Samenvatting
Thierry Lerminieau werd in juli 1982 gearresteerd nadat hij had bekend zijn 72-jarige buurvrouw Rosemonde Gérard in Thuin te hebben gewurgd tijdens een mislukte inbraak. Hij was 's nachts haar woning binnengedrongen om geld te stelen voor de aankoop van een auto, sloeg haar bewusteloos toen ze hem betrapte, wurgde haar met een koord en ensceneerde vervolgens een lustmoord om de aandacht van de ware toedracht af te leiden.
Tijdens zijn assisenproces eind 1983 bleek uit getuigenissen en psychiatrische onderzoeken dat hij volledig toerekeningsvatbaar was, maar onder invloed van alcohol bijzonder agressief werd. Zijn bewondering voor Hitler en de SS, zijn gewelddadige verleden en zijn poging om aanvankelijk een andere verdachte aan te wijzen kwamen eveneens uitgebreid aan bod. De jury achtte hem schuldig aan poging tot diefstal met moord en aanranding van de eerbaarheid, waarna hij werd veroordeeld tot levenslange dwangarbeid.
Wurger van Thuin ensceneerde lustmoord
Na eerst gepoogd te hebben zich te verschuilen achter een vaag alibi heeft de 22-jarige lasser Thierry Lerminieau woensdag bekend zijn 72-jarige buurvrouw Rosemonde Devaux, rue Cron Bouly te Thuin, vorige week in de nacht van zaterdag op zondag te hebben gewurgd. De man werd opgesloten in de gevangenis van Jamioulx.
Het waren buren die het ontzielde, naakte lichaam van Rosemonde Devaux zondag in de loop van de voormiddag ontdekten. Sporen leidden naar haar buurman, de vrijgezel Lerminieau, die bekende.
In de nacht van zaterdag op zondag had hij verschillende herbergen bezocht. In het naar huis gaan vatte hij het plan op zijn alleenwonende buurvrouw te beroven. Aan de achterzijde van haar huis sloeg hij een ruit stuk en geraakte zo naar binnen. Terwijl hij bezig was het gelijkvloers te doorsnuffelen, werd hij door de inwoonster verrast.
Hij sloeg de vrouw meteen bewusteloos en wurgde haar met een eind touw. Hij trachtte toen zijn misdaad te verbergen door een en ander zo te doen voorkomen alsof het om een lustmoord ging.
Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Juli 1982
Lerminieau wurgde bejaarde buurvrouw
Maandag begon voor het Hof van Assisen van Henegouwen het proces tegen Thierry Lerminieau uit Thuin. Deze man wurgde op 16 juli 1982 zijn 72-jarige buurvrouw Rosemonde Gérard. Hij was 's nachts bij haar binnengedrongen en wou haar bestelen.
Lermineau wordt beschuldigd van diefstal met de bezwarende omstandigheid dat een moord werd gepleegd, en van een aanslag op de goede zeden. Voor zijn proces zetelt een jury van zeven vrouwen en vijf mannen. Hij wordt verdedigd door Mr. Malaise en Mr. Lavendhomme van de balie van Charleroi. Als openbaar aanklager fungeert advocaat-generaal Ransquin en als burgerlijke partij Mr. Bernard en Mir Hanon.
Thierry Lerminieau zou tijdens zijn ondervraging maar een gedeelte handhaven van de verklaring die hij tijdens het gerechtelijk onderzoek aflegde. Hij erkende in de woning van zijn buurvrouw te zijn binnengedrongen om haar te bestelen en met haar geld een auto te kopen.
“Toen ik in Rosemondes' huis was daagde ze op een bepaald moment op en begon te roepen. Daarop trad ik op haar toe, ze viel op het bed en trok de koord af waarmee de lichtschakelaar bediend wordt. Ik draaide die koord tweemaal rond haar hals en trok gedurende 2 tot 3 minuten. Daarop verliet ik het huis.”
Lerminieau gooide ook nog de stoelen in het huis om en trok de kastladen open.
Uit de ondervraging kwam naar voor dat de beschuldigde uit een groot gezin kwam en dat hij opgevoed werd door een tante die naast zijn later slachtoffer woonde. Zijn moeder overleed toen hij nog zeer jong was. Hij werd door zijn tante vertroeteld en hij kwam, naar ergen zeggen, goed met zijn vader overeen. Wel had hij eens onenigheid met hem omdat hij vond dt zijn vader de voorkeur aan zijn jongere broer gaf.
In verband met de persoonlijkheid van Lerminieau liet de voorzitter hem verklaren dat hij zich voor geschiedenis, meer bepaald voor die van de Tweede Wereldoorlog interesseerde. Hij las veel over de SS. Hij ging bij het leger, maar hij hield niet van discipline en miste actie bij het Belgisch leger.
