You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
De diefstal van de Saab 900 vond plaats in de nacht van 7 op 8 juni 1983. In de namiddag van 7 juni kreeg Michel Jadot, de uitbater van de garage, bezoek van een man die hem verdacht voorkwam. Over de bezoeker verklaarde hij later:
"Il avait cependant l’air bizarre."
Jadot gaf de politie een persoonsbeschrijving van de man. Volgens hem was hij ongeveer 1,90 meter groot en had hij lange bruinrode haren die, "zoals bij een vrouw", naar achteren waren gekamd.
Garage Paul Denuit was gelegen aan de Chaussée d'Ophain 178 in Braine-l’Alleud » Google Maps
In de jaren ’80 was Michel Jadot de uitbater. In de nacht van 7 op 8 juni 1983 werd in de garage een gloednieuwe Saab 900 Turbo gestolen » Forum
Eén van de werknemers - en Bende van Nijvel-verdachte - was Guillermo Alvarez Diaz.
Schietincident Quaregnon: Slachtoffer is overleden
De man die zaterdagnamiddag in Quaregnon zwaargewond raakte door een kogel in het hoofd, is zaterdag om 21.35 uur overleden. Dat heeft het parket van Bergen bekendgemaakt. De vermeende dader van de schietpartij is gekend door justitie. De verdachte wordt nog steeds actief opgespoord.
Volgens de eerste informatie vuurde een man tussen 15.00 en 16.30 uur richting van het slachtoffer. Het incident deed zich voor in de buurt van een kamp van woonwagenbewoners die gekend zijn door de lokale instanties, aldus het parket.
De veiligheidsperimeter in de buurt van de feiten, in de rue Lambrechies, bleef zaterdagavond behouden.
Bron: Belga | 12 Juli 2014
Un homme tué d'une balle dans la tête
Un incident s'est produit ce samedi après-midi. Des coups de feux ont éclaté à Quaregnon. "Il s'agit bien d'une fusillade", confirme François Demoulin, le substitut du procureur du Roi de Mons. "Il y a eu une victime dont le pronostic vital est particulièrement engagé". La victime, âgée de 30 ans, a été touchée à la tête et transportée vers l'hôpital le plus proche.
Hier soir, on a appris son décès survenu à 21h35.
Les faits se sont déroulés à la rue de Lambrechies, à Quaregnon, à proximité du camp des Becker, une famille de gens du voyage bien connue dans la région, et du nouveau complexe commercial.
Selon les premières informations, un homme a tiré en direction de la victime entre 15h et 16h30 avant de prendre la fuite.
Sur place, un important dispositif a été déployé. Les services de secours ainsi que la zone de police Boraine sont rapidement arrivés sur les lieux. La zone de Mons-Quévy est également arrivée en renfort.
Selon nos informations, trois hypothèses seraient à l'ordre du jour concernant les circonstances de cette fusillade.
Le tireur aurait tiré sur la victime alors qu'elle se trouvait dans sa voiture. Certains parlent également d'un tir de voiture à voiture. D'autres encore évoquent la possibilité d'un tir alors qu'ils se trouvaient tous les deux en dehors des véhicules.
Le parquet ne veut, à l'heure actuelle, ni infirmer ni confirmer ces différentes hypothèses. Quant au mobile, il est encore trop tôt pour connaître les circonstances exactes des coups de feux.
Un périmètre de sécurité a été établi "dans l'optique de retrouver le tireur". La chaussée de l'Espérance était interdite à la circulation entre le nouveau complexe de La Bouverie, situé sur la route nationale, et le rond-point de l'axiale boraine. Ajoutons à cela, un hélicoptère de la police fédérale qui quadrillait la zone.
La protection civile s'est aussi rendue sur les lieux. "Parfois, le labo demande l'appui de la protection civile car il dispose d'un matériel intéressantet pour retrouver une série de choses comme certaines traces".
Plus tard dans l'après-midi, les zones de police Boraine et de Mons-Quévy ont été renforcées par le corps d'intervention de la police fédérale. Une vingtaine d'hommes en bleu de la police fédérale étaient prêts à intervenir. "Nous verrons s'il sera nécessaire d'aller jusqu'à une intervention de leur part".
L'enquête n'en est qu'à ses débuts, le dossier est à l'instruction. Quant au tireur, il court toujours et est activement recherché par les services de police.
