You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
De vraag van Christophe D'Haese van 2 juni 2015 werd ondertussen gepubliceerd doch zonder antwoord van de minister.
Ik had hem recent gemaild of hij al antwoorden had gekregen op zijn vragen, maar heb daar nooit reactie op gekregen. Misschien op vakantie?
(...) Smets had namelijk ontdekt dat WNP paramilitaire commando-eenheden opgericht had, de nog steeds bestaande CODI, die snel konden worden ingezet en over verfijnde militaire richtlijnen beschikten die alleen konden zijn opgesteld door hogere stafofficieren van leger of rijkswacht. Deze zogenaamde PUMA-richtlijnen behelsden gesofisticeerde technieken van transmissie en codering, spoedprocedures, verschillende fasen van alarm, … waardoor het parket de WNP-affaire steeds ernstiger ging nemen. De kapitale vraag is nu wie de betrokken stafofficieren in leger of rijkswacht zijn, of in de contacten met andere fascistische organisaties in Duitsland, Oostenrijk of Spanje.
Bron: Humo | November 1983
Inmiddels zijn nieuwe bindingen van WNP aan het licht gekomen die verhelderend kunnen zijn om dit verschijnsel in het Belgisch sociologisch landschap te situeren. Verschillende WNP-militanten hebben aan de politie verklaard dat ze de bewaking verzorgd hebben van het merkwaardige comité d'Ouwendijck, waarvan Paul Vanden Boeynants een tijdlang ere-voorzitter geweest is. Dit comité, opgericht in het voorjaar van 1979, ijvert officieel voor de eenheid der Belgen rond de troon der dynastie en schijnt zijn levensvonk in eerste instantie gehaald te hebben uit de toen naderende viering van 150 jaar België. Overigens is stichter Patrick Huart een jongeman van extreemrechtse signatuur die als lid van het PSC-partijbestuur van Schaarbeek goede contacten met Belgische legerofficieren cultiveert.
Het eerbiedwaardige Comité d'Ouwendijck (het ere-voorzitterschap werd in september 1980 aangeboden aan prins Philippe himself) gaf in ieder geval aanleiding tot opmerkenswaardige zij het discrete bijeenkomsten van rechtse politici met extreemrechtse officieren van leger en rijkswacht, en zo kon het gebeuren dat WNP-militanten voor bewaking instonden van één van die bijeenkomsten binnen de muren van een legerkazerne in Tervuren.
Zo komt het ook dat verschillende leden van dit zo eerbiedwaardige comité d'Ouwendijck aan de tand gevoeld werden door de gerechtelijke politie over hun contacten met WNP, al bleek spoedig dat ze in dat opzicht hun eigen mannetje kunnen staan. De heren van het parket, die dezer dagen van niets meer opkijken, konden vernemen dat het Comité d'Ouwendijck over een aparte militaire organisatie beschikt met eenheden "rangers" en "marines", met een interne veiligheidsdienst, geïnformatiseerde telefoonlijnen en afdelingen in Frankrijk en Nederland, zoals Le Soir op 26 oktober wist te melden.
Bron: Humo | November 1983
De huiszoekingen bij de WNP'ers leverden geheime NAVO-documenten op die als "cosmic" geclassificeerd waren, zoals de exacte posities per dag van de Sovjet-schepen, de precieze samenstelling van de vechtende troepen op de Falkland-eilanden, gedetailleerde aanvalsplannen, en lijsten van geficheerde personen. Verder werden in beslag genomen: blanco vrijgeleiden van de generale staf in Evere, geplastificeerde badges van de Westduitse politie die in recente betogingen gebruikt werden om bescherming te genieten van de ordediensten, een viertal zeer gesofistikeerde vuurwapens, fiches van personen die een mogelijk mikpunt konden zijn van WNP.
Bron: Humo | November 1983
Tijdens een huiszoeking bij Falkenburg vonden de speurders in haar adresboekje het telefoonnummer van dokter André Pinon.
Bron: Humo | Maart 1988
Op zich is dat niet zo abnormaal, vermits Falkenburg gedurende twee dagen cursussen tekstverwerking zou hebben gevolgd bij de secretaresse van Pinon.
Jonet was één van de personen die Garot heeft gebeld met de eis om niets te publiceren over de zaak-Pinon:
Vervolgens verschijnt Jean-Claude Garot ten tonele. De hoofdredacteur van Pour wordt gecontacteerd door André Pinon, die hem het hele verhaal vertelt. Garot vindt het maar een mythomane bedoeling en is aanvankelijk niet van plan er werk van te maken. Tot Pinon hem half juni 1981 in contact brengt met een dame die aan de seksfuiven heeft deelgenomen. Zij levert Garot tientallen namen, data, details die kunnen worden geverifieerd.
