You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
De woning is door de daders doorzocht geweest. Er werden wapens en geld gestolen.
De buit bestond uit drie riot guns en geld. Hoeveel geld de daders hebben meegenomen, heb ik niet kunnen ontdekken. Door de gangsters, waarschijnlijk 2 of 3 personen, werd ter plaatse ook ijs en wafels gegeten. De drie riot guns werden een paar weken later teruggevonden in de vijvers van Zevenbronnen in Sint-Genesius-Rode.
Korte inhoud van het boek, vertaald met Google Translate:
Wat als het grootste gerechtelijke geheim van België opzettelijk was genegeerd?
Begin jaren tachtig stortten de Brabantse moordenaars België in terreur: supermarktaanvallen van ongekende gewelddadigheid, 28 doden en een onderzoek dat meer dan 40 jaar vastliep... en uiteindelijk een van Europa's beroemdste onopgeloste zaken werd.
Jean-Pierre Adam, voormalig commissaris van de Federale Gerechtelijke Politie, voerde vervolgens meer dan twintig jaar lang zijn eigen onderzoek uit en ontdekte dat het spoor van de Brabantse moordenaars niet alleen door Frankrijk leidde, maar ook dat de naam van een verdachte, Xavier Sliman, al vanaf het begin in het dossier stond.
Jean-Pierre Adam deed er alles aan om de autoriteiten te waarschuwen, zelfs een ontmoeting met de Belgische minister van Justitie, maar tevergeefs. Het lijkt erop dat België deze Franse aanwijzing liever wilde onderdrukken. Met de hulp van een Parijse advocaat slaagt de voormalige gendarme erin de zaak te heropenen voor de laatste onderzoeksstappen en toestemming te verkrijgen om de lichamen van Xavier Slimans moeder en broer op te graven voor DNA-onderzoek.
Wat als de Franse aanwijzing de juiste is? Dit boek biedt een gedetailleerd verslag van een buitengewoon onderzoek, uitgevoerd als een echt parallel onderzoek, waarbij elke aanwijzing, elke getuigenis een stukje van de puzzel vormt. Gedreven door constante spanning, volgt het de vasthoudende strijd van één man tegen een van de meest ondoorzichtige strafzaken van Europa.
Naarmate de pagina's omslaan, wordt de lezer meegezogen in een meeslepend onderzoek dat onophoudelijk vergeten hypotheses en verwaarloosde aanwijzingen opnieuw onder de loep neemt, en uiteindelijk de vaststaande feiten in twijfel trekt in een van de grootste misdaadmysteries van de 20e eeuw.
Zaak-Haemers: raadkamer laat Braibant vrij
De raadkamer van de correctionele rechtbank besliste gisterenmiddag Evelyne Braibant, de vrouw van Patrick Haemers' luitenant Basri Bajrami vrij te laten. Het parket kreeg 24 uur om beroep aan te tekenen tegen de vrijlating. De aanhoudingen van Bajrami zelf, Haemers advocaat Michel Vander Elst, Georges Lacroix, Marc Dewit en Didier Bogaert (*) werden verlengd.
Evelyne Braibant (32) was aangehouden op 4 mei. Onderzoeksrechter Collin wou daardoor druk uitoefenen op Basri "Tosca" Bajrami die op 12 mei door de Franse autoriteiten uitgeleverd werd. Bajrami (33) trapte echter niet in de val van Collin. De gangster liet zich niet verleiden tot enige verklaring over de ontvoering van ex-premier Paul Vanden Boeynants of andere misdrijven van de bende rond Patrick Haemers. Het leek dan ook nutteloos Brabant, die men erg weinig ten laste kon leggen, nog langer gevangen te houden.
Bron: De Standaard | 25 Mei 1989
(*) Zie het topic over de Bogaert-clan voor meer informatie.
Don't judge a book by its cover. Misschien is de eerste zin van het boek: "je me suis trompé". 
Ik vind het straf dat hij een uitgever gevonden heeft en nog een boek heeft kunnen schrijven. Ondertussen is alles toch gezegd en geschreven over deze piste?
Waarom vinden we een banale verklaring zo moeilijk te aanvaarden?
Het was gisteren 25 jaar geleden dat 9/11 plaatsvond. Naar aanleiding daarvan verschenen er opnieuw heel wat artikels over de aanslagen en over de complottheorieën die er in de jaren daarna ontstonden.
