1

Yves Zimmer was een gewezen militair en huurling in Rhodesië en afkomstig van Aarlen. Hij was een commissaris bij de gerechtelijke politie. Hij heeft meegewerkt aan het onderzoek naar de Roze Balletten. Hij was extreem-rechts en had goede contacten met Francis Dossogne. Hij heeft ook die trainingskampen gaf aan het Front de la Jeunesse in de Ardennen (zie bv. ook brief nummer 10 van Marcel Barbier van 20 juni 1986):

Er werden een tiental oefenkampen in de Ardennen georganiseerd onder leiding van militairen of politiemannen als Tony Dossogne, Robert Thomas en Yves Zimmer.

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

2

Yves Zimmer stond van 1982 tot 1987 aan het hoofd van de sectie zeden van de Brusselse GP In 1984 begon hij op grond van de verklaring van een informant een onderzoek naar seksfuiven in het Brusselse. De hoofdingrediënten waren klassiek. Het gebeurde 's nachts, tijdens de weekends, in chique villa's en er waren hooggeplaatsten uit de politieke, justitiële en financiële wereld op aanwezig. Zimmer werkte een strategie uit waarbij een koppel 'in opdracht' dit milieu moest infiltreren in de hoop daders op heterdaad te betrappen bij feiten met minderjarigen.

Tussen 27 april 1985 en 8 januari 1986 werd een tiental ultrageheime operaties uitgevoerd, in Brussel, in de rand van Brussel en in het beruchte kasteel van Faulx-les-Tombes. Rond deze adressen lagen met walkietalkies uitgeruste agenten in de struiken, klaar om in te grijpen. Halfweg 1985 was de hoop op succes het grootst, nadat de Brusselse BOB in een ander onderzoek op verklaringen was gestoten over chantage met videocassettes. Op vraag van de magistraten werd besloten dat de twee politiediensten samen zouden werken? Elf keer werd met man en macht uitgerukt, maar geen enkele keer werd ook maar een glimp opgevangen van kinderen.

Yves Zimmer kwam later in opspraak in de zaak-Reyniers, werd ook veroordeeld en geschorst, maar later gerehabiliteerd. Hij belandde als commissaris bij de GP van Aarlen. Het was zijn ploeg die dienst had toen de verdwijning werd gemeld van Laetitia Delhez. Zimmer is daardoor de verantwoordelijke geworden voor de inbreng van de GP in het onderzoek te Neufchâteau. Er is één nevendossier dat Zimmer zich begin 1997 persoonlijk heeft aangetrokken: VM1. Dat is de code van de meest anonieme van alle anonieme Neufcháteau-getuigen.

VM1 is geen zielig meisje dat in de verhoorkamer tegen een beschadigd geheugen zit te vechten, het is geen neurotica of een MPS-patiënte, het is ook geen travestiet. VM staat voor Victime Moeurs. Zijn beroep: gangster. VM1 is een bekende figuur in de Brusselse onderwereld. Hij heeft enkele gewapende overvallen op zijn actief. Slechts één politieman kent, vanwege zijn ervaring, het geheim dat VM1 al bijna vijftien jaar lang torst. Het is Yves Zimmer. Hij kent VM1 niet persoonlijk, maar is in een ver verleden op zijn naam gestoten.

Voor zover Zimmer kon nagaan, fungeerde VM1 een kwarteeuw geleden onvrijwillig als seksobject en begon hij op latere leeftijd dan een actieve, 'logistieke' rol te vervullen in een netwerk van kinderprostitutie. Zimmer is altijd blijven hopen op een gelegenheid om hem ooit aan de praat te krijgen. Eind 1996 is hij gaan uitzoeken wat er van VM1 geworden is. Groot is zijn verbazing wanneer blijkt dat de man zovele jaren later tipgever geworden is van de rijkswacht. Zimmer gaat op zoek naar de runner en stoot op een van enthousiasme overlopend Kuifje-type. De jonge rijkswachter heet Marc Toussaint en is wachtmeester bij de brigade in Ukkel.

