1

(19 replies, posted in Bibliografie)

» YouTube

2

(10 replies, posted in Bende Farcy)

Het complot van de Stilte
Hilde Geens
(2022)

Op 3 mei 1980 arresteren militairen van de Guardia di Finanzia op de luchthaven van Fiumicino bij Rome de Belg Albert Gillet. Hij heeft acht kilo heroïne in zijn bagage. De arrestatie wordt een keerpunt in de strijd tegen de Italiaanse maffia, want Gillet praat. Het statuut bestaat nog niet maar in feite wordt Gillet de eerste pentito, een gangster die zijn eigen organisatie aangeeft.

Gillet is 56. Hij gebruikt de codenaam Merluzzo, de kabeljauw, als hij zich meldt bij zijn klanten in Amerika, zegt hij, en hij werkt voor de Belgische politie en de DEA en is in hun opdracht geïnfiltreerd in de heroïnelijn Beiroet-Sicilië-New York.

De Romeinse recherche haalt de DEA erbij en hoort dat Gillet niet over de hele lijn gelogen heeft. Nadat de French Connection met de hulp van de bende van Farcy gedecimeerd is, voert opnieuw een Belg een opdracht uit in de Amerikaanse narcoticaoorlog. Hij zou de Siciliaanse Connectie oprollen, die het gat van La French opvult. Dat klopt.

De Romeinse justitie neemt de Belg onder handen. Gillet ziet eruit als een burgerman, gezet en welvarend, rossig en kalend, hoornen bril, conservatief in pak en das, een perfecte vermomming voor wat hij in werkelijkheid is: een topkoerier en witwasser van de Cosa Nostra. Hij komt uit de burgerij van de Ardennen. Hij ziet er zo gewoontjes uit dat geen haar op je hoofd zou vermoeden dat hij in België veroordeeld is voor bankovervallen met de bende van Havelange, een groep gajes die hold-ups pleegde zonder iets te plannen, en dat hij volgens een Nederlandse reporter drie jongens van de concurrentie heeft laten stikken in een vat mayonaise.

"Albert was afkomstig uit een welgestelde herenboerfamilie uit de buurt van Bastogne," vertelt zijn ex-vrouw Mady. "Een neef van Albert was minister in de partij van Vanden Boeynants en een ander familielid was getrouwd met een Selys Longchamps, de familie waarin Albert een dochter heeft, Delphine. Albert Gillet was niet mijn eerste verloofde. Dat was rijkswachtluitenant René Majerus. Mijn vader verzette zich tegen Majerus. In de Eerste Wereldoorlog had mijn vader gezien dat rijkswachters deserterende Belgische soldaten neerschoten en hij wilde niet dat ik trouwde met een rijkswachter. Via René Majerus heb ik Albert leren kennen. De twee families waren bevriend. René was ook een Ardennees. De wereld is klein, mevrouw."

"Na de oorlog emigreerde hij naar Congo, waar hij katoenplantages had. Mijn moeder zei: "Ik laat je niet gaan." We mochten enkel trouwen als we in België bleven. Dat hebben we gedaan. We zijn in 1948 getrouwd. Albert was boekhouder, en hij begon een reclamebureau. Dat liep goed, we hadden zelfs de Parijse Galeries Lafayette als klant".

"Op een gegeven moment kwam zijn oudste broer terug uit Congo en toen hebben ze een drukkerij overgenomen. Dat is misgegaan,

_ _ _ _ _ _


Zo lang Is de arm van de Amerikaanse justitie. Voor de Verenigde Staten was hij een partner In de strijd tegen de Siciliaanse maffia. "Hij is geen smokkelaar en geen gangster maar een actieve medewerker van de Amerikaanse justitie" luidt de omschrijving in de Amerikaanse processtukken. Nochtans staat in diezelfde documenten dat Gillet die Amerikaanse justitie grandioos bedot heeft met zijn Concorde-trips voor de Sicilianen.

De roddel gaat dat Gillet ook in België een lange arm heeft. De eerste Bendecommissie probeert erachter te komen aan wie Albert Gillet zijn abnormaal vervroegde vrijlating te danken heeft en stelt de vraag aan adjudant Guy Goffinon. Goffinon wil daar niks over zeggen zonder toestemming van een magistraat en die krijgt hij niet, zegt hij.

