You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
In een verhoor van Michel Cocu van 2 december 1983 werd François voor de eerste keer genoemd als mededader van de overval in Nijvel. Hij zat samen met Cocu en 2 anderen in Saab. François was cipier van beroep. Hij was ook degene die - volgens Cocu - in Nijvel de Colt .45 gebruikte.
Ze werden volgens mij gebracht door een medeplichtige die in de buurt is blijven wachten. Op die manier konden ze ook zonder te veel lawaai het restaurant binnen vallen en was er back-up in het geval ze snel moesten vluchten. Ik ga dus uit van drie daders, ondanks het feit dat alle verklaringen over twee daders spreken.
Het is trouwens ook opvallend dat de overval net gebeurd op het moment dat Jacques Van Camp buiten komt, alsof de daders daarop aan het wachten waren. De laatste klanten waren al lang daarvoor vertrokken. De daders maken het zich ook heel moeilijk door Van Camp buiten te houden. Hierdoor moet één dader zes personen bewaken en de buit bemachtigen, terwijl de andere dader alleen Van Camp moet bewaken.
Uit het verslag van de Eerste Bendecommissie:
Op zaterdag 1 oktober 1983 waren talrijke klanten in het restaurant aanwezig. De laatsten zijn om middernacht vertrokken. De drie leden van de familie Van Camp, samen met de vier studenten welke die avond gewerkt hadden, hebben op hun beurt gegeten. Hun maaltijd werd klaargemaakt door een beroepskok die als vriend des huizes ook komt helpen.
Rond 0.30 uur is Jacques Van Camp buiten gegaan om in een bergruimte een aantal fietsonderdelen te halen.
Rond 1 uur in de ochtend was alles opgeruimd. Jacques Van Camp stelde voor om met de wagen van zijn dochter, een rode Golf GTI, nummerplaat FGK 991, de drie studenten naar huis te brengen.
De kok (1), de vriend, stond op het punt met zijn wagen, een Alfa Sprint, terug te keren. De vierde studente zou met de Renault R4 van Jacques Van Camp wegrijden (2).
Jacques Van Camp ging als eerste buiten. De twee studentes die hem volgden, hadden nauwelijks de drempel overschreden, of twee gemaskerde mannen doken op. De eerste overmeesterde Jacques Van Camp en dwong hem naar de parkeerruimte mee te gaan. De andere dwong de anderen naar de keuken terug te keren. Hij gaf het bevel op de grond te gaan liggen en vroeg geld en de sleutels van de wagens.
Aangezien ze niet vlug genoeg reageerden, loste de dader een schot in de koelkast. Die eis bracht weinig op. Niemand had geld op zak en alleen de kok had de sleutels van zijn wagen bij.
De man die in de keuken zeven mensen onder bedwang hield, wordt omschreven als tamelijk groot (1m70-1m80), heel zenuwachtig en van normale lichaamsbouw met een aankomend buikje. Hij sprak Frans met lichte tongval en hij zou ook in een vreemde taal die niemand begrepen heeft een zin hebben uitgesproken. De getuigen dachten dat die taal Arabisch was.
Zijn aangezicht was bedekt met een elastisch masker, dat een oude man voorstelde, met slecht ingeplante tanden en een blauw oog. Hij droeg roze handschoenen van het soort dat gedragen wordt om de vaat te doen. Zijn blauwe broek liep onderaan wijd uit. Zijn pistool met een nogal lange loop maakte geen gerucht.
Het is mogelijk dat de andere misdadiger, of misschien een derde, de kassa van het restaurant heeft doorzocht, maar die was leeg. De recette bevond zich in de lade van een meubel op de eerste verdieping, waar de uitbaters hun appartement hadden. Dat appartement werd niet doorzocht.
De man met het masker van de oude man is weggegaan, met als enige buit de sleutels van de Alfa Sprint. De getuigen hebben drie doffe schoten en het geluid van een wegrijdende wagen gehoord. Het was de Golf GTI van Catherine Van Camp. Na enige ogenblikken van aarzeling hebben de zeven getuigen vastgesteld dat Jacques Van Camp op de parking lag, met zijn suède-jasje op zijn gezicht.