Bron: De X-dossiers, wat België niet mocht weten over de zaak-Dutroux | Annemie Bulté, Douglas De Coninck, Marie-Jeanne Van Heeswyck

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

3

Philippe Vermeersch van de Delta-cel heeft een getuigenis afgelegd voor de Eerste Bendecommissie. Op een bepaald moment gaat het verhoor over een informant die zowel voor Vermeersch als voor Zimmer heeft gewerkt.

Coveliers: "Ik meen mij te herinneren dat één van de vorige getuigen de naam van deze getuige heeft genoemd in verband met een contact dat hij met de gerechtelijke politie van Brussel heeft gehad en dat nogal nauw aansluit bij uw onderzoek in de Delta-groep. Is dat juist?"

Vermeersch: "Ik heb uw vraag niet goed begrepen."

Coveliers: "Namelijk dat u op een bepaald ogenblik heeft geïnformeerd naar twee commissarissen van de gerechtelijke politie van Brussel."

Vermeersch: "Ja, ik herinner mij dat incident."

Voorzitter: "Denk rustig na."

Vermeersch: "Ik denk dat dit zich situeert in 1986. Op een bepaald ogenblik ben ik in het onderzoek van de groep Delta in contact gekomen met een informant, die belangrijke infonnatie kon verstrekken nopens het onderzoek lastens de bende De Staerke. Ik ben toen, na samenspraak met de leiding van Delta, naar de gerechtelijke politie gegaan waar ik de heer Oudenaert heb gecontacteerd. Ik ken hem van vroeger in Gent, hij heeft nog deel uitgemaakt van de BOB te Gent. Ik heb hem gezegd dat ik bepaalde stukken wenste overhandigd te krijgen van een bepaalde commissaris van de gerechtelijke politie te Brussel, en meer bepaald van commissaris Zimmer."

Voorzitter: "Was de heer Audenaert de overste van de heer Zimmer?"

Vermeersch: "Dat denk ik niet. Ik weet niet precies hoe de verhoudingen lagen."

Voorzitter: "Waarom sprak u de heer Audenaert aan? Omdat u hem kende?"

Vermeersch: "Ja. De informant die wij gecontacteerd hadden in het kader van het onderzoek-De Staerke was ook informant van de heer Zimmer. Ik ben toen samen met een collega van de groep Delta naar de gerechtelijke politie gegaan ten einde bepaalde documenten op te halen. Ik ben via de heer Audenaert bij de heer Zimmer terechtgekomen die mij de documenten van een bepaalde gecodeerde operatie heeft overhandigd. Die werden overhandigd aan de commissaris die de leiding van Delta had. Een tijdje later is er bij de groep Delta een telefoontje gekomen uitgaande van de heer Reyniers, nu hoofdcommissaris van de gerechtelijke politie te Brussel, die vroeg naar de commissaris [hier staat een vraagteken in het verslag]. Hij zei dat wanneer Vermeersch van Delta tracht te insinueren dat bepaalde mensen bindingen hebben met extreem-rechtse of met extreem-linkse groeperingen dat gelogen was. Hij zei, ik citeer: als hij nog eens naar de gerechtelijke politie komt dan moet hij zich eerst bij mij aanbieden of hij vliegt - zo zei het letterlijk - met zijn kloten door de vensters."

(...)

Coveliers: "Als ik het goed begrepen heb, heeft Commissaris Zimmer documenten die belangrijk waren voor het onderzoek aan U gegeven."

Vermeersch: "Jawel."

Coveliers: "Commissaris Zimmer was dus van dat onderzoek of van die feiten niet op de hoogte vermits hij anders toch zelf die documenten zou gebruikt hebben. Ik zal proberen mijn verwarring duidelijk te maken. Er is dus een informant die werkt voor Zimmer en voor u. Dat kan dus? Was dat een betaalde informant of vrijwillige informant?"

Vermeersch: "In mijn geval was dat een vrijwillige informant. Indien het een betaalde informant was van de heer Zimmer, daar ben ik niet van op de hoogte. Dat weet ik niet."