Iedereen denkt aan Vanden Boeynants. Volgens Gillets ex Mady kende Gillet de halve christendemocratische partij. "Zijn neef was senator Roland Gillet, de voorzitter van Veeweyde en zijn eigen vader Camille, een zeer geleerd mens, gaf les aan het Collège Saint-Michel. waar Vanden Boeynants de humaniora volgde. Mijn schoonvader was de grote kameraad van Vanden Boeynants en hij was ook heel dik bevriend met procureur-generaal Raymond Charles, ook een vriend van Vanden Boeynants. Albert kende Raymond Charles ook zeer goed en Albert kende VDB zéér zéér goed. Dit kan ik u ook nog zeggen. mevrouw: Vanden Boeynants was goed voor arme mensen, dat weet ik zeker."  Maar Mady weet niet of de ex-premier haar man uit de gevangenis hielp.

In de eerste Bendecommissie wordt Vanden Boeynants daarover aan de tand gevoeld. Hij kent Gillet niet, zegt hij. De expert van de commissie doorbladert de dossiers en vindt een Amerikaanse interventie ten gunste van Gillet maar geen van een prominente Belg. Goffinon noteert die wel in zijn memoires. Het gaat om de kabinets-chef van koning Boudewijn die in 1983 procureur des Konings wordt in Brussel, Jean-Marie Piret.

3

(68 replies, posted in Politiek & Business)

Ook over Albert Gillet:

Voor de Verenigde Staten was hij een partner In de strijd tegen de Siciliaanse maffia. "Hij is geen smokkelaar en geen gangster maar een actieve medewerker van de Amerikaanse justitie" luidt de omschrijving in de Amerikaanse processtukken. Nochtans staat in diezelfde documenten dat Gillet die Amerikaanse justitie grandioos bedot heeft met zijn Concorde-trips voor de Sicilianen.

De roddel gaat dat Gillet ook in België een lange arm heeft. De eerste Bendecommissie probeert erachter te komen aan wie Albert Gillet zijn abnormaal vervroegde vrijlating te danken heeft en stelt de vraag aan adjudant Guy Goffinon. Goffinon wil daar niks over zeggen zonder toestemming van een magistraat en die krijgt hij niet, zegt hij.

Iedereen denkt aan Vanden Boeynants. Volgens Gillets ex Mady kende Gillet de halve christendemocratische partij. "Zijn neef was senator Roland Gillet, de voorzitter van Veeweyde en zijn eigen vader Camille, een zeer geleerd mens, gaf les aan het Collège Saint-Michel. waar Vanden Boeynants de humaniora volgde. Mijn schoonvader was de grote kameraad van Vanden Boeynants en hij was ook heel dik bevriend met procureur-generaal Raymond Charles, ook een vriend van Vanden Boeynants. Albert kende Raymond Charles ook zeer goed en Albert kende VDB zéér zéér goed. Dit kan ik u ook nog zeggen. mevrouw: Vanden Boeynants was goed voor arme mensen, dat weet ik zeker."  Maar Mady weet niet of de ex-premier haar man uit de gevangenis hielp.

In de eerste Bendecommissie wordt Vanden Boeynants daarover aan de tand gevoeld. Hij kent Gillet niet, zegt hij. De expert van de commissie doorbladert de dossiers en vindt een Amerikaanse interventie ten gunste van Gillet maar geen van een prominente Belg. Goffinon noteert die wel in zijn memoires. Het gaat om de kabinets-chef van koning Boudewijn die in 1983 procureur des Konings wordt in Brussel, Jean-Marie Piret.

Bron: Het complot van de Stilte | Hilde Geens (2022)

4

(68 replies, posted in Politiek & Business)

Over Albert Gillet

Het complot van de Stilte
Hilde Geens
(2022)

"Albert was afkomstig uit een welgestelde herenboerfamilie uit de buurt van Bastogne," vertelt zijn ex-vrouw Mady. "Een neef van Albert was minister in de partij van Vanden Boeynants en een ander familielid was getrouwd met een Selys Longchamps, de familie waarin Albert een dochter heeft, Delphine. Albert Gillet was niet mijn eerste verloofde. Dat was rijkswachtluitenant René Majerus. Mijn vader verzette zich tegen Majerus. In de Eerste Wereldoorlog had mijn vader gezien dat rijkswachters deserterende Belgische soldaten neerschoten en hij wilde niet dat ik trouwde met een rijkswachter. Via René Majerus heb ik Albert leren kennen. De twee families waren bevriend. René was ook een Ardennees. De wereld is klein, mevrouw."

