In Beersel werd 1.200.000 frank gestolen, een gigantisch bedrag. In de Delhaize van Beersel zegt een van de gangsters tegen een kassierster: "Toi, prendre l’argent, n’oublie pas celui-là dessous". Vreemd om zoiets te zeggen als geld niet het doel zou zijn.

Anderlues was duidelijk een impulsieve overval. Een van de daders was óf stomdronken óf had nog nooit met een pistool geschoten. Van de acht schoten die hij afvuurde, miste hij er zeven (!).

In Ohain was het doel een auto.

(…) De gewapende man is nerveus en bedreigend. Hij eist de sleutels van de Porsche en de Alfa Romeo.

En:

(…) Daarop eist de man de inhoud van de kassa. Ook nu weer krijgt hij als antwoord dat dit niet kan en dat ze daarvoor de eigenaar moeten vragen.

Lees de feiten nog eens na, dan weet je wat er echt is gebeurd.

Claude Dubois, een Brusselse vastgoedmakelaar en minnaar van Colette Dumont uit Watermaal-Bosvoorde, werd in december 1983 aangehouden op verdenking van haar moord. Dumont verdween op 14 november 1983 toen ze onderweg was naar Luxemburg met een groot geldbedrag. Een dag later werd haar in stukken gesneden romp teruggevonden in de Maas bij Beez. Het gerecht vermoedde dat Dubois haar had vermoord om ongeveer 500.000 Belgische frank te roven, waarna hij het lichaam in stukken sneed en in de rivier dumpte. 

De verdenking tegen Dubois steunde op verschillende ernstige aanwijzingen. Zo had hij op de dag van de verdwijning een aanzienlijk bedrag op zijn bankrekening gestort, waarvoor hij aanvankelijk geen geloofwaardige verklaring kon geven. Bij een huiszoeking werden bovendien twee alarmpistolen en een .22-revolver aangetroffen, al was het moordwapen van een zwaarder kaliber. Tijdens de verhoren werd Dubois herhaaldelijk op leugens betrapt over de herkomst van het geld. Zijn echtgenote werd daarentegen snel buiten verdenking gesteld omdat zij voor de dag van de feiten een sluitend alibi had.

In april 1984 kreeg het onderzoek een nieuwe wending door de arrestatie van de Brusselse advocaat Ronald Rossignol in Zuid-Frankrijk. Dubois beweerde dat de verdachte geldsom een commissieloon van Rossignol was voor een vastgoedtransactie. De onderzoekers wilden Rossignol hierover ondervragen. Indien hij die uitleg zou ontkennen, zou dat de hypothese versterken dat het geld afkomstig was van Colette Dumont. Ondanks deze piste benadrukte het gerecht dat er ook los daarvan voldoende bezwarende elementen tegen Dubois bestonden. 

Na ongeveer tien maanden voorlopige hechtenis besliste de Kamer van Inbeschuldigingstelling in oktober 1984 om Dubois vrij te laten. Hoewel de onderzoekers tal van verdachte omstandigheden hadden vastgesteld en Dubois had toegegeven dat hij over de herkomst van het geld had gelogen, ontbraken harde materiële bewijzen om hem voor de moord te veroordelen. Hij bleef wel officieel beschuldigd. 

Jaren later, in 2004, werd Dubois wel veroordeeld tot dertig jaar gevangenisstraf voor de moord op de Algerijn Karim Mounouar, die eveneens werd doodgeschoten, in stukken gesneden en gedumpt. Die latere veroordeling versterkte achteraf de overtuiging van velen dat Dubois waarschijnlijk ook verantwoordelijk was voor de moord op Colette Dumont, al is hij daarvoor juridisch nooit veroordeeld.

Alleen vrouw van Brussels echtpaar vrij

In tegenstelling tot wat in onze vorige editie werd gemeld, is alleen de vrouw van het Brussels echtpaar, dat verdacht wordt van de moord op Colette Dumont vrijgelaten. De romp van deze vrouw werd op 15 november in de Maas teruggevonden. De immobiliënmakelaar blijft aangehouden.

Het gaat om Claude Dubois (40). De man blijft echter ontkennen iets met de zaak te maken te hebben. In de woning van Claude Dubois werden twee alarmpistolen en een punt 22 revolver gevonden, maar het wapen waarmee het slachtoffer werd vermoord, is naar verluidt van een zwaarder kaliber.

Zijn echtgenote heeft een sluitend alibi. De dag dat Colette Dumont verdween, was zij op haar werk aanwezig.

Bron: Het Laatste Nieuws | 23 December 1983

Brusselaar blijft in cel wegens roofmoord

De raadkamer te Namen heeft donderdag het aanhoudingsmandaat bevestigd van Claude Dubois (40), wonende Begijnhof te Brussel, die op 19 december werd gearresteerd wegens moord op Colette Dumont, uit Watermaal-Bosvoorde.

De romp van deze vrouw werd op 15 november vorig jaar gevonden in de Maas te Beez. Bewijzen dat Claude Dubois de vrouw vermoordde, heeft het gerecht nog niet, maar tijdens zijn ondervraging werd de man op leugens betrapt. Hij wordt ervan verdacht Colette Dumont te hebben gedood om haar te beroven van de 500.000 fr., die zij de dag van haar dood naar Luxemburg zou brengen.

Bron: Het Laatste Nieuws | 20 Januari 1984

Betaalde Brussels advocaat commissieloon aan aangehouden makelaar uit Brussel?

De aanhouding te Menton, in het zuiden van Frankrijk, van de Brusselse advocaat en zakenman Ronald Rossignol kan een wending brengen in de oplossing van de moord vorig jaar in november op een vrouw uit Watermaal-Bosvoorde, wier aan stukken gesneden lijk aangetroffen werd in de Maas te Beez-Namur. De vrouw heette Colette Dumont.

Een maand later werd een verdachte aangehouden: Claude Dubois (43), handelaar in onroerend goed, wonende Begijnhofplein 5 te Brussel. Onder de bezwarende feiten was er o.m. een aanzienlijke geldstorting op zijn bankrekening de dag van de moord op de vrouw. Deze was namelijk naar Luxemburg gereisd om er geld van de bank te halen, iets waar Dubois van op de hoogte was. De speurders vermoeden dat de man de vrouw om haar geld heeft vermoord en zich van het lijk heeft ontdaan door het in stukken te snijden en in de Maas te werpen vanaf het viaduct te Beez. Daarna zou hij het gestolen geld op zijn bankrekening zijn gaan zetten.

Dubois loochent dit, maar hij kon geen afdoend alibi over de oorsprong van het geld verstrekken zolang de onbekende niet was gevonden waarvan hij beweerde het geld te hebben ontvangen. Die man was nl. Ronald Rossignol, die met de noorderzon was vertrokken na het frauduleus bankroet van zijn luchttaxibedrijf. Nu Rossignol aangehouden is, wensen de Naamse speurders hem nader te ondervragen.

Waarschijnlijk zal dit toch geen opzienbarende wending meebrengen in de moordzaak. Het gerecht bezit nl. voldoende andere bezwarende feiten om Claude Dubois achter slot en grendel te houden.

Het getuigenis van Rossignol kan belangrijk zijn. Immers, Dubois verklaart dat hij het geld zou gekregen hebben van Rossignol als commissieloon voor een zaak die hij voor deze laatste als makelaar zou hebben geregeld. Indien Rossignol dit loochent, is dit bezwarend voor Dubois. Want dan blijft het vermoeden bestaan dat het afkomstig is van de vermoorde Colette Dumont en dan zou hij ook nadere uitleg moeten verstrekken over de reden waarom hij dat commișsieloon een tweede maal heeft willen innen, dit keer bij de echtgenote van de verdwenen Brusselse advocaat-zakenman.

Verwacht wordt, dat speurders van de gerechtelijke politie van Namen eerlang naar het zuiden van Frankrijk zullen afreizen om er Rossignol te ondervragen. Zijn uitlevering kan inderdaad nog enige tijd duren.

Bron: Het Laatste Nieuws | 9 April 1984

Brusselaar na tien maanden voorhechtenis vrijgelaten

De Kamer van inbeschuldigingstelling van Luik heeft dinsdag besloten het aanhoudingsmandaat van Claude Dubois (40), wonende Begijnhof te Brussel, op te schorten. Dubois werd in december aangehouden wegens moord op Colette Dumont, uit Watermaal-Bosvoorde.

De romp van deze vrouw werd op 15 november van vorig jaar gevonden in de Maas, te Beez. Na intens speurwerk van onderzoeksrechter Marotte, ontdekte men dat Dubois, een vriend van Colette Dumont, precies op de dag dat de vrouw verdween, zijn rekening met 200.000 fr. had aangezuiverd. Colette Dumont reed op 14 november naar Luxemburg, waar zij 500.000 fr. naar de bank wou brengen.

Harde bewijzen dat Dumont de vrouw vermoordde kon het gerecht niet krijgen, ook al bekende hij dat hij enkele keren had gelogen wat de oorsprong van de bewuste 200.000 fr. betrof. De Kamer van inbeschuldigingstelling besliste nu, na 10 maanden voorarrest, Dubois voorlopig vrij te laten. Hij wordt wel nog steeds beschuldigd van de feiten.

Bron: Het Laatste Nieuws | 25 Oktober 1984

Ook deze overval werd gepleegd door Jean-Luc Peteau. Hij maakt er liefst 923.720 fr. buit. Hij werd begin 1985 veroordeeld voor deze overval.

Samenvatting

• Wat? Overval op een Delhaize-warenhuis

• Wanneer? 8 Mei 1981

• Waar? Route de Mons in Epinois » Google Maps (locatie bij benadering)

• Wie? Jean-Luc Peteau

• Status: Opgelost

Hold-up au supermarché Delhaize Epinois : de 5 à 700.000 francs!

Vendredi soir, il était environ 22 heures, lorsqu'un individu portant cagoule et armé d'un fusil pénétrait dans le supermarché situé à front de la route de Mons, à Epinois. Les derniers clients du magasin ainsi que le personnel venaient de quitter les lieux, lorsque le hold-up fut commis.

“La caisse ou je tire!”

Le gérant du magasin dont l'identité ne nous a pas été révélée et qui remplissait les papiers mentionnant les ventes de la journée fut surpris par l'individu dont le visage était soigneusement dissimulé par une cagoule.

Ce dernier était particulièrement menaçant: il tenait le responsable des lieux à distance respectueuse, le canon braqué sur la poitrine et le doigt sur la détente. Il ne fallait pas grand chose pour que l'arme fonctionne.

Les paroles de l'apprenti-gangster ne souffraient d'ailleurs pas la moindre réplique: “Tu me passes le fric sans opposer la moindre résistance ou je tire…”

Les menaces étaient suffisantes pour optempérer et le gérant gagna ainsi le coffre tout proche.

Un butin de 500 a 700 mille francs

Toujours sous la menace de l'arme, l'employé ouvrit le coffre-fort et remi son contenu, une somme variant entre 500.000 et 700.000 F.

Aussitôt en possession du butin, le malfaiteur s'enfuit après avoir bien recommandé au vendeur de ne pas le suivre.

Dès qu'i eut franchi le seuil et que sa vie n'était plus en danger, le responsable alerta les autorités judiciaires et quelques minutes plus tard, les gendarmes affectés à la brigade de Binche se trouvaient sur les lieux, tandis que d'autres entreprenaient des recherches en vue d'intercepter l'agresseur.

Les spécialistes du laboratoire de la Police Judiciaire de Charleroi se sont également rendus à Epinois où ils ont pu trouver empreintes et indices susceptibles de les mener sur la trace du hold-upeur.

A l'heure oú nous écrivons ces lignes, gendarmes et inspecteurs de la P.J. poursuivaient activement leurs investigations.

Bron: Le Peuple | 11 Mei 1981

Meer dan 44 jaar cel voor Lembekenaar die 27 overvallen pleegde

Waar iemand vier inbraken binnen een maand pleegt, oordeelt de rechter meestal dat er “eenheid van opzet” is en, in plaats van voor elk feit te straffen, geeft hij één, enkele zware straf. Datzelfde principe geldt nog als later blijkt dat de inbreker diezelfde maand nog een vijfde feit heeft gepleegd: er komt een nieuw dossier, de zaak komt weer voor de rechter en daar wordt dan de “opslorping” gepleit.

Rechter André Liesse, van de 8ste kamer van de correctionele rechtbank Brussel, vond “eenheid van opzet” niet toepasselijk toen bij dinsdag een man, die tussen november 1980 en juni 1983 27 overvallen pleegde, veroordeelde tot 38 jaar en 75 maanden cel. De rechter onderscheidde 21 misdrijven en hij gaf gemiddeld 2 jaar cel per misdrijf.

“Er is geen reden om in de opeenvolgende en herhaalde manifestatie van de misdrijven dezelfde globale misdadige bedoeling te zien”, oordeelde rechter Liesse in zijn lang en gemotiveerd vonnis. Het dient gezegd dat de wapenfeiten waaraan Jean-Luc Peteau (33) zich schuldig heeft gemaakt, indrukwekkend zijn.

Dames breiden bivakmutsen

De vier eerste overvallen pleegde Jean-Luc nog met zijn vriend José Brux, een 32-jarige schrijnwerker uit Eigenbrakel. Maar Brux dierf daarna niet meer en Peteau die de smaak te pakken had gekregen, ging alleen op stap. In het begin deed hij het nog omdat hij geld nodig had voor zijn zaak, of om een vriend in nood te helpen, maar later deed hij het vooral omdat hij het gewoon geworden was, omdat hij zonder dat extra zakgeld niet kon leven.

