Moordnacht in Temse

Een moordend commando bestaande uit drie personen, allen met een zwarte fluwelen kap op het hoofd en ieder gewapend met een geweer, trok zaterdagmorgen een spoor van vernieling door de Gasthuisstraat te Temse. Nadat ze de man van een huisbewaarster van de firma NV Wittock-Van Landegem koelbloedig hadden afgemaakt met drukschoten, met patronen waarmee men vroeger op groot wild schoot, maar die wegens hun moordende kracht in België zelfs op wild verboden zijn, vuurden ze nadien ook van dichtbij met de 8,8 mm-patronen waarin telkens acht loden bollen zitten van dezelfde doorsnede, op de vrouw van de nachtwaker. Zij ligt in kritieke toestand in het Pelikaanziekenhuis te Temse waar men voor haar leven vecht.

De twee kinderen, 3 jaar en 2 maand, bleven gespaard, al houdt het 3-jarig meisje er een zware shock aan over.

Een paar buren, die door de geweerschoten werden gewekt, werden ook onder vuur genomen. Zij ontkwamen als bij wonder. Het is niet uitgesloten dat men hier met een groep terroristen heeft te maken. Dat kon men opmaken uit het feit dat men naar geen geld heeft gezocht maar wel naar een partij kogelvrije vesten die in de firma Wittock vervaardigd worden. Zeven van die vesten werden ontvreemd.

Waren de daders terroristen?

Wat zaterdag een feestdag in het gezin Jozef Broeders (27)-Linda Van Huffelen (26), Gasthuisstraat 108, moest worden omdat het jongste kind Patricia zou gedoopt worden, sloeg om in een dag waar heel Temse om rouwt. Sommigen balden uit onmacht de vuist terwijl nieuwsgierigen de tranen de vrije loop lieten. Deze gruwelijke moordpartij werd zaterdagmorgen ontdekt, kort nadat zich een paar honderd meter van de plaats van de moord een schietpartij had voorgedaan, waarbij de bewoners van de Gasthuisstraat op het nippertje aan de dood ontsnapten toen zij door één der bandieten koelbloedig onder vuur werden genomen toen zij hun overgordijnen openschoven om te zien wat op de straat gaande was.

Onmiddellijk verwittigde Josephine Claus, nadat ze onder vuur genomen was, de rijkswacht die zeer snel ter plaatse kwam. Toen wist men nog niets af van de slachtpartij in de woning van de huisbewaarder van de firma Wittock, die 150 meter van de straat verwijderd is. De afschuwelijke misdaad ontdekte men toen de rijkswachters, gewapend met machinegeweren, de omgeving afzochten omdat men aan inbrekers dacht. De deur van de huisbewaarster stond gedeeltelijk open. In de deur was duidelijk een gat zichtbaar van een dodende kogel die er zich doorheen had geboord. In de woning trof men in de kleine keuken het van pijn ineengetrokken verminkte stoffelijk overschot aan van Jozef Broeders, de echtgenoot van de huisbewaarster en bekend bokskampioen in het Antwerpse amateursverbond.

Het bloedspoor liep evenwel verder. Vlak voor de slaapkamer troffen de rijkswachters de 3-jarige Sharon Broeders aan, die steeds maar huilend van de schrik herhaalde: “nee, mij niet dood schieten”. Achter de deur aan het voeteinde van het bed lag de zieltogende Linda Van Huffelen (26). De vrouw had enorm veel bloed verloren. Haar rechterhand was door een van dichtbij afgevuurd patroon volledig verbrijzeld, toen ze met de hand haar hoofd wou beschermen voor de dodende projectielen. Zij werd in comateuze toestand in allerijl overgebracht naar het nabijgelegen ziekenhuis. Even verder waren de ruiten van de kantoren van binnen naar buiten uitgeschoten.

Verrast

Uit de voorlopige reconstructie van de feiten kon het volgende worden opgemaakt. Omstreeks halfdrie is Hector Riské (73), Gasthuisstraat 114 Temse, wakker geworden. Vermoedelijk door een schot dat aan de 200 meter verder gelegen huisbewaarderswoning van de NV Wittock was afgevuurd. De man deed in zijn slaapkamer op de eerste verdieping van zijn woning de overgordijnen een 10-tal centimeter op om even op straat te kijken. Rechtover zijn deur, aan de ingangspoort van het stedelijk kerkhof, zag hij gedeeltelijk op het fietspad en gedeeltelijk op het voetpad, een donkergrijze gemetalliseerde personenwagen van het merk Audi staan. Dat wekte argwaan bij de man, omdat pas veertien dagen ervoor in de buurt was ingebroken. In een tijdspanne van een 10-tal minuten keken Hector Riské en zijn vrouw Josephine Claus een drietal keer door de spleet in de overgordijnen. De laatste keer zagen zij aan de overkant van de straat plotseling een man met een zwarte kap over het hoofd die gewapend was met een geweer.