In een artikel van VRT Nieuws staat een passage die mij aan het denken zette:
(...) Dat bepaalde overheidsdiensten gewoonweg gefaald hebben of niet voorbereid waren, bleek voor veel mensen een te banale verklaring voor een aanval waarbij bijna 3.000 mensen het leven lieten. De motieven van Al-Qaeda en Osama Bin Laden waren blijkbaar niet genoeg. Er moest een geheime, dieperliggende reden zijn, bedacht door de regering of door een schimmige wereldelite.
Bepaalde vreemde details of onwaarschijnlijkheden werden dan ook opgepikt en uitvergroot in boeken en documentaires, zoals de serie “Loose Change” uit 2005, waarvan fragmenten nog steeds online circuleren.
Dat vind ik een interessante observatie. Want volgens mij gaat dit niet alleen over 9/11. Hetzelfde mechanisme zie je bij heel wat andere zware gebeurtenissen en misschien ook bij de Bende van Nijvel.
Een te banale verklaring
Mensen hebben blijkbaar moeite met het idee dat een enorme gebeurtenis uiteindelijk een relatief eenvoudige oorzaak kan hebben. Bij 9/11 is de verklaring in essentie dat een terroristische organisatie een aanslag voorbereidde, dat verschillende veiligheidsdiensten fouten maakten en dat de aanslag daardoor kon plaatsvinden.
Voor veel mensen voelde dat niet als een voldoende verklaring. Bijna 3.000 mensen waren dood. Dat moest toch een grotere, diepere en verborgen oorzaak hebben?
En zo ontstaan theorieën over een inside job, een geheime wereldelite of andere verborgen actoren. Maar hetzelfde zie je bij de moord op JFK. Een president wordt vermoord en de gedachte dat één man daarvoor verantwoordelijk zou kunnen zijn, voelt voor veel mensen bijna te banaal. Er moet meer achter zitten.
Ook de zaak-Dutroux heeft bij veel mensen een vergelijkbare reactie opgeroepen. De feiten waren zo schokkend dat een verklaring waarin een aantal criminelen, seksuele delinquenten en falende instellingen een centrale rol spelen, voor sommigen onvoldoende leek. Er moest een groter netwerk achter zitten.
En dan is er de moord op Joe Van Holsbeek. Waarom was de maatschappelijke verontwaardiging zo enorm? Juist omdat het slachtoffer voor iets ogenschijnlijk banaals werd gedood: een iPod. Een mensenleven tegenover een iPod. Dat is voor een normaal mens bijna niet te bevatten.
Maar dat is nu juist het interessante. Wij proberen het gedrag van anderen te begrijpen vanuit onze eigen normen en waarden. En wanneer het gedrag daar volledig buiten valt, zoeken we soms naar een verklaring die voor ons wél logisch aanvoelt.
En dan de Bende van Nijvel
Ik heb daar zelf ook lang moeite mee gehad. Hoe kan een bende acht mensen vermoorden voor geld? Dat is toch niet te begrijpen? Maar misschien is dat precies de verkeerde vraag.
Het antwoord kan namelijk zijn: omdat de daders anders dachten dan wij. Een normaal mens denkt niet: “Voor een paar honderdduizend frank ben ik bereid mensen dood te schieten.”
Een zwaar crimineel denkt mogelijk wél anders over geweld, geld en het leven van anderen. Dat wij die redenering moreel verwerpelijk en psychologisch onbegrijpelijk vinden, betekent niet dat ze bij een crimineel onmogelijk is. En daar zit volgens mij een belangrijk onderscheid.
Een verklaring kan onbevredigend zijn zonder dat ze daarom onjuist is. Dat de Bende voor veel mensen "te veel" geweld gebruikte om gewoon een overvalbende te zijn, is op zichzelf geen bewijs dat er dus een politiek motief, een staatsgreep, een extreemrechtse organisatie of een andere verborgen opdrachtgever achter zat. Het kan natuurlijk. Maar het ene volgt niet automatisch uit het andere.