Tijdens de dagen volgend op deze ontmoeting wordt Garot enkele malen opgebeld met de eis niets over de affaire te publiceren. Eén van de telefoontjes is afkomstig van de Brusselse extreemrechtse advocaat J.J. [Jacques Jonet], een vooraanstaand lid van de Mouvement d'Action pour l'Union de l'Europe (MAUE) en in tal van opzichten nauw gelieerd met baron Benoît de Bonvoisin. De advocaat laat Garot weten dat hij op de hoogte is van diens enquête en dat "er paniek heerst in een bepaald politiek milieu". Tien dagen later gaat Pour in de vlammen op.
Bron: Humo | Maart 1988
Forum
Wil je graag een overzicht van alle "Wiki's" die er te vinden zijn op het forum? Druk dan onderaan op de tag "Wiki" en je krijgt een lijst » Wiki's
Ze [Dery en Bougerol] leerden elkaar kennen als jonge officieren bij de Jagers te Voet in Charleroi. In 1971 gingen hun wegen uiteen. Dery trok naar de militaire inlichtingendienst, terwijl Bougerol een speciale opleiding kreeg in Fort Bragg (...). Toch hielden ze contact in de Milice de Jésus Christ en de Commanderie de l'Ordre Souverain et Militaire du Temple de Jérusalem, gevestigd in de abdij van Aulne. Net zoals de Milice was de Commanderie een select katholiek, conservatief genootschap van militairen en burgers die het anticommunisme hoog in het vaandel voerden.
Bron: De Bende van Nijvel - verraad, manipulatie, geheime diensten | Guy Bouten
De leden van de militaire branche [van PIO] moesten infiltreren in en gebruik maken van verenigingen die het leger gunstig gezind waren, zoals de NEM-clubs, CEPIC, maar ook duistere ridderordes zoals Confrérie des Hospitaliers de Notre-Dame d'Aulne, de Ordre Souverain et militaire de Temple de Jérusalem en de Milice de Jésus-Christ. Van PIO-leden werd verwacht dat ze binnen die organisaties aan de stemmingen deelnamen om zo hun standpunt te kunnen doordrukken.
Bron: De namen uit de doofpot | Stef Janssens
Het zou gaan om de Orde van de Tempeliers die opnieuw opduikt. Volgens een reportage die door de tv-zender TF1 op 21 mei 1996 werd uitgezonden, hebben de leden van de "Ordo Supremus Militaris Templi Hierosoly mitani" (Ordre Souverain et Militaire du Temple de Jérusalem) van de Grand Priory of England een vergadering georganiseerd in een Amerikaanse kathedraal in Parijs, die ook door Belgische officieren zou zijn bijgewoond. Een getuige maakt gewag van banden met extreem-rechts.
Wat volgens een tweede getuige aanvankelijk slechts een vrij folkloristische beweging was, blijkt vandaag veel gevaarlijker te zijn geworden. De werving gebeurt via mondelinge contacten. In Frankrijk zou de OSMTJ (momenteel Grand Prieuré national de France genoemd) problemen gekend hebben en er werden maatregelen genomen. De OSMTJ werft leden in verscheidene landen, die in nationale "priorijen" zijn georganiseerd. Er zou eveneens een "Grote Priorij van de Navo" bestaan.
Volgens de getuige zou de OSMTJ een subdrukkingsgroep zijn, die binnen de "Confédération Interalliée des Officiers de Réserve" (CIOR) leden werft. Bepaalde reserveofficieren voelden zich onder druk van Amerikaanse groepen in het bijzonder aangesproken door de verdediging van het Westen, het anti-communisme. Ieder jaar zouden een twintigtal Belgische officieren aan de halfjaarlijkse vergaderingen van de CIOR deelnemen: een congres te Brussel in februari en een ander in één van de zestien landen van de NAVO in de zomer. Volgens de getuige zouden slechts twee Belgische officieren met het officierskruis van Jeruzalem zijn gezien.
De eerste getuige merkt op dat sinds de ontbinding van de Orde van de Tempeliers (Ordre des Chevaliers de la milice du Temple) in de veertiende eeuw, talrijke bewegingen zijn opgericht die aansluiten bij de traditie van de rozenkruisers. Sommige bewegingen vertonen fascistische (zoals de Vernieuwde Orde van de Tempel) of sektarische afscheidingen (dat is het geval voor de Orde van de Zonnetempel en de Orde van de Oosterse Tempel, een satanische sekte waarvan Ron Hubbard lid zou zijn geweest vooraleer hij de Scientology-kerk stichtte).
Bron: Eindverslag parlementair onderzoek naar sekten in België
Volgens een getuige zouden leden van de Orde van de Zonnetempel meermaals naar Brussel zijn gekomen. Wat het bestaan van een vestiging van de beweging aan de Charleroise steenweg betreft, lopen de meningen uiteen: een getuige bevestigt dat die nog bestond op het ogenblik van de collectieve zelfmoord, zelfs in 1996 nog anderen beweren dan weer dat er geen enkel spoor van een activiteit van die beweging is op de genoemde plaats.
