De stadsguerrilla is een vorm van asymmetrische oorlog waarbij de strijders vechten tegen een regering in het midden van de stad. Als het allereerst een militaire strategie aanduidt met precieze methoden en doelstellingen, duidt de term gewoonlijk alle guerrilla-achtige gevechten in de stad aan, zoals Irakese of Afghaanse guerrillastrijders, maar ook elke oproersituatie , zonder dat de betrokken bewegingen of gebeurtenissen die theorie expliciet claimen.

De stadsguerrilla is een geboren militaire theorie in uiterst linkse Zuid-Amerikaanse organisaties, vooral na de vaststelling van het mislukken van de guerrilla en het foquisme van Che Guevara. Het wordt getheoretiseerd door Carlos Marighella in zijn "Manual of the Urban Guerrilla" en vervolgens door de Tupamaros, een extreem-linkse beweging in Uruguay. Nu de industrialisatie de guerrillaoorlog op het platteland overbodig maakt, vinden er nu gevechten plaats in steden, de nieuwe zenuwcentra van landen en regimes.

Vanwege de moeilijkheid in stedelijke gebieden om een tegenstaat te organiseren (doel van de klassieke guerrillaoorlog) en om repressie te vermijden en vanwege het gebrek aan middelen en mankracht, gebruiken de stedelijke guerrillastrijders terrorisme als een militaire strategie (dwz reclame of selectieve terrorisme, maar niettemin gewelddadig), om een gewelddadige reactie van de staat uit te lokken (waarmee de veronderstelde aard ervan wordt aangetoond). Stedelijke guerrillaoorlogvoering zal verschillende Europese bewegingen, zoals de RAF, Brigate Rosse, Action Direct en de Cellules Communistes Combatantes, inspireren.

Het feit dat de strijd in steden gebeurt, zorgt voor zeer specifieke methoden. Er wordt vooral gebruik gemaakt van bomaanslagen, gijzelingen, moorden, ontvoeringen, ... Om de feiten en het netwerk financieel te ondersteunen, worden overvallen gepleegd.

Er is een netwerk van sympathisanten die de strijd ondersteunen: er zijn safe houses, valse paspoorten en nummerplaten, er worden rekeningen betaald, auto's gestolen, wapens en explosieven worden gestolen. De verschillende linkse terreurorganisaties in Europa werkten ook intens samen.

De groepen waren meestal klein en bestonden uit gemotiveerde terroristen.

De vier bekendste groepen in Europa waren:

Brigate Rosse 

RAF

Sinds 1970, toen de beweging werd opgericht, telde het slechts tussen de 60 en maximaal 80 actieve leden. De RAF heeft 34 mensen vermoord. In 1984 sloot de RAF zich aan bij de Franse groep Action Direct in het kader van de strategie van "eenheid van revolutionairen in West-Europa". In 1988 sloot het zich aan bij de Italiaanse Rode Brigades. De 20 april 1998 kondigt de groep zijn ontbinding aan.

Action Directe

Een Franse extreem linkse terreurorganisatie. De leden hebben de verantwoordelijkheid opgeëist voor meer dan 80 aanslagen of moorden op Frans grondgebied tussen 1979 en 1987. De laatste activisten van de organisatie werden in 1987 gearresteerd.

CCC

De CCC werd in juni 1983 ondergronds opgezet. Van 3 oktober 1984 tot 16 december 1985 claimden de CCC's eenentwintig bomaanslagen; deze maakten deel uit van drie politiek-militaire "campagnes", bekend als "gewapende propaganda", afgewisseld met perioden van inactiviteit. Daarbij vielen twee doden en verschillende gewonden.

Op 12 mei is er een diefstal van wapens in de kazerne van de Ardense Jagers in Vielsalm. Deze wapens zullen gebruikt worden door Action Directe en de CCC. Op 2 juni 1984 stelen onbekenden van 816 kg explosieven in Écaussinnes. Deze explosieven zullen worden gebruikt door de CCC, Action Directe en de Rote Armee Fraktion.

Ze richten zich op wat zij zien als symbolen van het kapitalistische systeem, het Amerikaanse imperialisme en de Belgische staat : bedrijven die betrokken zijn bij de productie van militair materieel, het hoofdkwartier of gebouwen van politieke regeringspartijen, infrastructuur van de Belgische regering, het Belgisch leger en de rijkswacht, NAVO-infrastructuur, Belgische werkgevershoofdkwartieren en banken en "politieke vijanden", waaronder pacifisten als Pierre Galand. Op 11 december 1984, organiseren ze een grootschalige operatie tegen de Waalse sector van het Centraal-Europese oliepijpleidingnetwerk van de NAVO.

Gebaseerd op » nl.frwiki.wiki/Guerilla_urbaine