1,791

(187 replies, posted in Westland New Post)

Na de dood van Latinus wordt een zekere Alain Lecomte ondervraagd door de BOB van Waver. Dit verhoor vindt plaats op 4 mei 1984. De man, geboren in 1962, woonde op dat moment in Court-Saint-Etienne, maar zat op dat moment in de gevangenis. Hij werkte als mecanicien.

Hij verklaart dat hij Latinus al ongeveer 1 jaar kent. Hij kent hem via zijn moeder, want de vriendin van Latinus, Mireille, is een vriendin van zijn moeder. Hij komt Latinus vaak tegen in de cafés van Court-Saint-Etienne, in "Au bon accueuil", waar hij vaak kwam, of in "Café du Monument".

"Ik heb over zijn dood gehoord in via de pers. Ik kan niet zeggen of hij zelfmoord zou gepleegd hebben, daarvoor ken ik hem niet goed genoeg. Het was iemand die nogal sluw is." [Noot: hij gebruikt het woord “sournois”, dit kan verschillende betekenissen hebben.]

“Tijdens de maand februari 1984 heb ik een incident gehad met hem. Ik bevond me in 'Café du Monument', op een vrijdag- of zaterdagavond. Ik wist dat Latinus al een week lang tegen iedereen die het wilde horen, vertelde dat ik een drugsverslaafde ben en problemen heb met drugs.”

“Toen ik hem tegen kwam, heb ik hem daarover aangesproken. Hij ontkende dat hij daarover iets gezegd zou hebben en ik hem me erover opgewonden. Ik heb hem vastgenomen aan zijn jas en heb hem opgetild. De uitbater van het café, Luc, is tussenbeide gekomen en ik ben gekalmeerd. Daarna heb ik het café verlaten.”

“U vraagt me of ik weet of Paul Latinus en dokter Michel Descaille (*) elkaar kenden. Dat weet ik niet. Ik heb Latinus verschillende keren ontmoet na de dood van Michel Descaille en we hebben nooit over deze zaak gepraat.”

“Latinus heeft me één keer verteld dat hij jacht maakt op Russische spionnen. Hij probeerde mij en de mensen met wie hij sprak altijd te overtuigen en wilde zijn ideeën in anderen “ancrer” [verankeren].”

(*) Dokter Michel Descaille werd op 5 november 1983 vermoord.

Op het moment van het verhoor zat Lecomte in de gevangenis. Hij was aangehouden wegens het niet verlenen van hulp:

Aanhouding te Nijvel wegens niet verlenen van hulp

Onderzoeksrechter Schlicker van Nijvel arresteerde maandagavond de 22-jarige Alain Lecomte uit Court-Saint-Etienne, op grond van het niet verlenen van bijstand aan een in gevaar verkerend persoon.

Het gaat hier om de 18-jarige Mireille Gracco die op 15 januari in een gracht van de Chemin des Cailloux te Vieux-Genappe dood werd aangetroffen. Zij bleek overleden aan een overdosis van drugs- en geneesmiddelen.

Een diepgaand onderzoek dat trouwens leidde tot verschillende arrestaties wegens drugbezit en - gebruik, belandde bij Alain Lecomte. Die zou het meisje naar huis hebben willen brengen, maar Mireille Gracco overleed onderweg.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 April 1984

1,792

(4 replies, posted in 1980-1989)

Over de dood van Pierre Mertens:

Pierre Mertens wordt op 17 december 1981 dood aangetroffen in zijn auto, op de parking van het hoofdkwartier van de Christelijke Mutualiteit in de Wetstraat in Brussel. Zijn hoofd ligt op zijn stuur van zijn wagen. Diezelfde dag was hij, ’s ochtends, ter verantwoording geroepen op de hoofdzetel. Vier mensen zitten tegenover hem. Hij moet zich verantwoorden en verdedigen voor ‘beheerfouten en onvoorzichtigheden’. Pierre keert huiswaarts om een brief te schrijven die zijn onschuld kan aantonen. In de namiddag, om 16u00, wordt hij opnieuw verwacht in Brussel. Om 16u30 wordt zijn familie gebeld om te vragen waar hij blijft. Een half uur later volgt een tweede telefoontje. Mertens zou onwel zijn geworden.