De beweging zou uit verschillende niveaus bestaan:
eerste niveau: de bewegingen "Archédia", "La Source" in België, "Amenta" in Zwitserland of ook nog de "Golden Way" (Michel Tabachnik);
tweede niveau: de Orde van de Zonnetempel;
derde niveau: de meesters van Zurich, dit zijn min of meer onsterfelijke wezens die in ondergrondse ruimtes leven en zich volgens Di Mambro onder andere met inwijding zouden bezighouden. Een getuige twijfelt aan hun bestaan.
Een deel van de leden van de Orde van de Zonnetempel was aanhanger van de Vernieuwde Orde van de Tempel (VOT), geleid door Julien Origas, een oud-lid van de Gestapo. Luc Jouret heeft eveneens deel uitgemaakt van de Vernieuwde Orde van de Tempel en had relaties met Origas en andere sekten (Les Chevaliers du Lotus d'Or, Sierra 21). De vzw's "Archédia" en "La Source" werden ontbonden. De eerstgenoemde zou contacten hebben onderhouden met Luc Jouret, terwijl Jouret, Di Mambro en zijn echtgenote in de tweede gesignaleerd werden.
"Archédia, science et tradition des Ardennes" werd gesticht in de jaren 1980. Die vereniging predikte de terugkeer naar de natuur, de ecologie en een gezonder spiritueel leven. Na zijn terugkeer uit de Filippijnen, heeft Luc Jouret er conferenties gegeven (over homeopathie en een gezond leven in verbondenheid met de natuur), waarna hij doorreisde naar Frankrijk (meer bepaald naar Bordeaux en Annemasse) en Zwitserland. Bepaalde leden van Archédia hebben de lessen van Jouret in Bordeaux bijgewoond.
Volgens een getuige zou Jouret hebben gepoogd de leden van Archédia te scheiden (de echtparen mochten niet samen in Frankrijk aankomen). Daarop hebben de personen in kwestie beslist uit de beweging te stappen en werd de vereniging ontbonden.
La Source werd gesticht door het echtpaar Paulus-Kesseler in het begin van de jaren 1980. Ze waren op zoek naar een nieuwe spirituele ervaring. Jouret werd door de vereniging uitgenodigd om er conferenties te geven over homeopathische geneeskunde, de terugkeer naar de natuur enzovoort. Di Mambro zal er na zijn verblijf in Frankrijk ook naartoe komen. Hijzelf, zijn echtgenote en Jouret maken deel uit van een kern die inwijdingsplechtigheden houdt in Warnach. Sommige leden van La Source zijn later naar Frankrijk of Zwitserland getrokken. Anderen zijn teruggekeerd naar hun dorp van herkomst. Zo zou zich in Clairefontaine een groep hebben gevormd rond priester Motmans, voormalig aalmoezenier van het leger, die door het bisdom Namen-Luxemburg uit zijn priesterambt werd ontzet. Hij onderhield contacten met Josiane Kesseler (ze zou er yogales hebben gevolgd). Josiane Kesseler en haar echtgenoot, Jean Paulus, die door Luc Jouret in België uit La Source werden aangetrokken, zijn in Zwitserland omgekomen.
Er wordt gezegd dat priester Motmans zeer geschokt reageerde op het nieuws van de collectieve zelfmoord in de Orde van de Zonnetempel en op het moment van de gebeurtenissen kisten aan het vervoeren was van zijn woonplaats naar een niet nader genoemde plaats. Over de levenswijze binnen de sekte merkt een getuige op dat alle aanhangers, op de leiders na, naast hun beroepsbezigheden tot laat in de avond vrijwilligerswerk deden (bijvoorbeeld met een spade op het veld werken). Na dat werk werden nog pseudo-tempelplechtigheden gehouden. De volgende ochtend moesten de volgelingen om 5 uur opstaan om andere plechtigheden bij te wonen. Bovendien waren ze onderworpen aan een streng dieet.
Volgens een getuige stond Luc Jouret bij de overheid al voor de jaren 1980 bekend om zijn extreem-linkse politieke overtuiging tijdens zijn studies aan de ULB. Hij was lid van de Waalse communistische jongeren en van de vereniging België-China. Vervolgens heeft hij zijn legerdienst vervuld in het tweede Bataljon paracommando in 1977. Hij zou eveneens in Zaïre, meer bepaald in Kolwezi, zijn geweest. Jouret legde een opvallende belangstelling aan de dag voor de alternatieve geneeswijzen. Hij is met zijn moeder naar de Filippijnen gereisd. Hij zou ter zake door de Orde der Geneesheren zijn terechtgewezen. Later heeft hij in Brussel een dokterspraktijk geopend. In 1984 heeft hij België verlaten om hoofdzakelijk in Zwitserland en in Canada te verblijven.
Bron: Eindverslag parlementair onderzoek naar sekten in België
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.