Later liet hij zich uit bewondering voor de SS het teken van dat korps op het lichaam tatoeëren In het leger was hij een vechtersbaas en een drinkebroer. Daar hij in 1980 zijn contract bij het leger niet verlengde, werd hij werkloos, vond in 1981 werk en werd het jaar daarop ontslagen omdat hij weer gevochten had.
Hij pochte erover dat hij meer dan 25 glazen bier kon drinken alvorens dronken te worden. Later vond hij weer werk in de kerncentrale van Doel. Hier werd een einde gemaakt aan zijn contract nadat hij de moord gepleegd had.
Bron: Gazet van Antwerpen | 29 November 1983
Tante van beklaagde werd onwel
De tweede dag van het proces voor het Hof van Assisen van Henegouwen tegen Thierry Lerminiaux, die ervan beschuldigd wordt de 70-jarige Rosemonde Gérard op 1 juli j.l. te hebben gewurgd, is dinsdag voortgezet met het getuigenis van de zoon van het slachtoffer, Louis Devaux.
Getuige vertelde hoe hij het ontkleedde lijk van zijn moeder had aangetroffen en ook hoe hij, niet lang daarna, bij de tante van beklaagde, beklaagde zelf had ontmoet. “Hij omhelsde me”, zo zei de getuige, “en heeft mij koffie geschonken. Hij kwam naast me zitten en toonde medelijden. Ik had nooit kunnen vermoeden dat hij de dader was van de moord op mijn moeder.”
Getuige denkt dat Lerminiaux erop uit getrokken is om te stelen, en dat hij goed wist wat hij zou doen indien het slachtoffer zou wakker worden. Na deze verklaring stelde Mr. Bernard zich burgerlijke partij voor getuige.
Vervolgens werden twee psychiaters gehoord: beiden verklaarden beklaagde toerekeningsvatbaar.
De ochtendzitting eindigde met het getuigenis van de tante van beklaagde, Mariette Lerminiaux, waarbij hij inwoonde. Het was een zeer emotioneel getuigenis, want deze vrouw heeft beklaagde op zeer jonge leeftijd - hij was nog geen twee jaar - als een eigen kind opgenomen. Ze kon haar tranen niet bedwingen. Toen ze vertelde met hoeveel inzet en liefde ze Thierry heeft opgevoed om dan te ervaren dat hij haar beste vriendin had vermoord.
De dag van de feiten was Lerminiaux omstreeks 3u 's ochtends thuisgekomen: hij had gedronken en kreeg daarvoor een opmerking van zijn pleegmoeder. Later, toen de moord reeds was ontdekt, gebaarde hij van niets. Die avond ging hij opnieuw uit en kwam slechts de volgende dag terug. Dat was omstreeks 4u in de namiddag. Hij vroeg geld aan zijn tante en vertrok opnieuw. Hij kwam slechts de volgende dag opdagen.
Getuige verklaarde tot slot dat Lerminiaux tijdens zijn militaire dienst was beginnen te drinken. Na haar getuigenis is Mw. Mariette Lerminiaux onwel geworden. Ze moest naar het ziekenhuis worden overgebracht.
Tijdens de namiddagzitting werd Bernard Poirion gehoord. Tijdens de eerste ondervragingen van Lerminiaux trachtte deze de schuld op getuige te schuiven. Toen de voorzitter hem vroeg waarom hij dat gedaan had, zei beklaagde: “Ik trachtte mij ervan af te maken, maar tenslotte heb ik toch bekend, nietwaar?”
Dan kwam nog een derde psychiater getuigen. Hij bevestigde de toerekeningsvatbaarheid van beklaagde en voegde eraan toe dat Lerminiaux vaak zeer autoritair overkwam.
Bron: Gazet van Antwerpen | 30 November 1983
Dronken Lerminiaux zocht met iedereen ruzie
Het Hof van Assisen van Henegouwen heeft woensdag het proces voortgezet van Thierry Lerminiaux uit Thuin. De man wordt ervan beschuldigd aldaar zijn 72-jarige buurvrouw, Rosemonde Gérard, te hebben gewurgd. De feiten gebeurden bij de vrouw thuis.
De derde procesdag opende met diverse getuigenissen, waaruit bleek dat als Lerminiaux gedronken had, hij agressief werd, iedereen lastig viel en ruzie zocht.
Een vroegere werkgever had niet te klagen over betichte en een man uit Thuin zei dat als Thierry Lerminiaux niet had gedronken, hij best te genieten was. Wel, zo zei hij, had berichte een ongelooflijke bewondering voor Hitler en de SS.