Coveliers: "Hij zal wel vrijwillig zijn want anders zou men daar ook geld gevraagd hebben. Ik begrijp niet goed dat hij tegelijkertijd informant is van beiden, maar tegen u over bepaalde documenten gaat spreken die de heer Zimmer ook in het bezit heeft maar waarvan hij nog geen gebruik heeft gemaakt. Is er enige verklaring van de reden waarom die documenten door Commissaris Zimmer niet werden gebruikt? Als U ze gebruikt hebt - ik weet niet wat er in stond - waren zij dus belangrijk. Waarom gebruikte de heer Zimmer ze dan niet van zijn eigen informant?"

Voorzitter: "En als het uw informant was, waarom moest hij langs de heer Zimmer gaan om bepaalde stukken te krijgen? U moet begrijpen dat wij dit niet kennen. Wij trachten klaar te zien. Ik zie dat U ook moet nadenken."

Vermeersch: "Het is al een hele tijd geleden. Het is het volgende. Er waren documenten bij, er waren ook foto's bij van een
gecodeerde operatie die de heer Zimmer had verricht, waarvan de informant mij zei dat als ik hem niet geloofde ik de heer Zimmer moest contacteren. De informant kon mij geen documenten verstrekken want die waren in het bezit van de heer Zimmer. Op de vraag van de heer Coveliers waarom de heer Zimmer met die documenten niet heeft gewerkt moet ik antwoorden dat ik vermoed dat het gaat om een opgezette operatie die telkens mislukt is of waarin niet genoeg elementen aanwezig waren om een tussenkomst op dat vlak. Ik vermoed dat."

Coveliers: "U moet mij de operatie niet vertellen. Was dat in de sector van de drugs?"

Vermeersch: "Neen, niet in de sector van de verdovende middelen."

Voorzitter: "Het hield verband met Aalst en de Bende?"

Vermeersch: "Het hield verband met de bende De Staerke."

Bron: Verslag Eerste Bendecommissie

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

4

Ben wrote:

Yves Zimmer kwam later in opspraak in de zaak-Reyniers, werd ook veroordeeld en geschorst, maar later gerehabiliteerd. Hij belandde als commissaris bij de GP van Aarlen. Het was zijn ploeg die dienst had toen de verdwijning werd gemeld van Laetitia Delhez. Zimmer is daardoor de verantwoordelijke geworden voor de inbreng van de GP in het onderzoek te Neufchâteau. Er is één nevendossier dat Zimmer zich begin 1997 persoonlijk heeft aangetrokken: VM1. Dat is de code van de meest anonieme van alle anonieme Neufcháteau-getuigen.

Over deze veroordeling:

Eind januari 1995 is Zimmer tot drie maanden gevangenisstraf met uitstel veroordeeld op het proces tegen hoofdcommissaris Frans Reyniers van de GP van Brussel. Hij had het beroepsgeheim geschonden door informatie door te spelen naar de privé-detective Georges Van Dycke, voor wie hij ook opdrachten tegen betaling uitvoerde. Tijdens het gerechtelijk onderzoek dat dit proces vooraf ging, bleek ook dat Zimmer Dossogne als informant gebruikte. Dossogne is later ook privé-detective geworden.

Bron: De Bende van Nijvel: tien jaar blunders van het gerecht | Jan Willems en Raf Sauvillier

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

5

De leden van de Delta-cel beschreven tijdens hun getuigenis [voor de Bendecommissie] nog andere feiten. De GPP'er Van Rie deed het tweede zware conflict van de Delta-cel met Reyniers en compagnie uit de doeken. Hier kwamen de vermeende extreem-rechtse sympathieën van GPP'er Zimmer ter sprake:

"Het tweede incident deed zich voor in juni 1986, toen we van Vermeersch vernamen dat hij informatie had over Wilsele en dat hij deze zou willen toetsen met de commissaris Zimmer van de Gerechtelijke Politie van Brussel. Hij is ter plaatste geweest. Een half jaar later krijgen we weer een geschreven brief van de toenmalige procureur van Brussel, de heer Poelman. Hij beweerde op aangeven van de heer Reyniers dat wij, zonder hem daarover te hebben ingelicht, informatie trachtten in te winnen over de extreem-rechtse houding van de heren Marnette en Zimmer. Dat was overigens strijdig met de waarheid. We hadden enkel de heer Vermeersch naar Brussel gestuurd om met de heer Zimmer overleg te plegen over de informatie die hij [Vermeersch] en de heer Zimmer over Wilsele hadden. Dat was alles wat er gebeurd is. Men heeft dat volledig anders ingekleed, om nogmaals Delta te kunnen bekritiseren."

Sack vervolledigde:

"Het incident met de heer Philippe Vermeersch ging over het natrekken van de informatie over de aanwezigheid van Zimmer op extreem-rechtse oefenkampen."

Delta-lid Collewaert stelde op basis van de verklaringen van Mievis, lid van de Groep G waar Mievis zelf de contactpersoon van Front de la Jeunesse-leider Françis Dossogne was, op 11 oktober 1986 een proces-verbaal op. Mievis was aanwezig op een extreem-rechts oefenkamp en getuigde dat hij in dat kamp twee leden van de Gerechtelijke Politie opgemerkt had. Eén van hen was Zimmer.

Het was eind jaren zeventig dat het tijdschrift Pour het bestaan onthulde van de extreem-rechtse oefenkampen in Marche-en-Famenne van het Front de la Jeunesse en de VMO. In 1981 werd door extreem-rechts een aanslag gepleegd op Pour. Op 24 november 1982 werden twee daders tot vijf jaar en twee andere tot respectievelijk drie jaar effectieve gevangenisstraf veroordeeld. Reyniers had GPP'er en Delta-lid Van Rie in december 1986 via een woedend telefoontje meegedeeld "dat een lid van de Delta-cel, een rijkswachter, het niet meer moest wagen met (bepaalde) leden van de Brusselse brigade te spreken; het ging met name over de zogezegde insinuatie vanwege de betrokken rijkswachter 'dat er leden van de Gerechtelijke Politie Brussel betrokken zijn bij extreem-rechts'."

Volgens verklaringen uit het Bende-dossier had commissaris Z. [Zimmer] van de GPP-Brussel nauwe banden met Dossogne, Bougerol en consorten. Uit het proces-Reyniers bleek wel dat Dossogne, Van Dijcke en Gilissen informanten waren van het trio Reyniers-Marnette-Zimmer. Nochtans stond Gilissen sinds 1987 sinds 1987 op de zwarte lijst van informanten die niet meer mogen gebruikt worden. Zimmer werd trouwens op 25 januari 1995 tijdens het proces Gilissen veroordeeld tot een gevangenisstraf van 3 maanden met uitstel voor schending van het beroepsgeheim. (...)

Ondertussen liet Zimmer in 1984-'85 vrouwelijke GPP-agenten, die vergezeld werden van zijn informanten die zelf belangen hadden in de sekxbussines, infiltreren in Brusselse seksorgieën. Maar er werd niets strafbaars vastgesteld. Enquêteur Sokolowski van het Hoog Comité van Toezicht die deze dossiers uit 1984-'85 moest uitvlooien, verklaarde voor de Bendecommissie bis dat op haar vraag Zimmer zonder veel uitleg zijn oude zedendossiers uit zijn kast haalde en aan haar doorgaf. Het bleken officieuze dossiers uit de jaren tachtig te zijn, waarin de informatie over de aanwezigheid van kinderen door Zimmer niet geverifieerd was. Tevergeefs heeft Sokolowski dit ongeveer tien jaar later trachten na te trekken. Voor haar was het niet duidelijk wat het doel was van deze niet-geverifieerde parallelle dossiers. Zimmer verzamelde blijkbaar veel informatie, legde hierover dossiers aan, maar zonder er iets mee te doen.

Bron: De namen uit de doofpot | Stef Janssens

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube