(...) Meestal regeerde hij vanuit zijn villa-met-tennisbaan-en-zwembad in het Spaanse Benalmaldena bij Torremolinos. En ook daar had Piet handlangers om zich heen.

Bron: De Telegraaf | 13 september 1985

Het dorp was sinds de jaren 60 een trekpleister voor duikers. De regio van de Costa Brava (en vooral het noordelijk gedeeltelijk, dicht bij de Franse grens) stond in de jaren 80 ook bekend als een smokkelparadijs voor de georganiseerde misdaad. Op een half uur rijden van Cadaqués had je aan diezelfde kust het stadje Port de Llançà, vanwaar Martial Lekeu in 1983 zijn befaamde postkaart stuurde naar de rijkswachtbrigade van Vaux-sur-Sûre. Drie gewezen leden van de BOB-drugssectie op een Spaanse zakdoek.

Ook Leon Degrelle – die toch ongestraft bleef! – deed vanuit zijn ballingsoord bij vriend Franco aan wapenhandel. Vooral de VS heeft na W.O. II op grote schaal gebruik gemaakt van nazi’s om hun wereldheerschappij te vestigen. Oorlogszucht, folteringen en massamoord zijn dan ook drie der wezenlijke kenmerken van het Amerikaans imperialisme.

Bron: Willy Van Damme.

(Zou het kunnen dat de relatie van Van den Eynde met Degrelle iets te maken had met wapenhandel?)

Hoeveel wapenhandelaars zaten daar broederlijk naast elkaar in Marbella? Begin te begrijpen waarom men WNP'ers rekruteerde voor Marbella.

Wie zat er daar nog in zijn buurt:

Monzer al-Kassar (in Arabic منذر قصار) (born in Hama, Syria in 1945),[1] also known as the "Prince of Marbella", is an international arms dealer/

Goed bevriend met oa Henk Rommy.

Vooral de leden van het Buro Segundo Bis waren sterk betrokken in het geheime stay-behind netwerk en dit tot ver in de jaren 1960 en 1970. De Belg André Moyen, die van 1938 tot 1952 lid was van de Belgische militaire geheime dienst SDRA, wees er trouwens in een interview op dat de Spaanse stay-behind in het Gladio-onderzoek teveel werd onderbelicht, terwijl ze juist een sleutelrol had gespeeld.

In het bestek van deze doctoraalscriptie is het vooral interessant dat Spanje als een toevluchtsoord fungeerde voor uiterst rechtse terroristen die deel uitmaakten van de geheime anticommunistische oorlog in Europa. Laten we er immers aan herinneren dat ook de hoofdzetel van CEDI in Madrid gelegen was, in dezelfde periode dat Franco over Spanje en zijn geheime militaire en inlichtingendiensten heerste.

Laten we er ook op wijzen dat zowel CEDI als de AESP bevolkt werden door protagonisten die tezamen een sterke Spaanse, Italiaanse, Franse, Duitse en Belgische as vormden in hun anticommunistische strijd en hun streven naar een rechts Europa.

Tot slot is die Spaanse connectie ook opmerkelijk, gezien het feit dat Spanje pas toetrad als lid van de EU in 1986.

Twee notoire Italiaanse terroristen die hun toevlucht namen in Spanje brengen ons bij Gladio Italië. Prins Valerio Borghese vluchtte naar Spanje na zijn poging in december 1970 om via een neofascistische coup de Italiaanse regering omver te werpen. Meer dan honderd medeplichtigen herenigden zich in Spanje onder leiding van een andere notoire terrorist Stefano Delle Chiaie. Deze laatste werd geboren in 1936 en is één van de bekendste terroristen uit de geheime legers die tegen het communisme in Europa vochten. Zijn codenaam was "Caccola".

Bron: De netwerking van een neo-aristocratische elite in de korte 20ste eeuw | Klaartje Schrijvers

Een spanjaard in de WNP-kliek (Vicente/Vincenzo?). Volgens Van Vinck: "Il s'agissait d'une fête pour le solstice d'hiver. Etaient présents Dauphin, Libert Michel, sa mère, Karl de Lombaerde, mme Latinus, Paul Latinus et d'autres. Il y avait également un certain Guido, un chauffeur de taxi avec une petite femme blonde et un espagnol Vicenzo."

Waarschijnlijk is het deze V.:

K55, MA V, CWB - 08.02.1989 en 04.03.1989 - PV 22496 en 22497/89 - *28

Een huiszoeking in Anderlecht bij V. levert documenten op die onder andere van Michel Libert afkomstig zijn. Tijdens zijn ondervraging geeft de sinds 1959 in Anderlecht wonende V. toe dat hij van Spaanse extreemrechtse strekking is, dat hij, via Dossogne, lid is geweest van het Front de la Jeunesse en vervolgens bij WNP terecht is gekomen via Libert, die beweerde voor de Veiligheid van de Staat te werken (...). Libert zou voortvluchtige Spaanse falangisten onderdak hebben verleent; V. preciseert dat er binnen WNP nooit is gepraat over de aanslagen van de Bende van Nijvel.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (Bijlage 1 en 2)

Binnen Europa had Spanje dan ook een bijzondere aantrekkingskracht op zowel mensen met extreem-rechtse voorkeuren als op mensen die het niet zo nauw nemen met de wet (niet zelden overlappen deze groepen elkaar). Tegelijk werd Spanje almaar populairder als vakantieoord voor andere Europeanen die er (ook nu nog) graag investeren in vastgoed.

Het is in dat licht niet zo vreemd dat Spanje figureert in het dossier met al zijn vertakkingen. Het figureert al snel in een groot Europees misdaaddossier. Maar als we heel concreet naar de Bende van Nijvel kijken, is het toch alleen dat exemplaar van El Pais dat de Bende direct aan Spanje koppelt. Maar wat betekent zo'n krant? Het kan ook een dwaalspoor zijn geweest.

En ook Faez al Ajjaz had er een villa, schoon volk daar in Marbella.

In de geheime brief van van Fagnart naar Bougerol lezen we: d) Stel dat er een lek is in de zaken van Saoed, Formosa, Spanje of het Verenigd Koninkrijk.