Ons brein houdt van grote oorzaken voor grote gebeurtenissen
Misschien verwachten we onbewust dat de oorzaak in verhouding moet staan tot het gevolg. Een grote ramp vraagt om een grote oorzaak. Duizenden doden vragen om een groot plan. Een presidentiële moord vraagt om een groot complot. Acht doden vragen om een groot motief. Maar de werkelijkheid werkt niet noodzakelijk zo.
Een kleine groep mensen kan enorme gevolgen veroorzaken. Een relatief eenvoudige beslissing kan een ramp veroorzaken. Een kleine criminele organisatie kan door extreem geweld een enorme maatschappelijke impact krijgen. De omvang van het gevolg vertelt ons dus niet automatisch hoe groot of ingewikkeld de oorzaak moet zijn.
Dat lijkt mij belangrijk wanneer we naar de Bende kijken. Misschien zoeken we al tientallen jaren naar een motief dat "past" bij de omvang van de feiten. En daardoor wordt een crimineel motief als geld, buit en gewelddadig banditisme al snel als onvoldoende beschouwd. Maar waarom eigenlijk?
Als we ervan uitgaan dat de daders gewetenloze en extreem gewelddadige criminelen waren, dan is de vraag niet: "Hoe kan iemand acht mensen doden voor geld?" maar eerder:
"Waarom gaan wij ervan uit dat iemand die bereid is tot extreem geweld dezelfde verhouding tot geld en mensenlevens heeft als wij?"
Dat zijn twee totaal verschillende uitgangspunten.
Banaliteit is niet hetzelfde als onwaarschijnlijkheid
Misschien is dat uiteindelijk het ongemakkelijke aan een verklaring als zwaar banditisme. Ze is niet spectaculair. Er is geen groot geheim nodig. Geen verborgen wereldelite. Geen ingewikkeld masterplan. Alleen mensen die bereid zijn om voor geld geweld te gebruiken, en die op een bepaald moment bereid zijn om nog verder te gaan dan andere criminelen. Dat is eigenlijk veel moeilijker om te aanvaarden.
Want als de werkelijkheid uiteindelijk banaal blijkt te zijn, moeten we geen geheim systeem achter de feiten zoeken. Dan moeten we accepteren dat sommige mensen tot verschrikkelijke dingen in staat zijn zonder dat daar een even verschrikkelijk of groots motief achter zit.
En misschien is dat psychologisch wel moeilijker dan een complot. Want een complot geeft betekenis aan chaos.
Een crimineel die mensen doodt voor geld geeft vooral een ongemakkelijk antwoord: omdat hij bereid was het te doen. Dat antwoord is onbevredigend. Maar onbevredigend is niet hetzelfde als onmogelijk.
Zie onder andere deze studie van Cambridge University voor meer informatie » www.cambridge.org
Bijna twintig jaar na de moord op Léonce Douillie kwam het onderzoek opnieuw in beweging. Douillie, een 56-jarige krantenvrouw uit Doornik, werd op 23 december 1982 dood aangetroffen in de wijk Vélorie in Gaurain-Ramecroix, nadat ze de avond voordien tijdens haar ronde was verdwenen. Ze was doodgeschoten met een 7,65 mm-pistool. Haar VW Derby werd korte tijd later teruggevonden langs de chaussée de Bruxelles in Barry. De oorspronkelijke hypothese was een roofmoord, omdat de tas waarin ze haar geld bewaarde verdwenen was, maar de zaak bleef onopgelost.
Volgens La Dernière Heure bracht een getuigenis waaraan destijds weinig belang was gehecht de speurders opnieuw op het spoor van een verdachte.
In februari 2001 reisden onderzoeksrechter Jean-Pol Favier en speurders van de gerechtelijke politie naar Palma de Mallorca, waar ze een verdachte ondervroegen. Kort daarna bevestigde het parket van Doornik dat het ging om Thierry Dubois, de toenmalige partner van Douillie, die haar ook hielp tijdens haar krantenrondes. Dubois werd op Mallorca aangehouden en in afwachting van zijn uitlevering aan België opgesloten in de gevangenis van Palma. Daarmee leek de moord, bijna twintig jaar na de feiten, alsnog te kunnen worden opgehelderd.
Meurtre résolu près de vingt ans plus tard?
