De loods is in de Eikenlaan, de vergadering van politici in de Vuurgatstraat.

Ik kan het enkel letterlijk nemen, omdat het zo geschreven staat in zijn brief. Ik zie weinig aanwijzingen in zijn brief dat deze uitspraak figuurlijk is. Maar daarover kunnen we natuurlijk moeilijk oordelen.

Ok, maar dan is de vraag natuurlijk waarom die afspraak bij Desmet thuis moest gebeuren? Wat maakte die man of die locatie zo speciaal dat de regeringsvorming enkel in zijn huis succesvol afgerond kon worden? En waarom was Haquin de verbindingsman tussen de PS en de Desmet? Waarom zou een journalist als Haquin zich hiermee bezig houden? Zo veel vragen en zo weinig antwoorden.

Nog een detail dat veel vragen oproept: in een brief uit 2014 aan Charles Michel - de toenmalige eerste minister - schrijft hij:

(...) In 1986 was de Bende van Nijvel opgelost, zij zaten in het gevang voor andere feiten en hadden in het prison de aanslagen Bende v. Nijvel bekent.

Hoe wist Desmet dat die mannen in de gevangenis hun betrokkenheid bij de Bende van Nijvel hadden bekend? Via welke weg is hij aan die informatie gekomen? Hoe komt het dat niemand anders dit toen heeft opgepikt?

Een antwoord op die vragen - en dan vooral de eerste - zou al veel duidelijk kunnen maken.

De Standaard organiseerde een wedstrijd om de meest iconische Belgische foto te vinden. Een foto van de Bende van Nijvel is verkozen tot tweede meest iconische foto (na een foto van de aanslagen van 22 maart 2016):

(...) Maar terug naar de rangschikking. Als tweede meest iconische foto uit de reeks koos u de foto van de Bende van Nijvel. U vindt de foto vaak exemplarisch voor wat er fout gaat in ons land, een gevoel dat de foto van Marc Dutroux trouwens ook oproept bij veel lezers.
Over de Bende schreef Frits Coenen: ‘De foto is iconisch voor België omdat ze het wantrouwen van “de Belg” voor de overheidsinstellingen in het algemeen en politiek en politie in het bijzonder, weergeeft. Meer dan 30 jaar na de aanslagen en hypotheses dat de politiek betrokken was, dat de rijkswacht een Staat in de Staat was of dat het om de destabilisering van het land ging, is vandaag nog altijd niet duidelijk wat de motieven van de Bende van Nijvel waren en wie de bendeleden waren of hun opdrachtgevers. Het blijft een niet-verwerkt trauma voor België en meer dan de andere foto’s uit de reeks zal deze foto blijven terugkeren zolang de Bende van Nijvel geen gezicht krijgt.’

Tegelijkertijd hangt de foto vast aan de angst die velen van ons toen voelden. Enid Zwerts stond, net als andere lezers ook stil bij de foto zelf. ‘Eigenlijk staat er niets op de foto. En dat maakt het net zo speciaal. Het is gewoon een supermarkt met rijkswachters voor. Op basis van de foto weet je niet wat er gebeurd is. Ik herinner me het beeld. Het zit vastgeroest in mijn hoofd: ik was 12 jaar en die avond was het verjaardagsfeestje voor mijn zus. We zaten rond de kleine zwart-wit tv toen het nieuws binnenkwam. Paniek alom, volwassenen die begonnen te roepen en jammeren. Ik denk dat ik die avond voor het eerst de impact van de Bende begreep.’

Lees hier het hele artikel » www.destandaard.be

In het artikel dat je hierboven deelt, staat volgende info:

(...) “De speurders van Dendermonde hechtten veel geloof aan de piste. Maar toen verhuisde het dossier naar Charleroi. Plots kregen we een agent over de vloer. Op vraag van Charleroi moest hij mijn vader vragen of hij nog wel helder van geest was. Alsof papa dat verhaal verzonnen had. Met handen en voeten moesten we uitleggen dat dat de theorie van de ‘vorige speurders’ was.”

