In mijn zoektocht in het Aalsterse "zigeunermilieu" ben ik op François Lafertin gebotst. Hier wat informatie.
François Lafertin: een carrière als beroepsoplichter van bejaarden
François Lafertin (Eeklo, 5 april 1935) was een Belgische beroepscrimineel die gedurende meer dan twintig jaar honderden bejaarden en kwetsbare personen oplichtte en bestal. Hij leefde als rondtrekkende woonwagenbewoner en ontwikkelde een eenvoudige maar bijzonder doeltreffende werkwijze, waardoor hij in heel België bekend werd onder de bijnaam “de broer van de facteur”.
Vanaf het begin van de jaren 1970 deed Lafertin zich voor als vertegenwoordiger van overheidsdiensten, pensioenkassen, mutualiteiten, gas- en elektriciteitsmaatschappijen of zelfs als familielid van een postbode. Hij vertelde zijn slachtoffers – meestal alleenstaande bejaarden – dat zij recht hadden op een pensioenachterstal of een vergoeding. Vervolgens haalde hij een biljet van 1.000 of 5.000 frank boven en vroeg wisselgeld. Terwijl de slachtoffers hun spaargeld of portefeuille bovenhaalden, wist hij geld en waardevolle voorwerpen te ontvreemden.
In 1975 werd hij na een uitgebreid onderzoek veroordeeld voor ongeveer 185 diefstallen en kreeg hij vijf jaar gevangenisstraf. Na zijn vrijlating herviel hij vrijwel onmiddellijk in dezelfde feiten. In 1985 werd hij opnieuw veroordeeld, ditmaal tot zeven jaar cel, voor tientallen nieuwe oplichtingen in Brussel en Oost-Vlaanderen.
Ondanks deze zware veroordelingen zette Lafertin zijn activiteiten voort. Na zijn vrijlating in 1988 begon hij opnieuw op grote schaal bejaarden te bestelen. Een speciale onderzoekscel van de BOB van Aalst kon hem uiteindelijk in april 1993 op heterdaad betrappen. Het daaropvolgende onderzoek bracht een uitzonderlijke reeks van 303 bewezen diefstallen aan het licht, goed voor bijna twintig miljoen frank buit. Een deel van het gestolen geld en de juwelen werd later teruggevonden in verborgen bergplaatsen op het kerkhof van Aalst, onder meer bij het familiegraf van de familie Lafertin.
In 1994 veroordeelde de correctionele rechtbank van Dendermonde hem tot veertien jaar gevangenisstraf. Ook zijn echtgenote Emilie en zijn zoon Waso werden veroordeeld wegens hun betrokkenheid bij een deel van de feiten.
Volgens het parket waren tegen die tijd bijna zeshonderd slachtoffers bekend. Daardoor wordt François Lafertin beschouwd als een van de meest productieve en hardnekkige oplichters van bejaarden uit de Belgische naoorlogse criminaliteitsgeschiedenis. Zijn criminele loopbaan strekte zich uit over meer dan twee decennia en werd gekenmerkt door recidive, professionele misleiding en een systematische uitbuiting van kwetsbare ouderen.
Gezocht
Deze man wordt opgespoord door de gerechtelijke diensten in verband met een hele reeks oplichtingen en aftroggelarijen in ons land. Zijn laatste werkterrein was Mechelen en Heist o/d Berg waar hij zich dan eens als afgevaardigde van de gasmaatschappij en andere keren uitgaf als vertegenwoordiger van de pensioendienst. Hij zou te weinig betaalde pensioengelden bijpassen.
De man ging vooral bij bejaarden te werk die hij dan een al dan niet aanzienlijk geldbedrag afhandig makte. Het betreft François Lafertin, geboren te Eeklo op 5 april 1935. De man leeft als een nomade in een woonwagen heeft geen vaste verblijfplaats. (...)
