode een gigantisch 'ons-kent-ons'-netwerk waarvan dit verhaal een zeer klein onderdeel was.

Hun amateurisme kon natuurlijk maar schijn zijn, om zowel de onderzoekers als de publieke opinie op een dwaalspoor te brengen om zo hun echte bedoelingen te camoufleren. Maar achter die amateuristische façade bevindt zich een goed getrainde Bende, die bij iedere stap die ze maakte goed wist wat ze deed. De machine was te goed getraind om amateurs te zijn.

Of, het waren inderdaad amateurs en ze hebben geluk gehad dat ze nooit zijn gepakt. Ondanks al hun fouten - alle gangsters maken fouten - heeft de politie nooit voldoende bewijzen gevonden om de daders te kunnen pakken. Misschien zat het gerecht - zonder dat ze het zelf wisten - dicht in de buurt van de ontmaskering en zijn ze daarom even gepauzeerd. Misschien had het gerecht ook angst gekregen om een rechtstreekse confrontatie aan te gaan met een Bende die niet terugdeinsde om op agenten te schieten. Een mentaliteit van 'laat ze maar doen, ze zullen ooit wel eens stoppen, wij gaan ons leven niet wagen om die te pakken te krijgen'.

Dat zijn dan ook wel assistenten die de moed hebben om mensen te vermoorden en dus geen domme hulpjes zijn maar eveneens koelbloedige moordenaars. Want als ik mijnheer Vos goed begrijp hebben die assistenten die vijf of zes andere moorden gepleegd?

Dan heeft hij zich tijdens de eerste overvallen toch goed ingehouden. Toen vielen er amper dode. Zou iemand mij dan kunnen uitleggen hoe een psychopaat - die kickt op doden - zichzelf inhoudt in een warenhuis vol mensen (zoals tijdens de warenhuisovervallen van 1983)?

Oké, ik herhaal even mijn vraag van hierboven. Als zijn psychopathie zo hard opvalt, hoe komt het dan dat hij zich tijdens de eerste reeks zo inhoudt? En zich zelfs 22 maanden zo hard inhoudt dat hij geen enkele moord pleegt.

Tja, daar kun je natuurlijk weinig tegen inbrengen want 'de specialisten hebben het gezegd'. Maar hadden de profilers toegang tot het hele dossier? Hoe lang hebben ze aan hun opdracht kunnen werken? Werd er ooit druk op hen gelegd? Lost hun theorie alle vragen op? Alleen op die laatste ken ik het antwoord : nee.