Léonce Douillie a été assassinée en 1982. Un suspect vient d'être arrêté à Palma
La semaine dernière, le juge d'instruction tournaisien Jean-Pol Favier s'est rendu à Palma de Majorque, dans les Baléares, en compagnie d'enquêteurs de la PJ. Ils y ont interrogé un suspect qui devrait d'ailleurs être prochainement extradé vers la Belgique. Il semblerait que ce soit un témoignage auquel on aurait accordé peu d'importance à l'époque qui a relancé la machine judiciaire.
Cette commission rogatoire s'inscrivait dans le cadre d'une malheureuse affaire quasi prescrite.
En effet, c'est le mercredi 23 décembre 1982 qu'une passante découvre le corps sans vie de la porteuse de journaux Léonce Douillie dans le quartier Vélorie proche de la carrière de Gaurain-Ramecroix, dans les environs de Tournai. Cette mère de famille de 56 ans vivait à Tournai. Veuve depuis une dizaine d'années, elle vivait avec Thierry Dubois qui l'aidait dans ses tournées.
Après avoir tenu le café le San Francisco à Hertain, Mme Douillie est devenue livreuse de journaux pour le compte des AMP, c'est-à-dire les Agences de Messagerie de la Presse. Elle a d'ailleurs disparu lors de sa tournée de distribution du mercredi 22 décembre dans la soirée.
L'enquête a rapidement révélé qu'elle avait été abattue de deux balles de pistolet de calibre 7,65. L'une s'est logée en pleine poitrine et l'autre dans la pommette de la victime. Les douilles ont d'ailleurs été retrouvées à proximité. Quant au véhicule de Léonce Douillie, une VW Derby grise, il a été retrouvé peu après le long de la chaussée de Bruxelles à Barry.
La thèse privilégiée à l'époque a été le vol. En effet, on n'a pas retrouvé la sacoche dans laquelle la victime plaçait son argent. Seulement, le meurtre n'avait jamais été élucidé.
Bron: La Dernière Heure | 27 Februari 2001
Affaire Douillie: c'était son ami de l'époque
Dans notre édition de mardi, nous annoncions qu'un meurtre vieux de vingt ans était presque résolu. En décembre 1982, le corps de Léonce Douillie, alors âgée de 52 ans, était retrouvé à proximité d'une habitation abandonnée à Gaurain. Suite à une commission rogatoire menée par le juge Favier et des hommes de la PJ, un suspect a été arrêté. Hier, le premier substitut du procureur du Roi de Tournai a confirmé qu'il s'agissait bien de Thierry Dubois, qui était l'ami de Mme Douillie à l'époque. L'homme a été incarcéré à la prison de Majorque. Il sera extradé dans les prochaines semaines en Belgique.
Bron: La Dernière Heure | 1 Maart 2001
In november komt een nieuw boek uit van Jean-Pierre Adam: "Les tueurs du Brabant Wallon - La piste Française".
Product form: Paperback
Number of pages: 272
Publication date: 03/11/2026
EAN: 9782390254034
Publisher: RACINE
Zie ook » www.racine.be
Zie het topic over robotfoto nr. 17.
Wie is die Antwerpenaar waar David het over had inzake het dossier Dutroux ('Dutroux - Nihoul en den Antwerpenaar')?
Ik vermoed "Tony", alias van Antoine VDB. Maar dat heeft niets met het Bende van Nijvel-dossier te maken.
Vos in Beersel? Beter laat dan nooit dat de ouwe Vos de geografische klepel weet hangen.
Vermits hij er woont, is het logisch dat hij daar een lezing geeft. 
Samenvatting
Wat? Moord op een vrouw
Wanneer? 22 December 1982
Waar? Rue Vélorie in Gaurain-Ramecroix (Doornik) » Google Maps
Wie? Onbekend
Status: Onopgelost
Op woensdag 22 december 1982 werd de 56-jarige Léonce Douillié, krantenvrouw voor Nord Éclair, in Gaurain-Ramecroix bij Doornik dood aangetroffen. Zij was die avond bezig met haar maandelijkse ronde om het geld voor de geleverde kranten te innen. Rond 18 uur verliet ze een woning in de rue Velorie, waarna ze in een nabijgelegen kleine afdaling werd neergeschoten.