Bron: Gazet van Antwerpen | 14 September 1974
Gemene oplichter aangehouden te Molenbeek
Een zwerver, die al sinds een paar jaar talrijke bejaarden en gehandicapten in het Vlaamse land en het Brusselse oplichtte met een wisseltruuk, kon te Sint-Jans-Molenbeek worden aangehouden door de BOB van Oudenaarde. Het gaat om de 40-jarige François Lafértin, ingeschreven Kwalestraat te Nieuwenkerke, maar in feite verblijvende in een woonwagen.
Verscheidene brigades van de gerechtelijke politie van het rijk hadden de kerel al een paar maanden geleden vereenzelvigd. De man had de gewoonte zich onder een valse hoedanigheid bij zijn slachtoffers aan te bieden, hetzij als afgevaardigde van de KOO, hetzij als een vertegenwoordiger van de maatschappijen van gas en elektriciteit. Hij spiegelde de bejaarden en gehandicapten voor nog recht te hebben op een bijkomend pensioen, ofwel verklaarde hij dat ze teveel hadden betaald voor het verbruik van gas en elektriciteit en derhalve dienden vergoed.
Om zijn doel te bereiken liet hij telkens geloven dat hij 400 à 600 fr. kwam afgeven, maar dat hij slechts een bankbriefje van 1000 of 5000 fr. op zak had. Zijn slachtoffers lieten zich meestal vangen en nadat ze hun portefeuille met het wisselgeld hadden gehaald, gaf de kerel hen een forse duw en sloeg, doorgaans met verscheidene duizenden frank buit, op de vlucht.
Verscheidene slachtoffers hebben de zwerver als de dader herkend, al weigerde hij tot nog toe bekentenissen af te leggen. (...)
Bron: Gazet van Antwerpen | 22 April 1975
Oplichter bejaarden en gehandicapten opgepakt
De BOB van Oudenaarde hield te Sint-Jans-Molenbeek de zigeuner aan die sinds een paar jaar in het Vlaamse land en het Brusselse bejaarden en gehandicapten oplichtte met steeds dezelfde truc. Het betreft de 40-jarige François Lafertin, ingeschreven Kwalenstraat te Nieuwerkerken, maar in feite als zigeuner verblijvende in een woonwagen.
Al sinds een paar maanden hadden verscheidene brigades van de gerechtelijke politie de kerel weten te identificeren. De man bood zich telkens onder een valse hoedanigheid, hetzij als afgevaardigde van de KOO of als vertegenwoordiger "gas en elektriciteit" bij zijn slachtoffers aan.
Meestal liet hij geloven dat de betrokken personen, bejaarden of gehandicapten, nog recht hadden op een bijkomend pensioen ofwel dat ze voor het verbruik van gas of elektriciteit teveel hadden betaald en er voor vergoed dienden te worden. Meestal beweerde hij een bedrag van 400 à 600 fr. te komen afgeven maar over geen ander geld te beschikken dan een bankbiljet van 1.000 of 5.000 fr.
De goedgelovige bejaarden en gehandicapten liepen er meestal in en nadat ze hun geldbeugel met wisselgeld waren gaan halen gaf de kerel hun een forse duw en ging er doorgaans met verschillende duizenden fr. vandoor.
De zigeuner die door verschillende slachtoffers werd herkend, weigerde tot nog toe bekentenissen af te leggen al bestaat er niet de minste twijfel over zijn schuld. (...)
Bron: De Standaard | 22 April 1975
Zigeunerkoning voor de rechter
François Lafertin, de zigeunerhoofdman die vele maanden de bejaarden in het Vlaamse land ging oplichten en bestelen, verscheen gisteren voor de correctionele rechtbank van Gent. Hij wordt beschuldigd van 185 diefstallen, maar ontkent alles. De rijkswacht had strenge voorzorgsmaatregelen genomen omdat men een invasie van zigeuners in het justitiepaleis vreesde. Het was rechter Wuyts die persoonlijk bij de rijkswacht tussenbeide kwam om de enkele zigeuners, die opgekomen waren, toch in de rechtszaal toe te laten.
