De verjaring wordt ook aanzien als een sanctie op het falen van het openbaar ministerie in het onderzoek naar bewijzen en daders. Ik verwijs naar het gerechtelijk onderzoek dat 5 opeenvolgende jaren quasi stil heeft gelegen. Kan de verjaring dan niet aanzien worden als een sanctie op de afwezigheid van behoorlijke onderzoekstaken.

Ik verwijs naar VANDEPLAS Armand inzake de verjaring van de strafvervolging. "Bestraffing is een vorm van leed toebrengen waarmee voorzichtig dient te worden omgegaan. Bestraffing wordt enkel gerechtvaardigd door de noodzakelijkheid en het nut voor het openbaar belang. Na verloop van tijd heeft de samenleving niet langer baat bij het vervolgen van het misdrijf en bestaat er geen sociaal nut meer waardoor de vervolging kan worden stopgezet."

De verjaringsregeling zorgt niet alleen voor de rechtszekerheid bij de verdachte(n), maar eveneens bij de overheid, slachtoffers en benadeelden.

Mijn inziens is de redelijke termijn ook aangetast door passieve houding dat is aangenomen in het dossier. Een berechtiging binnen de redelijke termijn draagt zorg voor de affectiviteit en de geloofwaardigheid van justitie. Dit leidt tot rechtszekerheid en goede rechtsbedeling. De redelijke termijn waarborgt tevens een degelijke bewijsvoering. Hier is de bewijsvoering al degelijk geschonden, zoek geraakt, in vernietiging getreden.

Heeft er al iemand in een deskundig verslag (autopsieverslag) kunnen lezen dat men het juist uur van overlijden heeft kunnen bepalen? Ik nog niet...

Om redenen dat er een zwart gat is in het dossier i.v.m. de feiten te Aalst en verder. Voor de verdwenen stukken maakte Commissaris Vos een Proces Verbaal op. Dat Proces Verbaal is opgemaakt op Donderdag 19 april 2012. In navolging van dat Proces Verbaal legde Commissaris Vos klacht neer via zijn raadsman Sven Mary vanwege bedreigingen.

Om de verdwenen stukken te achterhalen en daarop enig zicht te bekomen heeft men een in beslagname uitgevoerd. Mij lijkt het vanzelfsprekend vanuit menselijk oogpunt dat men die stukken na kopie name terug bezorgd aan de rechtmatige aanvrager van die stukken. Betreft dus mevrouw Callebaut. In eerste instantie kan de Federaal Procureur het zich niet veroorloven om geen vordering te stellen aan de Onderzoeksrechter tot inbeslagname van stukken. Anderzijds is de o.r. verplicht alles op te sporen dat voor het gerechtelijk onderzoek nuttig kan zijn. Mevrouw Callebaut heeft verder het recht om via een verzoekschrift een vrijgave van de in beslaggenomen stukken aan te vragen. Nogmaals, vanuit menselijk oogpunt zou het mij wenselijk lijken dat deze stukken terug aan mevrouw Callebaut zouden bezorgd worden zonder dat deze dame een verzoekschrift zou moeten neerleggen.

Voor zover de politiek het nog zou interesseren heb ik de huidig minister van justitie nog niet horen kraaien inzake het onderzoek Bende van Nijvel. Het zou me niet verwonderen dat een prijsbestek is aangevraagd voor de renovatie van de villa in het Meerdaelbos met blauwe aanplantingen.

Waarom zou men toch kogels op de deurmat deponeren? Omdat hij makreelvissers op het spoor was? Ik vind dat je weinig respect hebt voor de familieleden van een man die de leiding had in een opsporingsonderzoek. Ik dacht dat je vanuit uw 'advocatenervaring' wel iets meer voeling had ivm geschreven pers waarvoor men uiterst voorzichtig hoeft te zijn. De zaak Acke is onder andere het voorbeeld hoe men onomzichtig te werk ging ivm mogelijks verdachte overlijdens. Wetgeneesheren pleiten al jaren hoe lichtzinnig men omging met overlijdens. Gelukkig is het niet meer de normale tendens dat een huisarts een natuurlijk overlijden vaststelt. Dit op basis van gebrekkige kennis. Vroeger kon men zich terug beroepen op een opgraving dat een gerechtelijk onderzoek kon helpen. Nu zijn alle sporen op het lichaam meteen verdwenen bij lichaam verbranding. Ook al ging het aanvankelijk om een natuurlijk overlijden naar een mogelijks verdacht overlijden na enkele weken of maanden.