Bron: La Dernière Heure | 13 Juli 2014
Twee verdachten opgepakt van schietincident Quaregnon
In het kader van het onderzoek naar het schietincident in Quaregnon, waarbij gisteren een man dodelijk geraakt werd in het hoofd, zijn twee verdachten opgepakt. Dat gebeurde al gisterenavond. Een afrekening lijkt de oorzaak van de schietpartij te zijn, maar het parket van Bergen kon dat nog niet bevestigen.
Het slachtoffer, een man geboren in 1984, overleed rond 21.30 uur in het ziekenhuis. Hij werd in de loop van de namiddag in de Rue Lambrechies, vlakbij de stad Bergen, door een kogel in het hoofd geraakt. De feiten deden zich voor in de buurt van een kamp van woonwagenbewoners die gekend zijn door de lokale instanties.
Het Bergense parket kon nog niet meer informatie verschaffen over het motief en de omstandigheden, maar bevestigde vandaag wel dat twee verdachten gisterenavond reeds werden opgepakt. Ze verschijnen vandaag voor de onderzoeksrechter.
Bron: Belga | 13 Juli 2014
Schietincident Quaregnon: Verdachte aangehouden op betichting van moord
Eén persoon is aangehouden en in verdenking gesteld wegens moord, in het onderzoek naar het schietincident zaterdagnamiddag in de Henegouwse plaats Quaregnon. Dat heeft het parket van Bergen zondagavond bekendgemaakt.
Enkele uren na de feiten werden zaterdagavond twee bij de politiediensten gekende personen opgepakt en verhoord. Zondagnamiddag is één van hen aangehouden op betichting van moord.
Het slachtoffer, een man geboren in 1984, overleed zaterdagavond omstreeks 21.30 uur in het ziekenhuis nadat hij bij het incident in de rue de Lambrechies in Quaregnon in het hoofd was getroffen.
Het parket van Bergen gaf nog geen toelichting over het motief noch over de omstandigheden van het drama.
Bron: Belga | 13 Juli 2014
In 2011 staat er in Le Soir een uitgebreid artikel over de zware rivaliteit tussen twee takken van de Becker-familie in Quaregnon: de clan van Jean-Claude Becker en de clan van Daniel Becker » Nieuws
De kern van het artikel is de moord op cafébaas André Maroy in Kaster op 9 mei 1991. Eerst werd de clan van Jean-Claude verdacht. Later verschoof de aandacht naar Daniel Becker en zijn entourage.
In 2010 kwam het onderzoek opnieuw op gang na DNA-sporen in de moordzaak van Laurette De Rudder. Volgens Jean-Claude leidde dat DNA ook naar sporen in het oude dossier-Maroy.
Het artikel vermeldt de criminele context van de clan: diefstallen van vrachtwagens, geweld, bedreigingen, vermeende manipulaties van onderzoeken, familiale oorlogen en beschuldigingen van verkrachting en moord.
Het artikel schetst de Becker-familie als een sterk verdeelde clanstructuur met langdurige conflicten en herhaald contact met justitie. Veel beschuldigingen komen van Jean-Claude zelf en zijn dus niet noodzakelijk juridisch bewezen feiten.
Jean-Claude Becker, toen 20 jaar, verscheen in 1983 tweemaal voor de correctionele rechtbank wegens diefstallen en oplichting in de regio Bergen-Borinage.
In januari 1983 werd Becker, toen twintig jaar oud en wonend in de cité Sainte-Félicité in Jemappes, vervolgd voor een inbraakdiefstal in Hautrage. Samen met een Franse mededader had hij er op 28 februari 1981 verschillende materialen gestolen bij de firma Lescot. Becker werd daarnaast afzonderlijk beschuldigd van een tweede inbraak in Sirault, waar hij tegels had gestolen. Voor deze feiten kreeg hij zes maanden gevangenisstraf met uitstel van vijf jaar, behalve voor de periode die hij al in voorhechtenis had doorgebracht.
Enkele maanden later, in augustus 1983, stond Becker opnieuw terecht voor een reeks oplichtingen. Samen met een mededader deed hij zich voor als werknemer van elektriciteitsmaatschappij Intercom. Op die manier slaagden ze erin verschillende inwoners van de streek geld en goederen afhandig te maken. De slachtoffers leden verliezen die opliepen van enkele duizenden tot tienduizenden Belgische frank. De rechtbank van Bergen veroordeelde beide mannen tot achttien maanden gevangenisstraf, waarvan zes maanden met uitstel gedurende vijf jaar.