Aanvankelijk werd gemeld dat ze met twee kogels uit een 7,65 mm-pistool was getroffen; de autopsie wees later uit dat er in totaal drie schoten waren gelost: één in de hartstreek, één in de slaap en één in de dij. Haar lichaam werd pas de volgende ochtend ontdekt. Haar geldtas met bankbiljetten was verdwenen, terwijl een plastic zakje met muntgeld was achtergebleven.
De daders namen haar grijze Volkswagen mee, maar lieten die ongeveer een half uur later achter langs de chaussée de Mons in Hertain. Een garagist had de wagen daar 's avonds zien staan met de standlichten aan. Een buurman had rond het vermoedelijke tijdstip van de moord twee harde knallen gehoord, maar dacht dat kinderen met voetzoekers speelden.
Aanvankelijk gingen de onderzoekers uit van een roofmoord, maar al snel kwamen ook andere mogelijke motieven in beeld. Zo had Douillié kort voor haar dood verteld dat twee jonge mannen haar tijdens haar krantenronde hadden gevolgd en dat ze zich bij klanten in veiligheid had gebracht.
Daarnaast bleek dat ze eerder onder de naam ‘Cathy’ een zaak, de San Francisco, in de grensstreek van Hertain had uitgebaat. De onderzoekers sloten daarom naast diefstal ook wraak, passie of andere motieven niet uit. Haar partner Thierry Dubois werd uitgebreid verhoord, maar kon zijn tijdsbesteding volgens de onderzoekers logisch en controleerbaar verklaren en werd vrijgelaten.
Een mogelijk verband met de gewapende overval op het benzinestation van de Bastions, drie dagen eerder, werd eveneens onderzocht, maar eind december concludeerden de speurders dat beide feiten waarschijnlijk niets met elkaar te maken hadden. De aandacht verschoof vervolgens naar het milieu waarin Douillié verkeerde.
De zaak bleef bijna twintig jaar lang onopgelost, tot er rond de eeuwwisseling een doorbraak kwam in het onderzoek. In februari 2001 reisde de Doornikse onderzoeksrechter Jean-Pol Favier naar Palma de Mallorca in Spanje. Daar werd een verdachte, Thierry Dubois, door de Spaanse politie gearresteerd op basis van een internationaal aanhoudingsbevel.
Dubois werd in het voorjaar van 2001 aan België uitgeleverd om te worden verhoord en vervolgd voor zijn vermoedelijke betrokkenheid bij de moord die 18 jaar eerder was gepleegd.
Er heeft uiteindelijk geen proces plaatsgevonden voor het assisenhof. Hoewel de toen 41-jarige Thierry Dubois in april 2001 officieel in beschuldiging werd gesteld van de moord op Léonce Douillié, kon hij niet meer definitief worden veroordeeld vanwege de verjaring van de strafvordering.
In België gold voor moord destijds een wettelijke verjaringstermijn van 10 of 15 jaar, afhankelijk van bepaalde stuitingshandelingen in het dossier. Aangezien de feiten dateerden van december 1982 en Dubois pas in 2001 werd opgepakt, was deze termijn ruim overschreden.
Hoewel de speurders en de onderzoeksrechter ervan overtuigd waren dat zij de dader hadden gevonden, moest de rechtbank de strafvordering simpelweg vervallen verklaren. De verdachte werd hierdoor buiten vervolging gesteld zonder dat een volksjury zich over zijn schuld kon buigen.
A Gaurain-Ramecroix, une porteuse de journaux a été abattue pendant sa tournée
Madame Orpha Detournay, 72 ans, domiciliée rue Pecquereau à Gaurain, en est déjà à sa deuxième activité de la journée.
Après le nettoyage des bureaux de la carrière Declève toute proche, elle est repartie rapidement chez elle et s'est dirigée vers la rue Velorie, afin d'y soigner au N° 16, Mme Cornélis Debourle, une octogénaire handicapée par son grand âge et qui fut durant des décennies, sa proche voisine, avant que CCB ne fasse de la maison de M. et Mme Detournay, un abri pour les archives.
Mme Detournay quittait la demeure de son amie, dans le but de déverser des cendres dans les ornières proches du chantier Hubaut, lorsqu'elle découvrait en retrait dans la petite descente qui mène à son ancienne maison, le corps d'une femme, étendue sur le dos, la tête près du mur, vêtue assez légèrement compte tenu de la température.
