Hieronder nog wat info over Calmette uit het archief van Walter de Bock:
Marcel Barbier (°1959) volgt in 1974 een maand karaté-lessen bij Calmette in de zaal HIGI-ATE (153, rue Jourdan, Bruxelles)
Bron: PV Calmette devant Schlicker | 13.12.1985 (dossier Latinus)
Barbier van zijn kant beweert dat hij Calmette leerde kennen in '78: "J’ai suivi avec ce dernier des cours de aarde dans la nature."
Bron: PV de Barbier devant Schlicker | 7.11.85 (dossier Latinus)
Beiden zullen mekaar opnieuw ontmoeten in City 2 bij Wackenhut in '80.
Jean-François Adolphe Calmette (1942°, adres: 147, Drève de Nivelles, bâtiment Islande, 1030 Bruxelles, 2e adres in jaren ’70: é Rue Royale, Herchies), werd geboren in het Zuidfranse Béziers en huwde met de Belgische R. Somme. Hij deed, voor zover bekend, nooit legerdienst in België of Frankrijk maar doet sinds 1957 aan gevechtssporten. Hij verklaarde: "Je n’ai jamais fait partij de l’OAS ou du SAC comme le prétendent certaines personnes."
Bron: PV verhoor voor Schlicker | 13.12.85
Calmette zou volgens Schlicker, op een vals Frans paspoort in België verblijven. Hij liet dit verifiëren, zo verklaarde hij begin '87 aan Hilde Geens.
In '74 publiceert Calmette een artikel in het Belgische blad van de gevechtssporten, Budo Press, toen uitgegeven door Henris Roger (overleden in '75). Hij legt uit waarom de karaté-federatie "Les Chardons" een nieuwe vereniging heeft opgericht, nl. Sparta. Met Sparta wil de federatie zich afzetten tegen degenen die karaté enkel willen beoefenen in een zaal. Calmette schrijft: "Karaté beoefend in een zaal is slechts een flauw afschijnsel van wat het grote levensveld vertegenwoordigt. Deze kunst uitsluitend beoefend in een zaal, wordt vlug een benepen kunst, een salonsport die tot snobisme leidt".
Volgens Calmette is karaté aan westerlingen nooit logisch aangeleerd "te wijten aan het grootkapitaal en een onderschatting van ons ras. Dit alles werd aangemoedigd door een zekere Westerse kaste die niet wilde dat het jeugdige ras het hoogtepunt zou bereiken van de onbedorvenheid. Alles wordt de jeugd toegelaten. Ze bezit geen gezonde belangstelling meer voor lectuur en muziek. Deze jeugd gaat een sombere toekomst tegemoet ... veroorzaakt door propaganda van die de vrije gedachte vooropstelt. (...) De waardevermindering van het ras werd voorbereid en in werking gesteld rond de jaren '20 hetgeen ons de gelegenheid gaf om ons in 1939 rekenschap te geven van wat we waard waren."
De echte karaté, steeds volgens Calmette, was ook een nationalistische beweging. Het is voor de beoefenaars een krijgsvorming dankzij de nationalistische idee. (...) Nietzsche heeft gezegd dat "de mens een loopplank is naar de supermens". Karaté wordt beoefend in de natuur en gekoppeld aan andere onderrichtingen. Calmette geeft als voorbeelden het oversteken van een rivier, het beklimmen van een stijle rots, nachttochten met een hemelkaart en een kompas. Volgens Calmette voelt elke jonge man met een zekere rechtschapenheid de Spartaanse beschaving in zich leven. "Hoe dikwijls bonst mijn hart niet luid bij de gedachte aan de Spartaanse jeugd die hij zou kunnen beleefd hebben indien de natuurwetten waren geëerbiedigd, zowel selectief als nationalistisch."
Bron: tekst in bijlage bij PV 1104 van 16.12.1985 van BOB Waver (dossier Latinus)
Calmette is een karaté-leraar en invoerder in België van de full-contact discipline die in Frankrijk wegens zijn brutaal karakter verboden is. Calmette werd hiervoor ook uit de Brusselse karaté-federatie gestoten. Hij had ook de leiding van de ordedienst die in Vorst Nationaal meer dan eens in opspraak kwam wegens brutaliteiten. Tevens was Calmette de stichter van de privé-militie 'Nouvelle Sparta' die o.m. in de winter training organiseerde in de Ourthe. Hij richtte tenslotte een school op voor veiligheidsagenten die echter weinig succes kende. Ze stond o.m. in voor de veiligheid tijdens de meeting van Eurodriote in Brussel in juli '79. Calmette nam ook deel aan trainingskampen van het Front de la Jeunesse.