Le bien d'autrui
Antonia Cacciato, employée, 26 ans, domiciliée à Chapelle-lez-Herlaimont, 72, rue Ferrer, et Salvatore Manca, ouvrier d'usine, 27 ans, domicilié à La Louvière, 8, rue Boucqueau, ont fait défaut à l'audience.
Prévenue d'avoir à La Louvière, le 2 juillet 1981, volé des marchandises d'une valeur de 8.548 F au préjudice de la société Frabelmar, ils ont été condamnés chacun à sept mois d'emprisonnement avec sursis de cinq ans, et à 8.000 F d'amende.
Ont comparu: Jean-Claude Becker, 20 ans, domicilié 3, cité Sainte-Félicité, à Jemappes, et Joseph Coussantien, sujet français, chiffonnier, 27 ans, même adresse.
Tous deux sont prévenus d'avoir, à Hautrage, le 28 février 1981, volé par effraction, divers matériaux aux préjudices des établissements Lescot.
Le premier seul est en outre poursuivi pour avoir, à Sirault, volé par effraction des carrelages au préjudice de Ghislain Brassart. Tous deux ont écopé de six mois d'emprisonnement, avec sursis de cinq ans sauf pour la détention subie préventivement.
Du chef de tentative de vol, par effraction, d'une certaine quantité de bois, au préjudice de M. Gérard Cantigniaux à Casteau, le 6 mars 1981, le prévenu Claude Lefevre représentant, 23 ans, demeurant à Boussu, 565, rue de Dour, a écopé par défaut, de huit mois de prison, conditionnellement pendant cinq ans.
L'ouvrier d'usine Jacques Liemans, 29 ans, demeurant rue de l'Ecole Moderne 36, à Soignies, était prévenu d'avoir, dans la localité, le 26 mars dernier, tenté de commettre un cambriolage au préjudice de M. José Brison. Il était en état de récidive.
Par défaut, le tribunal lui a infligé six mois d'emprisonnement et douze mille francs d'amende, sans sursis, et son arrestation immédiate a été ordonnée.
Bron: Le Peuple | 27 Januari 1983
Tribunal Correctionnel de Mons
Ont comparu mardi devant le tribunal correctionnel de Mons, chambre des vacations, Jean-Pierre Bouvier, sans profession, 28 ans, demeurant à Nousville-sur-Escaut, détenu, et Jean-Claude Becker sans profession, 20 ans, domicilié à Flénu, 3, cité Sainte-Félicité. En se faisant passer pour des agents de la société Intercom, ces deux individus sont parvenus à commettre d'importants vols dans la région.
C'est ainsi que M. Eloi Lheureux, de Frameries, a été préjudicié de quarante mille francs, que M. Emile Delattre, de Ghlin, a subi un préjudice de 9.500 F. Parmi les autres victimes, on peut citer M. Joseph Grumiaux, de Jemappes, préjudicié de 16.000 F, M. Cléophas Bouchez, qui a subi une perte de 75.000 F, du chef des agissements du seul premier prévenu, etc.
Les deux comparants ont écopé chacun de dix-huit mois d'emprisonnement, avec sursis de cinq ans pour six mois.
Bron: Le Peuple | 31 Augustus 1983
In 1972 werd eveneens een Jean-Claude Becker veroordeeld. Dit zou zijn vader kunnen zijn:
Coups et blessures
Jean-Claude Becker, ouvrier d'usine, âgé de 37 ans, demeurant rue de Reumont, 10, à Thuillies, avait porté des coups volontaires à M. Patrick Tosmin, le 25 août dernier. Il a été condamné à deux mois de prison avec sursis de cinq ans et 3.000 F d'amende.
Bron: Le Peuple | 6 December 1972
In april 2001 was er in het kanaal Brussel-Charleroi een zoektocht naar het lijk van Conrad Bosmans:
Gerecht dregt naar lijk Conrad Bosmans
In het kanaal Brussel-Charleroi is vrijdag tevergeefs gezocht naar het lijk van Conrad Bosmans. De Etterbeekse pompbediende verdween eind 1988 op zeventienjarige leeftijd. Bij de zoekactie kwamen wel twee personenwagens boven water. (...)
Lees het hele artikel » Nieuws
Valse hoop voor speurders Conrad Bosmans
Het Brusselse gerecht heeft gisteren vruchteloos in het kanaal Brussel-Charleroi gezocht naar een auto, waarin het lijk zou liggen van de in 1988 verdwenen pompbediende Conrad Bosmans. (...)
