Op 30 augustus 1985 wordt Jean Bultot in voorlopige vrijheid gesteld. Hij keert terug naar zijn boot, het nachtleven en zijn vrienden van Forces Nouvelles. Op dat moment zit substituut Leroy nog steeds in voorlopige hechtenis, in afwachting van zijn proces. Bultot sluit vriendschap met de familie Leroy, meer bepaald met Dominique Mersch, de vrouw van Leroy.

Op 27 september 1985 vindt de dubbele Bende-overval plaats in Eigenbrakel-Overijs. Nog geen maand later, op 23 oktober, start het proces tegen substituut Claude Leroy. Jean Bultot volgt het proces op de voet, van 's morgens tot 's avonds. Tegen al wie het horen wil, zegt hij: "Dit is de generale repetitie van mijn proces".

Tijdens het proces tegen substituut Leroy wordt weinig duidelijk. De indruk wordt gewekt dat het gerecht er niet op gebrand is om de volledige waarheid in deze zaak publiek te grabbel te gooien. Eén getuigenis is tijdens het proces revelerend, met name die van procureur-generaal Giet van Luik. Giet lichtte toe dat hij in het verleden tot tweemaal toe contact had met Leroy, op het moment dat deze nog op het kabinet van Gol werkzaam was.

Giet vertelt: "Tijdens het eerste onderhoud zei Leroy, vergezeld door commissaris Frans Reyniers van de Brusselse gerechtelijke politie, dat een zekere Jules Montel bereid was om het schuiloord van Anthemus en Royen (noot van de redactie: twee beruchte gangsters (*)) in Parijs te verraden. In ruil voor deze informatie wou Montel, aldus Leroy, dat hij gedurende zes maanden de toelating kreeg om een privaat casino uit te baten langs de Belgish-Duitse grens. Ik heb deze ruil geweigerd."

En verder zegt Giet nog: "Leroy kwam me later een tweede maal opzoeken. Op dat moment was mijnheer Raes van de Belgische staatsveiligheid juist aanwezig op mijn kabinet. Die is toen tijdens ons onderhoud aanwezig gebleven. Leroy zei toen dat hij van Montel vernomen had dat er een dubbele ontvoering zou plaatsvinden. Het was juist het moment dat het proces van de zogenaamde 'vluchters van Lantin' in Luik plaatsgreep. Een aantal boeven zouden Anthemus hebben willen vrijkrijgen door eerst een hoog Luiks magistraat te ontvoeren en af te maken, om de tweede ontvoering van prins Filip meer kracht bij te zetten. Naar aanleiding van die informaties hebben we in Luik maatregelen getroffen om de veiligheid van de magistraat die het hof van assisen voorzat te verzekeren. Er is uiteindelijk niets voorgevallen."

Procureur-generaal Giet was door de verdediging van Leroy als getuige op het proces opgeroepen. Leroy hield immers vol dat hij gerechtelijke informatie aan het milieu doorgespeeld had, om te kunnen infiltreren en op die manier belangrijke zaken te weten te komen. De centrale figuur die hij als informant opvoerde was Jules Montel.

Montel is een naar beneden gevallen graaf. Opnieuw gaat het om een beroepsgokker uit het zwaar crimineel milieu. In '72 werd hij veroordeeld in Dendermonde tot 5 jaar wegens zijn deelname aan een gewapende overval. In september '83 raakte hij betrokken bij een transactie van 20.000 valse biljetten van elk 50 dollar. Tussendoor werd hij nogmaals veroordeeld tot 6 maanden wegens heling. Amper enkele maanden voordat het proces tegen substituut Leroy van start ging, meer bepaald op 10 augustus 1985, werd Montel door twee onbekenden in volle straat neergeschoten. De daders werden nooit gevonden.

Bron: De Bende, een documentaire | Paul Ponsaers en Gilbert Dupont

(*) Beiden zijn ook verdachten geweest in het onderzoek naar de Bende-overval in Waver.

Uit het verslag van de Tweede Bendecommissie (bijlage 1 en 2):

(...) Dussart stipt ook aan dat de staf van de rijkswacht hem heeft verzocht zijn onderzoek naar WNP en Latinus stop te zetten. Hij verduidelijkt dat onderzoeksrechter Schlicker het dossier had laten lekken naar journalist Souris. (*) Hij voegt eraan toe dat hij er schoon genoeg van had en vervroegd pensioen heeft aangevraagd.