Hij keek zeer snel van raam tot raam. Toen het overgordijn lichtjes bewoog, schouderde de gemaskerde zijn geweer en richtte het op het echtpaar Riské-Claus. De vrouw kon nog net roepen: “Hector, laat u vallen.” De ruiten van de slaapkamer werden door een salvo uit het geweer versplinterd. Twaalf projectielen sloegen in het plafond en haalden een gedeelte van de zoldering neer. De overgordijnen zaten vol gaten.

Door het geluid van die schoten werd ook de buurvrouw, weduwe Maria Van Puyvelde (59) gewekt. De nietsvermoedende vrouw kwam in haar badkamer, ontstak het licht en moest zich al direct op de grond werpen toen een kogelregen door het venster naar binnen vloog. Hier werden de overgordijnen letterlijk naar beneden geschoten. Ook het plafond in de badkamer kwam naar beneden. Het laatste was het opgeschrikte echtpaar Riské-Claus nog zag, was dat er nog eens twee met een zwarte kap over het hoofd getrokken mannen om het hoekje kwamen gelopen, die ook ieder gewapend waren met een geweer. Zij sprongen vliegensvlug in de auto en verdwenen via de Rijksweg Sint-Niklaas-Breendonk. Vandaar uit konden de moordenaars alle kanten uit.

Terroristen?

Wat in de gebouwen van de NV Wittock-Van Landeghem is gebeurd, blijft voorlopig een raadsel. Eerst dacht men aan een afrekening in het milieu van het bokswereldje. Anders werd het echter toen men een diefstal ontdekte van een partij kogelvrije vesten die verdwenen vanuit een slotvaste kast. Deze kogelvrije vesten, die tot de laatste snufjes in de beschermingskledij mogen gerekend worden, zijn een specialiteit van de firma waar verder ook nog zeilen en tenten worden gemaakt. De brandkast werd niet aangeraakt. Waren de koelbloedige moordenaars goed op de hoogte van de gebruiken in de firma en kenden zij de plaats waar de kogelvrije vesten werden opgeslagen? Dat zijn vragen waar onderzoeksrechter Johan Serrus samen met het parket van Dendermonde een antwoord op zoekt.

Vermoedelijk zijn de gangsters verrast geweest door de echtgenote van de huisbewaarder Jozef Broeders, een schilder die als hobby de bokssport uitoefende.

Dat kon de wapendeskundige uitmaken. Vanuit de kantore waar zich de kogelvrije vesten bevonden, werd van binnen naar buiten gevuurd, vermoedelijk toen Jozef Broeders buiten even was komen kijken. Nadien zou Broeders getracht hebben de voordeur nog dicht te klappen. Hij is daar echter maar gedeeltelijk in geslaagd omdat één der bandieten dwars door de houten voordeur heeft geschoten en daar Jozef Broeders in de buik heeft getroffen. De toegang tot de woning was meteen vrij. Jozef Broeders heeft zich zeker nog tot in de keuken verder gesleept. Daar werd hij door een 5-tal drukschoten (dus met rakende loop op het lichaam) in buik, borst en hoofd afgemaakt.

Nadien is de vrouw aan de beurt gekomen. Vermoedelijk moeten de koele doders ook gedacht hebben dat de vrouw dood was toen ze met een jachtgeweer kaliber 12 vanop korte afstand geraakt werd door een patroon waarin zich de dodende loden bollen elk met een diameter van 8,8 mm bevonden. Het schot verbrijzelde letterlijk de hand van de vrouw. Haar hoofd incasseerde een paar afschampers van het lood. De vrouw geraakte door het bloedverlies in shocktoestand, wat levensgevaarlijk is omdat het lichaam niet meer reageert op het toedienen van nieuw bloed. De vrouw kon, gezien haar toestand, niet verhoord worden en bevindt zich in de intensieve zorgen van het ziekenhuis. Zij wordt er door een speciaal team van de rijkswacht bewaakt.

De twee kinderen Patricia (2 maand) en Sharon (3) werden toevertrouwd aan familieleden. De kleine Sharon was zeer sterk onder de indruk van het gebeuren. Zij moet het hele drama van zeer nabij hebben meegemaakt. Voor de gebouwen van de NV Wittock-Van Landeghem staan twee auto’s met doorkerfde banden als stille getuigen.

Speurders van de gerechtelijke politie van Aalst deden samen met wetsgeneesheer Lauwnert en wapendeskundige Pletinckx de technische vaststellingen. De rijkswacht van Sint-Niklaas zette alle beschikbare krachten in om te trachten de daders op het spoor te komen. Een speractie die in het hele Waasland werd uitgevoerd, leverde vooralsnog niet sop. Eventuele getuigen worden verzocht zich zo snel mogelijk in verbinding te stellen met de dichtstbijgelegen  politie- of rijkswachtpost.

Bron: Het Nieuwsblad | 12 september 1983

Lijkschouwing toont gruwelijkheid van schietpartij in Temse

Gisterennamiddag heeft in het gerechtelijk laboratorium van professor Timperman te Gent de lijkschouwing plaats gehad op het stoffelijk overschot van de zaterdagmorgen vermoorde Jozef Broeders uit Temse. Ze wees uit dat het slachtoffer op een ongelooflijk beestachtige manier werd afgemaakt met een tiental schoten waarvan zes met rakende loop. In het Pelikaanziekenhuis te Temse vechten geneesheren nog steeds voor het leven van zijn vrouw Linda Van Huffelen. Zij verkeert in stervensnood en is nog niet ontwaakt uit een diepe coma. De daders van deze gruwelijke misdaden zijn nog steeds spoorloos. Bij politie en rijkswacht liepen telefoontjes binnen die er op wijzen dat de doders na hun raid enigszins in paniek zijn geraakt en zich een paar keer van weg hebben vergist vooraleer de goede vluchtweg te vinden.

De speurders (en dat zijn er heel wat) zitten van bij de start met een reeks haast onoplosbare vragen. Aanvankelijk dacht men dat men te doen had met verraste dieven of met een afrekening in het boksmilieu. Anders werd het toen personeelsleden van de firma Wittock-Van Landeghem zaterdagochtend ontdekten dat zeven kogelvrije vesten verdwenen waren uit het laboratorium van de firma. Deze zeven kogelvrije vesten behoorden tot de meest moderne en recentste in hun soort. Dat het hier niet om gewone misdadigers gaat, was de onderzoekers dadelijk opgevallen.

Het zou gaan om een goed georganiseerde groep die van buiten de landsgrenzen opereert. Sommige getuigen hebben de niets ontziende doders duidelijk horen converseren in een taal die vreemd was aan de talen van de ons omliggende landen.

Het commando moet getipt zijn geweest, niet alleen over de kogelvrije vesten maar ook over de plaats waar deze zich bevonden.

Wapens

Een zware taak kreeg ook de wapendeskundige toebedeeld. Het staat nu reeds vast dat er met liefst drie verschillende wapens is geschoten. Eén van de wapens was een tweeloop van kaliber 12. Daarmee werd geschoten met verschillende patronen. Meestal schoot men echter met patronen waarin zich minstens 8 loden balletjes bevonden, elk met een doorsnee van 8,8 mm. Dat kwam ook tijdens de lijkopening aan het licht.

Jozef Broeders, een amateurbokser bij de Wilrijkse bokskring, werd op beestachtige wijze afgeslacht. Hij werd door een tiental kogels en patronen getroffen in het hoofd, arm en borststreek. Sommige wonden werden gemaakt met zware munitie. De man werd ook nog getroffen door kogels afgevuurd door een punt 22 long rille.

Het misdadig trio was gemaskerd met zwarte kappen over het hoofd en heeft toch getracht zich door te schieten van de onschuldige getuigen te ontdoen. De afstand - telkens minder dan 9 meters - en inslagen - 11 en 12 kogelgaten in de plafonds van de woningen 112 en 114 hebben uitgewezen dat zowel het echtpaar Riské als de naastwonende weduwe op een paar millimeters na een de dood zijn ontsnapt. Voeg daar ook nog bij dat er in de onmiddellijke nabijheid een paar honderd wandelaars van de “Nacht van het Waasland” voorbij zijn gestapt en men kan zich indenken welk bloedbad daar zou kunnen aangericht zijn.

Onderzoeksrechter Johan Serrus en procureur Paul De Geest hielden gisteren op het gerechtshof van Dendermonde “krijgsraad”. De eerste resultaten werden ontleed en besproken.

Bron: Het Nieuwsblad | 13 september 1983

Politie volgde vals spoor in “terroristen”-moordzaak

In de moord op de man van de huisbewaarster van de firma Wittock-Van Landeghem te Temse, volgde de rijkswacht gisteren een spoor maar dat bleek na huiszoeking en confrontatie vals te zijn. De toestand van Linda Van Huffelen, echtgenote van de vermoorde Jozef Broeders, is nog stationair.

De vrouw ligt in coma in het Pelikaanziekenhuis te Temse. De dokters zijn met het uur bezorgder om haar overleving. Wegens shocktoestand is bloedtransfusie onmogelijk. Haar rechterhand is verbrijzeld door een patroon die met loden bolletjes was gevuld. De rechterkant van haar gelaat is zwaar verminkt.

De dokters vrezen ook dat het driejarig kind een trauma opliep, wellicht van blijvende aard. De onderzoekers menen met beroepsdoders te maken te hebben, alleen al door de manier waarop het geweer werd geschouderd toen op de buren werd gevuurd.

De firma Witrock-Van Landegem werkte al vaker voor buitenlandse militaire instanties. Wellicht is daarin een spoor te vinden.

Bron: Het Nieuwsblad | 14 september 1983

Vergeefs dreggen naar vermiste veiligheidsagent

De brandweer van Zaventem heeft dreggingswerken uitgevoerd in de vijver van het gemeentepark te Zaventem. Bedoeling daarvan was eventueel het lijk aan te treffen van Francis Zwarts, de luchthavenbediende uit Haasrode, die op 25 oktober in mysterieuze omstandigheden verdween. De dreggingswerken hebben evenwel niets opgeleverd.

Het dreggen gebeurde in opdracht van het parket. Waarom er precies in de vijver te Zaventem werd gedregd, is niet geweten. Of het gerecht nu al ernstige sporen heeft die tot de ontknoping van deze verdwijning kunnen leiden is evenmin geweten.

Veiligheidsagent Zwarts diende de dag van zijn verdwijning een koffer met waardevolle inhoud van een vliegtuig naar een kluis op de luchthaven te transporteren. De man werd sedertdien niet meer gezien.

Bron: Het Nieuwsblad | 5 maart 1983

Het klopt dat er bij WNP mannen en vrouwen zaten met veel fantasie, maar voor de rest is uw beschrijving van WNP een totale onderschatting van het gevaar dat WNP in die jaren was. Ik ga hier niet alles herhalen, het forum staat vol met voorbeelden. Wil je het compacter? Lees het boek 'Operatie Staatsveiligheid' van René Haquin.

Schoten inbrekers conciërge dood omdat hij hen herkende?

De 70-jarige José Vanden Eynde, conciërge van een restaurant bij het kasteel van Beersel, werd tijdens de nacht van woensdag op donderdag door inbrekers met zes kogels in het achterhoofd doodgeschoten. De moordenaars gingen nadien lopen met een hoeveelheid flessen champagne en likeur en met allerlei voedingswaren die zij uit de kelders en de keuken wegnamen. Ter plaatse deden zij zich te goed aan taart.

Het restaurant heette vroeger “Auberge du Chevalier” maar werd later omgedoopt tot “Auberge Kasteel”. Het is eigendom van een PVBA waarvan gewezen stervoetballer Jef Jurion lid is.

Het is prachtig ingericht en heeft een historische waarde zoals het nabijgelegen kasteel.

José Vanden Eynde was de vader van de kok van het restaurant. Hij bracht elke nacht door in het eethuis als nachtwaker en huisbewaarder. Hij zei niemand te vrezen en was “gewapend” met een alarmpistool. Hij zei dat hij ooit dieven zou betrappen want enkele weken geleden waren onbekenden het eethuis binnengedrongen om drank en eetwaren te roven. Vanden Eynde had toen de daders niet kunnen vatten.