Lees hier het hele artikel » Nieuws
Speurders vinden geen lijk in opgeviste auto’s
Het Brusselse gerecht heeft gisteren vruchteloos in het kanaal Brussel-Charleroi gezocht naar een auto, waarin het lijk zou liggen van de in 1988 verdwenen pompbediende Conrad Bosmans. Twee wagens werden bovengehaald, maar zij werden allebei na de ontvoering van Bosmans in het kanaal gedumpt. (...)
Lees hier het hele artikel » Nieuws
Francis Carlier werd geboren in Nijvel op 8 juli 1939 en woonde in de jaren zestig aan de Waterloosesteenweg in Sint-Gillis. Hij werkte als handelaar en dook in 1966 en 1967 op in een omvangrijk onderzoek naar de internationale handel in gestolen bontmantels en pelzen.
Volgens het gerechtelijk onderzoek maakte Carlier deel uit van een netwerk dat gestolen bont uit België, Duitsland en Luxemburg verhandelde. Hij werd beschouwd als een van de hoofdverdachten in de zaak rond de diefstal van tientallen bontmantels bij een pelsbedrijf in Kuurne in oktober 1965. Het onderzoek wees uit dat de buit via verschillende tussenpersonen werd verdeeld en tegen sterk verminderde prijzen verder verkocht. Carlier werd ervan beschuldigd mee betrokken te zijn bij de heling en verspreiding van de gestolen goederen.
Tijdens het proces voor de correctionele rechtbank van Kortrijk in juli 1967 werd Carlier omschreven als een handelaar die actief deelnam aan de verkoop van de gestolen bontwaren. Hij verbleef op dat moment in voorlopige hechtenis in de gevangenis van Ieper. Het openbaar ministerie vroeg zware straffen voor de centrale figuren in het dossier, dat door de speurders werd voorgesteld als een internationaal opererende helersorganisatie.
De rechtbank veroordeelde Carlier uiteindelijk tot een gevangenisstraf van twaalf maanden, waarvan vier maanden met uitstel. Daarmee behoorde hij tot de veroordeelden die volgens het gerecht een actieve rol hadden gespeeld in de verwerking en verkoop van de gestolen pelzen.
Francis Carlier tijdens het proces in 1967:
Hij is ook actief geweest als huurling.
Samenvatting
Wat? Moordpoging op een man
Wanneer? In de nacht van 30 april op 1 mei 1989
Waar? In de buurt van de Leeuw van Waterloo » Google Maps (locatie bij benadering)
Wie? Onbekend
Status: Onopgelost
De man werd vanuit een voorbijrijdende auto beschoten en geraakt door vijf kogels. Daniel Tinchon is een verdachte van dit feit.
(...) Het is bovendien niet onmogelijk dat deze ontdekkingen ook naar de oplossing kunnen leiden van een moordpoging in de nacht van 30 april op 1 mei in de nabijheid van de Leeuw van Waterloo. Toen werd daar de 27-jarige Benoit Legrand die met zijn wagen even langs de kant van de weg was gaan staan om een natuurlijke behoefte te voldoen, onder vuur genomen.
Hij werd geraakt door vijf kogels, maar overleefde de aanslag. Hij verklaarde aan de politie dat hij vanuit een voorbijrijdende wagen was beschoten. Uit het ballistisch onderzoek in de moord op Claessens is nu gebleken dat er een verband kan bestaan tussen deze misdaad en de aanslag op de jongeman in Waterloo.
Bron: Gazet van Antwerpen | 9 Juni 1989
(...) Diezelfde Tinchon zou ook een aanslag hebben gepleegd op Benoit Legrand toen die een nachtclub verliet in Waterloo.
Bron: Gazet van Antwerpen | 17 Januari 1991
Een mogelijke hypothese rond het gebruik van het .22 LR-wapenis dat dit wapen verbonden was aan één specifieke dader met een eigen rol, eigen voorkeuren en mogelijk ook eigen beperkingen.
Wat onmiddellijk opvalt, is dat de .22 LR slechts bij een beperkt aantal feiten opduikt: Beersel, Bergen, Eigenbrakel, Temse, Nijvel en Anderlues. Tegelijk ontbreekt het wapen volledig bij de warenhuisovervallen. Dat verschil kan betekenisvol zijn.
Een eerste opvallend element is dat alle feiten waarbij de .22 opdook zich ’s nachts afspeelden. In Beersel ging het om een nachtelijke inbraak in een restaurant, in Bergen om de nachtelijke moord op een taxichauffeur, in Braine-l’Alleud om de diefstal van de Saab Turbo, in Temse om een nachtelijke inbraak in de fabriek, en in Nijvel tijdens een nachtelijke inbraak.