Lafertin werd veertien maanden geleden aangehouden en zit al die tijd in voorarrest. Hij is de man die maandenlang de streek van Ninove, Geraardsbergen, Aalst, Dendermonde en Oudenaarde onveilig maakte. Welbespraakt en zich uitgevend voor afgevaardigde van mutualiteit of pensioenkas, als onderpastoor of als broer van de brievenbesteller ging hij bij bejaarde mensen aanbellen.
Zijn geliefkoosde truc bestond erin dat hij geld kwam brengen van achterstallig pensioen. Hij toonde wel een biljet van 5.000 fr., maar dat was dan enkel bedoeld om de gepensioneerden naar wisselgeld te doen zoeken. Zo toonden ze meestal waar hun spaarcentjes lagen. Hij bepraatte de mensen, liet zich koffie voorzetten, maar als hij de deur uitging was het zeker dat het geld wat men in huis had in zijn zak verdwenen was.
Oudenaarde werd hem uiteindelijk fataal. Nadat zijn signalement als gevaarlijke oplichter in de pers verschenen was, herkende een getuige hem op het ogenblik dat hij bij een bejaard echtpaar ging aanbellen. De getuige kon de nummerplaat noteren van de taxi waarmee de zigeuner zich verplaatste en meteen waren de speurders op het goede spoor om de zigeunerhoofdman in te rekenen. Dat inrekenen verliep nu ook weer niet zo gemakkelijk.
Vooreerst heeft de gerechtelijke politie met de taximan de ritten in het Vlaamse land overgedaan die de taxi met Lafertin had gedaan. Zo werden systematisch alle plaatsen aangedaan waar aanklachten van oplichting en diefstal genoteerd werden. Lafertin werd bij de taximan in een hinderlaag gelokt en zo aangehouden.
Lafertin loochent alles. Bij confrontaties met bejaarde slachtoffers haalde hij de leepste bohemerstreken uit. Om zich onherkenbaar te maken liet hij zich helemaal kaal scheren. Hij liet zich doorgaan als een kreupele en toen men hem aan zijn stem wilde herkennen was hij een spraakgestoorde. De taxichauffeur heeft hij nooit gekend, zegt hij, en gestolen voorwerpen die bij hem gevonden werden en die vooraf door slachtoffers haarfijn beschreven waren, beschrijft hij als familiebezit dat hij reeds 16 jaar lang heeft. Kortom, voor alles heeft hij een uitleg.
Zijn drie advocaten hebben wegens gebrek aan bewijzen willen aantonen dat hun cliënt vele onopgeloste diefstallen in de nek geschoven krijgt. Zij vragen de vrijspraak. Het openbaar ministerie vraagt een strenge straf en dat hij ter beschikking van de regering zou gesteld worden.
Uitspraak op 12 januari.
Bron: De Standaard | 6 Januari 1976
Zigeunervrouwen werpen zich op rijkswachters
François Lafertin, de 36-jarige zigeuner die verdacht wordt 1.650.000 fr. tijdens 185 diefstallen gestolen te hebben bij bejaarde mensen, werd gisteren door de correctionele rechtbank van Gent veroordeeld tot 5 jaar gevangenisstraf. Een 10-tal gevallen werden door de rechtbank niet weerhouden. Lafertin bleef ook nu ontkennen.
Uit protest tegen de uitspraak hebben een 20-tal zigeuners in de rechtbankzaal vreselijk kabaal gemaakt. Enkele zigeunervrouwen smeten zich als razende katten op de begeleidende rijkswachters. Een vrouw werd voor verhoor voorgeleid.
Het is haast een traditie geworden dat zigeunervrouwen met hun kleurrijke rokken, wenende zigeunerkinderen en stoere stamvaders de gangen van het Gentse gerechtsgebouw sieren. Tijdens de 14 maanden dat Lafertin in voorarrest zit, misten ze geen enkele kans om hun chef voor de raadkamer en vorige week voor de rechtbank te zien verschijnen. Tot nu toe verliep het altijd tamelijk rustig.