(...) Een kogel, kaliber 7.65 was door zijn hoofd gegaan. Die kogel was achteraan onder het rechteroor binnengedrongen en links van het voorhoofd naar buiten gegaan, waarbij de basis van de schedel werd verbrijzeld.
Drie andere kogels van hetzelfde kaliber werden bij elk van de drie wagens (2) die op de parkeerruimte stonden in een linkerband afgevuurd. Volgens deskundigen hebben de daders waarschijnlijk twee verschillende pistolen van kaliber 7.65 gebruikt.
Noten:
(1) Weet iemand de naam van die kok?
(2) Dit wil zeggen dat er op de parking vier wagens stonden: Renault R4, Porsche, Alfa Romeo en een Volkswagen Golf.
Wat ik lees waren er maar 2 gangsters, en beide waren op een bepaald moment binnen en schreeuwden naar elkaar.
Als het echt zo is gegaan, wil dat zeggen dat Jacques Van Camp alleen buiten stond.
Ben, is dit niet respectievelijk masker grote neus en bril en masker lachend en dikke wangen?
Daar kan ik niet echt op antwoorden. De website van de onderzoekers meldt dat beide daders een masker droegen en dat de maskers van het type "grote neus en bril – lachend en dikke wangen" waren.
En was er in het Franstalige niet ook wel eens sprake van een masker van Giscard of zo iemand?
Klopt, het zou een kassierster zijn die spreekt over Giscard.
Uit het boek "Het web van de Mossad":
Aan het begin van de tweede maand [van de opleiding], kregen de cadetten ieder hun persoonlijk wapen, een .22 Beretta, het officiële wapen van de Mossad-katsa's, hoewel weinigen het daadwerkelijk droegen omdat dat ernstige problemen kon geven. In Groot-Brittanië is het bijvoorbeeld verbonden om een wapen te dragen en het is het niet waard om daarvoor gepakt te worden. Als je je werk goed doet, dan heb je geen wapen nodig. Als je weg kunt rennen of jezelf ergens uit kunt praten of zo, dan is dat nog altijd het beste.
Maar ons werd geleerd, als je hersenen het signaal geven dat je de trekker over moet halen, dan doe je dat om te doden. Je verstand moet je overtuigen dat de persoon tegenover je dood is. Het is hij of jij. Nogmaals, het gebruik van een vuurwapen vereist oefening. Het was als een ballet, je leerde het stapje voor stapje.
Het pistool wordt op de heup, aan de binnenkant van de broek gedragen. Sommige katsa's gebruiken holsters, andere niet. Een Beretta is een ideaal wapen omdat het zo klein is. Ze lieten ons zien hoe je wat platte loden gewichtjes in de zoom onder aan je jas moest vastnaaien zodat je hem gemakkelijker met één handbeweging kon openzwaaien en direct je pistool grijpen. Het was de kunst om tegelijkertijd te draaien en te bukken, zodat je je kleiner maakte: alleen al het openmaken van je jas kon je het leven kosten.
Als je uiteindelijk moet schieten, dan vuur je zoveel mogelijk kogels op je doel af. Als hij dan op de grond gevallen is, loop je naar hem toe, je zet de loop van je pistool op zijn slaap en je vuurt nog een keer. Alleen op die manier ben zeker.
Katsa's gebruiken meestal kogels met een platte punt of dum-dum kogels. Die zijn hol of hebben een zachte punt en zetten na het vuren uit, waardoor er zwaar letsel aan het slachtoffer wordt toegebracht. Onze wapentraining vond plaats op een militaire basis nabij Petah Tikvah, waar het Israëlisch leger ook buitenlanders traint. We oefenden uren lang in het schieten op vaste doelen en op de schietbaan schoten we op bewegende poppen van hardboard.
Er was ook een gang in een hotel nagemaakt waar we door heen moesten lopen. We hadden dan een sleutel en een attaché-koffer in onze handen, die we veilig naar onze 'kamer' moesten brengen. Soms gebeurde er niets, maar het kon zijn dat er plotseling een deur open ging en een kartonnen pop verscheen. We werden erop getraind om alles neer te maaien (!).
Ook werd geleerd hoe we een pistool moesten trekken als we in een restaurant zaten te eten. Dan liet je je of met stoel en al achterovervallen en schoot je onder tafel door, of je liet je achterovervallen, schopte tegelijkertijd de tafel omver en schoot dan. Dit alles in één vloeiende beweging.
Wat onschuldige omstanders betreft werd ons geleerd dat die tijdens een schietpartij niet bestonden. Een omstander is getuige van jouw dood of die van een ander. Als het jouw dood is, kan het je dan wat schelen dat hij gewond raakt? Natuurlijk niet. Je moet overleven. Je moet alles vergeten wat je ooit over rechtvaardigheid is geleerd. In zulke situaties is het doden of gedood worden. Het is jouw verantwoordelijkheid dat je de belangen van de Mossad verdedigt. Als je dat eenmaal begrijpt, dan schaam je jezelf niet langer om egoïstisch te zijn. Egoïsme is een deugd - maar als je aan het einde van de dag thuis komt is het moeilijk om dat alles te verwerken.
Nadat we een intensieve wapentraining achter de rug hadden en terugliepen naar het leslokaal, vertelde Riff ons: "Zo, nu weten jullie hoe je een wapen moet gebruiken. Dus vergeet het verder maar. Je hebt het niet nodig." Daar stonden we, de snelste schutters van het wilde westen en hij kleineerde ons plotseling door te zeggen dat we geen wapens nodig hadden.
Nog een voorbeeld uit het boek "Het web van de Mossad":
Tegen het einde van de week kondigde Riff aan dat we les zouden krijgen in persoonlijke beveiliging. Hij was net begonnen met de les toen de deur van het klaslokaal onder veel lawaai werd ingetrapt en twee mannen binnen sprongen. Een droeg een groot pistool, een Eagle, de ander een machinegeweer en ze begonnen onmiddellijk te schieten. De cadetten doken naar de vloer, maar zowel Riff als Ran S. vielen achterover tegen de muur en zaten onder het bloed.
Voordat je tot vier had kunnen tellen (*) waren de twee kerels alweer verdwenen en reden weg in hun auto. We waren totaal overstuur. Maar voordat we konden reageren, stond Riff op, wees naar Jerry S., een van de cadetten en zei: "Okay, ik ben daarnet gedood. Ik wil dat je ons een beschrijving geeft van degenen die het hebben gedaan en hoeveel schoten er zijn gelost. Het maakt niet uit hoeveel informatie je geeft, als het maar genoeg is om de moordenaars op te sporen."
Terwijl Jerry zijn beschrijving gaf, noteerde Riff die op het bord. Toen raadpleegde hij ook de andere cadetten en liep daarna naar buiten om de twee 'moordenaars' bij zich te roepen. Ze leken absoluut niet op de personen die wij hadden beschreven. We herkenden ze totaal niet.
(*) Een overval van de Bende van Nijvel duurde wel langer dan "vier tellen".
Ik zou zeggen, lees nog eens 1 keer het nogal gedetailleerde verslag van de dochter. Bende komt binnen, eisen de Porsche, rommelen aan de (lege) kassa, pas nadat de vrouw van Van Camp zegt, dat ze sleutels aan de baas buiten moeten vragen, richten zij hun aandacht op Van Camp zelf.
Klopt niet, één gangster is buiten bij Van Camp gebleven. Van Camp moest toen zijn jasje afgeven en één van de personeelsleden zag de lippen van Van Camp bewegen, wat kan wijzen op een gesprek.
Men wilde de Porsche, maar moest genoegen nemen met de Golf.
Men moest genoegen nemen de Golf of de Alfa Romeo, de daders hebben ook de sleutels van die wagen meegenomen. Ze hebben gekozen voor de Golf, dat kan verschillende redenen hebben maar misschien zegt dit wel iets over de daders.
Ben, dankjewel... Dus toch die BMW. Heb je ook een bron?
Ja, iemand die goed geïnformeerd is over de aanslag in Aalst. Daarnaast ook nog toevoegen dat de Renault in dit bericht gefotografeerd werd op de achterliggende parking van het Brico-warenhuis. Het is ook belangrijk er op te wijzen dat bepaalde voertuigen na de overval werden verplaatst (bv. de grijze Opel). De locatie van een voertuig op een foto wil niet per sé zeggen dat het voertuig daar ook stond tijdens de overval.
Boemerang, de BMW naast de Volvo is deze van de familie Nijs. Hij was blijkbaar verzot op BMW en rallysport.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.