Dat leidt tot de mogelijkheid dat de gebruiker van de .22 liefst opereerde in omstandigheden waarin hij ongezien kon blijven. De aard van het wapen ondersteunt dat idee. Een .22 LR staat bekend als relatief stil, met beperkte terugslag en geschikt voor gericht dodelijk vuur op korte afstand.
Vanuit die observatie ontstaat een verdergaande hypothese: mogelijk maakte de .22-schutter geen deel uit van alle feiten van de Bende. Misschien nam hij enkel deel aan specifieke nachtelijke acties - inbraken of diefstallen - maar niet aan de brutale warenhuisovervallen waarbij openlijk geweld centraal stond.
Een nog concretere variant van die hypothese is dat deze persoon overdag een normale professionele of sociale activiteit had en daarom enkel ’s nachts kon opereren. Dat klinkt banaal, maar het patroon ondersteunt het gedeeltelijk: de .22 duikt uitsluitend op bij nachtelijke feiten waar men verwachtte weinig weerstand tegen te komen, een lege fabriek, een gesloten Colruyt, een verlaten garage of een geïsoleerd slachtoffer. De schutter lijkt confrontaties bij klaarlichte dag eerder te vermijden.
Die hypothese bewijst uiteraard niets. Maar ze vertrekt wel vanuit een concreet patroon in plaats van uit louter speculatie: de beperkte inzet van de .22, het exclusieve nachtelijke gebruik, de afwezigheid tijdens de grote warenhuisovervallen en het ontbreken van duidelijke getuigenissen over de schutter zelf.
Callewaert is uit op procedurefouten
Beschuldigde Georges Callewaert (49) laat tijdens zijn proces voor het assisenhof geen kans voorbij gaan om een procedurefout uit te lokken. Callewaert blinkt ook uit door zijn dossierkennis en zijn vele vragen leiden tot lange procesdagen vol discussies. Callewaert staat in Brugge terecht voor moord.
Op 3 mei 1996 werd Yves Deforche (49) met vijf kogels doodgeschoten in de buurt van zijn woning in Menen.
Deforche was een informant van de rijkswacht in Veurne. Eén van de dossiers waar hij informatie voor inzamelde, betrof de diefstal van een container parfum enkele weken daarvoor. In dat dossier zou Callewaert volgens Deforche betrokken zijn geweest. Callewaert werd door het hof van beroep in Bergen intussen voor de diefstal vrijgesproken. Voor de moord werd hij in 2002 al eens bij verstek veroordeeld tot levenslange opsluiting. Nu pleit hij de vrijspraak.
Yves Deforche was volgens zijn toenmalige vriendin Rosanne Vanquathem een goed mens. Ze kende zijn gerechtelijk verleden maar meent dat hij ten tijde van zijn overlijden niet onmiddellijk vijanden had. Callewaert kwam ook nog regelmatig bij hem langs. Hij had volgens haar zelfs eens drie flesje parfum mee voor haar. Ze mocht ze van Yves echter niet houden en smeet ze daarom weg.
Zoon Eric Deforche verklaarde onmiddellijk na de feiten dat hij de week voordien een verdacht voertuig had zien rondrijden in de buurt. Pas enkele dagen later - toen via de televisie een opsporingsbericht voor Callewaert werd verspreid - noemde hij zijn naam als bestuurder van het voertuig. Waarom hij dit niet onmiddellijk deed, weet hij zelf niet meer.
Uren vertraging
Voor het hof passeren intussen tal van politieagenten die ondervragingen of onderzoeken in het dossier hebben uitgevoerd. Elk worden ze ook door de beschuldigde met vragen bestookt. Callewaert laat daarbij geen detail voorbij gaan.
Als er tegenstrijdigheden, onduidelijkheden of betwistingen zijn, gaat hij er dieper op in. De planning van het proces loopt daarom ernstige vertraging op. Vrijdag en maandag konden de juryleden pas om 21.30 uur naar huis. Ook gisteren liep het getuigenverhoor uren vertraging op.
De verdediging van Callewaert heeft intussen verkregen dat het dossier van de parfumdiefstal van het Hof van Cassatie naar Brugge is verhuisd en aan de overtuigingstukken werd toegevoegd.