5

(51 replies, posted in Andere)

Het Complot van de Stilte
Hilde Geens

(pagina 358)

Willy zou toeteren als het zover was. De motor moest draaien. Twee uur later zouden ze betaald worden in café De Zwaan in Zellik, elk honderdvijfentwintig euro.

Stefaan volgde de instructies op, biecht hij op. Na twintig minuten hoorden ze schieten en toen werd er geclaxonneerd. Willy zelf reed richting Aalst, terwijl zij de expresweg naar Ninove namen. In De Zwaan zei Willy dat de overval mislukt was. maar Stefaan had toch tweehonderdvijftig euro gekregen. Het deel van zijn maat had hij zelf gehouden. Hij was te voet naar huis gegaan. Volgens Willy gebeurde de overval in opdracht van Vanden Boeynants, omdat die geen vlees mocht leveren aan Delhaize.

De auto's hadden een paar maanden achter de stal van Willy's ouders gestaan. Vandaar werden ze naar de nieuwe garage van Willy gereden. Ze waren verroest en werden verbrand, doorgezaagd en begraven. Daarna had Stefaan Willy D. niet veel meer gezien.

Vroeger had hij wel voor hem geklust. Hij had ooit foto's moeten nemen van een minister die iemand ontmoette in een park in Asse. Stefaan V. noemt de minister bij Delta. Willy had volgens Stefaan trouwens een dik en interessant fotoalbum, Patrick Haemers stond er ook in.

Delta neemt de zeer gedetailleerde beschrijving van Stefaan V. ernstig en haalt het erf van de garagist Willy D. ondersteboven. Maar de informatie is vijf jaar oud. Er wordt niks gevonden en Willy D. heeft een alibi. Hij was die avond bij zijn vriendin, nam een bad en pas rond tien uur waren ze naar Aalst op café gegaan.

Er duiken geen elementen op die de verklaring van Stefaan V. staven en het spoor loopt dood. In oktober hoort Delta van een collega-Bendespeurders dat Willy D. de man is die Dekaise-verdachte Vandeuren op kerstavond 1988 naar een heler in Oostende heeft gestuurd. Die nacht is Vandeuren daar vermoord. Willy D. heeft vermoedelijk het omgebouwde moordwapen geleverd, zeggen de collega's.

Ook Van Binst heeft Willy D. genoemd als de garagist die de wagens van de Bende van Nijvel een beurt gaf. En dan zijn er natuurlijk nog het getuigenis over de Mazda die bij hem vertrok de avond van de

6

(51 replies, posted in Andere)

Het Complot van de Stilte
Hilde Geens

(pagina 357)

DE BENDE VAN BOUHOUCHE

Volgens een medeplichtige had garagist Willy D., ooit medeverdachte van de aanslag op Vernaillen, te maken met de aanslag op de Delhaize in Aalst. Wapenverzamelaar Tonio Mendez wordt doodgeschoten met een wapen van zijn vriend Bouhouche. Die wordt aangehouden en langdurig ondervraagd. Ook de betrokkenheid van Buslik wordt onderzocht. Intussen worden de oude misdaden bij de rijkswacht weer eens opgediept. Goffinon probeert zijn falen te argumenteren.

in de loop van de jaren lopen er bij de Bendespeurders geregeld tips binnen over mogelijke verdachten en zo is het dossier uitgegroeid tot een wie is wie van de criminaliteit in de jaren zeventig en tachtig, met duizenden verdachten.

Vijf jaar na Aalst komt een handlanger van garagist Willy D. - dé Willy D. van de aanslag op Herman Vernaillen - bij Delta aangeven dat Willy hem de dag voor Aalst gepolst heeft of hij iets wil bijverdienen. Stefaan V. is pas uit de gevangenis ontslagen, waar hij zat voor een autodiefstal met de garagist. 'Willy belde omdat hij een overval wilde plegen,' zegt Stefaan V. bij Delta. 'Hij had een chauffeur nodig om de politie te misleiden. een bliksemafleider.' Stefaan moest met een handlanger op 9 november 1985, de avond van Aalst, postvatten vlak bij de Delhaize. Daar moesten ze aan café De Corner aan rotonde De Haring in een klaarstaande auto wachten op een teken om in vliegende vaart door te rijden naar Ninove. Willy zou toeteren als het

