1,921

(0 replies, posted in Andere Personen)

Jacques Cornelis is een gewezen politie-inspecteur in Oudergem. 's Avonds had hij een bijverdienste als boekhouder. Hij pleegde drie overvallen.

In de winkel “Magasins Modernes”, gelegen aan de Lebonlaan te Oudergem, werd in april 1969 een diefstal van 257.553 fr. vastgesteld. Het geld werd weggenomen uit de brandkast zonder dat deze was opengebroken.

In juli 1970 werd een brandkoffer geplunderd in het “Europa-center”, gelegen Rozendaellaan te Vorst, waarbij dit keer 166.903 fr. verdween.

Op 10 december 1970 werd de kippenleverancier van vermelde winkel te Overijse op straat met een knuppel neergeslagen en van zijn aktetas, waarin slechts een thermos en een pakje boterhammen waren opgeborgen, beroofd. De dader droeg een masker en kon derhalve niet worden herkend.

In juni 1973 werd hij voor deze feiten veroordeeld tot 4 jaar cel.

Politie-inspecteur pleegde diefstallen en overvallen

Voor de Correctionele Rechtbank te Brussel, verscheen vrijdagvoormiddag de 44-jarige Jacques Cornelis, politie-inspecteur van Oudergem, onder beschuldiging globaal 424.000 fr. te hebben geroofd ten nadele van een winkel waar hij een bijverdienste had gevonden en een hold-up te Overijse te hebben gepleegd, waarbij hij een leverancier van de winkel in kwestie met een knuppel neersloeg en van een aktetas beroofde.

In zijn rekwisitoor schetste eerste substituut Jaspar de betichte als een man die dacht dat alles hem was toegelaten alleen omdat hij tot de politie behoorde. Jacques Cornelis was overdag politieman, doch had ’s avonds een bijverdienste gevonden door als boekhouder te gaan werken in twee verschillende winkels uitgebaat door dezelfde firma.

In één van deze winkels, de “Magasins Modernes”, gelegen aan de Lebonlaan te Oudergem, werd in april 1969 een diefstal van 257.553 fr. vastgesteld. Het geld werd weggenomen uit de brandkast zonder dat deze was opengebroken. Derhalve kon de diefstal slechts zijn gepleegd door iemand die met de letter- en cijfercombinatie van de koffer was vertrouwd. Bij gebrek aan voldoende bewijzen werd de politie-inspecteur toen met rust gelaten, al was hij één van de zeldzame personen die deze combinatie kende.

Overval

In juli 1970 werd een brandkoffer geplunderd in het “Europa-center”, gelegen Rozendaellaan te Vorst, waarbij dit keer 166.903 fr. verdween. Er werd toen eveneens een cheque ontvreemd die werd afgegeven door een klant en die slechts een waarde van 345 fr. vertoonde. Enkele dagen nadien werd deze cheque uitgewisseld in een nabij gelegen bankkantoor door niemand minder dan politie-inspecteur Jacques Cornelis zelf.

De man scheen niet eens te kunnen begrijpen dat men hem had kunnen betrappen, want zoals het openbaar ministerie het verklaarde meende hij boven alle verdenkingen te staan, gezien het politie-uniform dat hij overdag droeg.

Op 10 december 1970 werd de kippenleverancier van vermelde winkel te Overijse op straat met een knuppel neergeslagen en van zijn aktetas, waarin slechts een thermos en een pakje boterhammen waren opgeborgen, beroofd. De dader droeg een masker en kon derhalve niet worden herkend.

Een getuige had de aanrader evenwel zien plaatsnemen in een wagen waarvan hij de nummerplaat noteerde. Het bleek dat de wagen aan Jacques Cornelis toebehoorde, en in het voertuig werd trouwens de gestolen aktetas teruggevonden. In het nauw gedreven begon de politie-inspecteur plots zijn werkgever-gerant te beschuldigen van de feiten die hem ten laste werden gelegd. De gerant die inderdaad met financiële moeilijkheden had af te rekenen zou de diefstallen hebben gestimuleerd om achteraf uitbetaald te worden door de verzekeringsmaatschappij, wat vanzelfsprekend een leugen was.