Le premier moment de frayeur passé, elle allait avertir le voisin d'en face, M. José Destrebecq, 60 ans, célibataire, dessinateur industriel, lequel alertait d'emblée la gendarmerie de Gaurain.
Très vite, cette dernière mettait un nom sur le cadavre, il s'agissait de Mme Léonce Douillié, née le 12 décembre 1926, et domiciliée 12, ruelle Depret à Tournai. La malheureuse avait été tuée de deux coups de feu tirés à bout portant avec un pistolet 7,65, touchant le visage et le début de la poitrine.
Le Parquet de Tournai représenté par le juge Degraeve, le substitut Mme Hatert, le greffier Dupret, le Lt Deboo commandant en second, l'adjudant Moulin, le commissaire Michez et ses services de police commençaient leur enquête tous azimuts et l'on apprenait au fil des heures, que Mme Douillié, porteuse de journaux pour le quartier populaire de La Lou-vière à Gaurain, effectuait mercredi soir vers 17 heures, sa mensuelle tournée de perception des quotidiens.
Elle était ce soir-là au volant d'une voiture VW gris métallisé, alors que d'habitude, elle dessert ses clients avec une Renault 20 rouge.
Vers 18 h., Mme Douillie sortait de chez Madame Cornélis Debourle, et c'est alors qu'elle devait être tuée dans les conditions que l'on sait. Le vol est le mobile du crime, en tous cas, la sacoche où elle disposait les billets a disparu, par contre le plastic contenant la monnaie a été retrouvé par la gendarmerie.
Le ou les voyous se sont enfuis à bord de la voiture de leur victime. Mais, fait troublant, ils devaient l'abandonner une demi-heure plus tard, le long de la Chaussée de Mons à Harry, face a Crédit Agricole.
Pourquoi une telle précision, parce qu'un garagiste, M. Christian Brunin, a aperçu à cette heure, une VW aux feux de position allumés, il a crû à une visite rapide du chauffeur, mais dans la nuit la voiture était toujours là avec des feux de moins en moins puissants. Le matin, la police communale était avertie et c'était une pièce importante à verser au dossier. (L'on fouillait le champ situé à proximité.)
Mme Douillié, une personne que l'on décrit comme une quinquagénaire alerte, dynamique et coquette, a été tuée mercredi soir, vers 18 heures et son corps n'a été retrouvé que hier matin. M. Destrereca, le voisin d'en face, a bien entendu deux bruits importants, mais il a cru que c'étaient des enfants qui jouaient avec des pétards.
Quoiqu'il en soit, la nouvelle de ce crime crapuleux commis dans un hameau ouvrier, a plongé le Tournaisis dans l'angoisse, car enfin, il suffit de transporter un peu d'argent pour devenir la cible des voyoux, et des meurtriers. Et de faire un rapprochement avec le mini hold-up des Bastions, commis il y a trois jours par deux jeunes loubards, lesquels s'étaient enfuis à pied avec 64.000 F.
Signalons que Mme Douillié avait eu la douleur de perdre son mari Jacques Delbart, tué dans un accident, il y a une dizaine d'années. Elle vivait avec un ami, M. Thierry Dubois, qui l'aidait d'ailleurs dans sa longue et fatigante tournée de journaux.
Bron: Le Peuple | 24 December 1982
Vrouw vermoord te Gaurain-Ramecroix
Woensdagavond is te Gaurain Ramecroix, nabij Doornik, een krantenvrouw met twee revolverschoten gedood. Het betreft. Mw. Leonce Douillie (56), die werkte in dienst van “Nord Eclair”. Haar lijk werd pas donderdagochtend omstreeks 8u. door een voorbijgangster ontdekt.
Twee hulzen lagen er vlak bij. Vermoedelijk gaat het om een roofmoord, niettegenstaande het slachtoffer op het ogenblik van de misdaad hooguit enkele honderden franken bij zich kan hebben gehad. De politie van Doornik zou een spoor volgen.
Bron: Gazet van Antwerpen | 27 December 1982
Après le crime crapuleux de Gaurain: des questions restent posées!
Le meurtre de Mme Léonce Douillie, 56 ans, commis dans un hameau ouvrier de Gaurain, près de Tournai, alors que la victime procédait à l'encaissement mensuel et hebdomadaire des journaux, continue à alimenter les conversations dans le Tournaisis.