Het is blijven knagen bij de druiventeler. “Papa was ervan overtuigd dat de mannen in Dendermonde bijna bij de oplossing stonden. Maar in Charleroi is de zaak verknald. Dat wou hij Vermassen vertellen. En zo is het geschied. Hopelijk leidt het tot de oplossing. Vader heeft alleszins altijd dat gevoel gehad.”

Dit is in tegenspraak met een brief van de man in kwestie. Op 9 mei 2011 schreef hij aan toenmalig minister van Binnenlandse Zaken Annemie Turtelboom dat het onderzoek naar de Bende van Nijvel werd gesaboteerd en geblokkeerd. Dit zou begonnen zijn rond 13 januari 1987 in Overijse. Ik citeer uit zijn brief:

(...) Daarna volgde de Delta op 10/2/1987 de Heren Maes en Broeke (Aalst). Als laatste de heer Vos en Co op datum van 13 september 1996. Ik ben de kroongetuige in het onderzoek maar al de personen boven vermeld weigerde een woord op te schrijven van mijn verklaringen.

Dit betekent dus dat er drie keer politie-agenten weigerden "een woord op te schrijven" van zijn verklaringen. Is dit incompetentie? Is dit doelbewuste sabotage? Of werd de getuige niet beschouwd als geloofwaardig?

Als aanvulling op deze tijdlijn nog een aantal feiten die gelinkt worden aan het VMO:

• 13 februari 1963: bomaanslag aan het gerechtshof van Brugge.

• 1963: bomaanslag op de Congreskolom in Brussel door Wim Verreycken, Franck en Rudy Degryse.

• 4 december 1965: aanslag op de Leeuw van Waterloo.

• 10 juni 1966: onbekenden gooien een traangasgranaat in de woning van gewezen liberaal minister Herman Vanderpoorten te Lier.

• 29 juni 1966: gelijkaardige aanslag bij advocaat Victor te Antwerpen.

Bron: www.dezwerfkat.be

De auteur van deze tijdlijn geeft geen verdere informatie over deze aanslagen. Het is me dus niet duidelijk op basis van welke gegevens hij deze feiten linkt aan het VMO. Over de aanslag op de Leeuw van Waterloo vond ik bv. volgende informatie:

Mislukte aanslag op Leeuw van Waterloo

In de nacht van vrijdag op zaterdag is geprobeerd het geweldige monument van de Leeuw van Waterloo op te blazen met dynamiet. Tussen drie en vier uur hoorden omwonenden een geweldige klap. Iedereen dacht echter dat er een vliegtuig door de geluidsbarrière gebroken was.

's Morgens om acht uur ontdekte men, dat de 28.000 kg zware leeuw on de 55 meter hoge kunstmatige heuvel - herinnering aan de slag bij Waterloo - beschadigd was. Onmiddellijk trok de politie naar boven. Tot grote, verbazing van de deskundigen ontdekte men toen dat een enorme dynamietlading bij de leeuw was aanbracht, verbonden - nogal primitief - met een uurwerk. Dit uurwerk had weliswaar een ontstekingsmechanisme op gang gebracht, maar negen tiende van het dynamiet ontplofte - gelukkig - niet. Slechts een stuk steen vloog van de leeuw af. Volgens de politie zijn er zeer ondeskundige dynamiteurs aan het werk geweest. Het motief voor de aanslag is, zoals gewoonlijk, geheel onduidelijk.

Bron: Het vrije volk: democratisch-socialistisch dagblad | 6 December 1965

Waalse aanslag op Waterlooleeuw

De Leeuw van Waterloo is zaterdag bijna opgeblazen. Waalse vandalen hadden een springlading tegen de sokkel gelegd, die voldoende was om het Nederlandse monument de richting in te zenden die Van Speyk onder soortgelijke omstandigheden prefereerde. Zij deden zulks echter ondeskundig. Een blok graniet verschoof, een kloof werd zichtbaar, wellicht wankelde het bronzen beeld een weinig, maar uiteindelijk bleef het zijn spreuk trouw: Je Maintiendrai. Dat de vandalen Walen waren, maakt de politie op uit enig aangebracht schilderwerk. In rode letters staat er te lezen "Liberté pour la ..." en dan enkele door de regen half uitgewiste letters, die in dezelfde volgorde in het woord Wallonië voorkomen.

Bron: Algemeen Handelsblad | 6 December 1965