Gezien de ernst van de feiten eiste het openbaar ministerie een bijzonder strenge straf tegen betichte. De debatten worden voortgezet op 2 april eerstkomende.

Bron: Gazet van Antwerpen | 27 Maart 1971

Politie-inspecteur uit Oudergem veroordeeld

Het Hof van Beroep te Luik heeft woensdag Jacques Cornelis (46), inspecteur van de politie te Oudergem, veroordeeld tot 4 jaar gevangenisstraf. De Correctionele Rechtbank te Brussel had beklaagde op 18 april 1971 tot 4 jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens diefstal van 166.903 fr. ten nadele van de PVBA “Euro-Center - Magasins Modernes”. De zaak kwam voor het Hof van Beroep te Brussel, maar het Hof van Verbreking verbrak het vonnis en stuurde de zaak door naar het Hof van Beroep te Luik.

Bron: Gazet van Antwerpen | 14 Juni 1973

1,922

(8 replies, posted in Overzicht Bendes)

Nieuw spoor naar de Lada-moordenaar

Er zou een nieuw spoor zijn naar de zogenaamde Lada-moordenaar. Het Brusselse gerecht zoekt een zekere Jean C. (27), een zigeuner die samen met zijn vriendin in Frankrijk zou rondtoeren. Drie andere verdachten Léopold M., Miguel M. en N.S. blijven intussen ook uit het bereik van de politie. De Lada-moordenaar wordt verdacht van minstens vier moorden. Daarbij daagde hij altijd op met een Lada, meer bepaald een Samara.

Tijdens de politieactie Gipsy van 29 januari was Jean C., bijgenaamd Azo, het mikpunt. Maar de verdachte had wellicht onraad geroken en kon uit het bereik blijven van de speurders. Vermoedelijk is de Lada-moordenaar verantwoordelijk voor het doodschieten op 28 september 1988 van twee Franse kampeerders op een parking in Halle, voor het executeren van een Brusselse taximan in de nacht van 6 op 7 oktober van hetzelfde jaar, van het kidnappen tijdens dezelfde nacht van een Brusselse pomphouder die nooit werd teruggevonden en van het doodschieten van een politieman uit Asse op 29 november 1988 in Zellik.

Bron: Gazet van Antwerpen | 19 Februari 1991

1,923

(17 replies, posted in Andere Personen)

Frédéric Godfroid tijdens het proces in 1992:

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/godfro10.jpg

1,924

(75 replies, posted in Onderzoekspistes)

Nog een aantal artikels over de Comoren-feiten van Bob Denard. Het eerste artikel gaat mee in het verhaal van de huurlingen. In werkelijkheid werd Ali Soilih koelbloedig afgemaakt door Denard zijn huurlingen.

Ex-president van Comoren omgekomen

Ex-president Ali Soilih van de Comoren, die onder huisarrest stond, is in de nacht van zondag op maandag bij een ontvluchtingspoging gedood, zo hebben de autoriteiten in de hoofdstad Moroni meegedeeld.

Bron: Gazet van Antwerpen | 30 Mei 1978

Staatsgreep op Comoren was een peulschil

De Franse mercenaire Bob Denard, die bekendheid verwierf als huurling in Katanga, heeft, naar zijn zeggen de hand gehad in de staatsgreep op de Comoren, waar het regiem van president Soilih, die een communistische staat naar Chinees model wilde opbouwen, omver geworpen werd.

Denard vertelde dat hij drie of vier maanden nodig had om alle details voor de landingsoperatie en de staatsgreep uit te werken met medewerking van tot de oppositie behorende inwoners van de Comoren, zowel op de Comoren zelf als in Europa. Zijn commando voer in 30 à 35 dagen rond de Kaap de Goede Hoop met een Bretoense trailer vanuit een kleine haven in Europa naar het strand van Itsandra, nabij Moroni, waar de landing plaatsvond.