Zijn vriendinnen Daniëlle, Andrée en Madeleine profiteerden om beurt van deze luxe. De dames breiden de bivakmutsen waarachter Jean-Luc zich verschool en gingen soms vooraf ter plaatse een kijkje nemen. Toen Jean-Luc Andrée liet zitten voor Madeleine verklikte Andrée haar minnaar bij de rijkswacht van Nijvel maar die hechtte daar weinig geloof aan...

Marco F., (*) 40 jaar geleden geboren in het mooie Siena, heeft Jean-Luc aan één overval geholpen.

We zullen slechts de meest indrukwekkende aanhalen. Brux en Peteau begonnen er aan in Genepiën (Genappe, op de taalgrens) op 19 november 1980. Zij gingen toen aan de haal met het werklozengeld van ABVV en RVA, 565.940 fr. Precies een maand later overvielen zij in dezelfde gemeente de Nopri: 553.000 fr. Peteau alleen maakte op 6 april 1981 690.000 fr. buit in de Delhaize van Eigenbrakel. Op 8 mei 1981 weer een Delhaize, maar nu de Binche-Epinais en liefst 923.720 fr. buit. Op 3 maart 1982, ongeveer 400.000 fr. buit bij de ASLK te Beersel aan de Hoogstraat.

Op 9 september 1982 keert hij terug naar Dworp, maar daar mislukt de overval. Geen nood, hij rijdt verder naar Roosdaal-Pamel. Hij stapt eerst binnen in de Raiffeisenkas (buit 660.000 fr.) en vervolgens in het postkantoor 30 meter verder (buit 75.000 fr.).

Op 26 oktober 1982 overvalt Peteau het postkantoor van Pamel-Roosdaal waar hij aan de haal gaat met 1 miljoen 102.877 fr. Op 9 december 1982 volgt met de hulp van zijn nieuwe vriendin Madeleine het BAC-kantoor aan de Lagesteenweg te Grimbergen (buit 100.000 fr.), het postkantoor aan de Charlierlaan te Hoeilaart (buit 130.000 fr.) en het BAC-kantoor aan de Marcel Felicestraat (buit 612.900 fr.).

Op 5 april keerde hij terug naar Sint-Pieters-Leeuw, nu voor een lucratiever bezoek aan het postkantoor: 1 miljoen 683.712. fr.) Op 1 juni 1983 was het gedaan met Peteau. Met de Citroën van zijn werkmakker was hij eerst naar het postkantoor van Luttre gereden. Daar had hij 1 miljoen 737.306 fr. buit gemaakt. Tijd om naar huis te gaan, dacht Peteau maar op de terugweg zag hij nog een kantoor van het Landbouwkrediet. Nog even afstappen, dacht hij. Hij maakte er 266.000 fr. buit maar na de eerste overval waren er versperringen opgezet en Peteau liep in de val.

Pas nadat onderzoeksrechter Bellemans ook zijn vriendin onder aanhoudingsmandaat had geplaatst, ging Peteau door de knieën en bekende alles. In het geheel maakte hij meer dan 11 miljoen fr. buit. Men heeft er amper 4 miljoen van teruggevonden.

Behalve de overvallen wordt Peteau ook beticht van diefstallen met inbraak (vooral in auto's), valsheden in geschrifte en gewone diefstallen. Verder zijn er nog kleine betichtingen, ook voor de anderen, van heling, wapenbezit en fraude.

De rekening is alleen maar zwaar voor Peteau, Hij krijgt drie keer 2 jaar cel, negen keer 2 jaar en zes maanden, vijf keer 3 jaar cel en dan nog een assortiment van kleinere straffen voor de gewone diefstallen, zodat het totaal komt op 38 jaar en 75 maanden. Door artikel 60 van ons strafwetboek (samenloop van straffen) kan de correctionele echter alleen het dubbel van de zwaarste maximumstraf uitspreken, dus dat totaal van 44 jaar en 3 maanden dient herleid tot tweemaal 10 jaar, dit is 20 jaar.

Daniëlle wordt wegens heling veroordeeld tot 6 maanden met uitstel en 15.000 fr. boete, Andrée krijgt 26 maanden met uitstel en 24.000 fr. boete. Brux krijgt ook een als een worst versneden straf die samengeteld weliswaar 5 jaar en 6 maanden bedraagt maar waarbij toch uitstel wordt gegeven. Ook zijn onmiddellijke aanhouding werd niet bevolen. Brux krijgt bovendien 36.000 fr. boete. Madeleine komt er van af met 1 jaar en drie maanden, met uitstel, en 30.000 fr. boete en Marco krijgt 2 jaar met uitstel.

Dat Peteau beroep zal aantekenen, leidt geen twijfel.

Bron: Het Laatste Nieuws | 13 Februari 1985

(*) Marco Fiorese