Pierre Mertens blijkt doodgeschoten. Naast hem ligt een bundel documenten, een revolver en een lege kogelhuls. De linker voorruit is verbrijzeld. Zijn wagen is verplaatst. De kogel is zoek. Zit hij in het lichaam? Werd een autopsie uitgevoerd? Kwam het parket ter plaatse? Later zal blijken dat een bebloede map, wellicht meegenomen door de politie, zich in het Justitiepaleis in Brussel bevindt. In België kan die map enkel rechts van Mertens hebben gelegen, tijdens de autorit van Dendermonde naar Brussel, en op het ogenblik dat hij sterft. Het bloed komt terecht op de bovenkant van een map, of sijpelt erdoor. Zelfmoord of niet? Zijn zonen krijgen verbod om het dossier - een reeks getypte papieren - in te zien. Uit het dossier (processen-verbaal) blijkt tevens dat de wagen van Mertens werd verplaatst en dat de chronologie van wie Mertens eerst aantrof niet klopt met de informatie, bekend voor zijn zonen.

1,793

(13 replies, posted in Bende Farcy)

8 maanden cel wegens bedrog bij café-overname

De correctionele rechtbank te Brussel veroordeelde vrijdag de 22-jarige Alain Bertels, barman uit Brussel, en de 23-jarige Edmond Henderickx, café-uitbater uit Sint-Genesius-Rode, elk tot 8 maanden cel effectief en 20.000 fr. boete.

Het tweetal had op 4 april 1977 de uitbater van een herberg, die ze te Lot wilden overnemen, bij de ondertekening van het kwijtschrift beetgenomen voor een bedrag van 250.000 frank. Bertels en Hendrickx waren van plan de herberg "Het witte paard" in het Brabantse Lot over te nemen. De toenmalige uitbater vroeg 400.000 fr. voor de overname, met welke prijs de twee zich akkoord verklaarden. Tot driemaal toe werd er een voorschot van 50.000 fr. uitbetaald en op 4 april 1977 dienden de overblijvende 250.000 fr. te worden uitgekeerd.

Kwijtschrift

Op voormelde datum ging Bertels, die als barman werkt in een Brussels café, samen met zijn werkgever de vereiste som ophalen in een bank. Nadien trok hij met Henderickx naar de herberg te Lot om er zogezegd het nog verschuldigde bedrag te betalen.

Bertels was in het bezit van een zakje waarin, naar zijn verklaring, het geld zat. Hij legde het zakje neer op tafel en verzocht de vorige uitbater een kwijtschrift op te maken, volgens hetwelk de resterende 250.000 fr. werden betaald. De goedgelovige man ondertekende wat hem werd gevraagd, maar toen bleek Henderickx plots te zijn verdwenen. Mogelijk was hij ergens in het huis afmetingen aan het nemen, en Bertels verklaarde zijn makker te zullen opzoeken.

Hij nam het zakje met het geld, het ondertekende kwijtschrift en de sleutels van het café van tafel en ging op zoek naar Henderickx. Deze kon nergens worden teruggevonden en Bertels kon verdwijnen, in het bezit van het kwijtschrift waarvoor hij geen cent had uitbetaald.

Toen de benadeelde een uur later vaststelde dat hij was beetgenomen, belde hij de BOB op die spoedig ter plaatse afstapte. In aanwezigheid van de rijkswacht telefoneerde hij dan naar Bertels, die toegaf dat hij de 250.000 fr. nog niet had betaald maar dat Henderickx weldra met het geld zou komen. Henderickx begaf zich inderdaad naar het café in Lot, maar toen hij in de verte de wagen van de BOB zag staan muisde hij er vanonder.

Voor de rechtbank achtte substituut Deprêtre de feiten voldoende bewezen. Hij eiste 8 maanden cel. De rechtbank, voorgezeten door mw. Halsberghe, gaf volledig gehoor aan de eis van de openbare aanklager. De vraag tot onmiddellijke aanhouding van het tweetal werd echter door de rechtbank afgewezen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 11 Maart 1978

1,794

(1 replies, posted in Magistraten)

Laat ons niet vergeten dat Guido De Saeger de import van het Nederlandse tijdschrift 'Aktueel' verboden heeft toen ze een artikel over "zuster Gaby" en Gaston Mornie gepubliceerd hadden.