Bron: Het Nieuwsblad | 14 September 2005
Geen enkel detail ontgaat Callewaert
Georges Callewaert (49) laat tijdens zijn proces voor het West-Vlaamse assisenhof geen kans voorbij gaan om een procedurefout uit te lokken. Callewaert blinkt ook uit door zijn dossierkennis. Zijn vele vragen leiden tot lange discussies.
Op 3 mei 1996 werd Yves Deforche (49) met vijf kogels doodgeschoten nabij zijn woning in Menen. Deforche was een informant van de rijkswacht in Veurne. Eén van de dossiers waar hij informatie voor inzamelde, betrof de diefstal van een container parfum enkele weken daarvoor. In dat dossier zou Callewaert volgens Deforche betrokken zijn geweest. Callewaert werd door het hof van beroep in Bergen intussen voor de diefstal vrijgesproken. Voor de moord werd hij in 2002 al eens bij verstek veroordeeld tot levenslange opsluiting. Nu pleit hij de vrijspraak.
Yves Deforche was volgens zijn toenmalige vriendin Rosanne Vanquathem een goed mens. Callewaert kwam regelmatig bij hem langs. Hij had volgens haar zelfs eens drie flesjes parfum mee voor haar. Ze mocht ze van Yves echter niet houden en smeet ze daarom weg.
Zoon Eric Deforche verklaarde onmiddellijk na de feiten dat hij de week voordien een verdacht voertuig had zien rondrijden in de buurt. Pas enkele dagen later noemde hij Callewaert als bestuurder van het voertuig. Waarom hij dit niet onmiddellijk deed, weet hij zelf niet meer.
Callewaert laat daarbij geen detail voorbij gaan. Als er tegenstrijdigheden, onduidelijkheden of betwistingen in de getuigenissen zijn, gaat hij er dieper op in. De planning van het proces loopt daarom ernstige vertraging op.
Bron: Het Nieuwsblad | 14 September 2005
Kroongetuige Lucia De Neef gehoord tijdens proces tegen Georges Callewaert
In de assisenzaal in Brugge werd gisteren uitgekeken naar de getuigenis van Lucia De Neef. Zij is een ex-partner van Georges "Jo" Callewaert, de 49-jarige crimineel uit Menen die terechtstaat voor moord op politietipgever Yves Deforche, negen jaar geleden. De getuigenis van De Neef was belangrijk omdat ze aan de politie bezwarende verklaringen over Callewaert had afgelegd.
Veel aandacht ging er gisteren ook naar de getuigenis van commissaris Wim Debu van de federale politie van Ieper. Hij vertelde dat Callewaert Jean-Luc Uberquoi in 1996 verzocht samen met hem Deforche te vermoorden. Deforche zou Callewaert en Uberquoi immers verklikt hebben bij de politie in verband met de diefstal van de container met parfum. «Uberquoi bedankte voor de klus», wist Debu.
Maar de getuigenis van Lucia De Neef (42) vormde de hoofdbrok van de dag. Ze begon in 1993 een relatie met Callewaert. Die bleef duren tot augustus '96, toen Callewaert op de vlucht was in Spanje. Ze weigerde hem te volgen en wou haar leven een andere wending geven. Ze waren zwaar verliefd maar ook bezitterig.
Callewaert liet Lucia zelfs schaduwen om te weten of ze met andere mannen optrok. In de periode dat hij samen was met Lucia pleegde hij meer dan twintig autodiefstallen, een reeks andere diefstallen en een overval op een geldkoerier. Hij kreeg daar vijftien jaar cel voor, maar het hof van beroep moet nog altijd een arrest vellen.
Haar woonplaats hield Lucia bij de aanvang van haar getuigenis geheim, uit vrees voor represailles. Maar veel goede woorden had ze niet over voor haar ex-partner. "Hij controleerde me permanent of liet me bewaken. Er waren diverse doodsbedreigingen, ook naar mijn familie toe. Dat was op de duur niet meer te harden", verklaarde ze. Voor het feit dat ze samen met Callewaert misdaden pleegde, had ze ook een uitleg: "Leven met Georges was leven op zijn manier, of je dat nu wilde of niet. Hij was hyperjaloers."
"Ik wil de episode Callewaert zo snel mogelijk vergeten", begon ze haar uiteenzetting. Uiteindelijk bracht die getuigenis niet wat men ervan verwachtte maar Lucia zei wel dat Callewaert er alles aan doet om haar woorden ongeloofwaardig te doen overkomen. "Alles wat ik destijds heb verklaard, is de waarheid."
Bron: Het Laatste Nieuws | 15 September 2005
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.