Een getuige voerde het rechtstreekse bevel over Lerminiaux toen die onderofficier bij het leger was. Beschuldigde was bij een gevechtseenheid en had een harde training. De getuige zag Lerminiaux nooit dronken. Hij kon vertellen dat beschuldigde weliswaar de reputatie had een geweldenaar te zijn, maar zei dat hij met hem nooit moeilijkheden had.
Onder de getuigenissen van de namiddag was er vooral dat van Claude Manoy, zoon van de tante die Thierry heeft opgenomen en hem als een broeder beschouwde en van Philippe Lerminiaux, broeder van de beklaagde.
Claude Lanoy bevestigt dat zijn neef door zijn moeder werd verwend en onthulde ook dat hij steeds schrik had gehad van Thierry Lerminiaux. Philippe Lerminiaux heeft verklaard dat zijn broeder steeds vriendelijk is geweest tegen hem, maar men moest hem niet lastig vallen.
Een van de getuigen die hem regelmatig bezoekt in de gevangenis beweert dat de beklaagde tegenover hem zijn spijt heeft uitgesproken. De zitting werd daarna opgeheven. Vandaag wordt het proces hervat.
Bron: Gazet van Antwerpen | 1 December 1983
Levenslange dwangarbeid voor Thierry Lerminiaux
De laatste dag in het assisenproces van de 23-jarige Thierry Lerminiaux uit Thuin eindigde met diens veroordeling tot levenslange dwangarbeid.
Lerminiaux had zich te verantwoorden voor de moord op de 70-jarige Rosemonde Gérard. De dag werd ingezet met het pleidooi van Mr. Michel Bernard namens de burgerlijke partij, zijnde de zoon van het slachtoffer.
Hij zet zich meteen af tegen de bewondering van de beschuldigde voor de nazi's en brengt tevens hulde aan de slachtoffers van het naziregime. De drijfveer voor de moord is volgens de advocaat diefstal omdat Thierry op 16 juli 1982 dringend een nieuwe wagen nodig had.
Rosemonde mocht hem nochtans en zelfs indien ze de dief betrapt had, zou ze hem wellicht niet aangegeven hebben. Mr. Bernard vraagt daarom dat de oude vrouw gerechtigheid zou worden gedaan.
Mr. Hanon, tweede advocaat van de burgerlijke partij, legt vooral de nadruk op het geweld van Lerminiaux, ook als hij niet dronken is.
Vervolgens beklemtoont advocaat-generaal Paul Ransquin de brutaliteit waarmee de moord gepleegd werd. Het slachtoffer vertoonde overal wonden en werd hevig geslagen vóór ze door wurging om het leven werd gebracht. Zij had volgens de advocaat-generaal wellicht gesproken over een voorschot op haar pensioen en over de eindafrekening die ze nog zou ontvangen. Lerminiaux moet dat van zijn tante vernomen hebben, die een vriendin van het slachtoffer was.
“De diefstal was het doel, de moord was het middel”, zo zegt hij. De dader heeft bovendien nooit zijn aanwezigheid verborgen willen houden. Hij maakte lawaai en stak overal het licht aan. Na de feiten minutieus te hebben beschreven en gewezen te hebben op de verschillende versies van de beschuldigde, vraagt de advocaat-generaal de jury bevestigend te antwoorden op de schuldvragen, omdat volgens hem de drank geen verzachtende omstandigheid voor Lerminiaux mag zijn.
De advocaten van de verdediging, Mrs. Malaise en Hanon wensen niet te pleiten over de schuldvraag en derhalve wordt het woord verleend aan de beschuldigde, die evenwel geen verklaring wenst af te leggen.
De jury krijgt vervolgens vijf vragen te beantwoorden. De eerste twee betreffen de diefstal met braak, de derde de moord, de vierde de aanranding en de vijfde, gesteld door de voorzitter, betreft de vraag of indien Lerminiaux niet schuldig zou worden bevonden aan diefstal, hij de vrijwillige doodslag gepleegd heeft met het inzicht te doden.
Na beraadslaging antwoordt de jury bevestigend op de eerste vier vragen. Derhalve wordt Lerminiaux schuldig bevonden aan poging tot diefstal met moord en aanslag op de goede zeden.
Na een nieuwe beraadslaging wordt Lerminiaux veroordeeld tot de maximum straf: zijnde levenslange dwangarbeid. Beschuldigde aanhoort het vonnis met dezelfde onverschilligheid die hij tijdens zijn hele proces heeft betoond.
Bron: Gazet van Antwerpen | 2 December 1983
Ik vermoed echter dat je bedoelt dat er misschien geen vaste, homogene dadergroep bestond. Dat is een hypothese waarover je kunt discussiëren, maar ze maakt de Sliman-piste op zich nog niet waarschijnlijker.