(...) Het nu verdwenen Nederlandse blad 'Aktueel' bracht op 10 oktober 1991 het verhaal in extenso en op een journalistiek perfecte wijze in beeld. Het artikel was geschreven door een zekere Ko Boos. Hoofdredacteur was de nu befaamde/beruchte/beroemde misdaadjournalist Peter R. de Vries. Verspreiding van het blad werd in België verboden na een ingreep van procureur des Konings Guido De Saeger. Het was het voor zover geweten laatste dergelijk verbod in dit land.

Bron: willyvandamme.wordpress.com

https://willyvandamme.wordpress.com/wp-content/uploads/2011/09/img085.jpg

In zijn artikel heeft Willy Van Damme het ook nog over de sabotage van Guido De Saeger:

(...) Nooit werd er nadien nog een spoor gevonden van de uit het Buggenhoutse Opdorp afkomstige zuster Gabrielle, beter gekend als Gaby of de Gabbe voor veel van haar leerlingen. Zowel het toenmalige Dendermondse parket onder leiding van de katholieke procureur Guido De Saeger als het klooster deden er alles aan om de familie van de verdwenen non, de buitenwereld en de politie op een verkeerd been te zetten. Het regende leugens.

Gaston Mornie, in Dendermonde ook gekend als de Chinees, werd 77 jaar geleden geboren in het Oudenaardse Nederename. Voor sommigen was de oorzaak voor zijn extreem gedrag voor een deel te zoeken in de huiselijke sfeer toen hij een opgroeiend kind was.

Het onderzoek werd ook vakkundig kapot gemaakt met, volgens bronnen, zelfs stukken die bij het parket verdwenen. Met haar vroegere medezusters die er allen solidair zwegen, de omerta hanterend, een methode zo eigen aan de katholieke kerk. Dat hun collega vermoord was deed hen blijkbaar niets. Of hoe diep nonnen kunnen zakken. Het is een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis van die in de 18de eeuw gestichte katholieke orde uit het Aalsterse Gijzegem.

Bron: willyvandamme.wordpress.com

1,795

(22 replies, posted in Westland New Post)

Hij vertrok op 15 april 1984 naar Algerije.

1,796

(1 replies, posted in Magistraten)

Guido De Saeger was Procureur des Konings van het Parket te Dendermonde. Hij behoorde tot de katholieke zuil. Vanuit die "rol" heeft hij onder andere jarenlang het onderzoek naar de verdwijning van "Zuster Gaby" gesaboteerd.

Hij stierf op 17 juli 2005.

Fons Van Rie, gewezen commissaris van de GP, herinnerde zich De Saeger als volgt:

(...) “Welnee. Ik heb ook Guido de Saeger meegemaakt, de procureur des Konings van Dendermonde. Ik leerde hem kennen op het eind van de jaren ’60 tijdens een huiszoeking in een immens notariaat dat al decennia lang van vader op zoon was overgegaan. Op een bepaald moment vroeg De Saeger aan de onderzoeksrechter om te gaan lunchen. ‘De GP kan verder blijven zoeken,’ zei hij, ‘daar dienen ze voor.’ Dat zinnetje heb ik hem nooit vergeven. En schelden dat hij deed, schelden! De procureur stond mensen op de trappen van het paleis uit te kafferen en al wie op zijn proces wachtte kon het horen.”

Bron: Humo | Augustus 1999

1,797

(4 replies, posted in Overzicht Bendes)

Een bende die actief was begin jaren '80. Ze pleegden in totaal een zeventigtal feiten, waaronder een roofmoord en gewapende overvallen. Alain Hallemans, naar wie de bende vernoemd is, ontsnapte in december 1985 uit de gevangenis van Bergen. Hij kwam in oktober 1995 om het leven bij een moto-ongeluk.

Feiten

Een overzicht van de belangrijkste feiten:

  • 9 Augustus 1981: Overval op een vrouw in Sint-Lambrechts-Woluwe om 1 uur ’s nachts op straat.

  • 14 September 1981: een postbode wordt in Maasmechelen bestolen. De gangsters reden met een gestolen Peugeot naar daar.

