Samenvatting

• Wat? Moord op Jean-Paul Taminiau

• Wanneer? 2 April 1995

• Wie? Onbekend

• Status: Onopgelost

Op 15 februari 1992 werden de twee portiers van de Hit-Club in Charleroi onder vuur genomen: Jean-Claude Ferrara werd met een kogel in de mond gedood, terwijl zijn collega Jean-Pol Taminiau zwaargewond raakte aan buik en benen maar overleefde. Meer informatie » Forum

Drie jaar later, op 2 april 1995, verdween Taminiau spoorloos nadat hij de nachtclub, intussen herdoopt tot de Luna en waarin hij aandeelhouder was geworden, had verlaten.

Begin februari 1996 werden Alex Varga en zijn partner Nadège Renard in staat van beschuldiging gesteld voor zijn moord. Op 28 februari 1996 werd Taminiaus Renault Clio teruggevonden in de Samber, op ongeveer 600 meter van zijn woning. Enkele maanden later, op 13 augustus 1996, haalde een visser in Viesville een voet (maat 46) uit het kanaal, die aan Taminiau bleek toe te behoren. Uiteindelijk sprak de raadkamer van Charleroi in juni 2011 voor alle betrokkenen een buitenvervolgingstelling uit.

Alex Varga is een hoofdverdachte voor de overval op het Postsorteercentrum X in Charleroi op 18 oktober 1989.

De ex-vriendin van Taminiau, Nadège Renard, kwam jaren later om het leven bij een verkeersongeluk.

Jean-Paul Taminiau was een reus van 1m94 groot:

Moeder stelt zich burgerlijke partij tegen Dutroux Zaak van vermoorde portier Jean-Pol Taminiau opnieuw onder de aandacht van Neufchâteau

Jeanine Heulin, de moeder van dancingportier Jean-Paul Taminiau, stelt zich volgende week in Neufchâteau burgerlijke partij tegen Marc Dutroux. Zij verdenkt hem ervan betrokken te zijn bij de moord op haar 32-jarige zoon, in april 1995. Gissingen over een mogelijk verband deden de afgelopen drie jaar al veel inkt vloeien. Nu zegt de moeder 'een nieuw element' in handen te hebben.

Op 13 augustus 1996 viste een schipper in de buurt van Luttre een voet op uit het kanaal Brussel-Charleroi. De voet bleek te horen bij het lichaam van de sinds 2 april 1995 verdwenen Jean-Pol Taminiau. Hij was een erg bekend figuur in het nachtleven van Charleroi. Hij was ooit de uitbater van de club Le Hit, waar in 1992 al eens op hem was geschoten.

Hij verkocht er zijn aandeel en nam eind 1993 een andere club over, de zes maanden eerder door de justitie gesloten Club 125. Die prostitutiebar had de reputatie er één te zijn waar stiekem video-opnamen werden gemaakt van de klanten. Taminiau was ook autohandelaar en zou langs die weg contact hebben gehad met enkele verdachten in het autozwendeldossier van de zaak-Dutroux.

Een bewezen verband is er niet, maar volgens moeder Jeanine Heulin zou het tegendeel pas echt verbazen. "Wat er bij het parket van Charleroi rond dit onderzoek zoal gebeurd is, tart werkelijk alle verbeelding."

Enkele maanden na de verdwijning van Taminiau waren er twee verdachten: Alexandre Varga en Nadège Renard. Deze vrouw was eerst de levensgezellin van Taminiau, en later van Varga. Het bewijsstuk tegen dit duo was een ten huize van Varga in beslag genomen tapijt. Dat werd onderzocht door het gerenommeerde Centrum voor Menselijke Erfelijkheid van de KU Leuven.

In een rapport maakte professor Jean-Jacques Cassiman melding van een kleine bloedvlek waarvan het DNA-profiel voor 99,97 procent overeenstemde met dat van Taminiau. Er leek geen twijfel mogelijk: Taminiau was vermoord ten huize van Varga.

Twee jaar en drie tegenexpertises later is echter niets meer zeker. Drie andere laboratoria onderzochten hetzelfde tapijt, maar vonden geen enkel bloedspoor. Een deskundige uit Canada onderwierp het aan een erg gesofistikeerde techniek van vaporisatie. Ook dat leverde niet het minste bloedspoor op.

