61

Re: Thierry Smars

Op Smars zijn handen werden blijkbaar geen kruitsporen gevonden.

62

Re: Thierry Smars

Tijdens het proces-Haemers kwam de dood van Smars ook aan bod:

Hij [Philippe Lacroix] hekelde onder meer de hiaten in het onderzoek naar de dood van het vermeende bendelid Thierry Smars, op 21 mei 1986. Smars, wiens vader dinsdag kwam getuigen, schoot zichzelf dood. Zo luidt althans de officiële verklaring. Gisteren hebben een wapendeskundige en een inspecteur daar in openbare zitting echter grote vraagtekens bij geplaatst.

“Waarom hebben de onderzoekers zich nooit afgevraagd of Ciolini, de Italiaanse geheim agent van extreem-rechtse strekking waarmee Smars nauwe contacten onderhield, een rol heeft gespeeld in de dood van mijn vriend?”, zo vroeg Lacroix zich af. Zijn advocate, mr. Françoise Roggen, begreep ook niet dat binnen de week na de dood van Smars toelating werd gegeven voor de lijkverbranding.

Het mysterie rond de dood van Smars werd gisteren nog versterkt door de getuigenis van wapendeskundige Claude Dery. “Als iemand schiet, moeten normaal sporen van een poederwolk op de hand terug te vinden zijn”, aldus Dery. “Enkele jaren na de feiten heb ik van en expertisebureau een rapport gekregen, waarin stond dat op de handen van Smars geen enkel spoor van poeder is teruggevonden …” (*)

De revolver die op het lichaam van Smars werd gevonden, werd gekocht door Robert Darville, één van de twee beschuldigde wapenhandelaars. Darville kocht het wapen bij groothandelaar Deliens. (…)

“Smars werd vermoord omdat hij te veel begon te praten”, zo had een vriend van Smars tegen een inspecteur verteld. “Jullie ondervragingen zijn spelletjes”, verweet Lacroix de speurders. “De ene wil de andere domineren.” Speurder Verdurmen verdedigde zich: “Meneer Lacroix heeft me nochtans altijd gezegd dat ik heel bekwaam was.”

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 September 1993

(*) Waar komt dat rapport na al die jaren opeens vandaan?

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | YouTube

Re: Thierry Smars

Mincky wrote:
Raf wrote:

Ik vraag me af of dit de exacte positie is waarin het lichaam teruggevonden werd. Aangezien we moeten aannemen dat Smars zichzelf door het hoofd schoot, lijkt met me zeer onwaarschijnlijk dat beide handen mooi op de buik liggen.

Inderdaad, en ook houdt hij zijn rechterhand op het pistool. Op een aparte manier.

Kan mij niet echt voorstellen dat dit een “zelfdoding” is, waarom; inderdaad de positie van de handen, het wapen, 1 oog nog geopend, mond open (zou kunnen, maar dan was de uitdrukking van het gezicht wel anders geweest). Dit is gewoon een liquidatie.

"Niets is wat het lijkt, want de waarheid veranderd nooit"

Re: Thierry Smars

Er zijn zelfdodingen waarvan 100% vaststaat dat er geen derde partij tussenkwam en waarbij de overledene meer dan 1 kogel in het hoofd had. Om maar te zeggen dat wat jullie hier menen te kunnen deduceren op basis van een gelaatsuitdrukking en het feit dat het wapen (trouwens een revolver, geen pistool) nog in z'n hand zat niet veel waard is. Zou het voor jullie minder verdacht geweest zijn als z'n beide ogen open of toe waren geweest?

Wat iets anders zou zijn is als er op de hand inderdaad geen kruitresidu werd weergevonden want zeker met een revolver betekent dat: probleem. Hoe het komt dat Dery (weeral hij) dan na enkele jaren aankomt met een rapport van 'een expertisebureau' (wat dat ook mag geweest zijn) en hoe het komt dat die nochtans simpele test niet dadelijk werd gedaan, dat is iets anders.

65

Re: Thierry Smars

En waarom heeft zich niemand ooit afgevraagd waarom het duo Lacroix Ciolini niet verantwoordelijk was voor de dood van Smars ? Ik vermoed dat wij over diezelfde Lacroix niets meer mogen schrijven aangezien hij zelfs eerherstel gekregen heeft. Na de dood van Smars kreeg Nicole Wijnants de opdracht van Ciolini (haar toenmalige vriend) een brief van Ciolini aan Smars te gaan terughalen maar de fam. Smars weigerde deze brief af te geven, waardoor Ciolini een beetje zenuwachtig werd. Lacroix zowel als Haemers hebben op alle mogelijke manieren laten uitschijnen dat zij niets te maken hadden met Ciolini maar dat het enkel Smars was die onder invloed stond van Ciolini. Waarom zouden we beide heren moeten geloven terwijl feitelijke gegevens het tegendeel zouden kunnen bewijzen?

Het was nota bene Lacroix die de overschrijvingen naar Ciolini deed en niet Smars. Dat het Haemers zijn voeten begon uit te hangen dat er geld van zijn overvallen naar Ciolini of extreem-rechts ging wil ik best geloven, maar ik geloof geen halve minuut dat Haemers niets te maken had met extreem rechts. Waarom mochten de dossiers Haemers en Mendez absoluut niet gemengd worden met het dossier Bende van Nijvel? De enige reden waarom Troch zijn dossier kwijt geraakte is omdat hij de linken wou onderzoeken tussen deze dossiers en de wapendiefstal bij Diane, de groep G bij de rijkswacht, het dossier van de Westland New Post.

Het zou mij niet verbazen dat Ronquères werd gebruikt om Delta in een kwaad daglicht te plaatsen. Een tactiek die ontelbare keren toegepast werd, oa bij Debaets. Want waarom zouden Achten en co zelf geen actie ondernomen hebben in plaats van een pv door te spelen? Diezelfde Achten die uit de BOB van Brussel kwam waar hij op trok met Bouhouche en Beijer. En ook diezelfde Achten die ontkende een pv doorgegeven te hebben tot de confrontatie met Vermeersch, confrontatie waarop men anderhalf jaar moest wachten.

Wat mij betreft, alsnog een confrontatie tussen Ciolini en Lacroix ... waarom kwam die confrontatie er niet in 1996 (Walter De Bock – pagina 3 van De Morgen – 26 septembre 1996. "Parket eist twee jaar cel tegen CIA-agent in België".)

Vanwege de bewezen band van Ciolini met Baron Rene Pierre Paulus De Châtele? (Broer van Véronique)?

Verhouding ARI (Bouhouche en Beijer) met deze magistrate (Blijkbaar hadden ze ook toegang tot vertrouwelijke gerechtelijke dossiers, onder meer van de toenmalige onderzoeksrechters Véronique Paulus de Châtelet en Jean-Michel Schlicker. In bepaalde gevallen bleek ARI in staat om op zijn beurt de officiële politiediensten in te schakelen. Fiche 37 vermeldt in elk geval: 'op onze vraag, interventie BOB Brussel'. Ook telefoontap en wellicht ook inbraak en chantage behoorden voor ARI tot de mogelijkheden.)

Meer dan redenen genoeg dus om alle potjes gedekt te houden. Ook die van de dood van Thierry Smars dus, die er mogelijk had kunnen voor zorgen dat er een paar dominosteentjes zouden gevallen zijn.