7

(23 replies, posted in Andere)

https://www.researchgate.net/publication/338689915_Il_neofascismo_italiano_nel_Paraguay_di_Stroessner_L'asilo_l'Internazionale_Nera_economica_e_la_rimozione_del_passato_criminale

Il neofascismo italiano nel Paraguay di Stroessner: L’asilo, l’”Internazionale Nera economica” e la rimozione del passato criminale

January 2020

(vertaling)

Italiaans neofascisme in het Paraguay van Stroessner: Asiel, de "Zwarte Economische Internationale" en de verwijdering van het criminele verleden

8

(23 replies, posted in Andere)

Supernotes

Luigi Carletti, Agent Kasper

En wat deden ze toen hij ze had gevonden? Ze hielden hem tegen. Hij moest een nogal belangrijke zwarthemd terugbrengen naar Italië, Elio Massagrande. De CIA wist van de bliksemactie af, had zelfs geloof ik akkoord gegeven. Massagrande was te gast op de fazenda van een groep Franse OAS terroristen die zich schuilhield in het buitenland. Maar op het allerlaatste moment hield Rome alles tegen. Zonder verdere uitleg. En Kasper keerde terug naar de Verenigde Staten. In diezelfde periode kreeg hij een relatie met een fotografe uit Seattle. Een aantrekkelijk meisje dat hij in zijn kringen had geïntroduceerd.' 'Had hij een spion van haar gemaakt ?' 'Zoiets ja. Een mooi stel, zolang het duurde.' Barbara bedenkt dat ze misschien meer enthousiasme moet tonen. Dat ze hem met passende vragen moet overladen. Moet zeggen dat het een fantastisch verhaal is, shocking, op zich al een spionageroman waard. In plaats daarvan is het enige wat zij echt voelt een enorme leegte. Ik geef het toe, zou ze willen zeggen, ik ben geen Sneeuwwitje en ook geen Alice in Wonderland. Ik ben een advocate uit de hoofdstad, gewend aan belangrijke. (...)

Elio Massagrande, Sandro Saccucci en de gebroeders Sparapani waren daarvan de bekendsten. lk kreeg nou juist de opdracht om met Elio Massagrande in contact te treden. lk moest achterhalen waar hij mee bezig was, hoe hij leefde met wie hij omging. Als ik zijn vertrouwen had gewonnen, moest ik hem, op het geschikte moment, (...)

Door mijn bezoeken aan de Duitse Club lukte het mij in contact te komen met Elio Massagrande. Hij mocht mij graag. lk was jong, extravert, Bruiste van die typisch rechtse strijdlust. Daamaast was ik piloot en sprong ik parachute: precies de dingen die in de smaak vielen bij iemand die, zoals hij en de andere neofascisten, naar een bepaald type maatschappij verlangde. Maar wat mij echt zijn vriendschap opleverde, was een incident waarbij wij allebei ons leven riskeerden en waaruit wij ons redden, dankzij behoorlijk wat geluk en een beetje koelbloedigheid van mijn kant. Hij vloog de tweemotorige Piper waarmee we naar een boerenbedrijf van een paar Fransen gingen in Chaco Boreal, een gebied dat zich vanuit Paraguay uitstrekt tot in Brazilië, Argentinië en Bolivia. (...)

Massagrande maakte een foutje, de Piper helde naar een kant over en raakte met de rechtervleugel de grond. lk zag dat de propeller van de rechtermotor een hoop zand omhoog deed wervelen. Massagrande was volledig de kluts kwijt. Fracties van een seconde.Gelukkig zat ik naast hem. Ik greep de stuurknuppel, gaf gas en trok weer omhoog. De rechtermotor trilde vervaarlijk omdat de propeller door het contact met de grond was beschadigd. We slaagden erin om op alleen de linker motor een rondje te draaien boven de landingsbaan en, met nu wel heel weinig zicht, deden we een nieuw landingspoging. (...)

Degene die mij op pad had gestuurd om Massagrande te pakken, wilde in werkelijkheid weten hoe kwetsbaar hij was en welke extra maatregelen er genomen moesten worden voor zijn veiligheid. Om hem niet op een dag echt naar Italië terug te moeten brengen. Een wijze les die ik niet genoeg op waarde heb geschat toen ik twee jaar geleden, in 2007, werd gevraagd onderzoek te doen naar de supernotes.

9

(10 replies, posted in Bende Farcy)

FYI » www.delpher.nl

10

(17 replies, posted in Gladio)

Twee boeken over het bloedbad van Bologna: het drama van die tijd, de waarheden over de opdrachtgevers en de mysteries van de staat. Een essay van Cinzia Venturoli over die feiten, een deel van Roberto Scardova over wat er over Gelli te voorschijn is gekomen, Nar en afwijkende rapporten. (...)

Bron » www.globalist.it

Storia di una bomba. Bologna 2 agosto 1980: la strage, i processi, la memoria

De hulpverlening, het vervoer van slachtoffers en gewonden, de consternatie van de stad en het hele land; de tranen van de nabestaanden, de solidariteit van de burgers, en natuurlijk het delicate politieke klimaat en het kronkelende onderzoekspad. Cinzia Venturoli start vanaf de momenten direct na 10.25 uur op die zaterdag 2 augustus 1980 met het schrijven van de meest koorkroniek van het bloedbad van Bologna: aan de hand van directe getuigenissen, interviews, krantenartikelen, akten en zinnen, en het vertellen van de mensen achter de namen, bouwt ze een onderzoek op dat diep graaft in het individuele en collectieve geheugen. Met een voorwoord van Carlo Lucarelli.

Bron » www.castelvecchieditore.com

L'oro di Gelli

Veertig jaar na het bloedbad in het station van Bologna, brengen de nieuwe onderzoeken van het Openbaar Ministerie alleen verdachte banden aan het licht tussen verschillende organisaties, intern en extern aan de staat. In de getuigenissen, documenten en bekentenissen komen vaak dezelfde namen terug, waaruit blijkt hoe het terrorisme van de neofascistische matrix sterke relaties onderhield met mannen die tot afwijkende staatsapparaten behoren. Net als de ambtenarenapparaat, Sisde, die, hoewel hij van tevoren op de hoogte was van de plannen voor een bloedbad, de informatie in zijn bezit verborg, terwijl de Nars in Rome waren gehuisvest in een gebouw dat aan dezelfde Sisde is toegeschreven, in de Via Gradoli 96, hetzelfde appartement dat door de Rode Brigades tijdens de Marokkaanse ontvoering werd gebruikt. De hele reconstructie van de feiten, het bedrog en de nieuwe aanwinsten door het kantoor van de procureur-generaal en de civiele partijen is hier bijeengebracht door Roberto Scardova, in afwachting dat de hele waarheid eindelijk aan de slachtoffers en aan de natie wordt teruggegeven. Met een interventie van Claudio Nunziata.

Bron » www.lafeltrinelli.it

Over 96 Via Gradoli in Rome:

Een van de belangrijkste schuilplaatsen van de Rode Brigades, die van 96 Via Gradoli in Rome, bevond zich in een gebouw dat eigendom was van SISDe en andere mede-eigenaars die voor de inlichtingendiensten werkten. Op 18 maart 1978, twee dagen na het bloedbad in de Via Fani (ontvoering van Aldo Moro), brak de politie na een vertrouwelijke tip in het gebouw in de Via Gradoli 96 in en sloopte alle deuren op één na, dat van appartement 11, ladder A, dat de schuilplaats was van Rode Brigade opperhoofd Mario Moretti, zogenaamd omdat de buurman hen had verteld dat daar een goed mens woonde.

In feite heeft die buurvrouw, Lucia Mokbel, tijdens het proces precies het tegenovergestelde verklaard, namelijk dat ze de politie had verteld dat ze de vorige nacht Morse-signalen had gehoord die uit dat appartement kwamen. De vrouw kon zich niet vergissen omdat ze de dochter was van een Egyptische marineofficier.

In feite werd het hol ontdekt op 18 april 1978, dezelfde dag als het valse communiqué van het Hertoginnenmeer. Dit was wat Moretti wilde, om onduidelijke redenen: hij had het water in de douche laten lopen met de slang in de richting van een scheur tussen twee tegels. Na enige tijd moesten de bewoners van het onderstaande appartement de brandweer vragen om in te grijpen.

Zie in het bijzonder » roma.repubblica.it