"Cassiman had een stukje tapijt met de omvang van een muntstuk van twintig frank weggeknipt. Mogelijk was dat de enige druppel die erop zat." Varga en Renard werden ooit wel gearresteerd, maar kwamen vrij snel weer vrij.

De enige onderzoeksdaden die nog werden gesteld, waren het werk van Heulin zelf, of uitgevoerd op haar verzoek. Ze huurde zelf een duikersteam in om in het kanaal Brussel-Charleroi op zoek te gaan naar andere lichaamsdelen. Ook dat leverde niets op.

Heulin verwierf inmiddels toegang tot het gerechtelijke dossier en zegt verbijsterd te zijn door wat ze daarin aantrof. "Het hele gedoe rond die contradictorische DNA-onderzoeken is maar één voorbeeld. Het onderzoek is met oogkleppen à decharge van Varga gevoerd."

Ze omschrijft de man als "een pion van de maffia in Charleroi" en zag dat vermoeden bevestigd toen de man in juni van vorig jaar daar door de correctionele rechtbank schuldig werd bevonden aan een overval op een postkantoor die hem en zijn kompanen 250 miljoen frank opleverde, maar een onwaarschijnlijk milde straf kreeg: vier maanden voorwaardelijk. "Stel je voor", zegt Heulin. "Je steelt een kwart miljard, je wordt gepakt en je hoeft niet één dag in de gevangenis te zitten. Dat is Charleroi."

De moeder zegt nu "nieuwe elementen" te hebben omtrent de moord op haar zoon en wil dat er opnieuw wordt gespeurd naar de betrokkenheid van Marc Dutroux en twee anderen, die ooit in het kader van die zaak werden gearresteerd: autohandelaar Gérard Pinon en GP-commissaris Georges Zicot.

Op 18 augustus gaat ze zich bij onderzoeksrechter Jacques Langlois burgerlijke partij stellen tegen dit trio wegens "moord op Jean-Paul Taminiau".

In speurderskringen in Neufchâteau wordt met wenkbrauwen gefrons gereageerd op het initiatief. Heulin laat zich tegenwoordig bijstaan door Georges Frisque. Hij bezorgde de speurders al tonnen informatie over Michel Nihoul, maar velen beschouwen hem vooral als de actuele rechterhand van baron Benoît de Bonvoisin. Die heeft een merkwaardige belangstelling voor de zaak-Dutroux.

Bron: De Morgen | Douglas De Coninck | 11 Oktober 1999

Moeder vermoorde baruitbater stapt naar gerecht Neufchâteau

De moeder van de op 2 april 1995 verdwenen baruitbater Jean-Paul Taminiau wil naar onderzoeksrechter Jacques Langlois in Neufchâteau stappen. Zij meent dat het gerecht uitleg moet vragen aan Marc Dutroux, autohandelaar Gérard Pinon en GP'er Georges Zicot over elementen die een verband aantonen tussen Pinon en haar verdwenen zoon.

Een voet van Jean-Paul Taminiau werd op 13 augustus 1996 opgevist uit het kanaal Brussel-Charleroi nabij Luttre. Onderzoek in barkringen leverde niets op.

Ooit stelde het DNA-lab van de KU Leuven met bijna absolute zekerheid dat Taminiau gedood werd op een tapijt, dat bij Alexander Varga werd teruggevonden en waarop een bloedvlek zat. Bij drie andere expertises was van bloedsporen op het tapijt echter helemaal niets terug te vinden.

De moeder van Taminiau hoopt met een burgerlijke partijstelling het onderzoek op nieuw te kunnen aanzwengelen.

Bron: Het Nieuwsblad | 12 Oktober 1999

Doden in zaak-Dutroux: nummer 18

De lijst van verdachte overlijdens in de zaak-Dutroux is weer wat langer. Gisterochtend kwam in Gerpinnes Nadège Renard om het leven bij een auto-ongeval. De jonge vrouw werd beschouwd als een mogelijk belangrijke kroongetuige in het onderzoek naar een verband tussen de moord op dancinguitbater Jean-Paul Taminiau in 1995 en een aantal autozwendelaars rond Marc Dutroux.

