Ontsnapping verijdeld te Jamioulx

Zondagmorgen, omstreeks 8u45 hebben onbekenden de ijzeren omheining van de gevangenis van Jamioulx nabij Charleroi doorgesneden om een of verscheidene gevangenen de kans te geven te ontsnappen. Touw, touwladders en een ladder in aluminium waren tot bij de omheining gebracht, maar op het ogenblik dat de onbekenden op de gevangenismuur waren geklauterd werden zij door de directeur en drie bewakers opgemerkt.

De “bezoekers” vluchtten in een auto en de achtervolging werd ingezet. Twee van hen konden worden gevat. Het gaat om in de streek beruchte personages, van wie pas een enkele dagen geleden uit de gevangenis van Jamioulx was ontslagen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Januari 1984

1,212

(11 replies, posted in Overzicht Bendes)

Vonnis over ouistitidieven uitgesteld

Een aantal jonge mensen uit het Brusselse hebben zich in de loop van 1968 en 1969 gespecialiseerd in het plegen van een ganse reeks diefstallen en inbraken met behulp van het befaamde “ouistitisyseem”. Het waren Jean-Pierre Dewerie, zijn echtgenote Ginette Legrand, haar broer Jozef Legrand, de broer van eerstgenoemde Jozef Dewerie en zijn echtgenote Marie Steenacker (allen uit Sint-Pieters-Leeuw). En verder Leopold Bogaert en Cesar Beckers uit Brussel.

Het scenario was steeds identiek. Twee tot driemaal per week trok men er op uit, telkens voorzien van een valse nummerplaat. Men brak met de “oustiti” binnen in alleenstaande huizen of appartementen. Heel voorzichtig: op pantoffels of op sokken … Pikant detail: om de veertien dagen kocht met een paar nieuwe pantoffels of sokken.

Uitgebreid actieterrein

Het actieterrein was vrij uitgebreid: Sint-Kruis, Jabbeke, Tielt, Ruiselede, Lissewege, het Gentse, Kortrijk, Dendermonde, Antwerpen, Brussel, Leuven en Mechelen. Er werd geld of juwelen meegenomen. De sieraden werden nadien verpand of opgeborgen in de kolenkelder van één der verdachten.

In de nacht van 12 op 13 september 1969 gebeurde het onvermijdelijke: bij een poging in Veldegem werden ze op heterdaad betrapt, zodat ze op de vlucht moesten slaan. In Sijsele werden zij opnieuw opgemerkt, en een speractie bracht mee dat zij de wagen moesten achterlaten en te voet het hazenpad kiezen. Door niet minder dan drie stoere veldwachters achtervolgd, konden zij worden aangehouden. Meer dan 900 diefstallen werden hun ten laste gelegd, in de periode maart 1968 tot september 1969. Slechts in 412 gevallen werden bekentenissen afgelegd.

Voor de rechtbank van Brugge werden in eerste aanleg volgende vonnissen uitgesproken: Jean-Pierre en Jozef Dewerie: 10 jaar gevangenisstraf en 40.000 fr. boete, Maria Steenacker en Ginette Legrand 6 maand en 2.000 fr. boete wegens heling, en vrijspraak voor Jozef Legrand, Leopold Bogaert en Cesar Beckers.

Er werd beroep aangetekend tegen dit vonnis. Woensdagvoormiddag werd gans de historie nog eens opgediept voor het Hof van Beroep te Gent. Het hof heeft de uitspraak bepaald op 24 februari.

Bron: Gazet van Antwerpen | 28 Januari 1971

1,213

(2 replies, posted in Andere Personen)

René Amitié is op 21 november 1934 geboren in Elsene. Hij is gestorven op 28 oktober 2024 in Lillois.

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/renzo_11.jpg

1,214

(75 replies, posted in 1982)

Django68 wrote:

Guy Bouten en Charlie Hédo zijn er zeker van dat C.D. Claude Dubois is, hoewel de geboortedata niet kloppen.

Zowel Bouten als Hédo zijn fout. C.D. is niet Claude Dubois. Het is een man die nog nooit vernoemd is geweest in de pers, maar voor zover ik kan reconstrueren geen verdachte meer is voor dit feit.

Procès Bommeleeër bis : un agent secret et un gendarme sur le gril

Les présumés faux témoignages concernent le fameux Ben Geiben et les mesures prises dans le cadre de l’enquête il y a une quarantaine d’années.

