"Ik beschuldig minister van Justitie Jean Gol"

"De overvallen, toegeschreven aan de Bende van Nijvel, werden verricht door vier verschillende ploegen", zo stelt Jean Bultot, 36, licentiaat in de Criminologie, ex-adjunct-directeur van de gevangenis van Sint-Gillis, en sinds januari van vorig jaar naar Paraguay gevlucht.

“Een eerste ploeg was betrokken bij de overval op wapenhandelaar Dekaise te Waver op 30 september 1982. Een tweede groep bestond uit lieden, die bij hun acties enorm hebben geklungeld. Een derde groep opereerde in opdracht van de Libische leider Kadhafi, waarbij zijn persoonlijke arts, een Fransman. betrokken was. Bij een vierde groep ten slotte leidden de sporen naar enkele leden van de Belgische Staatsveiligheid.”

“Ik heb al gezegd dat ik geen koorknaap ben, en verschillende wapentransacties heb bewerkstelligd die niet zuiver op de graat waren. Dat ik echter 200 wapens naar Paraguay wou smokkelen - die zouden begraven zijn geweest in de tuin van de gevangenis te Sint-Gillis, en waarvoor de ontmijningsdienst van het leger de hele bedoening met metaaldetectoren heeft uitgekamd - zijn leugens, in België gelanceerd om mij te compromitteren.”

“Als adjunct-directeur van de gevangenis te Sint-Gillis heb ik inderdaad met heel wat gangsters te maken gehad. Na de eerste moordaanslagen van de zogeheten Bende van Nijvel was ook ik geïnteresseerd in de zaak: de warenhuizen stelden enkele miljoenen ter beschikking voor wie informatie kon bezorgen om de overvallen op te helderen. Verschillende ‘kostgangers’, die in die tijd te Sint-Gillis zaten opgesloten, wisselden eveneens inlichtingen aan mekaar uit om de uitgeloofde miljoenen te kunnen binnenrijven.”

“In 1984 vertelde een gedetineerde van Sint-Gillis mij, dat hij samen met nog enkele anderen, in 1982 was ingehuurd om wapenhandelaar Dekaise ‘een lesje te leren’, zonder hem te doden. (1) Het overvalcommando moest daarbij vooral enkele machinepistolen Ingram uit de vitrine recupereren en buitgemaakte wapens naar een café te Drogenbos brengen. Verscheidene van de bij Dekaise geroofde wapens zouden trouwens later gebruikt worden bij andere overvallen die aan de Bende van Nijvel worden toegeschreven…”

“Verder onderzoek van de overval op Dekaise bracht onthutsende sporen aan het licht”, vervolgt Bultot. “Begin 1982 werd de wapenhandelaar benaderd door een Belgische wapentrafikant, in gezelschap van nog een landgenoot, een Brit en een Amerikaan. Zij verklaarden dat ze geïnteresseerd waren om geluidsdempers voor Ingrams door Dekaise te laten ontwerpen, omdat de bestaande hen geen voldoening schonken. Uiteindelijk kreeg Dekaise opdracht om 250 geluidsdempers voor dit wapen-type te vervaardigen.”

“Hij zou als voorschot 1.000 dollar, en nog eens 400.000 Belgische frank, zijnde één derde van het totaal bedrag der bestelling, 1,2 miljoen frank, ontvangen hebben. Ook ontving hij van de opdrachtgevers 5 machinepistolen Ingram, als supplementaire betaling in natura.”

“Dekaise zou de bestelling nooit hebben afgeleverd”, aldus Bultot. “En zou evenmin de al ontvangen voorschotten hebben terugbetaald. Verder onderzoek van de achtergronden van de opdrachtgevers leerde dat zij behoorden tot een import-export-firma, die o.m. zaken deed met Libanon. Nog verder onderzoek bracht aan het licht, dat wapenleveringen via deze firma aan de christelijke milities in Libanon werden betaald met fondsen, afkomstig van de verkoop van drugs uit het Midden-Oosten. Het overvalcommando op Dekaise werd gestuurd om de man ‘een lesje te leren’. Het ‘recupereerde’ twee Ingrams, en nam terzelfdertijd een omgebouwd machinepistool Beretta mee, plus nog ander tuig.”

“Volgende stap is de moord op Jacques Van Camp, restauranthouder van Les Trois Canards te Ohain op 2 oktober 1983. Daarbij werden wapens gebruikt, die bij Dekaise op 30 september het jaar voordien waren gestolen. (2) Ik weet dat Van Camp volledig op de hoogte was van de zogeheten Roze balletten van Waals-Brabant, de affaire Pinon: orgieën met minderjarigen, waarbij verschillende hooggeplaatste personen waren betrokken, maar waarbij het gerechtelijk onderzoek nooit enig uitsluitsel heeft geproduceerd, en de affaire ten slotte als ‘praatjes’ werd geklasseerd.”

“Van Camp had een kopie van dit dossier in zijn bezit... Mag ik hier even aan het geval-Latinus, de extreem-rechtse figuur die op 24 april 1984 dood werd aangetroffen. herinneren? Latinus stond in contact met bepaalde lieden van de Staatsveiligheid, en het gerecht concludeerde toén: zelfmoord. Deze zelfmoord wordt door anderen sterk in twijfel getrokken. Ik weet dat Latinus eveneens een kopie bezat van de Roze balletten, en hij had trouwens al verschillende malen verklaard dat dit dossier ‘zijn levensverzekering’ was…”

Over de andere aanslagen van de Bende van Nijvel wil Bultot niets kwijt. “Ik geef niet alle troeven uit de hand”, zegt hij nadrukkelijk. “Maar ik weet veel, zeer veel, té veel... Ik beschuldig justitieminister Gol ervan dat hij bepaalde zaken uit het dossier VdB heeft ingehouden, en uiteindelijk alleen het ‘fiscaal luik’ heeft doorgespeeld. Ik vraag hem wie allemaal milde giften heeft gestort voor zijn laatste verkiezingscampagne? Ik weet de antwoorden daarop! Mijn informatie komt trouwens uit zeer hoog- en goedgeplaatste kringen... En hoe zit het met de affaire Kirschen, mijnheer de minister? Wie recupereert momenteel het geld der klanten? Ook daarover weet ik meer dan voor mij veilig is!”

“Ik beschuldig niet alleen justitieminister Gol, ik klaag eveneens de ‘vergetelheden’ van de Nijvelse onderzoeksrechter Schlicker aan. In een telefoongesprek dat ik midden 1986 vanuit Paraguay voerde met de onderzoekers van Dendermonde, heb ik duidelijk gezegd dat te Nijvel verschillende dingen in het onderzoek naar de moordaanslagen ‘vergeten’ waren. Een voorbeeld maar: het kwam later toch uit dat een welbepaald ballistisch verslag van het Duitse Kripo daar maanden in een lade ‘vergeten’ werd... En kan het ten slotte een toeval genoemd worden dat FN-ingenieur Mendez werd vermoord op de dag voor te Brussel het proces VdB begon?…”

Weet Bultot inderdaad veel, té veel, of bluft hij met een grote, té grote mond? Misschien zal de toekomst het ooit uitwijzen... 

Bron: Gazet van Antwerpen | Hugo Merckx | 2 December 1987

(1) Dit was Bruno Vandeuren.
(2) Dit klopt niet. De gebruikte wapens waren gestolen van de rijkswachters in Nijvel.