Een maand geleden zorgde de Duitse tv-zender ZDF voor ophef met een reportage over het grote aantal getuigen in de zaak-Dutroux dat het loodje legde. Na een jaar research kwam journalist Piet Eeckman aan een lijst van zeventien "verdachte overlijdens". Centraal in zijn reportage stond de getuigenis van Jeanine Heulin. Zij is de moeder van Jean-Paul Taminiau, de op 2 april 1995 verdwenen uitbater van dancing 'Le Hit' in Charleroi.

Het weinige dat nog van Taminiau werd teruggezien, was zijn rechtervoet, die in augustus 1996 toevallig werd opgevist uit het kanaal Brussel-Charleroi. En zijn Renault Clio, die op 21 februari 1996 opdook in de Samber. Op 400 meter van de woonplaats van Marc Dutroux. Voor de moord op Taminiau werden destijds twee verdachten gearresteerd: gangster Alexandre Varga en zijn vriendin Nadège Renard (de ex-vriendin van Taminiau). Een op het tapijt van Varga's flat teruggevonden druppel bloed werd na DNA-onderzoek door de Leuvense professor Cassiman als "voor 99,97 procent zeker van Taminiau" beoordeeld.

Mede doordat een stuk van het tapijt verloren ging, kwamen andere experts later tot omgekeerde conclusies. Varga en Renard kwamen vrij. Volgens Jeanine Heulin was dat te wijten aan geknoei met bewijsstukken, doordat "in Charleroi niemand durft raken aan een maffiafiguur als Varga". Ze verwijst in dat verband graag naar de veroordeling die hij in juni 1998 opliep voor een gewapende overval op een postkantoor, waarbij hij 250 miljoen frank buit maakte. "Varga kreeg vier maanden voorwaardelijk."

Heulin begon "een privé-onderzoek", waarbij ze op zeker ogenblik zelf een duikersteam inschakelde om in een kanaal te dreggen. Haar speurtocht leidde haar naar de overtuiging dat Varga en haar zoon nauw betrokken waren bij het razend gevaarlijke milieu waarmee Dutroux in 1995 en 1996 auto's ging stelen en verzekeringsmaatschappijen oplichten. Dus ging ze zich in 1999 in Neufchâteau burgerlijke partij stellen tegen "Dutroux en consorten".

Haar voornaamste "getuige" was Nadège Renard. Wàs. De dertiger raasde gisterochtend rond 10 uur in haar Audi met hoge snelheid door de rue des Flaches in Gerpinnes, knalde ergens tegenaan en maakte een paar buitelingen. Ze was op slag dood. Het parket in Charleroi beval een autopsie. Heulin denkt de uitkomst nu al te kennen.

"Ik ben meteen ter plaatse gaan kijken. Iets na twaalven was de brandweer al de wrakstukken van de straat aan het wegspuiten. Ik sta nu niet te roepen dat het een gecamoufleerde moord was, maar ik verwonder me wel over het gemak waarmee men de zaak afhandelt. Men heeft blijkbaar nu al beslist dat het 'een gewoon verkeersongeval' móet zijn."

Waarop baseert Heulin haar stelling voor een verband met Dutroux? "Wel, dankzij Nadège vonden we in een kluis van mijn zoon een sleutel terug van een garagebox die bleek toe te behoren aan Gérard Pinon, een van de hoofdverdachten in het dossier-autozwendel van de zaak-Dutroux. Het was ook mede dankzij haar dat we de laatste kennissenkring van mijn zoon in kaart konden brengen. Daarbij gaat het dan bijvoorbeeld om Pierre Rochow."

Dat is de man die eind vorig jaar plots door Dutroux in een brief aan het Luikse parket-generaal werd aangewezen als "de ontvoerder" van Julie en Mélissa. "Nadège bracht ons ook op het spoor van een gestolen BMW die Jean-Paul, kort voor zijn dood, in de Samber had gedumpt", gaat Heulin verder.