  • 2 Oktober 1981: Overval op de kantoren van drukkerij Vlan in Evere. De twee gangsters waren gewapend met een 7.65mm-pisool.

  • 20 Oktober 1981: Overval op de firma Emonet.

  • 26 Oktober 1981: Overval op een tankstation aan de autosnelweg Brussel-Luik.

  • 12 November 1981: Overval op twee bedienden van een restaurant aan de Naamse Poort in Elsene. Ze brachten het geld van het restaurant naar een nachtkluis van een bank. Eén van de twee mannen raakte zwaar gewond door een kogel.

  • 21 november 1981: Overval op een echtpaar in Heist-op-den-Berg. Een gepensioneerde trambediende wordt daarbij vermoord. De daders gingen er zonder buit vandoor » Forum

  • 22 December 1981: Overval op een tankstation in Rixensart.

  • 22 December 1981: Overval op een tankstation in Brussel.

  • 28 December 1981: Nachtelijke overval op een vrouw in Sint-Pieters-Woluwe. De vrouw moest onder bedreiging van een pistool de sleutels van haar wagen geven, waarna de twee gangsters met het voertuig weg reden.

  • 1 Januari 1982: Overval op een taxichauffeur in Brussel. De man werd bedreigd met een mes.

  • 7 Januari 1982: Overval op een tankstation. De gangsters hadden een geweer met afgezaagde loop bij. De man werd neergeslagen met de kolf van het wapen.

  • 15 Januari 1982: Diefstal wapens van twee rijkswachters » Forum

  • 15 Januari 1982: Overval op een uitbetalingskantoor van Interlabor in Sint-Joost-ten-Node. Twee personen werden daarbij neergeschoten. Eén van de wapens die ze enkele uren daarvoor hadden gestolen, werd bij deze overval achtergelaten.

In februari 1982 werd de bende opgerold.

Leden:

  • Alain Hallemans

  • Ante Markulin

  • Mario Strollo

  • Antonio Racioppi

  • Luc Waton

  • Noël Waton

  • Philippe Vandermoere

In oktober en november 1985 stond de bende terecht voor het Hof van Assisen van Brabant. Ze werden schuldig bevonden en de volgende straffen werden uitgesproken:

  • Alain Hellemans: levenslange dwangarbeid

  • Mario Strollo: 20 jaar dwangarbeid

  • Ante Markulin: 17 jaar dwangarbeid

  • Philippe Vandermoere: 17 jaar dwangarbeid

  • Luc Watton: 10 jaar

  • Antonio Racioppi: 8 jaar

1,798

(1 replies, posted in Speurders)

Hij was in de jaren '80 betrokken bij het onderzoek naar de dubbele moord in Anderlues.

Op het Franstalige tueries-forum heeft forumlid "snoop" het volgende geschreven over Fichefet:

L'audition est réalisée par Louis Fichefet, un excellent enquêteur, qui en passant, un jour, m'avait dit: "tu sais il ne fait aucun doute que des borains soient impliqués dans les faits du brabant".

En in een volgend bericht:

C'était un super enquêteur surtout dans l'infiltration et je reste persuadé qu'il en savait beaucoup plus sur les tbw.

In de periode 1986-1988, dus de eerste drie jaar na de feiten van de Bende van Nijvel, werden in België 329 moorden met een vuurwapen gepleegd. Dat is gemiddeld 2,11 moorden per week! Ongeveer 20% (64) van die moorden werden met een .22 LR gepleegd.

1,800

(21 replies, posted in Bewijsstukken)

Een kaliber .22 was een wapen dat in België vrij te koop was, net zoals de munitie voor dit wapen. Het was niet alleen een heel toegankelijk wapen maar het was ook heel goedkoop. Daarom was het een "typisch" wapen om moorden mee te plegen, omdat zoveel "gewone" mensen een .22 in huis hadden.

Men achtte de kans zéér groot dat het aantal moorden in België in die periode een pak lager zou zijn mocht de .22 niet vrij te koop geweest zijn (zoals bv. impulsieve moorden).

Volgens schattingen waren er in de jaren '80 2 à 3 miljoen LR .22-wapens in België.