Vechtpartij

Volgens het gerechtelijk onderzoek zou Vanden Eynde in de nacht van woensdag op donderdag lawaai gehoord hebben, zou hij zijn opgestaan en ergens in het restaurant op de dieven gevallen zijn. Waarschijnlijk moet hij een of meer van hen herkend hebben.

Zeker is dat de oude man trachtte alarm te slaan, dat het tot een gevecht kwam met de rovers, dat hij werd neergeslagen en met telefoondraden aan handen en voeten gebonden en terug naar zijn bed gebracht. Daar moeten de inbrekers vastgesteld hebben dat de huisbewaarder een of meer van hen kende en hebben ze hem daarom zes kogels door het hoofd gejaagd.

Onderzoeksrechter Kesteloot kwam ter plaatse in gezelschap van het parket, van wapendeskundige Dery en van leden van de BOB van Halle en van de gerechtelijke politie van Brussel. Het stoffelijk overschot van het slachtoffer werd donderdagmiddag gevonden door de zoon die naar het restaurant kwam om zijn werk te beginnen.

Hij stelde vast dat een deur was opengebroken, ging op zoek naar zijn vader en vond hem in een plas bloed op het bed.

Van de daders was gisteren nog geen spoor.

Bron: Het Nieuwsblad | 27 december 1982

Conciërge restaurant werd eerst gemarteld en daarna pas afgemaakt

De inbrekers die vorige week woensdagnacht José Vanden Eynde, conciërge van het Beersel restaurant “Auberge du Chevalier”, met zes kogels “afslachtten” waren meer dan waarschijnlijk op zoek naar geld. Hun slachtoffer zou trouwens voor zijn dood gemarteld zijn geweest. Omdat hij weigerde ook maar iets te zeggen en vooral omdat hij één (of meer) van zijn folteraars herkende, werd hij nadien brutaal doodgeschoten. De politie zou één van de daders geïdentificeerd hebben, maar kon deze tot hiertoe niet te pakken krijgen. Intussen heerst in Beersel een echte angstpsychose. Er werd de jongste tijd in de streek wat teveel ingebroken.

In wat jaren voor de fusie het “echte” Beersel was, is het voorbije kerstmisweekend in sommige gezinnen angstig doorgebracht. Dag in, dag uit hoort men er immers spreken over weer een nieuwe inbraak. De inbraak gevolgd door de brutale moord in het restaurant “Auberge du Chevalier” aan het Beerselse kasteel, gooide nog meer olie op het vuur van zoveel angstgevoelens. Inbrekers waren in de nabijheid van het kasteel dan ook niet voor de eerste keer aan het werk.

Nochtans heeft de moord in de “Auberge” weinig uitstaans met de ontelbare andere inbraken in de streek. In de “Auberge” werd naar veel geld gezocht en omdat dit geld niet werd gevonden, werd er brutaal gefolterd en gemoord. Dat leidden de speurders intussen af uit een aantal aanwijzingen. Zo zou de bejaarde vader van de kok, Jose Vanden Eynde, volgens sommigen de inbrekers op heterdaad hebben betrapt. Hij sliep immers een hazenslaapje in zijn kamer boven de gelagzaal en geluidloos konden de inbrekers moeilijk een deur forceren. Waarschijnlijk werd hij gewekt en kwam hij naar beneden om polshoogte te nemen. Daar werd hij overmeesterd en op een stoel vastgebonden.

Volgens de eerste gegevens van het onderzoek werd hij als het ware aan pijnlijke martelpraktijken onderworpen als wilden de inbrekers hem doen zeggen waar “het” geld was verborgen. Waarschijnlijk herkende de conciërge tijdens zijn marteling één (of meer?) van de daders en weigerde hij ook maar iets te zeggen. Daarop werd hij terug naar zijn slaapkamer gesleurd, daar opnieuw vastgebonden en werden er zes kogels door zijn hoofd gejaagd. Pas daarna zouden de inbrekers zit vergenoegd hebben met de kisten wijn en champagne, de bakken bier, het vlees en de algaron.

Het onderzoek loopt tot hiertoe uiterst moeizaam. Toch werden al een groot aantal personen ondervraagd. De gerechtelijke politie zou reeds een dader - of tenminste iemand die meer over de brutale moord weet - op het spoor zijn. Op het parket te Brussel was men gisteren in ieder geval optimistisch gestemd en was het of de daders al (bijna) achter de tralies zaten.

Bron: Het Nieuwsblad | 29 december 1982