"Wij denken dat dat weer eens zo'n auto was die was gestolen om de verzekering te tillen. En blijkbaar wil men niet dat dit aan het licht komt. Ik stelde vast dat de gerechtelijke politie in Charleroi er alles aan deed om dit soort gegevens buiten het onderzoeksdossier te houden. Het gaat daarbij om commissaris Jean Laitem, die - toevallig toch - heel zwaar werd aangepakt door de commissie-Verwilghen, omdat ook hij in 1995 zoveel kansen liet liggen om Dutroux te arresteren.”

“Imaginez-vous: hij is de man die nu het onderzoek naar de moord op mijn zoon leidt. Het was ook diezelfde Laitem die twee jaar lang de sleutel van de garagebox van Pinon in de lade van zijn bureau verborgen hield. Men schermt voortdurend sporen af, en ik kan alleen maar trachten te gissen waarom men dat doet." En nu? "God, de kans dat ik ooit zal weten wie mijn zoon vermoordde, is weer wat kleiner."

Bron: De Morgen | Douglas De Coninck | 29 Maart 2001

L’affaire Taminiau: chronologie des faits

Le 15 février 1992, les deux portiers du Hit-Club à Charleroi se font tirer dessus. Jean-Claude Ferrara, est abattu d’une balle dans la bouche. Son collègue Jean-Pol Taminiau, a plus de chance, même s’il est grièvement blessé au ventre et aux jambes.

Le 2 avril 1995, Jean-Paul Taminiau disparaît mystérieusement, à la sortie de la Luna (le nouveau nom du Hit-Club) dont il était devenu actionnaire.

Début février 1996, Alex Varga est inculpé du meurtre de Taminiau, ainsi que sa compagne Nadège Renard.

Le 28 février 1996, la Renault Clio de Taminiau est découverte dans la Sambre, à 600 m de chez lui. Le 13 août 1996, un pêcheur remonte un pied, pointure 46, du canal à Viesville. Celui de Taminiau… Juin 2011, la chambre du conseil de Charleroi prononcera des non-lieux pour tout le monde.

Bron: La Nouvelle Gazette | 21 Augustus 2021

En avril 1995, le Carolo Jean-Paul Taminiau disparaissait corps et biens

La disparition de Jean-Paul Taminiau, une nuit d'avril 1995, à la sortie d'un dancing de Charleroi, n'a jamais été résolue.

Et le corps de ce sorteur et gérant de boîte de nuit n'a jamais été retrouvé… Hormis son pied, repêché un jour d'août 1996, dans le canal, à Luttre. Autour de la figure de Jean-Paul Taminiau, c'est tout un monde disparu qui réapparaît… Celui des boîtes de nuit, celui aussi de grandes figures du banditisme.

Le nom de Jean-Paul Taminiau rappellera des souvenirs à ceux qui fréquentaient le monde de la nuit carolo à la fin des années 80 et au début des années 90.

À l'époque, l'homme, un costaud, du genre bagarreur, mesurant 1m94, est sorteur au Hit-Club, une boîte de la rue Desandrouin, à la ville basse de Charleroi. Un métier à risques.

En 1992, déjà, Jean-Paul Taminiau avait été blessé par balles, devant le Hit-Club. - Repro SP

Et il n'avait pas que des amis, évidemment. Aussi, lorsqu'il disparaît, après une soirée en « boîte » à Charleroi, la nuit du 1 au 2 avril 1995, l'enquête s'oriente dans de nombreuses directions. D'autant que son corps reste introuvable : ce n'est qu'en août 1996 qu'un pied lui appartenant est retrouvé dans le canal à Luttre.

Une enquête multiple

Jean-Paul Taminiau, c'était aussi un ami d'Alex Varga, une amitié peut-être à risques, elle aussi… Aussi lorsque l'ancien sorteur du Hit-Club disparaît mystérieusement en sortant de la boîte de nuit, en avril 1995, les enquêteurs de la police judiciaire n'avaient eu que l'embarras du choix : fallait-il soupçonner un client mécontent parce qu'il avait été éconduit par le sorteur ?

Alex Varga parce qu'il lui avait piqué Nadège, sa petite amie ? Une magouille dans le milieu des trafiquants de voitures ?

Varga lui avait chipé sa copine

C'est finalement la piste sentimentale qui sera privilégiée par les enquêteurs. Alex Varga sera inculpé d'assassinat dès 1996, tout comme Nadège Renard, la femme que se disputaient les deux ex-amis.

Ils ont toujours nié, mais cette nuit-là, les voisins avaient entendu une détonation à proximité de la villa où logeait Varga. Nadège, elle, portait une blessure. De plus, des traces suspectes (de sang ?) avaient été relevées dans le garage de la villa, sur un tapis et dans le coffre de la BMW de Varga.

Tout cela, c'était il y a vingt-cinq ans, un quart de siècle. Et aujourd'hui ? Les principaux protagonistes sont décédés : Nadège Renard a en effet perdu la vie dans un accident de voiture en 2001, Alexandre Varga, lui, s'est suicidé en prison après sa condamnation en assises… Tout a été fait dans ce dossier… Un non-lieu pour Varga et Renard, puisqu'ils sont décédés, et des non-lieux techniques pour le couple qui était inculpé de recel de cadavre.

Et une foule de questions qui resteront sans doute à jamais en suspens…

Bron: Nord Eclair | 21 Augustus 2021

On avait tiré sur lui, devant le Hit-Club, en 1992 : son collègue avait été tué

Avant de disparaître aussi tragiquement, Jean-Paul Taminiau avait déjà eu droit à la Une dans les journaux. C’était le 15 février 1992, vers 23h30 au Hit-Club, dans le quartier chaud de Charleroi, ville basse.

Trois hommes se présentent à l’entrée, mais sont éconduits par les deux sorteurs, Jean-Claude Ferrara, âgé de 29 ans, et Jean-Paul Taminiau, 30 ans. Le ton était monté entre les protagonistes, mais sans doute était-ce voulu par le trio qui n’attendait que cela.

Soudain, deux coups de feu crépitent. Les trois hommes viennent d’abattre les deux sorteurs avec les armes, des pistolets 7,65 et 9mm.

Jean-Claude Ferrara, père de deux enfants, est mort immédiatement sur place. Son collègue Jean-Paul Taminiau, bien que grièvement touché au ventre et aux jambes, s’en est sorti.

Deux suspects interceptés

Rapidement, les enquêteurs allaient privilégier la piste d’une vengeance de la part des frères Recep et Nekati Serdar. Tous deux, déjà bien connus des forces de l’ordre pour faits de violence, sont de nationalité turque, le premier de Farciennes, le second d’Aiseau-Presles. Interpellés dans le cadre de ce dossier, ils ne cesseront de nier. Des perquisitions se révélèrent par ailleurs négatives : si une arme avait bien été trouvée chez l’un d’eux, il ne s’agissait pas de celle ayant servi à commettre le crime.

Toutefois, le juge d’instruction en charge du dossier décernait un mandat d’arrêt deux semaines après les faits. On soupçonnait les deux frères – aidés d’un troisième homme ? – d’avoir voulu venger leur cadet molesté quinze jours avant le meurtre. Les deux frères finiront toutefois par quitter la prison, l’enquête s’éternisant.

Manifestement, le dossier ne devait pas s’étayer en éléments probants, au point que, sept ans plus tard, le parquet devait requérir le non-lieu faute de preuves.

Bron: La Nouvelle Gazette | 28 Augustus 2021

Samenvatting

• Wat? Overval op het postsorteercentrum in Charleroi

• Wanneer? 18 Oktober 1989

• Waar? Postsorteercentrum X in de Rue de la Villette in Charleroi » Google Maps

• Wie? Onbekend

• Status: Onopgelost

Op 18 oktober 1989 plegen twee gangsters een overval op het postsorteercentrum in Charleroi. Ze maken een buit van 257 miljoen fr. Een hoofdverdachte in deze zaak is Alexandre Varga een hoofdverdachte. Hij wordt ook verdacht van de moord op Jean-Pol Taminiau, een uitbater van een nachtclub.

Alexander Varga stond onder andere in contact met Concetto Cianciolo. Die gangster uit Charleroi blies zich in 2012 in Signy-le-Petit op.