Nu ze echter hoorden dat de stelende zigeuner nog bijna 4 jaar gevangenis voor de boeg heeft, zijn de zigeuners losgebarsten. Een woeste stamvader opende na de uitspraak van rechter Wuyts de scheldpartij. De vrouwen namen hysterisch over. Toen de rijkswachters Lafertin naar de cel in de kelder van het Justitiepaleis wilden overbrengen, gooide een 5-tal zigeunervrouwen zich als razende katten op de begeleidende rijkswachters.
De vrouwen schopten en sloegen naar de rijkswachters tot substituut De Vrieze het haantje vooruit deed voorgeleiden. Na verhoor werd ze evenwel terug op vrije voeten gesteld.
Lafertin zelf beleefde deze hele historie zeer kalm en zonder de minste reactie. Blijkbaar genietend van zoveel vurig protest van zijn stamgenoten.
Bron: De Standaard | 13 Januari 1976
Oplichter aangehouden te Schaarbeek
De 49-jarige zigeuner François Lafertin werd enkele dagen geleden op het grondgebied van Schaarbeek aangehouden. Deze man die in Eeklo werd geboren, behoort tot een groep zigeuners die zich meestal in de streek van Aalst ophoudt.
Lafertin had de gewoonte zich aan te bieden bij bejaarde personen boven de 70. Hij liet ze telkens geloven dat hij de broer was van de ziek geworden postbode en dat hij vanwege de gemeente een bijkomend pensioen van 1.500 fr. kwam brengen. Hij werd dan ook telkens erg goed onthaald.
Eenmaal binnen haalde hij een bankbiljet van 5.000 fr. boven. Hij vroeg de bewoners er 3.500 fr. als wisselgeld op terug te geven. De oudjes gingen dan telkens hun portefeuille halen en terwijl het wisselgeld werd getoond, legde Lafertin het aan boord om telkens verschillende bankbriefjes achterover te drukken.
Tot nog toe zijn een honderdtal slachtoffers gekend. Er wordt geschat dat de dader ten minste 200.000 fr. wist buit te maken. (...)
Bron: Gazet van Antwerpen | 23 Juli 1984
Zeven jaar voor oplichter van bejaarden
François Lafertin, een 50-jarige schroothandelaar die verblijft in een woonwagen in de Tragelwijk te Aalst, werd vrijdag te Brussel veroordeeld tot zeven jaar gevangenisstraf en 6.000 fr. boete. Hij werd schuldig bevonden tussen augustus 1979 en mei 1986 tenminste 35 bejaarde mensen uit het Brusselse of het Gentse te hebben opgelicht.
Om zijn doel te bereiken bood Lafertin zich bij de bejaarden aan als een afgevaardigde, hetzij van het gemeentebestuur of het OCMW, het ministerie van Sociale Voorzorg, de Koninklijke Stichting of gewoon als een postbeambte. Hij zei steeds dat hij de bejaarden een geschenk van 1.500 fr. kwam aanbieden namens één van voornoemde instanties.
Telkenmale werd hij gul ontvangen. Hij overhandigde de bejaarden een bankbriefje van 5.000 fr. met verzoek hem het wisselgeld te bezorgen. In de meeste gevallen moesten de bejaarden zich verwijderen om dit wisselgeld te gaan halen en daarvan maakte Lafertin gebruik om geld of waardevolle voorwerpen weg te nemen.
Wanneer de bejaarden eenmaal met hun portefeuille, waarin soms al hun spaarcenten, terugkeerden, slaagde Lafertin er nog in daaruit talrijke bankbriefjes te ontvreemden. Als de bejaarden gouden juwelen droegen, verdwenen deze meestal ook in de zakken van de oplichter. Sommige bezoeken aan bejaarden brachten hem tot 400.000 fr. ineens op.
Wegens soortgelijke feiten werd de schroothandelaar in 1975 tot vijf jaar cel veroordeeld door het Hof van Beroep te Gent. Hij was nauwelijks vrij of hij begon opnieuw bejaarde mensen op te lichten.
Bron: Gazet van Antwerpen | 10 Augustus 1985
Zigeuner beroofde meer dan 600 bejaarden van geld en juwelen
De grafdelver van het stedelijk kerkhof Hoezekouter van Aalst vond onder een pot chrysanten vóór het graf van de zigeunerfamilie Lafertin een luchtdicht afgesloten plastieken doos met daarin voor 1,5 miljoen aan bankbiljetten van 5.000 fr. De speurneus-grafdelver ontdekte verder op het kerkhof een één meter diep weggestopte glazen pot met daarin voor ruim 5 miljoen aan juwelen en uurwerken. Allemaal de buit van vijf jaar rooftochten en de 600 slachtoffers van de sinds april 1993 in de gevangenis van Dendermonde opgesloten François Lafertin. Procureur des Konings Deseagher van Dendermonde vreest dat het slechts om het topje van de ijsberg gaat.
François Lafertin stamt uit een zigeunerfamilie en huisde gewoonlijk in een woonwagenkamp te Meldert, nabij Aalst. De man die een zeer verzorgd voorkomen had en zich zeer behoorlijk in een «administratief Nederlands» wist uit te drukken, had in meestal alleenwonende bejaarden gemakkelijke slachtoffers ontdekt om zich te verrijken.
Volgens procureur Desaegher was zijn werkmethode kinderlijk eenvoudig. Lafertin bood zich bij de bejaarden aan als "inspecteur-ambtenaar bij het ministerie van pensioenen". Hij bracht de blijde melding dat bij nazicht van zijn of haar dossier blijkt dat de bejaarde eigenlijk te weinig pensioen kreeg. Na het vragen van enkele niets ter zake doende details, wist hij steeds "daar iets te zullen aan doen". Alvorens op te stappen, haalde François Lafertin steevast een bankje van 5.000 fr. boven. "Of mijnheer of mevrouw dit voor hem niet even konden wisselen?".
In de hoop op een spoedige regeling van hun dossier haastten de nietsvermoedende slachtoffers zich aan die wens te voldoen. Daarbij gaven zij veelal de bergplaats van hun spaarcenten prijs. Dan sloeg Lafertin toe.
Volgens het parket van Dendermonde gritste de man het geld en/of de juwelen uit de handen van zijn slachtoffers en verdween op zijn dooie gemakjes. Ondanks de regen aan klachten, bleef hij buiten schot. Het actiegebied van François Lafertin behelsde dan ook heel West- en Oost-Vlaanderen, Brabant, Brussel, tot zelfs in Aarlen toe.
Een speciale onderzoekscel begin 1993 opgericht op vraag van het parket van Dendermonde bemoeide zich zelfs met de zaak. De speurders hielden François Lafertin maanden lang in het oog. Op 19 april 1993 liep de man in Sint-Jans-Molenbeek in de val. Hij werd op heterdaad betrapt. Lafertin verdween in de gevangenis, maar zijn buit bleef onvindbaar.
Procureur Desaegher: "Wij hebben ontelbare huiszoekingen uitgevoerd. Bij de broers, de zussen, de kinderen van de enorm grote familie Lafertin. Die mensen wonen en verplaatsen zich echter in caravans en woonwagens. De buit van al dit werk was bijzonder karig. Wasso Lafertin (39), zoon van François, diende wegens gebrek aan bewijzen van medeplichtigheid terug in vrijheid worden gesteld. Uit het onderzoek bleek dat de dief mogelijk zijn buit wel eens op het stedelijk kerkhof van Aalst zou hebben kunnen begraven. Wij vroegen de grafdelver ernaar uit te kijken."
De pientere grafdelver ging even rondneuzen bij het familiegraf van de Lafertin's. Het lag werkelijk bedolven onder de bloempotten. Enkele potten met chrysanten waren ook net vóór het graf in de grond gegraven. Onder één van die bloempotten stak een plastieken doos met voor 1,5 miljoen fr. aan bankjes van 5.000 fr. De speurneus-grafdelver vond in de kelder naast het graf van de familie Lafertin een glazen fles gevuld met juwelen ter waarde van meer dan 5 miljoen.
Desaegher: "Wij weten momenteel van bijna 600 slachtoffers. Verschillende daarvan zijn reeds overleden, wat de identificatie van de juwelen zal bemoeilijken. Mogelijk sloeg François Lafertin nog veel meer toe. Wij vermoeden dat op nog andere plaatsen op het kerkhof geld en juwelen verstopt zitten."
Vandaag mogen alle benadeelden op de rijkswachtkazerne van Aalst, Denderstraat, tussen 13 en 19 u. de uitgestalde juwelen komen bekijken en mogelijk herkennen. Hun eigendom onmiddellijk mee naar huis nemen is er nog niet bij.
Bron: Het Belang van Limburg | 10 November 1993
"Broer van facteur" ontkent alles
Onder ruime publieke belangstelling begon woensdagnamiddag voor de correctionele rechtbank van Dendermonde het proces tegen François Lafertin (58), uit Meldert, beter bekend als "de broer van de facteur", zijn echtgenote Emilie Lafertin (59) en zijn zoon Waso Lafertin (40) die als mededaders op de bank zitten en het echtpaar Willy V.H. (57) en Christiane D.W. (55) uit Sint- Agatha-Berchem, die heling ten laste worden gelegd.
François Lafertin, die sinds 19 april 1993 in voorarrest zit, verklaarde voor rechter Serrus dat hij met alles wat hem ten laste wordt gelegd, o.a. 303 diefstallen, niets te maken heeft. Ook zoon Waso bleek niets van de diefstallen af te weten terwijl moeder Emilie onomwonden verklaarde dat alles gewoon haar eigendom was.
De verklaringen van de twee overige betichten waren niet anders. Zij gaven wel toe dat Emilie hen een grote som (ongeveer 2,8 miljoen fr.) in bewaring had gegeven. Om hoeveel het ging beweerden ze niet te weten en ook niet waarom het geld in bewaring werd gegeven.
Uit het onderzoek van de BOB van Aalst bleek dat François Lafertin ook al in 1975 en 1985 gelijkaardige feiten heeft gepleegd. Men is dan Lafertin bewust gaan volgen. Op 15 en 19 april 1993 kenden de onderzoekers succes. Nog een feit uit het onderzoek: Lafertin was een meester in de vermomming om zijn slachtoffers te misleiden.
De grote doorbraak in de zaak kwam er op 19 oktober 1993, toen op het kerkhof van Aalst een bokaal met juwelen werd gevonden in het graf van de grootvader van de Lafertin's. Door het controleren van de telefoonnummers kwam men op het spoor van Willy V.H. en Christiane D.W. De h. Van Der Meulen, belast met het financieel aspect van de feiten, stelde dat op een totaal van 19.783.292 fr. slechts 7.357.000 fr. werd teruggevonden. Meer dan 12 miljoen fr. is dus nog spoorloos.
Van de 303 gedupeerden kwamen er slechts een 50-tal naar de Dendermondse rechtszaal om zich burgerlijke partij te stellen. De zaak werd voor verdere behandeling uitgesteld tot woensdag 20 april 1994.
Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Maart 1994
Vijftien jaar geëist voor 303 diefstallen
In het gerechtshof van Dendermonde was er donderdag ruime belangstelling voor de voortzetting van het proces tegen de familie Lafertin. De centrale figuur is François Lafertin, in de streek bekend als "de broer van de facteur". Hem worden 303 diefstallen ten laste gelegd.
François Lafertin werd reeds in 1985 tot 7 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor gelijkaardige feiten, maar herviel vrij vlug na zijn vrijlating in zijn oude gewoonte van diefstal en oplichting. Hij werd op 19 april 1993 in het Brusselse betrapt en belandde opnieuw in de cel.
Volgens substituut-procureur Patrick Henninck moet er niet aan de schuld van Lafertin getwijfeld worden. In de periode sinds zijn vrijlating in 1988 heeft hij 19.783.252 fr. gestolen waarvan slechts 7.357.000 fr. werd teruggevonden. De substituut-procureur vroeg om de bezittingen van de Lafertins verbeurd te verklaren. Hij eiste een gevangenisstraf van 15 jaar.
Tegen zoon Waso, verdacht van betrokkenheid bij 30 diefstallen, werd een gevangenisstraf van 3 jaar gevorderd en tegen Emelie Lafertin (59), de echtgenote van François, werd een gevangenisstraf van 5 jaar geëist. Tegen Willy V. en Christiane D.W., uit Sint-Agatha-Berchem, waar 2,5 miljoen fr. in bewaring werd gegeven, werd een gevangenisstraf van één jaar gevraagd.
Uitspraak op 25 mei.
Bron: Gazet van Antwerpen | 29 April 1994
Veertien jaar voor "broer van de facteur"
De correctionele rechtbank van Dendermonde heeft woensdag François Lafertin (58), beter bekend als de "broer van de facteur" veroordeeld tot een celstraf van 14 jaar. Hem werden 303 diefstallen ten laste gelegd. François Lafertin, die in 1985 reeds tot 7 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld voor gelijkaardige feiten, verviel vrij snel na zijn vrijlating in zijn oude gewoonte van diefstal en oplichting.
Op 19 april 1993 werd hij opnieuw in het Brusselse betrapt en zo belandde hij weer in de gevangenis. Strafrechter Serrus stelde dit bijzonder scherp in zijn vonnis. Ondanks de drie zware veroordelingen van respectievelijk 3, 5 en 7 jaar heeft François Lafertin geen nuttige lessen getrokken uit zijn veroordelingen.
In het huidige dossier speelde ook zijn echtgenote en zijn 40-jarige zoon een actieve rol. François Lafertin werd veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 14 jaar en een geldboete van 50.000 fr. Zoon Waso werd voor zijn aandeel bij de diefstallen veroordeeld tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van één jaar en een boete van 20.000 fr. Echtgenote Emilie kreeg drie jaar en 30.000 fr. boete. Willy V.H. en Christiane D.W., bij wie een deel van de buit werd ondergebracht, kregen een gevangenisstraf van zes maanden met uitstel voor een periode van drie jaar en een boete van 10.000 fr.
De rechtbank besliste ook de bijzondere verbeurdverklaring van 19.783.252 fr. voor wat François Lafertin betreft en 670.760 fr. voor wat Waso Lafertin aangaat. Substituut-procureur Patrick Henninck vorderde oorspronkelijk 15 jaar voor François Lafertin, 3 jaar voor Waso en 5 jaar voor Emilie.
Bron: Gazet van Antwerpen | 26 Mei 1994
"Broer van de facteur" in beroep
François Lafertin (58), beter bekend als "de broer van de facteur", heeft beroep aangetekend tegen de veertien jaar gevangenisstraf waartoe hij veroordeeld werd door de correctionele rechtbank van Dendermonde.
Lafertin heeft een indrukwekkende reeks van meer dan driehonderd diefstallen op zijn kerfstok. Het ging hierbij vooral over overvallen op bejaarde gepensioneerden. Lafertin ging meermaals op strooptocht met zijn zoon Waso (40). Ze maakten bij hun overvallen tientallen miljoenen aan geld en juwelen afhandig van hun bejaarde slachtoffers.
Voor hun aandeel in de reeks misdrijven werden Waso Lafertin tot een jaar en Emilie Lafertin (59), de echtgenote van François, tot drie jaar cel veroordeeld. Het Parket van Dendermonde tekende beroep aan tegen de vonnissen van Waso en Emilie Lafertin. De hele zaak verhuist daardoor naar het Hof van Beroep in Gent.
Bron: Gazet van Antwerpen | 13 Juni 1994