“We hadden de wereld rond kunnen varen zonder een haven aan te doen”, vertelde hij. Hij zei dat de boot voldoende voedsel aan boord had om enkele dagen langde bevolking van de Comoren, die al maandenlang gebrek leed, te voeden.

Waarnemers in Moroni twijfelen echter aan het verhaal over deze lange tocht, omdat de huurlingen niet door de zon gebruind zijn en er uitgesproken bleek uitzien. Het schip ligt wel in de haven van Moroni, maar is wellicht niet van zo ver gekomen. “Tenzij de mannen van Denard tijdens de hele reis benedendeks zijn gebleven”, aldus de waarnemers.

De staatsgreep zelf leverde geen moeilijkheden op voor deze professionals, enkele jachtgeweren met afgezaagde loop waren voldoende om met een paar schoten het presidentiële paleis open te krijgen en president Soilih gevangen te nemen. De operatie kostte vijf lijfwachten van Soilih het leven.

Denard en zijn mannen, die niet als huurlingen betiteld willen worden, zeggen dat zij de staatsgreep niet als een schitterend wapenfeit beschouwen. Denard houdt zich thans intensief bezig met de, reorganisatie van het hele administratieve en economische apparaat van de Comoren.

Denard maakt deel uitvan het politiek - militaire comité dat de leiding van de staat in handen heeft en speelt daarin een dominerende rol. De ministers en plaatselijke leiders lijken zich niet erg te generen over deze nieuwe vorm van “technische bijstand”, en de bevolking van de Comoren heeft Denard en zijn mannen als bevrijders ingehaald.

Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Juni 1978

Huurling Bob Denard hielp opstand op Comoren onderdrukken

De reeds bij leven legendarische Franse huurling Bob Denard heeft in november van vorig jaar een muiterij van het leger tegen de pro-Westerse president Ahmed Abdallah van de Comoren helpen onderdrukken. Daarbij zijn zeker drie mensen doodgemarteld, aldus de internationale mensenrechtenorganisatie Amnesty International. Hun families kregen de stoffelijke resten terug. Bij de coup poogden vroegere leden van de presidentiële garde en het leger kameraden uit de gevangenis in de hoofdstad Moroni te ontzetten, die vastzitten sinds dc muiterij van het leger tegen Abdallah in 1985.

Denard, een ex-legionair die voordien vocht in Biafra, Kongo (nu Zaïre) en diverse andere brandhaarden in Afrika, voerde in 1979 in de Comoren als huurling een staatsgreep uit “op contractbasis” en fungeerde zelfs tijdelijk als feitelijk machthebber totdat hij weer van het eiland verdween.

In november dook hij weer op. De groep Franse huurlingen onder zijn leiding en de commandant van de presidentiële garde arresteerden in totaal zowat veertig mensen, van wie er zeker drie werden doodgemarteld en de overigen nog volkomen geïsoleerd worden vastgehouden zonder enige vorm van aanklacht of proces, aldus Amnesty.

De Comoren - een groep van drie vulkanische eilanden voor de Oost-Afrikaanse kust tussen Mozambique en Madagascar - zijn een vroegere Franse kolonie die in 1975 onafhankelijk werd en sindsdien worden geplaagd door een reeks coups en intriges.

Gek van Moroni

Abdallah, de eerste president na de onafhankelijkheid, verdween na een maand door een staatsgreep. Het jaar erop werd de links georiënteerde Ali Soilih als president verkozen.

De “gek van Moroni”, zoals tegenstanders hem noemden, poogde een “culturele revolutie” uit te voeren door alle ambtenaren te ontslaan en hen te vervangen door teenagers. Hij raakte verslaafd aan pillen.

Abdallah, die in ballingschap in Parijs leefde, huurde Denard door diens hypotheek op een duur appartement af te lossen, maar Denard greep zelf de macht op de Comoren. Hij zette Soilih af in 1978. Deze werd omgebracht samen met vier anderen. Denard zou de coup hebben uitgevoerd door te landen op een verlaten strand, met een herdershond bij zich.

Hij ging over tot de islam, de hoofdgodsdienst in het land, noemde zich Mustapha Mahadjou, nam de leiding van het leger over en werd de feitelijke machthebber. Maar andere Afrikaanse landen namen dit niet en Denard moest later in het jaar onder hun druk toch aftreden en de macht overdragen aan een dankbare Abdallah.

Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Januari 1988

1,925

(1 replies, posted in 1980-1989)

Het toeval wil dat hetzelfde gebouw, residentie "Brusilia", ook genoemd wordt als locatie van Roze Balletten:

Fuivers konden overal terecht

De Roze Balletten hadden op diverse plaatsen in het Brusselse en Waals-Brabant plaats. Er werd voor gezorgd dat de auto's van de "gasten" niet altijd op dezelfde plaats werden opgemerkt. Zo vonden seksfuiven plaats in een villa met overdekt zwembad op de Hengstenberg in Overijse, in een riant landhuis te Oudergem, toen bewoond door een gewezen minister en zijn hartsvriendin, in de sjieke woonst van een dokter in Waterloo die de boezemvriend is van een gewezen rijkswachtgeneraal.

Voorts gingen ook Roze Balletten door in een building te Schaarbeek, waar een Brussels advocaat, zoon van in een opspraak gekomen gezaghebbend magistraat, tal van appartementen bezit. (*)

In de buurt van het EG-gebouw te Brussel ontdekte de BOB ook een luxe-bordeel, waar prominenten nog al eens over de drempel kwamen. Toeval of niet, maar vrij kort nadat de aanwezigheid van die hoge omes daar werd vastgesteld, werd de in zedenzaken gespecialiseerde sectie van de BOB opgedoekt.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Februari 1990

(*) Bij het artikel staat een foto met volgende tekst:

Het Brusilia-flatgebouw te Schaarbeek waar in een luxueus appartement regelmatig seksfuiven werden gehouden.

1,926

(1 replies, posted in 1980-1989)

Samenvatting

  • Wat? Moord op barhouder Michel Weisscher

  • Wanneer? In de nacht van 26 op 27 juni 1983

  • Waar? Residentie Brusilia, Louis Bertrandlaan 104 in Schaarbeek » Google Maps

  • Wie? Waarschijnlijk een 22-jarige Portugese man, Arturo d. S.

  • Status: Onbekend

Het slachtoffer werd vastgebonden en kwam om het leven door een zware slag onderaan de borstkas. Verschillende kasten van het appartement werden doorzocht en volgens de huishoudster waren er juwelen gestolen uit een koffer. De dader liet wel 45.000 fr. liggen. De telefoondraden werden ook uitgetrokken.

Baruitbater vermoord te Schaarbeek

In zijn appartement van de residentie “Brusilia”, Louis Bertrandlaan 104 te Schaarbeek, werd maandagavond de 31-jarige Michel Weisscher dood aangetroffen. Samen met een vennoot baatte het slachtoffer een bar uit in de Dominicanenstraat te Brussel.

Het stoffelijk overschot is omstreeks 21u30 in het appartement gevonden door zijn vennoot en door een buurvrouw.

Michel Weisscher was gekneveld aan zijn handen en voeten met zware kleefband. Het slachtoffer droeg nog dezelfde kleren als in de bar, waar hij tot 3u maandagmorgen had gewerkt. Nadien was hij met zijn barman nog naar een instelling nabij het Noordstation gegaan en omstreeks 5u reed hij maandagmorgen per taxi naar huis te Schaarbeek.

Juwelen

Omdat het appartement van het slachtoffer grondig werd doorzocht, veronderstellen de speurders dat de moord werd gepleegd om diefstal te vergemakkelijken. Niettemin vond de politie in het appartement zowat 45.000 fr., doch volgens de huishoudster van het slachtoffer zijn juwelen verdwenen uit een metalen koffertje, dat is opengebroken.

Uit de eerste vaststellingen blijkt dat Michel Weisscher ongeveer twaalf uur dood was, toen zijn lijk werd ontdekt.

Anderzijds waren de homofiele neigingen van de vermoorde man gekend. De gerechtelijke politie zoekt nu de taxichauffeur die hem maandagmorgen naar huis heeft gevoerd. Onderzoeksrechter Mw. Degrijse en substituut Steppe begaven zich naar de plaats van de misdaad.

Bron: Gazet van Antwerpen | 29 Juni 1983

Doodslag op Brusselse barhouder opgehelderd

De doodslag, die tijdens de vroege ochtend van zondag 26 juni werd gepleegd op de 31-jarige Michel Weisscher, uitbater van de bar “Le Cactus” aan de Predikherenstraat te Brussel, werd opgehelderd door de Brusselse politie.

De dader is de 33-Jarige André De Bodt, wonende Jachtlaan 115 te Etterbeek, die bekende. Zoals het slachtoffer, is de dader een homofiel. De Bodt werd einde vorige week, te 2u in de morgen, door de Brusselse politie aangetroffen in een bar voor homofielèn nabij het Fontainasplein te Brussel. De man, op wie zware vermoedens rustten, ging later in het politiecommissariaat tot bekentenissen over.

Volgens De Bodt was hij Weisscher in diens bar “Le Cactus” omstreeks 4u in de morgen gaan opzoeken. Weisscher stelde De Bodt meteen voor nog een glaasje te gaan drinken bij hem thuis, op de 29ste verdieping van het Brusiliagebouw aan de Louis Bertrandlaan te Schaarbeek.

De Bodt nam het aanbod aan, maar eenmaa ter plaatse zou Weisscher hem bepaalde voorstellen hebben gedaan die hij moeilijk kon aanvaarden. Er volgde toen een hevige ruzie tussen beide mannen, waarbij Weisscher zijn gezel bij de keel zou hebben gegrepen. Om Weisscher af te weren diende De Bodt hem toen verscheidene vuistslagen en voetschoppen toe. Het slachtoffer viel op de grond en toen bond De Bodt hem aan handen en voeten waarna hij de intussen overleden barman wegsleepte.

De dader werd onder arrest geplaatst wegens doodslag. Er is niet bewezen dat hij ook een diefstal pleegde ten nadele van het ·slachtoffer.

Bron: Gazet van Antwerpen | 5 Juli 1983

Verdachte van moord te Schaarbeek buiten vervolging

De 33-jarige Andre De Bodt uit Etterbeek van wie verondersteld werd dat hij op 27 juni de 31-jarige Michel Weisscher, uitbater van een bar, in diens appartement, in het Brusilia-gebouw aan de Louis Bertrandlaan te Schaarbeek, ging doodslaan, is ondertussen buiten vervolging gesteld.

De man legde terzake bekentenissen af en werd drie dagen na de feiten door onderzoeksrechter Mw. Degryse onder arrest geplaatst wegens opzettelijke doodslag. Nu is gebleken dat De Bodt zijn bekentenissen aflegde na een zeer lange en moeizame ondervraging door de Brusselse stadspolitie en dat hij tenslotte totaal uitgeput de feiten toegaf.

De Bodt trok reeds een paar dagen nadien zijn bekentenissen weer in en de raadkamer te Brussel stelde hem begin deze week buiten vervolging. Het onderzoek in deze moordzaak had aan het licht gebracht dat de verklaringen van de veronderstelde dader geenszins overeenkwamen met de vaststellingen ter plaatse.

Uit de zogezegde bekentenissen van De Bodt bleek nergens dat de barexploitant heel vermoedelijk het slachtoffer werd van een roofmoord, gezien alle kasten in zijn woonplaats waren daoorsnuffcld. De Bodt had in zijn zogezegde bekentenissen laten geloven dat de moord het gevolg was van een ruzie tussen homofielen.

Men heeft kunnen uitmaken dat De Bodt zelf geen homofiel is en ook geen bars voor homofielen placht te bezoeken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 7 Juli 1983

Uitgeputte De Bodt "bekende" al na 40 minuten

Gisteren werd gemeld dat in verband met de moord op de Schaarbeekse baruitbater Michel Weisscher de verdachte André De Bodt werd vrijgelaten. De man legde in eerste instantie bekentenissen af maar die bleken verzonnen.

Er werd bij gezegd als zou De Bodt bekend hebben na een longe en moeizame ondervraging door de Brusselse stadspolitie.

Onderzoeksrechter Mw. Claire Degryse verklaarde gisteren dat indertijd André De Bodt al na 40 minuten bekende. Toch kon zij niet verklaren waarom de man, deze korte ondervraging er zo gebroken uitzag.

Taxi

Op 27 juni werd het stoffelijk overschot van de barexploitant ontdekt in het toilet van zijn appartement. Het lichaam was aan handen en voeten vastgebonden en gekneveld. De lijkschouwing wees naar een zware slag onderaan de borstkas die de dood veroorzaakte. Ook waren de telefoondraden losgerukt en de kasten doorsnuffeld. Er werd waarschijnlijk gezocht naar documenten want het geld bleef onaangeroerd.

De gerechtelijke brigade van de Brusselse stadspolitie trop op 29 juni om 2u ’s morgens in een bar aan het Fontainasplein te Brussel André De Bodt aan. De politie had voordien vernomen dat De Bodt vermoedelijk het slachtoffer Weisscher naar zijn woonplaats had vergezeld enkele uren voor de feiten. De Bodt werd aanvankelijk opgesloten in een cel en eerst na het middaguur omstreeks 12u20 ondervraagd.

Om 13u had De Bodt reeds volledige bekentenissen afgelegd. Hij gaf toe Weiscsher met een taxi te hebben vergezeld naar zijn woonplaats te Schaarbeek en hem aldaar enkele oppervlakkige slagen te hebben toegebracht die de dood veroorzaakten. Hij beweerde het lichaam naar de bakkamer te hebben gesleurd wat helemaal onjuist was.

Dezelfde dag, omstreeks 14u30, werd De Bodt ter beschikking gesteld van de onderzoeksrechter en omstreeks 15u45 door de magistraat ondervraagd. Hij zag er toen vreselijk moe en uitgeput uit en trok meteen zijn bekentenissen in. Hij voegde er aan toe dat de Brusselse stadspolitie hem verplicht had te bekennen door hem telkens de antwoorden te suggereren. De Bodt ontkende eveneens een homofiel te zijn, wat later door de speurders kon worden bevestigd.

Uit het verdere onderzoek blijft dat het slachtoffer Weisscher wel homofiele neigingen vertoonde. In de huidige stand van het onderzoek kan niet met zekerheid worden gezegd of De Bodt ooit een voet zette in het appartement van Weisscher. Hij blijkt alleszins met de moord geen uitstaans te hebben.

Tijdens de voorhechtingsvergadering werd ook nog vernomen dat het parket van Brussel aanstoot heeft genomen aan de totaal verkeerde veronderstelling van de feiten in een Nederlandstalig Brussels blad, waarin gewag werd gemaakt dat De Bodt tien uren werd ondervraagd, zonder eten en drinken.

Bron: Gazet van Antwerpen | 8 Juli 1983

Portugees bekent drie jaar oude moord te Schaarbeek

Drie Jaar na de moord te Schaarbeek op een mede-uitbater van een homokroeg, heeft een 22-jarige Portugees zich aangegeven als de dader. Hij gaf zoveel details van de feiten dat hij werd aangehouden. De moord werd gepleegd op 26 Juni 1983 op de 29ste verdieping van de “Brusilia”, aan de Louis Bertrandlaan te Schaarbeek. De 31-jarige Michel Weisscher, mede-uitbater van een homokroeg werd vermoord aangetroffen.

Amper een week later werd de toen 33-jarige André D. uit Etterbeek aangehouden. Deze legde bekentenissen af, doch de onderzoeksrechter liet hem de volgende dag reeds vrij. Zijn verhaal bleek niet te kloppen. Dat van de 22-jarige Portugees Arturo d. S., daarentegen wel.

Bron: Gazet van Antwerpen | 25 Juli 1986

1,927

(322 replies, posted in Andere Personen)

Leverde Bultot jongeren voor fuiven?

Er is gisteren opnieuw storm opgestoken in het Brusselse gerechtsgebouw nadat onze krant had bericht dat inspectrices van de Gerechtelijke Politie moesten infiltreren in seksfuiven, om vast te stellen of er al dan niet minderjarigen aan deelnamen. Deze fuiven situeerden zich echter niet in de Roze Balletten van madame Tuna [Fortunato Israel] of madame Lydia [Montaricourt]. Een lid van de Brusselse Gerechtelijke Politie, bevriend met één van de twee inspectrices, D.P. en M.S., werd donderdag langdurig door onderzoeksrechter Bruno Bulthé ondervraagd. Die integere Brusselse magistraat kreeg trouwens de bevestiging dat deze “verregaande" infiltratie inderdaad had plaatsgehad.

Onderzoeksrechter Bulthé zoekt verder en wil klaarheid brengen in andere onfrisse, maar hardnekkige geruchten die nu weer de kop opsteken. Zo zou Jean Bultot, vooraleer adjunct-directeur in de gevangenis van Sint-Gillis te worden, opvoeder zijn geweest in een instelling en minderjarigen voor de Roze Balletten geleverd hebben.

De Naamse gangster M.G. (*) (geboren in 1945) zou figureerden in de seksfuiven, terwijl zijn vriendin M.F. zelf voor het net van mevrouw Tuna zou hebben gewerkt. M.G., thans voortvluchtig, werd ook genoemd in het dossier van de Bende van Nijvel.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Februari 1990

(*) M.G. is Michel Gigot.

1,928

(26 replies, posted in 1980-1989)

Spectator Of Life wrote:

De dader zou ros van haar zijn geweest, op de enige foto bekend lijkt hij veeleer donkerharig.

Michel Van Wijnendaele:

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/michel15.jpg

1,929

(25 replies, posted in Bewijsstukken)

Spectator Of Life wrote:

Als alleenstaand feit zou je nog kunnen denken dat een stumperd van een inbreker een jas vergeet.

Welke andere reden zou er kunnen zijn voor de gevonden jas? Welke boodschap zou er achter kunnen zitten? En waarom zou er per sé een geheime boodschap achter moeten zitten?

Meestal is de meest simpele uitleg ook de juiste uitleg. Het was die dag gemiddeld 16 graden met een maximum van 19 graden. Dus misschien had de man zich te warm gekleed, zijn jas uitgedaan en er dan niet meer aan gedacht om het terug mee te pakken.

Xenophon wrote:

Ik heb al vanalles gelezen over die fameuze jas: ze lag op de parking, ze lag achteraan, ze lag aan de ingang....

Hij lag wel degelijk aan de achterkant van het restaurant.

1,930

(26 replies, posted in 1980-1989)

Een hopeloos gefaalde Eddy Merckx op amfetamines. Dat was Michel Van Wijnendaele (28), een bankbediende uit Denderwindeke die zelfs de amateurs niet kon volgen. Stijf van frustratie richtte hij in mei 1987 op drie boerderijen zijn long rifle op zeven onschuldige mensen. (...)

“Om 13.20 uur kreeg ik op mijn bureau in Brussel telefoon van een rijkswachter uit het dorp”, zegt Jan Steppe, toenmalige procureur. “Die arme man kon geen woord meer uitkramen, zo geschokt was hij door wat hij gezien had.” Steppe spreekt van een slachtpartij en zegt dat hij nooit zoiets weerzinwekkends heeft gezien. “Toen we die middag op het erf arriveerden, zag ik een proper gedekte tafel, met de pan vol biefstukken in het midden. Daarrond: vijf onschuldige mensen, dood op de grond.”

Uitzonderlijk krijgt Steppe een helikopter van de rijkswacht ter beschikking. De woelige jaren van de Bende van Nijvel en de aanslagen van de CCC zijn net voorbij. “We wisten hoegenaamd niet waar beginnen zoeken”, vertelt de oud-procureur. “Was het een uit de hand gelopen boerenruzie? Een zot die rondliep? Een gewetenloze killer? Wisten wij veel.” (...)

Lees hier het hele artikel » Nieuws