(*) In het verslag staat volgende voetnoot:

Zie de confrontatie dat het Hoog Comité van Toezicht op 22 mei 1989, ibidem, heeft gehouden tussen journalist Souris en rijkswachter Balfroid met betrekking tot de oorsprong van de lekken; journalist Souris blijft erbij dat onderzoeksrechter Schlicker niets met de lekken te maken had.

Op het anneesdeplomb-forum deelde forumlid Crevette volgende info over Tavra:

Beaucoup de recherches (récemment) a la CBW sur l'entourage de ce monsieur?

Deze info is me ook via andere weg doorgegeven. Ik kan dit dus bevestigen. Het lijkt ook aan te sluiten bij de info van forumlid Aubanel over een mogelijk doodseskader binnen de Groep Dyane » Forum

Les affaires Roger Boas: amalgames et questions

Roger Boas est un des hommes d'affaires belges dont le nom défraye la chronique, et dont il a été question, hier soir, dans une séquence de l'émission Au nom de la loi. Dans Le Soir des 20 et 21 mars, nous avons fait allusion à cette affaire qui s'inscrit dans l'ensemble des accusations lancées contre les responsables de la police judiciaire de Bruxelles.

Voici, en résumé, les affaires dans lesquelles apparaît le nom de Roger Boas.

On a parlé du marché des blindés pour le compte de la Défense nationale, marché dans lequel un ancien directeur commercial de l'une des sociétés du groupe Boas, Louis Sik, prétendait que le ministre Paul Vanden Boeynants avait touché des commissions pour un montant global de 850 millions de francs. Le Comité supérieur de contrôle, puis la commission spéciale de la Chambre ont fait un sort à ce dossier définitivement refermé. Le Conseil d'Etat a aussi débouté des concurrents de Boas qui avaient introduit un recours au sujet de ce marché.

Il y eut un marché d'armes avec l'Iran et c'est à un volet de ce chapitre qu'a fait allusion, hier soir, l'émission Au nom de la loi. Un contrat de commissions avait été passé entre un intermédiaire américain, un certain Houshang Lavy, avec la société Asco de Roger Boas. Le marché ne se conclut pas, suite à un avis négatif donné par un ministère belge, mais le bénéficiaire des commissions a prétendu que le marché s'était conclu à son insu. L'affaire a été tranchée par une chambre correctionnelle de Bruxelles- qui l'a déclarée non recevable, l'intermédiaire américain ayant cependant été conforté dans ses prétentions de toucher les commissions promises. Cette affaire a rebondi en 1986 avec la publication dans un hebdomadaire d'une photocopie relative à l'expédition d'armes par la société Asco à l'Iran. Pour Boas, l'hebdomadaire aurait été abusé.

En 1986, l'ancien directeur commercial de l'une des sociétés de Boas, Louis Sik, mis à la porte pour notes de frais gonflées et détournements (que Sik a contestés), a affirmé, dans de nombreuses lettres, que Boas avait versé des centaines de millions à VDB. Sik a été acquitté dans l'affaire des notes de frais et des détournements, ayant affirmé que les "détournements" étaient, en réalité, une opération financière organisée à la demande de Boas.

On en revient ainsi au dossier des blindés évoqués plus haut. C'est dans ce cadre que Louis Sik, filé par des détectives, fut surpris avec d'autres dans un établissement de Bruxelles où l'on jouait au poker pour de l'argent. Et l'on peut, en effet, se demander si cette descente de la PJ était "innocente" ou destinée à servir les intérêts de Roger Boas.

Depuis 1982, Roger Boas fait aussi l'objet d'un dossier de fraude fiscale ouvert à l'époque de l'affaire des blindés. Ce dossier, en principe prescrit depuis 1988, n'est pas clôturé, les "révélations" de Sik ayant pu faire apparaître, en 1986, des éléments nouveaux "repoussant" la prescription à 1992.

Enfin, on parle indirectement aussi de "ballets roses", dans la mesure où une amie de Roger Boas, autrefois liée au réseau de call-girls du Brusilia (dont a récemment parlé sur la chaîne de télé privée VTM la prostituée Maud Sarr) fit également partie du personnel d'une des sociétés de Boas. Un volet qui pourrait être joint au dossier de fraude fiscale ouvert en 1982.

Pourquoi, depuis huit ans, la Justice n'a-t-elle pas voulu démêler le vrai du faux, dans tout ceci? D'où les amalgames que l'on peut faire et les questions que l'on peut encore se poser aujourd'hui...

Bron: Le Soir | René Haquin | 22 maart 1990

Roger Boas veroordeeld wegens fiskale fraude

Roger Boas, de grote baas van ASCO, werd gisteren door de korrektionele rechtbank van Brussel veroordeeld tot een voorwaardelijke gevangenisstraf van 15 maanden. Tevens moet hij een boete van 500.000 fr. betalen. Volgens de rechtbank werden er voor hoge bedragen onregelmatigheden gepleegd, maar moest rekening worden gehouden met de lange tijd die sedert de feiten is verlopen.

In 1980 haalde het Zaventemse bedrijf ASCO van Roger Boas, als aandeelhouder van "Belgian Mechanical Fabrication" (BMF), het kontrakt binnen voor levering van 1.189 gepantserde infanteriegevechtsvoertuigen aan het Belgisch leger. Dat "kontrakt van de eeuw' was 23 miljard frank waard. Het betrof een onderhandse inschrijving voor hoogtechnologische bedrijven. BMF, dat inschreef, werd pas in 1977 opgericht en was eigenlijk onervaren. Het Amerikaanse FMC was dat wel. FMC gaf ASCO licentie tot het bouwen van de infanteriegevechtsvoertuigen. Eenmaal het kontrakt met het Belgisch leger binnen was, verkocht ASCO de licentie aan BMF.

Al vlug werden er beschuldigingen geuit over het betalen van smeergeld. Ook zou het bedrijf valse adelbrieven hebben voorgelegd. Een gerechtelijk onderzoek was het gevolg. De rechter stelde gisteren dat de betichting van valsheid in geschrifte bij het onderschrijven van het kontrakt niet bewezen is. "De voorwaarden voor de aanbesteding door BMF waren wel niet volledig vervuld, maar Boas kon met BMF inschrijven omdat het Amerikaanse hoogtechnologische bedrijf FMC wel degelijk aan die voorwaarden voldeed en voortdurend voor BMF borg stond.'

Dat er met de prijzen zou zijn geknoeid, achtte de korrektionele rechtbank evenmin bewezen. Volgens het vonnis ging het ministerie van defensie uit van een alternatieve prijsbepalingsmetode die een afwijking tussen de provisionele en de geplafonneerde prijzen van 9 procent (in casu een bedrag van 1 miljard frank) toestond.

De derde betichting had betrekking op de kommissielonen. Bemiddelaar Dejardin, die voor ASCO kontrakten moest binnenrijven, kreeg voor zijn diensten 163 miljoen frank. Volgens de wet mogen geheime kommissielonen wel worden uitbetaald, maar ze moeten in de boekhouding ingeschreven worden. Dit was niet gebeurd, zodat de rechter de betichting van valsheid in geschrifte in hoofde van Boas bewezen achtte.

De beschuldigingen inzake fiskale fraude werden eveneens weerhouden. Zo zou de Zwitser Amhof met medeweten van Boas voor 40 miljoen fr. fiktieve fakturen hebben opgesteld. Het bedrijf "Magna Bazel AG' zou eveneens 7 fiktieve fakturen hebben uitgeschreven voor vermeende ontwerpen van hoogtechnologische onderdelen van legermaterieel.

Bron: De Tijd | 24 januari 1992

Roger Boas maakte furore in het kielzog van het Brusselse christendemocratische boegbeeld Paul Vanden Boeynants. Boas ontpopte zich tot een politiek geïnspireerd leverancier van militaire bestellingen. Het binnenhalen van militaire overheidsopdrachten bracht Boas verschillende keren in opspraak. Zo vertelde de Brusselse substituut Jean- François Godbille ooit hoe Boas leden van het extreemrechtse Front de la Jeunesse gebruikte om zijn tegenstanders te laten schaduwen. De facturen voor dat schaduwwerk werden dan weer betaald door het kabinet van VDB.

Boas duikt ook op in het corruptiedossier rond de bouw van het hospitaal Eurosystem midden jaren zeventig. Daarbij werden callgirls ingezet om de Arabische klanten van het project gunstig te stemmen. De centrale figuur van dat netwerk, Fortunato Habib Israël, stond onder meer op de loonlijst van een aantal vennootschappen van Roger Boas. Het prostitutienetwerk van Israël werkte voor de hoogste Belgische kringen.

Roger Boas overleed in 2006. Maar hij legde wel de basis voor wat nu een hightechbedrijf is geworden binnen de luchtvaartindustrie, dat nu geleid wordt door zijn kinderen. Asco werd een belangrijke toeleverancier aan het Airbus-programma. Het bedrijf maakt hardmetalen onderdelen van vliegtuigen, een hoogtechnische activiteit. Midden jaren negentig slaagde Asco erin ook toe te leveren aan Boeing.

Bron: derijkstebelgen.be