C'est que si l'hypothèse du crime crapuleux continue à subsister, l'on ne peut éluder d'autres questions qui viennent à l'esprit lorsque l'on sait que Mme Douille, qui la semaine dernière encore, avait dû se réfugier chez des clients, s'estimant menacée par deux jeunes gens qui la suivaient pendant sa tournée, avait tenu sous le nom de “Cathy” l'établissement “San Francisco” situé dans la zone frontalière de Hertain.
D'autres motifs comme ceux de la vengeance, de la passion, viennent s'ajouter à ceux du vol ou de l'intérêt, en tous cas ils ne sont pas rejetés par les enquêteurs qui ont interrogé longuement M. Thierry Dubois, le compagnon de la victime.
Ce dernier a fourni des explications logiques et contrôlables sur son emploi du temps et a été remis en liberté par le juge Degraeve.
Mme Léonce Douillie a été abattue d'un coup de 7,65 dans la région du cœur, elle a été achevée d'un coup tiré sur la tempe, mais l'autopsie du corps à permis d'apprendre qu'un troisième coup de feu avait été tiré dans la cuisse, mais la balle avait traversé la chair et s'était perdue plus loin.
La manière dont l'infortunée porteuse de journaux a été achevée, ne manque pas de soulever d'autres voiles et de là à dissocier le crime du hold-up commis par deux braqueurs casqués à la station service des Bastions, il y a un pas qui pourrait être franchi par les responsables de l'enquête.
Bron: Le Peuple | 27 December 1982
Les lieux tragiques
Comme nous l'avons relaté vendredi et lundi, le crime crapuleux de la rue Velorie à Gaurain continue à défrayer la chronique. Voici les lieux où Mme Léonce Douillie (en médaillon) a été abattue de 3 coups de pistolet 7,65. Notre flèche indique l'endroit où le corps a été retrouvé par Mme Detournay.
Bron: Le Peuple | 28 December 1982
Les auteurs du braquage des Bastions n'ont pas couru loin...
En effet, sous l'impulsion commune de la brigade judiciaire de la police communale de Tournai, de la P.J. et les gendarmeries de Tournai, Bernissart et Péruwelz, les “braqueurs” qui mardi dernier avaient contraint la pompiste des Bastions, Mme Mariane Hiquet de Fonteboy, à leur céder la recette du jour soit 64.000 F, ont été arrêtés.
Il s'agit de Pascal Questier, 19 ans, domicilié à Vaulx, et Jean-Marc Debled, 20 ans de Tournai, encore que tous deux soient en résidence au 94, rue de la Station, à Blaton. Les deux loubards se sont servis d'une 22 long rifle à crosse et canon sciés.
Comme nous le laissions entendre dans notre second article consacré au crime de Gaurain-Ramecroix, il ne semble pas qu'il y ait relation entre le mini-hold up des Bastions et le meurtre de Mme Léonce Douillié.
A ce sujet d'ailleurs, les enquêteurs se sont concertés et ont rassemblé tous les éléments en leur possession. Il semble que l'on concentre davantage les efforts dans le milieu fréquenté par la vic-time. Nous en saurons plus dans les prochains jours.
Bron: Le Peuple | 30 December 1982
Verdachte aangehouden in oude moord
Onderzoeksrechter Favier heeft een verdachte laten aanhouden in een moord die dateert van 1982. Toen werd op 23 december het stoffelijk overschot van Léonce Douillie teruggevonden op een landweg in Daurain-Ramecroix, vlakbij Doornik.De toen 56-jarige vrouw was afgemaakt met twee schoten. De moordenaar vluchtte in de wagen van het slachtoffer en nam allicht ook haar portefeuille mee.
Léonce Douillie was jarenlang de uitbaatster van een champagnebar nabij de Franse grens. Het parket van Doornik bevestigde dat vorige week speurders van de federale recherche naar Mallorca waren gereisd. Zij hadden daar een Belg ondervraagd in de hoofdstad Palma. Hij zal zo snel mogelijk aan België worden uitgeleverd.Volgens het parket komt de nieuwe ontwikkeling in de zaak er na het verder uitspitten van een oude getuigenis. De moordzaak zou anders binnen minder dan twee jaar verjaard zijn.
Bron: Het Nieuwsblad | 27 Februari 2001
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.