281

(0 replies, posted in 2000-2030)

Samenvatting

  • Wat? Twee caravans worden onder vuur genomen

  • Wanneer? In de nacht van 27 op 28 september 2017

  • Waar? Chaussée Gabrielle Richet in Lessines » Google Maps

  • Wie? René Becker en zijn zoon Emile Becker

  • Status: Opgelost

In de nacht van woensdag 27 op donderdag 28 september 2017, rond 04:00 uur 's ochtends, werden er in Lessines (Lessen) vijf gerichte schoten gelost op twee caravans. De twee caravans stonden opgesteld langs de Rue Gabrielle Richet in Lessines (Lessen). Dit is een straat nabij het centrum en de rivier de Dender, een zone waar vaker caravans of woonwagens van rondreizende gemeenschappen halt hielden.

In de caravans sliepen op dat moment meerdere mensen, waaronder jonge kinderen. Niemand raakte fysiek gewond, maar de materiële schade en de psychologische impact waren groot. De bewoners waren familieleden en naasten van Léopold Bogaert.

De schoten werden gelost door leden van de familie Becker, een rivaliserende clan. Dit leidde al snel tot een gerechtelijk onderzoek door een onderzoeksrechter in Doornik en de zaak verscheen in februari 2018 voor de correctionele rechtbank.

Er werd waarschijnlijk een riot gun met zware munitie (kaliber 12) gebruikt.

Het schietincident stond niet op zichzelf, maar was een heropleving van een clanoorlog tussen de families Bogaert en Becker die al decennia woedde. Al in de jaren 90 leidde deze vete tot zware geweldsdelicten in België, waaronder een dodelijke schietpartij in 1997 waarbij een broer van Léopold Bogaert om het leven kwam.

Hoewel de vete tussen de clans al decennia oud was, bleek de directe aanleiding voor deze specifieke aanslag een relatiebreuk te zijn. De dochter van Léopold Bogaert had onlangs haar partner Johnny Becker (de zoon van René en broer van Émile) verlaten, terwijl ze in verwachting was. Dit leidde tot zware telefonische bedreigingen tussen de zonen van beide families, wat die nacht escaleerde in de schietpartij in de Rue Gabrielle Richet. De openbare aanklager eiste uiteindelijk zeven jaar cel tegen de daders.

Wie is Léopold Bogaert (alias "Le Gitan")?

Hij was een verdachte in de zaak van de “Slachter van Bergen”. Eind jaren 90 werd Bogaert door de politie intensief verhoord en vastgezet omdat hij ervan verdacht werd de seriemoordenaar te zijn die vuilniszakken met menselijke resten achterliet rond Bergen (Mons). De bewijzen bleken destijds echter onvoldoende, waardoor hij werd vrijgelaten en uiteindelijk is vrijgesproken/disculpeerd voor die specifieke moorden.

Hoewel hij nooit voor de moorden in Bergen is veroordeeld, had hij wel een zwaar strafblad voor andere feiten. Vrijwel direct rond de periode van de schietpartij in Lessines (begin februari 2018) werd Bogaert door de rechtbank van Doornik nog veroordeeld tot 4 jaar en 10 maanden gevangenisstraf voor extreem zware feiten, waaronder de opsluiting, foltering en onmenselijke behandeling van een vrouw in Comines.

De schietpartij op de caravans in Lessines was dus een directe afrekening binnen het milieu van deze rondreizende families, waarbij de rivaliserende clan toesloeg op het moment dat "Le Gitan" juridisch nauwgezet in de gaten werd gehouden.

Zie Bogaert-clan voor meer informatie.

Une instruction après des coups de feu à Lessines

Des coups de feu ont été tirés contre une caravane la nuit dernière à Lessines. Une personne a été légèrement blessée. Le dossier a été mis à l'instruction, a indiqué jeudi le parquet de Tournai-Mons.

On ignore pour le moment le mobile de cette agression. La nuit de mercredi à jeudi, vers 4 h du matin, trois coups de feu ont été tirés en direction de deux caravanes qui étaient stationnées sur un parking le long de la chaussée Gabriel Richet à Lessines, face à l'ancien contrôle technique.

"Ces deux caravanes étaient occupées par une famille. Au départ d'une voiture, trois coups de fusil de chasse ont été tirés en direction des fenêtres et une dame a été blessée à la tête par des éclats de verre. Ses jours ne sont pas en danger", précisait jeudi en fin d'après-midi Frédéric Bariseau, 1er substitut du procureur du Roi de Tournai-Mons.

Les hommes du laboratoire scientifique de la PJF de Tournai sont descendus sur les lieux. Le dossier a été mis à l'instruction auprès du juge M. Blondiaux.

Bron: L’Avenir | 28 September 2017

René et Emile Becker contre Léopold le Gitan Ils doivent répondre de tentative d’assassinat

Le 28 septembre 2017, des coups de feu étaient tirés en direction de deux caravanes dans lesquelles se trouvaient plusieurs personnes, des proches de Léopold Bogaert, dit le Gitan, soupçonné jadis d’être le dépeceur de Mons et condamné dernièrement pour des faits très graves.

La chambre du conseil de Tournai a renvoyé, mardi, Emile (26 ans) et René Becker (58 ans) devant le tribunal correctionnel de Tournai pour répondre d’une tentative d’assassinat qui s’est déroulée à Lessines, le 28 septembre 2017, vers 4h. Seul le fils est encore en détention préventive. Mardi, la chambre du conseil a procédé au règlement de procédure. L’enquête avait été menée par le juge d’instruction Alain Blondiaux.

Les deux hommes, originaires d’Estinnes, sont soupçonnés d’avoir tiré des coups de feu en direction de deux caravanes stationnées le long de la chaussée Gabriel Richet, face à l’ancien contrôle technique. Plusieurs circonstances aggravantes sont retenues : les faits ont été commis la nuit, à plusieurs, avec l’utilisation d’une arme et d’un véhicule pour prendre la fuite.

"Ces deux caravanes étaient occupées par une famille. Au départ d’une voiture, trois coups de fusil de chasse ont été tirés en direction des fenêtres et une dame a été blessée à la tête par des éclats de verre. Ses jours ne sont pas en danger", avait expliqué Frédéric Bariseau, 1 er substitut du procureur du Roi, en septembre dernier.