Tous deux sont accusés de faux témoignage lors du procès Bommeleeër principalement en relation avec l’enquête menée à l’époque sur Ben Geiben, un temps suspecté d’être le poseur de bombes.

Sur le grill du procès Bommeleeër bis hier après-midi : Guillaume Bücheler, ancien de la sûreté publique et du groupe d’enquête en relation avec les attentats qui ont secoué le Luxembourg dans les années 1980, ainsi qu’Armand Schockweiler, officier de gendarmerie et ancien directeur de la sûreté publique, entre autres fonctions dans les forces de l’ordre.

Tous deux sont accusés de faux témoignages comme leurs coprévenus Guy Stebens, Aloyse Harpes, Pierre Reuland, Marc Weydert et Paul Haan dans le cadre du procès Bommeleeër il y a onze ans. Tous leurs présumés faux témoignages concernent à nouveau le fameux Ben Geiben et les mesures prises dans le cadre de l’enquête il y a une quarantaine d’années. L’ancien chef de la brigade mobile de gendarmerie avait démissionné après des critiques sur son orientation sexuelle et apparaissait comme un des principaux instigateurs des attentats avec ses collègues gendarmes. Le militaire a depuis été entièrement blanchi, mais le doute plane toujours quant à l’identité du Bommeleeër.

Notamment en raison des nombreuses contradictions de l’enquête ainsi que des silences et des imprécisions des pontes de la police, de la gendarmerie et de la sûreté de l’État. Guillaume Bücheler devait être la personne de liaison entre les autorités belges et luxembourgeoises lors de l’exécution de la commission rogatoire internationale (CRI) à Bruxelles pour enquêter sur les activités de Ben Geiben.

Le prévenu a prétendu l’avoir rencontré lors d’auditions en relation avec l’enquête avant de se rétracter à la barre. Une autre version voudrait que Ben Geiben ait démasqué les agents pas si secrets. Une autre encore que les espions luxembourgeois aient consommé de la bière à la cerise avec les gendarmes bruxellois. Guillaume Bücheler a confié avoir été mal compris et aurait mal relu son procès-verbal d’audition.

Il n’aurait pas non plus fait grand cas de l’attentat du palais de justice à Luxembourg-ville et n’aurait pas cherché à savoir où se trouvait Ben Geiben, qu’il avait (ou pas) rencontré à Bruxelles la vieille. "Il disait n’avoir participé à l’enquête que par étapes, alors qu’on sait qu’il avait été désigné membre du groupe d’enquête spécial", précise un des enquêteurs actuels. "Selon le dossier, il était activement impliqué dans le dossier."

Les lacunes de l’enquête

L’esprit de corps affleure dans la salle d’audience ces derniers jours. A-t-on à l’époque essayé de dévier les soupçons de la gendarmerie et de ses membres? Comment expliquer les manquements de l’enquête? "La justice ne doit pas tout savoir", aurait affirmé Aloyse Harpes à Armand Schockweiler qui appartenait au premier groupe d’enquête avant d’en être révoqué. "Il a affirmé que cette phrase n’avait jamais été prononcée. Quand on analyse la manière de travailler de l’époque, on peut se poser des questions", note un autre enquêteur.

Des éléments d’enquête n’auraient pas été relayés aux instances judiciaires, des pièces ont disparu et "la piste Geiben, la meilleure, a été abandonnée sans qu’on sache pourquoi", poursuit le policier. On tourne en rond et une main semble couvrir l’autre. Une contradiction chasse l’autre. Quand ce ne sont pas les silences. "Armand Schockweiler était chef enquêteur du groupe fondé par Aloyse Harpes. Il devait connaitre à ce titre les étapes majeures de l’enquête", poursuit l’enquêteur. Le prévenu avait indiqué ne pas avoir été au fait des observations de Ben Geiben au Luxembourg.

Aloyse Harpes, en tant que commandant de la gendarmerie, était également son supérieur à la sûreté publique. "Rien ne sortait sans être passé entre les mains d’Aloyse Harpes", assure l’enquêteur. "Armand Schockweiler lui relayait tout, mais pas au juge d’instruction. On peut se demander pourquoi."

"Rien de neutre ou d’objectif n’a été présenté à propos de mon client. J’ai entendu beaucoup de suggestions et de suppositions. Ce n’est pas le rôle d’un témoin qui doit dire ce dont il est certain", a estimé Me Enteriner, l’avocat d’Armand Schockweiler, à l’issue de l’audience.

"Mon client a été interrogé en 2013 sur des faits antérieurs de trente ans lors d’audiences chaotiques. (…) Mon client a pu perdre pied."

Dans cette affaire, qui donne le tournis, tout et son contraire semblent possibles. Sabotage, manque de professionnalisme ou de moyens, manières d’enquêter d’un autre âge, mais de moins en moins les trous de mémoire. Lundi, les enquêteurs présenteront leurs conclusions sur Guy Stebens, ancien secrétaire général de la police, et Pierre Reuland, l’ancien directeur général de la police.

Bron: Le Quotidien | 21 November 2025

1,216

(170 replies, posted in Wagens)

Jawel, dat is de in Erps-Kwerps gestolen VW Golf en gebruikt bij de feiten in Braine-l'Alleud, Overijse en Aalst.

1,217

(170 replies, posted in Wagens)

De kleur was metallic groen.

1,218

(58 replies, posted in Westland New Post)

Ah ja, inderdaad. smile Maar let vooral op het woord "waarschijnlijk" in die zin. Ik heb nog geen enkele aanwijzing gevonden dat ze elkaar ook effectief kenden.

1,219

(38 replies, posted in Bewijsstukken)

Het gebruik van wagens door de Bende van Nijvel vertoont een opvallend en consistent patroon. In de eerste golf van feiten, van 1982 tot en met 1983, zien we dat gestolen wagens een cruciale rol spelen als verbindende factor tussen de misdrijven. De bende gebruikt telkens één wagen per periode en vermijdt het gelijktijdig inzetten van meerdere voertuigen. Wanneer een wagen te veel opvalt of “verbrand” is, wordt hij gedumpt of vernietigd. Dit gebeurt niet willekeurig: er is een duidelijke “strategie” zichtbaar.

De eerste wagens, zoals de Santana en de Peugeot 504, werden vervangen omdat ze defect waren of ongeschikt bleken voor snelle overvallen. De Peugeot werd slechts één keer gebruikt, vermoedelijk omdat hij te traag en weinig wendbaar was. Daarna schakelde de bende over op de VW Golf, een betrouwbare en wendbare wagen die waarschijnlijk beter voldeed aan hun noden.

Opvallend is dat beide VW Golf’s, die van Lasne en die van Ohain, telkens exact twee keer werden gebruikt en vervolgens bewust gedumpt, hoewel ze technisch nog perfect bruikbaar waren. Dit wijst op een bewuste poging om opsporing te bemoeilijken door het doorbreken van de “ketting” die misdrijven aan elkaar kon linken via voertuigen.

Na de overval in Anderlues verandert de strategie. De bende beseft dat niet alleen wagens, maar ook wapens een verbindende schakel vormen. Vanaf dat moment verdwijnen wagen én wapens samen na een actie. Dit patroon herhaalt zich in 1985: opnieuw wordt een VW Golf gebruikt bij de overvallen in Eigenbrakel, Overijse en Aalst. Na twee acties (Eigenbrakel en Overijse beschouw ik als 1 actie) wordt de wagen in brand gestoken en verdwijnen ook de gebruikte wapens. Het is duidelijk dat de bende vasthoudt aan een vaste methode: een wagen wordt maximaal twee keer ingezet, daarna vernietigd, en vanaf eind 1983 geldt hetzelfde voor wapens.

Dit consistente gedrag toont niet alleen een voorkeur voor bepaalde wagens, zoals de VW Golf, maar ook een evolutie in hun tactiek. Waar ze aanvankelijk enkel voertuigen dumpten, schakelen ze later over op een dubbele strategie om elke link tussen feiten te vermijden. Het patroon van “twee keer gebruiken en dan verdwijnen” vormt een van de meest opvallende kenmerken van hun werkwijze.

1,220

(58 replies, posted in Westland New Post)

Spectator Of Life wrote:

In het schema (iedereen heeft er wel eens één getekend) is Bender interessant ten opzichte van Lekeu.

Op welke manier is Bender interessant ten opzichte van Lekeu? Kenden die elkaar?