Robotfoto van de twee daders:

Een slag van 257 miljoen

Twee overvallers hebben woensdag in het postsorteercentrum X in Charleroi een buit van 257 miljoen fr. in de wacht gesleept, nadat ze via een defecte garagepoort zonder problemen het gebouw binnendrongen.

De overval gebeurde om 9.25 u., een kwartier nadat een gepantserde combi van de Nationale Bank dat bedrag afleverde. De twee mannen drongen het gebouw binnen langs de achterkant, in de rue de la Villette, nabij het Zuidstation van Charleroi. Ze konden zonder problemen binnen, want één van de garagedeuren van het sorteercentrum is stuk.

Ze liepen door de garage, kwamen voorbij een wachthok en slaagden erin voorbij de veiligheidssluis te geraken, die hen toegang verschafte tot de postgebouwen zelf. Er werden geen beschadigingen aangetroffen op twee gepantserde deuren wan die veiligheidssluis. De overvallers hoefden dus niet in te breken.

Dan daalden ze in de kofferzaal af en bedreigden er het aanwezige personeel met vuurwapens. Ze ledigden de koffers, waar zes postbedienden pas 257 miljoen fr. in hadden gedeponeerd.

Daarna gingen de twee met revolvers gewapende mannen, die wel handschoenen aan hadden maar geen maskers droegen, er van door.

Wellicht werkten ze samen met een derde medeplichtige. Ooggetuigen zagen een auto van het merk Audi in volle vaart de rue de la Villette uitrijden.

Drie vrouwelijke bedienden werden in shocktoestand naar een ziekenhuis overgebracht.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Oktober 1989

Kregen overvallers van Charleroi hulp van binnen?

De spectaculaire overval in het postsorteercentrum van Charleroi doet vragen rijzen. De gangsters slaagden er in met het grootste gemak een enorme buit te bemachtigen.

De overval werd vermoedelijk door professionelen gepleegd en men sluit niet uit dat ze hulp kregen van binnenuit. Immers, de veiligheidssluis werd niet geforceerd, wat de vraag doet rijzen of de twee boosdoeners er een sleutel van hadden.

Woensdagnamiddag heeft de Nationale Bank bevestigd dat een som geld, die afkomstig was uit haar depot in Charleroi, aan de rue Quai Brabant 10, in de lokalen van Charleroi X is ontvreemd. Er werd niet gezegd over hoeveel geld het gaat. Men beroept zich hierbij op het "bankgeheim".

Omtrent de omstandigheden waarin de diefstal gebeurde zegt de Nationale Bank dat het niet een van haar wagens was die het geld afleverde, maar wel een transport van de post "aangezien onze klanten met eigen middelen het hen toegekende geld komen ophalen".

Bovendien wijst de Nationale Bank erop dat "van het ogenblik dat de klanten het geld hebben afgehaald, dit geld niet langer het bezit is van de Nationale Bank”.

De Nationale Bank heeft in totaal 23 depots, verspreid over het hele Belgische grondgebied. Hoe het komt dat er zo'n enorm bedrag in de post aanwezig was is nog niet duidelijk.

Men vermoedt evenwel dat het voor een groot deel zou kunnen gaan om pensioengeld. In de streek van Charleroi worden de pensioenen steeds op de 20ste van de maand uitbetaald.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Oktober 1989

Zoektocht naar de twee overvallers van Charleroi

Er is nog geen spoor van de overvallers, die in het postsorteercentrum van Charleroi aan de haal gingen met een enorme buit van 257 miljoen fr. Wel werd op verzoek van de Procureur des Konings in Charleroi een opsporingsbericht verspreid.

De buit van 275 miljoen fr. bestaat uit biljetten van 1.000 en 5.000 fr. De overvallers namen de vlucht aan boord van een personenwagen merk Audi type 80 met nummerplaat AUN.310, gestolen in Gilly op 17 oktober. De daders waren bij de overval niet gemaskerd.

De eerste dader is 1,70 m, 30 tot 35 jaar oud, heeft een middelmatige lichaamsbouw, draagt een bril met fijn montuur en lichtblauwe glazen. Hij heeft kort blond haar en is gekleed in een lichtgrijs pak, hemd en das. Hij spreekt Frans zonder streekaccent.