Huit personnes se sont constitué parties civiles dans cette affaire, dont Léopold Bogaert dit "le Gitan". Or, on sait grâce à un procès récent que « le Gitan » s’était installé à Comines en octobre 2016 avec Marie-Louise Krier. Le couple a été condamné dernièrement pour traitements inhumains et dégradants infligés à des personnes faibles et vulnérables. Lui avait écopé de quatre ans et dix mois de prison.

On ignore si Léopold Bogaert se trouvait dans la caravane et si c’est lui qui était visé dans ce qui ressemble à un règlement de comptes entre gens du voyage. Dans ce milieu-là, les hommes aiment régler leurs différends en usant d’armes. Cinq autres membres de la famille Bogaert se sont constitué parties civiles.

Connu des autorités judiciaires pour des faits de violence, "le Gitan" fut aussi longtemps soupçonné d’être le dépeceur de Mons, cet assassin qui a fait cinq victimes à Mons dans les années 90. À l’époque, il fréquentait l’une des victimes et il avait été inculpé et arrêté.

La branche carolo

Cette fois-ci, le clan du Gitan a été visé par le clan Becker mais il s’agit de la branche carolo de la famille, laquelle serait en guerre avec la branche boraine.

Malgré son jeune âge, Emile Becker est bien connu des autorités judiciaires belges, son casier judiciaire déborde de condamnations en matière de roulage. Le 6 avril 2017, il avait été interpellé à Binche après avoir tenté de semer les policiers qui voulaient contrôler son véhicule. Il avait été renvoyé devant le tribunal correctionnel de Charleroi et avait été condamné.

Selon leur avocat, M e Michaël Donatangelo, les faits sont contestés par les deux auteurs présumés.

Le procès devrait avoir lieu devant une chambre à trois juges du tribunal correctionnel qui se réunit le dernier jeudi du mois.

Bron: La Province | 21 Februari 2018

Coups de feu chez les gitans: Emile et René nient avoir voulu tuer Léopold

Une peine de sept ans de prison a été requise, jeudi matin devant le tribunal correctionnel de Tournai, par le ministère public contre René Becker et son fils Emile, poursuivis pour une tentative d’assassinat. Emile est soupçonné d’avoir tiré des coups de feu en direction de deux caravanes occupées par la famille Bogaert.

Le 28 septembre 2017, à 3h35, cinq coups de feu ont été tirés en direction des deux caravanes stationnées le long de la rue Gabrielle Richet, blessant légèrement plusieurs personnes. Dans ces caravanes vivait la famille de Léopold Bogaert, homonyme du gitan suspecté d’être le dépeceur de Mons, mais gitan malgré tout.

Quand la police a débarqué, les victimes ont désigné Emile Becker et son père René. Ce dernier était au volant d’une voiture de couleur foncée. Son fils a fait passer son corps obèse par la fenêtre passager et a tiré à plusieurs reprises avec une arme de chasse.

Indices concordants

Interpellé, Emile Becker a nié les faits. De nombreux indices précis et concordants convergent pourtant vers lui. Il a été identifié par une voisine et par les victimes. Il y a aussi un contexte, la fille de Léopold avait quitté Johnny Becker, le fils de René et donc le frère d’Emile, alors qu’elle était enceinte.

D’ailleurs, Emile avait eu des échanges téléphoniques houleux avec la famille Bogaert, et notamment avec Nicolas, le fils de Léopold. Le 27 septembre, à 19h42, Emile écrivait : "donne moi ton adresse, je viens maintenant". Dans d’autres SMS, il avait annoncé un mort. Un début de préméditation.

D’Estinnes à Lessines

Placé face à des indices de plus en plus nombreux, Emile a avoué être allé à Lessines cette nuit-là. Son téléphone portable a activé les bornes entre son domicile d’Estinnes et Lessines, en passant par Binche, Mons. Il dit s’être battu à mains nues avec Nicolas, sauf que Nicolas était absent, qu’aucune trace de coups n’a été relevé sur son visage et qu’aucune trace n’a été trouvée sur les mains d’Emile.
Par contre, des traces de résidus de tirs ont été relevées sur ses mains, le 28 à 14h.

"C’est parce que je chasse", raconte le braconnier. "Dans son audition, il a déclaré qu’il était simple rabatteur", constate M e Van Malleghem.

Pendant une heure, l’avocat des parties civiles s’est mis dans la peau de l’accusation. "Des douilles de calibre 12, utilisé cette nuit-là, ont été retrouvées chez Emile. Aucune douille n’a été retrouvée sur la scène de tirs. Et puis, il y a cet appel à 1h53 dans lequel Emile demande à un homme, condamné aux assises, de lui refiler une arme et une voiture, tout de suite. Cela fait quand même beaucoup".

Concernant la présence de René Becker à Lessines, l’avocat et l’accusation s’appuient sur les déclarations des victimes et des témoins. Pour la défense, assurée par M e Donatangelo, c’est mince. Il a demandé l’acquittement de René et de requalifier les faits reprochés à Emile, s’il n’est pas acquitté car, pour la défense, rien ne prouve qu’il a tiré les coups de feu. Et si ce dernier a tiré, il n’a pas voulu intenter à la vie du clan Bogaert.

Il a quand même tiré aveuglément avec une arme de chasse sur deux caravanes occupées, notamment, par des enfants. Présumés innocents, les consorts Becker seront jugés le 24 mai.

Bron: La Nouvelle Gazette | 27 April 2018

Coups de feu chez les gitans Emile et René nient avoir voulu tuer Léopold

Une peine de sept ans de prison a été requise, jeudi matin devant le tribunal correctionnel de Tournai, par le ministère public contre René Becker et son fils Emile, poursuivis pour une tentative d’assassinat. Emile est soupçonné d’avoir tiré des coups de feu en direction de deux caravanes occupées par la famille Bogaert.

Le 28 septembre 2017, à 3h35, cinq coups de feu ont été tirés en direction des deux caravanes stationnées le long de la rue Gabrielle Richet, blessant légèrement plusieurs personnes. Dans ces caravanes vivait la famille de Léopold Bogaert, homonyme du gitan suspecté d’être le dépeceur de Mons, mais gitan malgré tout.

Quand la police a débarqué, les victimes ont désigné Emile Becker et son père René. Ce dernier était au volant d’une voiture de couleur foncée. Son fils a fait passer son corps obèse par la fenêtre passager et a tiré à plusieurs reprises avec une arme de chasse.

Indices concordants

Interpellé, Emile Becker a nié les faits. De nombreux indices précis et concordants convergent pourtant vers lui. Il a été identifié par une voisine et par les victimes. Il y a aussi un contexte, la fille de Léopold avait quitté Johnny Becker, le fils de René et donc le frère d’Emile, alors qu’elle était enceinte.

D’ailleurs, Emile avait eu des échanges téléphoniques houleux avec la famille Bogaert, et notamment avec Nicolas, le fils de Léopold. Le 27 septembre, à 19h42, Emile écrivait: "donne moi ton adresse, je viens maintenant".

Dans d’autres SMS, il avait annoncé un mort. Un début de préméditation.

D’Estinnes à Lessines

Placé face à des indices de plus en plus nombreux, Emile a avoué être allé à Lessines cette nuit-là. Son téléphone portable a activé les bornes entre son domicile d’Estinnes et Lessines, en passant par Binche, Mons. Il dit s’être battu à mains nues avec Nicolas, sauf que Nicolas était absent, qu’aucune trace de coups n’a été relevé sur son visage et qu’aucune trace n’a été trouvée sur les mains d’Emile.

Par contre, des traces de résidus de tirs ont été relevées sur ses mains, le 28 à 14h.

"C’est parce que je chasse", raconte le braconnier. «Dans son audition, il a déclaré qu’il était simple rabatteur», constate M e Van Malleghem.

Pendant une heure, l’avocat des parties civiles s’est mis dans la peau de l’accusation. «Des douilles de calibre 12, utilisé cette nuit-là, ont été retrouvées chez Emile. Aucune douille n’a été retrouvée sur la scène de tirs. Et puis, il y a cet appel à 1h53 dans lequel Emile demande à un homme, condamné aux assises, de lui refiler une arme et une voiture, tout de suite. Cela fait quand même beaucoup».

Concernant la présence de René Becker à Lessines, l’avocat et l’accusation s’appuient sur les déclarations des victimes et des témoins. Pour la défense, assurée par M e Donatangelo, c’est mince. Il a demandé l’acquittement de René et de requalifier les faits reprochés à Emile, s’il n’est pas acquitté car, pour la défense, rien ne prouve qu’il a tiré les coups de feu. Et si ce dernier a tiré, il n’a pas voulu intenter à la vie du clan Bogaert.

Il a quand même tiré aveuglément avec une arme de chasse sur deux caravanes occupées, notamment, par des enfants. Présumés innocents, les consorts Becker seront jugés le 24 mai.

Bron: La Meuse | 27 April 2018

282

(38 replies, posted in Overzicht Bendes)

Voleur condamné

Dans la nuit du 5 août 1961 un vol avec effraction avait été perpétré dans la maison de M. Marc De Bock, à Leupegem. Les malfaiteurs avaient mis main-basse sur une somme de 47.000 F. L'enquête avait amené amené l'arrestation de Fernand Becker, 27 ans, vannier, domicilié à Clermont-sur-Berwinne et de son frère César Becker, 31 ans, marchand de chiffons, domicilie à Ophain. Le premier, qui a comparu devant le tribunal a été condamné à douze mois de prison. Son frère a été acquitté.

Bron: Le Soir | 3 November 1961

Un trio do malfaiteurs

La BSR de Liège a arrêté trois hommes qui formaient une association de malfaiteurs spécialisée dans les vols de ferrailles. Il s'agit d'Edmond Gretz, domicilié rue Saint-Georges, Pierre Charpentter, de Dison, et Fernand Becker, de Dison. Au moment de leur arrestation, les trois hommes vivaient en roulotte, l'un à Retine, l'autre à Warsage et e troisième à Chaîneux.

Bron: Le Soir | 20 September 1958

Bewogen aanhouding te Bouvignes

De 21-Jarige César Becker, werd na een bewogen achtervolging te Bouvignes opnieuw aangehouden. Hij was door het Hot van beroep te Brussel wegens diefstal tot vijf jaar en vier maanden gevangenisstraf veroordeeld, maar gelukte er in te ontsnappen, nadat hij op het gemeentehuis te Gosselies in het huwelijk was getreden en onder bewaking terug naar de gevangenis werd geleid.

Rijkswachters van Dinant ontmoetten hem thans toen hij de weg van Dinant naar Athée volgde. Andermaal poogde hij de rijkswachters te verschalken. Hij zette het op een lopen, maar kon ingehaald worden op het ogenblik dat hij een bos bereikte. C. Becker werd terug in de gevangenis opgesloten.

Bron: Het Laatste Nieuws | 28 December 1949

Bruidegom veroordeeld

César Becker, uit Gosselies. werd door de boetstraffelijke rechtbank te Charleroi wegens opstand tegen de rijkswacht veroordeeld tot 6 maanden gevangenisstraf en 1.000 fr. boete. Men zal zich herinneren dat César Becker, die voordien tot 5 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld wegens medeplichtigheid aan een juwelendiefstal, vergunning had gekregen de gevangenis te Vorst te verlaten om o! het stadhuis te Gosselies in het huwelijk te treden.

Na de huwelijksplechtigheid duwde Becker, in plaats van zich in de celwagen te begeven, de rijkswachters die hem bewaakten terzijde en sloeg op de vlucht. Hij werd kort daarop opnieuw aangehouden.

Bron: Het Laatste Nieuws | 8 April 1950

283

(11 replies, posted in Overzicht Bendes)

Tien jaar gevangenisstraf voor Dewerie-broers

Zowat het ganse Vlaamse land werd van maart tot september 1969 geplaagd door een vlaag van ouistiti-diefstallen, Het was duidelijk dat men hier met een georganiseerde bende te doen had. In de nacht van 11 op 12 september liepen zij tegen de lamp.

Na in die nacht reeds een viertal geslaagde diefstallen gepleegd te hebben te Sint-Kruis en een zestal mislukte inbraakpogingen in dezelfde gemeente, poogden zij ook te Veldegem in te breken. Die poging mislukte: de bewoners ontdekten de dieven. De dieven vluchtten per auto, met valse nummerplaten in de richting van Brussel. Er was intussen echter reeds een speractie opgericht. Te Sijsele gelukte het de inbrekers door de versperring te rijden.

Drie moedige veldwachters zetten de achtervolging in. In Sijsele-dorp gelukte het hen de auto van de dieven aan te houden en klem te rijden. De inbrekers werden opgeleid. Het betrof hier de gebroeders Jean-Pierre en Joseph Dewerie, beiden uit Sint-Pieters- Leeuw en hun echtgenoten Maria Steenackers en Ginette Legrand.

Na langdurige ondervragingen gaven zij als medeplichtigen de namen op van Joseph Legrand, broer van Gin. Legrand, uit Sint-Pieters-Leeuw, Leopold Bogaert en Cesar Becker, beiden uit Brussel.

Het onderzoek wees uit dat in de periode tussen maart en september 1969 niet minder dan 976 ouistiti-diefstallen gepleegd werden.

De zaak ten laste van de zeven betichten werd een veertiental dagen geleden voor de boetstraffelijke rechtbank te Brugge, voor gezeten door de h. van Crombrugghe de Loorynghe behandeld. De gebroeders Dewerie verschenen aangehouden, de overige betichten waren vrij.

Donderdagnamiddag nu velde de rechtbank vonnis in deze zaak. Alleen Jean-Pierre en Joseph Dewerie, nog steeds aangehouden, waren aanwezig. De overigen maakten verstek.

De beide broers werden veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf en 40.000 fr. boete. Hun echtgenoten Maria Steenacker en Ginette Legrand, liepen elk 6 maand gevangenisstraf en 2.000 frank boete op. Joseph Legrand, Leopold Bogaert en Cesar Becker werden wegens gebrek aan bewijzen vrijgesproken.

Bron: Het Laatste Nieuws | 30 Oktober 1970

284

(0 replies, posted in 1970-1979)

Samenvatting

  • Wat? Roofmoord op een oude man

  • Wanneer? 10 Augustus 1976

  • Waar? Rue des Prairies 3 in Ottignies » Google Maps

  • Wie?
    - Fernand Becker
    - Pierre Becker
    - René Becker

  • Status: Opgelost

Op 10 augustus 1976 werd de alleenwonende Emmanuel Bael in zijn woning in de rue des Prairies in Ottignies slachtoffer van een gewelddadige roof: hij werd met een knuppel zwaar toegetakeld en overleed de volgende dag in het ziekenhuis. Angèle Becker, die geregeld bij hem huishoudelijk werk deed, zou haar broer Bernard, neef Pierre en een minderjarige hebben ingelicht over vermeende spaargelden in zijn huis.

Na de overval werden Angèle en de minderjarige snel opgepakt; Bernard en Pierre vluchtten naar Frankrijk, maar werden op 12 augustus in Valenciennes gearresteerd. De verdachten beschuldigden elkaar vervolgens van de fatale slagen, terwijl de buit grotendeels werd besteed aan onder meer elektronica en een geweer.

Hij leefde van de onderstand maar werd vermoord om zijn "geld"

De 89-jarige, alleen wonende Emmanuel Bael, werd in de nacht van dinsdag op woensdag in zijn woning, rue des Prairies 3, te Ottignies, bijna dood geslagen voor geld, dat hij niet bezat. De man leefde trouwens van de steun, die de Openbare Onderstand hem verstrekte. Woensdagnamiddag bezweek hij in het plaatselijk ziekenhuis aan zijn erge verwondingen.

Een buurman vond het woensdag vroeg in de ochtend vreemd dat zijn deur nog openstond en ontdekte hem. De oude man verkeerde toen in doodstrijd.

Drie op de vlucht

Om deze afschuwelijke overval op te helderen beschikte het gerecht echter over een aanwijzing. Deze leidde naar de 19-jarige Angèle Becker, die zich woensdag in het naburige Limelette ophield in gezelschap van familieleden. Bijna al deze leden worden door de parketten van Brussel, Bergen, Nijvel en Doornik opgespoord wegens allerlei misdrijven.

Angèle Becker kon worden gevat door de rijkswacht. Zij bekende dat zij 's nachts bij Emmanuel Bael was binnengedrongen. Zij loochende echter dat zij de man had geslagen.

Daarvoor wierp zij de schuld op drie andere leden van de woonwagencian: haar broers René en Bernard en haar neef Pierre. Door de onderzoeksrechter van Nijvel werd tegen deze drie een aanhoudingsbevel afgeleverd. Woensdagavond waren ze nog steeds voortvluchtig.

Bron: Het Laatste Nieuws | 12 Augustus 1976

Un vieillard battu a mort à Ottignies

Un voisin de M. Emmanuel Bael un homme de 89 ans, domicillé rue des Prairies, 3, à Ottignies, a été intrigué, mercredi matin, par la porte grande ouverte la maison de l'octogénaire. S'approchant, ce voisin découvrit M. Bael ensanglanté et râlant sur le sol...

Hospitalisé d'urgence, le presque nonagénaire devait décéder, l'après-midi, à la clinique d'Ottignies. M. Bael avait été massacré à coups de bâton.

Aussitôt en route, la gendarmerie apprit qu'une jeune fille venait régulièrement gagner quelques billets de cent francs chez le vieil homme, qui émargeait à l'Assistance publique de la cité.

Lorsqu'ils purent identifier cette jeune fille, ils eurent peur d'avoir compris l'énigme que constituait cette mort par bastonnade. Il s'agit d'Angèle, 19 ans, membre de la célèbre tribu des Becker, dont deux frères Becker avaient été pris en flagrant délit de vol d'un abreuvoir à Baisy-Thy.

Angèle fut interceptée à Limelette et elle avoua avoir rendu visite au vieillard, mais nia avoir pris part à la bastonnade. Elle accusa deux de ses frères et un cousin de ce forfait: René et Bernard, de même que Pierre, qui ont entre 20 et 25 ans.

Un mandat international a été lancé contre eux par le parquet de Nivelles car il est possible que le trio soit parti en direction de la côte d'Azur.

Bron: Le Peuple | 13 Augustus 1976

Le crime d'Ottignies: Les “Frères” Becker arrêtés

Les “frères” Becker n'ont pas couru longtemps. Ils ont été interceptes Jeudi matin par la police Française, à Valenciennes, parce qu'ils trimbalaient une carabine! Aussitôt identifiés, peu après leur interpellation, ils commencèrent à être interrogés sur place.

René, Bernard et leur cousin Pierre, tous Becker, n'échapperont vraisemblablement pas à la cour s'assises. Ils auraient en effet reconnu avoir volé 27.000 F., la “cagnotte” d'Emmanuel Bael, le vieil homme de 89 ans, frappé à mort, à Ottignies, à coups de bâton. C'est mercredi matin, que le drame avait été découvert, par un voisin.

Bron: Le Peuple | 14 Augustus 1976

Daders moord te Ottignies aangehouden

Drie jonge mannen, de 26- jarige Bernard B., handelaar in oud ijzer te Nijvel, diens 20-jarige neef, een scharenslijper uit Waudrez-Binche, en een 16-jarige jongeman die dinsdag te Ottignies de 80-jarige Emmanuel Baes hebben vermoord en van ongeveer 28.000 fr. beroofd hebben, zijn in de nacht van woensdag op donderdag nabij het Noor-Franse Valencijn aangehouden.

Toen het drietal daar door een politiepatrouille werd aangesproken voor identiteitscontrole, gaven twee daarvan gevolg maar Bernard B. sloeg op de vlucht. Hij werd echter kort daarna gevat en in het bezit gevonden van een karabijn 22 long rifle en 136 patronen. Hij bekende het wapen te gebruiken om sloten van autodeuren te doen springen. Een zuster van Bernard B., Angéle, die het vertrouwen van de vermoorde Emmanuel Baes genoot, was reeds in België aangehouden als medeplichtige.

Bron: Gazet van Antwerpen | 16 Augustus 1976

Moordenaars van Ottignies door Frankrijk uitgeleverd

Op 10 augustus 1.1. werd een 79-jarige neergeslagen in zijn woning te Ottignies en van zijn spaarcenten beroofd. Daags nadien bezweek de bejaarde man in een ziekenhuis. De daders. vier jonge mensen die samen in een caravan te Ottignies woonden, werden spoedig aangehouden.

De 19-jarige Angèle Becker, die regelmatig het huishouden deed bij het slachtoffer, had haar 26-jarige broer Bernard. haar 20-jarige neef Pierre en een minderjarige verteld dat de bejaarde Emmanuel Bael veel geld in huis had. Op 10 augustus besloten ze de man te beroven. De daaropvolgende dag werd Angele Becker aangehouden en nog een dag later de minderjarige.

Bernard en Pierre Becker waren naar Frankrijk gevlucht, waar ze op 12 augustus werden gepakt toen ze in een gestolen wagen reden. Pas donderdag werden ze aan het Belgisch gerecht uitgeleverd. Ze beschuldigen elkaar de oude man te hebben neergeslagen.

Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Oktober 1976

Familieleden schuiven elkaar schuld in de schoenen

Emmanuel Bael, 79, werd in zijn woning te Ottignies neergeknuppeld. De bejaarde zou de dag nadien, 11 augustus, aan de verwondingen bezwijken. Vlug werd uitgemaakt dat de Beckers een hand in het (woest) spel hadden.

Het kon niet anders of leden van de beruchte familie hadden de man overvallen om zijn spaarcenten. Nog geen vierentwintig uur later werd Angèle Becker te Hoeilaart aangehouden. Zij kende Bael, Zij deed er, geregeld het huishouden. Zij kende de gewoonten van de man en ook de plaats waar hij zijn spaarcenten verborg.

Broer Bernard werd onder de arm genomen, een minderjarige vriend en ook neef Pierre kregen de gewenste inlichtingen toegespeeld. Het zou een gemakkelijk gevalletje worden. De man was immers te oud om nog veel te reageren.

Maar Bael stelde zich heftig teweer en de man moest dan maar met de knuppel afgemaakt worden. Hij overleefde nog een dag. Angèle werd aangehouden, ook de minderjarige werd bij de lurven gevat (deze werd intussen geplaatst in het wederopvoedingsgesticht te Mol).

Bernard en Pierre Becker hadden intussen de plaat gepoetst en waren Frankrijk binnengetrokken. Met de spaarcenten van de ongelukkige Emmanuel Bael hadden zij een T.V.-toestel, transistors, uurwerken en een long rifle gekocht.

Met die karabijn in de hand wilden zij op 12 augustus een chauffeur te Valenciennes zijn wagen ontfutselen, Op dat ogenblik kwam een patrouille van de gendarmes voorbij. De Beckers werden de nor ingedraaid. Dat gebeurde dan twee dagen na de feiten te Ottignies. Het heeft dus twee maanden geduurd om hun uitlevering te verkrijgen.

Ondertussen werden zij reeds door het Franse gerecht veroordeeld wegens verboden wapendracht, slagen en weerspannigheid.

De Beckers werden te Moeskroen uitgeleverd, onmiddellijk naar Nijvel overgebracht en onder betichting van moord (om een diefstal te vergemakkelijken) opgesloten. De familie is niet onbekend voor het gerecht, Verre van zelfs. Hoewel zij allen een adres in een andere gemeente opgeven, wonen zij in een woonwagen te Ottignies. Ook de buit van hun rooftochten verdelen zij gewoonte getrouw.

Hun verdedigingssysteem tegenover de onderzoeksrechter is uiterst eenvoudig: beide neven schuiven elkaar de schuld in de schoenen. Wie heeft dan de acht slagen, die de dood tot gevolg hadden, toegediend? Dat zal onderzoeksrechter Joris thans moeten uitmaken. Angèle, de tip- en raadgeefster, ging slechts binnen om de sleutel te halen van de lade, de minderjarige nam een kijkje op het gelijkvloers en de eerste verdieping.

Bernard was de kijkuit en Pierre sloeg toe... of omgekeerd. Een confrontatie tussen de leden van de bende zal misschien eerstdaags meer klaarheid brengen in de zaak.

Bron: Het Laatste Nieuws | 13 Oktober 1976

285

(3 replies, posted in Getuigen)

Ik weet niet of Hector Riské ooit Becker heeft herkend. Er zijn maar twee getuigen die Becker in Temse formeel herkend hebben, en Riské hoort daar niet bij.

286

(3 replies, posted in Getuigen)

Hector Riské is een getuige van de roofmoord in Temse. Op 10 september 1983, rond 2.30 uur, zag Hector Riské vanuit zijn slaapkamer een onbekende auto op het fietspad bij buurvrouw Van Puyvelde.

Hij en zijn vrouw Joséphine merkten vervolgens een man met een geweer op, die naar de wagen en vermoedelijk de koffer ging. De man zag het echtpaar ondanks het donkere slaapkamerlicht. Joséphine riep Hector dat hij moest gaan liggen; beiden doken weg.

Meteen daarop werd hun slaapkamerraam met een jachtgeweer beschoten. Het raam werd vernield en schroot beschadigde de kamer, maar het echtpaar bleef ongedeerd. Ook weduwe Van Puyvelde werd beschoten toen zij na het schot naar haar raam kwam kijken. Zij kon eveneens tijdig wegduiken.

Een andere buurman zag de twee overige daders in de auto springen en wegrijden richting Gebroeders Boellaan.

Op 12 september 1983 stond het verhaal van Hector Riské in Het Laatste Nieuws. Er stond ook een foto van Riské bij het artikel. Je ziet duidelijk de kapot geschoten raam en het zicht dat Riské vanuit zijn kamer had.

https://i25.servimg.com/u/f25/11/22/12/24/hector10.jpg

(...) Omstreeks 2u.30 wordt de 73-jarige Hector Riské plotseling wakker. Hij woont met zijn vrouw Joséphine in de Gasthuisstraat, vlakbij het kerkhof van Temse, een gemeente aan de Schelde halfweg Gent en Antwerpen. Riské stapt uit bed. Tussen de overgordijnen loert hij in zijn straat. Hij ziet een hem onbekende auto staan, die gedeeltelijk gestationeerd staat op het fietspad ter hoogte van de woning van zijn dichtste buur, de weduwe Van Puyvelde. Een gemaskerde man stapt naar de wagen toe. Alsof hij zich betrapt voelt, kijkt hij in de richting van Riské en richt zijn wapen. Riské laat zich onmiddellijk op de grond vallen. Het venster van de slaapkamer wordt aan diggelen geschoten.

Weduwe Van Puyvelde wordt door deze schietpartij uit haar slaap opgeschrikt. Ze wil door het raam kijken om te weten wat er aan de hand is. Ook zij wordt onmiddellijk onder vuur genomen, maar de kogel mist zijn doel.

Bron: De Bende: een documentaire | Paul Ponsaers en Gilbert Dupont

(…) Hector Riské (73) woont drie huizen van de oprit naar Wittock-Van Landeghem vandaan: “Indien mijn vrouw niet geroepen had dat ik me moest laten vallen, was ik dood geweest”, vertelt hij.

Hector Riské is een oud-worstelkampioen en nog steeds veteraan-turner. Zijn vrouw Joséfine Claus vertelt: “Rond halfdrie waren we alle twee even opgestaan. Ik keek door een kier van het overgordijn van de slaapkamer en zag voor het huis van onze buurvrouw een auto geparkeerd staan op het fietspad. Er was niemand te zien. Ik had argwaan. Een paar weken geleden werd hier in de buurt nog ingebroken.”

Plots zag het echtpaar een man opdagen met een kap over het hoofd en een geweer in de handen. Joséfine Claus: “Hij ging naar de autokoffer. Plots zag hij ons, hoewel het licht in de slaapkamer uit was. Laat je vallen, riep ik tegen Hector, terwijl ik onder de vensterbank dook. Dat is ons geluk geweest.”

Een schot uit het jachtgeweer brak inderdaad een handen groot gat in het slaapkamerraam, op de plaats waar het echtpaar net voordien had gestaan. Het zware schroot belandde in de zoldering van de slaapkamer, waarin de metaaldelen een tiental vingerdikke gaten boorden. Glassplinters vlogen door de kamer, kalk dwarrelde op het bed.

Buurvrouw weduwe Van Puyvelde was door het schot wakker geworden. Ook zij verscheen bij haar slaapkamerraam, terwijl de schutter op straat luid naar zijn trawanten riep (in welke taal konden getuigen niet verstaan). De weduwe werd eveneens beschoten maar kon ook tijdig wegduiken.

Het raam ging aan diggelen, de gordijnen aan flarden. Nog een huis verder was ook Frans De Bauw wakker geworden. Hij zag de twee andere daders in de auto duiken en de Gebroeders Boellaan inrijden, een woonwijk in, naast de begrafenisplaats van Temse.

Bron: Het Laatste Nieuws | 12 September 1983

(…) Men had in Temse ook een kroongetuige: de 73-jarige Hector Riské, die de daders heeft kunnen zien. Hij had de mannen misschien zelfs kunnen identificeren. Maar Riské overleed (men zegt, aan de gevolgen van de grote indruk, die de zaak on hem maakte) nog voor hij kon geconfronteerd worden met enkele van de elf verdachten, die tussen november 1983 en juli 1985 in verband met deze zaak werden aangehouden.

Een van deze verdachten, een 37-jarige Fransman [Robert Becker], was door Riské nog op foto herkend maar kon niet meer in levende lijve geconfronteerd worden met getuige en de Fransman werd dan ook al in juli 1984 vrijgelaten, wegens gebrek aan bewijzen.

Een andere getuige, de bejaarde buurvrouw van Riské, herinneren zich bijna niets meer sinds men die nacht door haar slaapkamervenster vuurde met een riot gun.

Bron: Het Laatste Nieuws | 2 Oktober 1985

287

(25 replies, posted in Andere Personen)

Straf voor Wase schietende inbreker in beroep verzwaard

Het Hof van Beroep te Gent heeft de 25-jarige Harry Moelants uit Sint-Niklaas veroordeeld tot twaalf jaar cel. Daarmee doet men nog een jaar bovenop de straf, die de correctionele rechtbank te Dendermonde hem oplegde eerder dit jaar. De Dendermondse rechtbank had hem eind augustus zeven jaar gegeven voor een inbraak te Bazel, waarbij hij betrapt werd en twee huisbewoners neerschoot. Bovendien was hij afzonderlijk veroordeeld tot vier jaar gevangenisstraf voor een reeks inbraken die hij samen met anderen in het Waasland pleegde. Het Hof van Beroep wijzigde nu de twee afzonderlijke straffen in één.

De zwaarste feiten speelden zich af in de rijwielhandel D'Eer te Bazel in de nacht van 20 december vorig jaar. Moelants was er binnengedrongen en werd betrapt door zoon Franky (23). Met een geweer met afgezaagde loop bedreigde hij de huisbewoner en haalde nadien ook de moeder en het 13-jarig broertje uit bed. Bij een schermutseling vuurde Moelants. Moeder D'Eer werd in de dij geraakt. De 13-jarige Eric kreeg een kogel in de buik. Franky voelde een kogel rakeling langs het hoofd suizen.

Inbreker Moelants graaide voor hij vertrok zijn buit bij elkaar: enkele briefjes van honderd, die tijdens de schermutseling op de grond waren gevallen. Rijkswachters van de brigades Temse en Bazel werkten dag en nacht in het onderzoek. Met Kerstmis vorig jaar zat de dader reeds in de cel, samen met de 42-jarige Wilfried Mets uit Borgerhout, die ook die nacht de chauffeur was. Hij kreeg telkens vier jaar, voor enerzijds mededadersschap aan de brutale inbraak te Bazel en voor anderzijds de rest van de waslijst inbraken.

André Mertens (25) uit Temse, die als tipgever voor de inbraak te Bazel werd beschouwd, kreeg te Dendermonde drie jaar cel, waarvan één met uitstel.

Bron: Het Laatste Nieuws | 24 December 1985

288

(5 replies, posted in 1980-1989)

De mislukte overval in Avignon is de zwaarste die ooit in Frankrijk werd gepleegd. Gezien de periode, de gebruikte wapens en het gebruikte geweld, is dit feit interessant om te bekijken.

Jean Roussel wordt beschouwd als de belangrijkste dader. Hij was in zijn milieu beter bekend onder zijn zigeunernaam "Tchouné". Hij was namelijk zelf een gitan. Hij was diep geworteld in de zigeunergemeenschap van de Vaucluse en de Bouches-du-Rhône.

Zijn vader heet ook Jean Roussel. Hij was een oud-bokskampioen en na de slachting werd hij door de politie gearresteerd. Op dat moment was hij 63 jaar en werkte hij als ijzerboer (ferrailleur).

Ook handlanger François Arpino, een autosloper uit de regio Tarascon/Beaucaire, bewoog zich professioneel en familiaal aan de rand van dit gesloten milieu van ijzerboeren en woonwagenbewoners.

Een aantal elementen die opvallen:

De daders sneden bij binnenkomst direct de telefoonlijnen van het hotel door en vernielden de centrale apparatuur om te voorkomen dat de nachtreceptioniste hulp kon inroepen.

Het vastbinden en systematisch executeren met nekschoten wijst op daders met een "koelbloedige" achtergrond. Het feit dat ze echter ongemaskerd toesloegen, getuigt van een slechte voorbereiding. Toen ze werden herkend, sloeg de koelbloedigheid om in een paranoïde destructiedrang: geen getuigen achterlaten.

Het feit dat bagagist René Pool eerst werd gewurgd, zijn keel werd doorgesneden én daarna nog een lading uit een jachtgeweer in het hoofd kreeg, wijst forensisch gezien op "overkill", een uiting van extreme frustratie of woede bij de daders omdat hun plannen in het honderd liepen.

289

(3 replies, posted in 2000-2030)

Fusillade mortelle à Quaregnon: S. Becker est inculpé, mais il nie le meurtre du Carolo Ali Akbar Chokr

L’enquête avance pas à pas dans le dossier de la fusillade de Quaregnon. Ce samedi après-midi, Ali Akbar Chokr, un Carolo de 30 ans, a été abattu d’une balle dans la tête sur la chaussée de l’Espérance, près de l’axiale boraine. Le suspect, inculpé d’assassinat par le parquet, est S. Becker, 29 ans.

Samedi soir, après la fusillade, deux suspects ont été appréhendés. Après avoir été entendu dimanche par le juge d’instruction, l’un d’eux a été relâché.

Quant au second suspect, il a été inculpé pour assassinat. Il s’agit de S. Becker. Le jeune homme de 29 ans nie totalement les faits et son implication dans la fusillade. D’après nos informations, il confirme simplement avoir été en contact avec la victime, c’est tout.

Il expliquerait que la victime et son cousin sont effectivement venus pour acheter une voiture chez lui. Mais la discussion en serait restée là. Les deux cousins auraient alors repris la route, laissant S. Becker chez lui. En attendant les suites de l’enquête, S. Becker a été incarcéré. Ce vendredi 18 juillet, il passera en chambre du conseil à Mons. Elle devra décider ou non de la prolongation de sa détention.

De son côté, la famille attend que le corps de la victime lui soit rendu. Les proches d’Ali Abkar Chokr veulent rapatrier sa dépouille et l’enterrer au Liban, selon la tradition, avec une grande cérémonie.

Bron: Sud Info | 14 Juli 2014

290

(80 replies, posted in Filière Boraine)

Robert Becker, bijgenaamd “Balou”, was een Franse verdachte uit Jemappes die tot de zogeheten Borains werd gerekend. Hij werd eind 1983 aangehouden en bleef vastzitten tot 20 juli 1985.

Onderstaande artikels vermelden dat Becker:

  • door Michel Cocu zou zijn genoemd als een van diens medeplichtigen;

  • een alibi had voor de dubbele moord bij de overval in Anderlues, waardoor hij daarvoor niet langer werd vastgehouden;

  • formeel werd herkend door een getuige als betrokken schutter bij de gewelddadige inbraak in Temse in september 1983; (1)

  • verder aangehouden bleef als verdachte in de overval op de Colruyt in Halle, ondanks volgens de krant beperkt bewijs;

  • na zijn vrijlating in 1985 onvindbaar was. De tijdelijke inactiviteit van de Bende van Nijvel tijdens zijn detentie werd in de pers als opvallend beschouwd, maar vormt op zichzelf geen bewijs van betrokkenheid.

(1) Voor zover ik weet, klopt dit niet. Robert Becker werd "formeel herkend" door twee getuigen. Eén getuige zag een uur voor de feiten een Saab staan in de Vrijheidstraat in Temse. Eén van de personen herkende hij nadien als Robert Becker. Een andere getuige zag de Saab een week voor de feiten aan de fabriek van Wittock-Van Landeghem staan. Hij herkende nadien Robert Becker als de chauffeur.

(…) Robert Becker, bijgenaamd “Balou” wegens zijn robuust beerachtig voorkomen, werd 14 december 1983 aangehouden te Charleroi en kwam pas op 20 juli 1985 weer vrij. Precies gedurende deze periode was de bende van Nijvel volledig inactief. Toen de bloedige reeks opnieuw begon, is men dan ook op zoek gegaan naar Robert Becker, maar die bleek onvindbaar. Men ging zelfs met een rogatoire commissie woonwagenkampen uitpluizen in Noord-Frankrijk, maar tevergeefs.

Becker behoorde eind 1983 tot die verdachten, die vooral door de P.J. van Bergen werden ingerekend. Men noemt hen daarom de verdachte “Borains” (bewoners van de Borinage).

Bron: Het Laatste Nieuws | 24 Maart 1986

Formeel herkend te Temse maar geen aanhoudingsmandaat: Becker bijna vrij
Drie van Nijvel blijven in cel

Drie leden van de zogeheten “bende van Nijvel”, Adriano Vittorio, Michel Baudet en Robert Becker verschenen vrijdag voor de Brusselse Kamer van Inbeschuldigingstelling. Zij waren in beroep tegen de verlenging van hun aanhoudingsmandaat, uitgevaardigd door de onderzoeksrechter Schlicker van Nijvel en daar bevestigd door de raadkamer. Het beroep haalde niets uit: de drie werden ook door de Brusselse KIB onder mandaat gehouden.

Voor Vittorio en Baudet maakte dat weinig uit, omdat zij ook wegens andere feiten onder aanhoudingsmandaat staan, maar voor Becker ligt dat anders. De man is al niet langer aangehouden wegens de bloedige overval van Anderlues (1 december 1983) waar een juweliersechtpaar koelbloedig werd afgemaakt, want daarvoor had Becker een sluitend alibi.

Hij blijft echter aangehouden als verdachte inzake de overval op de Colruyt van Halle (3 maart 1983), waar de uitbater gedood werd, ook al heeft men voor dit feit weinig bewijzen. Het is het enige aanhoudingsmandaat dat nog geldt voor de 37-jarige kloeke Fransman.

Nochtans, Becker werd ook formeel herkend als een der daders van de inbraak in een zeildoekbedrijf te Temse op 10 september 1983. Daarbij werd de huisbewaarder doodgeschoten en zijn echtgenote zwaar gewond. Maar... voor deze feiten werd Becker nog niet onder aanhoudingsmandaat geplaatst!

Indien de KIB vrijdag het mandaat betreffende Halle had geheven, was Becker vrijuit gegaan.

Bron: Het Laatste Nieuws | 7 Juli 1984

Alibi voor Anderlues en bijna vrijgelaten
Getuige te Temse herkent formeel lid van bende van Nijvel

De 37-jarige Fransman Robert Becker, woonachtig te Jemappes, is door een getuige officieel herkend als een van de daders van de koelbloedige moordpartij van Temse van 9 september 1983. Becker, die in de gevangenis zit als mogelijk lid van de “bende van Nijvel”, ging bijna vrijgelaten worden omdat zijn alibi voor de dubbele moord van Anderlues scheen te kloppen. Hij werd pas op het nippertje weer onder mandaat gesteld voor de moord van Temse en de bloedige overval op de Colruyt van Nijvel.

Het onderzoek naar de mogelijke “bende van Nijvel” is voortdurend strop gelopen omdat er zoveel gerechtelijke arrondissementen bij betrokken waren: Bergen, Charleroi, Nijvel, Brussel, Dendermonde (voor Temse). Bovendien werd het onderzoek bemoeilijkt doordat de onderzoeksrechter van Dendermonde, belast met de zaak-Temse, op rust werd gesteld en doordat onderzoeksrechter Guy Wezel van Nijvel benoemd werd bij het hof an beroep. Hun opvolgers, hoe bekwaam ook, legden soms het verband niet.

De bende van Nijvel werd onthoofd dank zij een toeval, een terugevonden wapen dat leidde naar gewezen politieman Michel Cocu (33), uit Wasmes. Die ging aan het praten en hij verklikte vijf gezellen: Michel Baudet (33), uit Boussu, Jean-Louis Dramaix (38), uit Vorst, Francesco Nardella (48), Boussu, Jean-Claude François (38), uit Dour en Robert Becker.

Dat was een paar dagen nadat te Anderlues (1 december 1983 ) een juweliersechtpaar koelbloedig was doodgeschoten bij een overval. Er was een duidelijke binding tussen de overval met dubbele moord van Anderlues en de vorige “heldendaden” van de bende van Nijvel: de overval op de Colruyt Halle 3 maart 1983 (uitbater gedood); de overval op een bedrijf voor kogelvrije vesten te Temse, 9 september 1983 (conciërge gedood, vrouw zwaar gewond); de inbraak in de Colruyt Nijvel (Brussels koppel en rijkswachter doodgeschoten) op 17 september 1983; de overval op een restaurant te Ohain op 2 oktober (uitbater gedood) en de overval op de Delhaize Beersel op 7 oktober 1983 (gerant gedood).

Toch bleven de vijf hun deelname aan de overval op de juweliers van Anderlues ontkennen. Becker kon zelfs een alibi voorleggen dat inderdaad scheen te kloppen. De onderzoeksrechter van Charleroi had reeds besloten hem voorlopig vrij te laten, toen iemand de idee had, de foto van Becker te tonen aan de getuigen van Temse.

Op 10 september 1983 werd daar aan de Gasthuisstraat ingebroken in het zeildoekbedrijf Wittock. De huisbewaarder Broeders, die de inbrekers betrapte, werd koelbloedig doodgeschoten en zijn echtgenote Linda werd neergekogeld en voor dood achtergelaten. Een drietal oudjes uit de Gasthuisstraat, die lawaai hadden gehoord, gingen aan hun venster kijken en zagen de wegvluchtende gangsters.

De nieuwsgierigen werden onthaald op een kogelregen maar overleefden de schietpartij. Een van de oudjes heeft nu formeel Becker herkend als een der schutters.

Dat de bende, die veertien gewapende overvallen op het geweten heeft en daarbij dertien personen doodde, sinds de aanhouding van de zes uit de streek van Bergen en Charleroi niet meer actief is, mag een bewijs te meer zijn voor de schuld van de aangehoudenen.

Bron: Het Laatste Nieuws | 3 Mei 1984