De tweede dader is 1,80 m, eveneens 30 tot 35 jaar oud, heeft een middelmatige lichaamsbouw, kort zwart haar en donkere ogen. Ook hij draagt een bril met fijn montuur. Deze dader heeft mogelijk een snor of een ringbaard en ging eveneens deftig gekleed in een pak met hemd en das. (…)

Bron: Gazet van Antwerpen | 20 Oktober 1989

Vijf arrestaties na “overval van de eeuw” in Charleroi

Onderzoeksrechter Sohet heeft in de loop van woensdag en donderdag aanhoudingsbevelen uitgeschreven tegen vijf personen die worden verdacht van betrokkenheid bij een grootscheepse overval in Charleroi.

In het postsorteercentrum X gingen twee daders op 18 oktober 1989 aan de haal met een bedrag van 257 miljoen fr. Ongemaskerd, maar wel gewapend, drongen de overvallers de kluizenzaal binnen, waar ze de zes aanwezige personeelsleden overmeesterden en er vandoor gingen met het geld, dat klaar lag voor verzending naar postkantoren in de regio.

Het onderzoek naar de "overval van de eeuw" kwam dinsdag in een stroomversnelling toen de rijkswacht in samenwerking met de gerechtelijke politie, de BOB en de 23ste gerechtelijke brigade een dertigtal huiszoekingen ver-richtte, een vijftiental banken bezocht en een aantal verdachten voorleidde.

Vijf mensen werden aangehouden. Het gaat om Alexandre Varga (30), die momenteel voor het hof van beroep te Bergen terechtstaat wegens diverse andere postovervallen in 1988, zijn vriendin Valérie Colin, een mannequin, Claudio Scaramuzza (38), één van de uitbaters van een bekende dancing in Charleroi, Adémard Tonnelier (68) uit Mont-sur-Marchienne en om de oom van Varga. Ze worden beschuldigd van diefstal met geweld, bendevorming en witwassen van geld.

De speurders hebben 50 miljoen van de buit teruggevonden. Het bedrag was omgezet in effecten. De vijf, die werden opgesloten in de gevangenis van Bergen en Jamioulx, verschijnen maandag voor de raadkamer.

Bron: Gazet van Antwerpen | 15 Mei 1992

'Mooie Alex' na tien jaar weer opgepakt - Zware gangster roofde in Charleroi 6 miljoen euro

Alexander Varga is gisteren nog maar eens gearresteerd op vraag van het parket van Charleroi. Varga wordt verdacht van het witwassen van tientallen miljoenen euro. Dat geld zou onder meer afkomstig zijn van overvallen. Varga was één van de gangsters die in 1989 bij De Post van Charleroi met een enorme buit van 6 miljoen euro aan de haal ging.

Varga wordt gezien als een van de zwaarste gangsters in de streek rond Charleroi, maar het parket kon nooit een sterk dossier tegen hem hardmaken. Bij een geslaagde overval op een postkantoor in Charleroi op 18 oktober 1989 roofde hij toen met een vijftal kompanen 6 miljoen euro.

De rechtbank veroordeelde Alexander Varga in 1998 slechts tot vier maand effectieve celstraf. Hij vond dat de redelijke termijn voor een gerechtelijk onderzoek was overschreden.

Witwassen van crimineel geld

Het parket en de speurders vermoedden dat Varga bij veel meer overvallen betrokken zou zijn. Zijn luxueuze levensstijl doet dat in elk geval vermoeden. Varga had nooit een vaste baan, maar toch toerde hij meestal in zijn Porsche door Charleroi.

Le Bel Alex, zoals Varga in het uitgaansleven in Charleroi wordt genoemd, wordt ook in verband gebracht met de moord op Jean-Pol Taminiau, een uitbater van een nachtclub.

Het parket van Charleroi veranderde het geweer gisteren van schouder. Het heeft een onderzoek geopend naar het witwassen van crimineel geld. Alexandre Varga zou de jongste jaren tientallen miljoenen euro hebben witgewassen. 160 speurders voerden gisterochtend in Brussel en Wallonië zo'n dertig huiszoekingen uit.

Het parket van Charleroi zal vandaag de resultaten van die actie meedelen.

Bron: Het Nieuwsblad | 21 Februari 2003