6,641

(6 replies, posted in Wagens)

Deze Mercedes behoorde toe aan het koppel Fourez-Dewit en werd kort gebruikt door de Bende van Nijvel. Na de drievoudige moord aan het Colruyt-warenhuis in Nijvel heeft de Bende deze wagen gestolen. De wagen werd door de moordenaars achtergelaten op de Chaussée de Nivelles (N27) in Eigenbrakel, ter hoogte van de bar 'Le Diable Amoureux'.

Info

  • Merk: Mercedes 190 (Fabriekscode W201), dit type wagen werd in 1982 op de markt gebracht.

  • Kleur: Wit

  • Nummerplaat: CNN-254

  • Eigendom van: NV Ifomen, de naamloze vennootschap waarvan Jacques Fourez de eigenaar was.

  • Type brandstof: Super

De brandstof

Volgens deskundige Georges Niemal, die de Mercedes (en de Saab van de daders) onderzocht, had de Mercedes nog 7 liter brandstof in de tank toen Fourez bij het tankstation arriveerde. Fourez was een tankstation gepasseerd gelegen bij Mons/Bergen, het eerst volgende tankstation zou pas bij Drogenbos zijn geweest. Dit zou volgens hem de reden zijn dat Fourez op de voor hem ongebruikelijke en van de route afwijkende plaats is gaan tanken.

Het achterlaten van de auto

Bij de hinderlaag in Eigenbrakel stapt de bestuurder van de Mercedes uit en vuurt met een riot gun op de passerende wagen van de politie. De man stapt nadien in de Saab. De Mercedes stond op ongeveer 100 meter van het Carrefour du Cosmos, aan de linkerkant van de weg (richting Waterloo) en met zijn neus richting Waterloo.

http://www.auto-eminent.nl/voorraadimg/13401863671.jpg

6,642

(1,353 replies, posted in 1983)

Het schot in de koffer van de Mercedes is al een paar keer aan bod gekomen in dit topic (» Forum | Forum). Zoals reeds aangehaald door Boemerang lijkt het schot van dichtbij en van bovenaf (?) op de koffer te zijn afgevuurd. Dit sluit volgens mij een schot tijdens een achtervolging uit. 

Raf wrote:

Volgens mij is dit een bewijs dat het koppel niet zomaar toevallig daar stond te tanken, al wisten we dat ondertussen wel allemaal.

Er valt heel wat te zeggen over het koppel Fourez-Dewit maar alle elementen lijken er op te wijzen dat Jacques Fourez in Nijvel gestopt is om te tanken en ze vermoord zijn omdat ze lastige getuigen waren.

6,643

(53 replies, posted in Bende Bouhouche-Beijer)

Le dossier de l'instruction menée par le juge d'instruction de Nivelles à charge de Bouhouche et Beijer, communément appelé dossier Mendez, comporte en réalité de nombreux faits étrangers à l'affaire Mendez elle-même. Pour faire bref, il sera, par la suite, fait référence uniquement à l'appelation dossier Mendez.

Ledit dossier Mendez comprend 89 cartons d'instruction qui aboutira à un arrêt de la Cour d'assises de la province du Brabant prononcé le 13 février 1995 (arrêt de 55 pages). Cet arrêt de la Cour d'appel de Bruxelles condamne Madani Bouhouche à une peine de 20 ans de travaux forcés, et condamne Robert Beijer à une peine de réclusion de 14 ans.

A l'issue de l'instruction, seul Bouhouche était accusé de l'assassinat de Mendez, commis à Wavre le 7 janvier 1986: Bouhouche a été acquitté par arrêt de la Cour d'assises.

Les accusés se voyaient reprocher 57 préventions commises pour des s'étalantde 1981 à 1989; l'acte d'accusation devant la Cour d'assises de Bruxelles, rédigé par l'avocat général Morlet, le 24 mai 1994 comporte 247 pages.

Pour l'essentiel, concernant les accusations, pour certaines fondées et pour d'autres écartées par l'arrêt de la Cour d'assises, il y a lieu de préciser les données suivantes:

Par ailleurs, Amory était accusé d'un seul fait, à savoir le vol d'un canot à Knokke en compagnie de Bouhouche et Beijer: tous 4 en ont été acquittés.

Par ailleurs, Chang également accusé de faux dans la location de box en 1981 et 1982 a été acquitté.

Enfin, Buslik, accusé, pour l'essentiel, du vol d'or à Zaventem avec meurtre de Zwarts, n'étant pas présent, a vu son dossier disjoint.

Le procès d'assises s'est déroulé de septembre 1994 à février 1995; l'arrêt de renvoi devant la Cour d'assises, prononcé par la Chambre des mises en accusation, a été rendu le 4 février 1993.

Bron: L'enquête criminelle sur les "Tueurs du Brabant" | Prof. dr. A. Masset

6,644

(148 replies, posted in Wagens)

De stempel van WNP op deze wagen blijft groot. Voor de volledigheid volgende samenvatting uit het boek van professor Masset:

Réserve évoquée par la synthèse de l'adjudant Lachlan-Jenicot: V, complime d'Eric Lammers, membre actif du WNP, a déclaré avoir donné le numéro de la plaque minéralogique d'une Golf à Maurice Lammers qui, dit-il, le lui aurait demandé; c'est ce même numéro que les tueurs ont utilisé sur une fausse plaque placée sur la Golf de M. Van Camp, victime des tueurs au restaurant "Les 3 Canards"; les tueurs ont abandonné cette voiture Golf dans le bois de Hourpes; 5 ans plus tard, Marcel Barbier, membre du WNP, a désigné à la CBW le même endroit comme étant celui qu'il avait antérieurement repéré avec Latinus comme lieu de retraite pour le WNP.

Bron: L'enquête criminelle sur les "Tueurs du Brabant" | Prof. dr. A. Masset

6,645

(123 replies, posted in Westland New Post)

De (interessante) samenvatting over Calmette uit het boek van professor Masset.

Implication de Jean-Francis Calmette

Jean-François Calmette est dénoncé par plusieurs personnes comme étant impliqué dans certaines tueries. D'autres éléments convergent vers Calmette. Il apparaît que Calmette n'a été entendu, sur les Tueries du Brabant, qu'à trois reprises: une première fois par la cellule Celta le 14.04.1989 et une seconde fois par la cellule Brabant Wallon le 24.06.1989; il avait été précédemment entendu par le juge d'instruction Schlicker le 13.12.1985 dans le cadre de l'affaire Latinus. Calmette n'a pas été entendu par le juge d'instruction; cet axe d'enquête ne paraît pas avoir été mené jusqu'à son stade ultime.

Bron: L'enquête criminelle sur les "Tueurs du Brabant" | Prof. dr. A. Masset

6,646

(4 replies, posted in Politiek & Business)

CA56 - CBW - 10.03.1992 - PV 25172/92

H., qui travaille à l'ambassade du Chili, est entendu sunr une tentative de négociation par son gendre, P., d'une liste de noms en rapport avec les tueries du Brabant. Entendu le 28.03.1992 (CA56 - CBW - 28.03.1992 - PV 25174/92), P. dit connaître Latinus et donne des renseignements sur Bultot. P. aurait proposé des noms de la bande des tueurs du Brabant à la RTBF contre un prime de 20 millions.

P. is Victor Portenart.

6,647

(4 replies, posted in Slachtoffers)

Ghislain Platane, geboren in 1946, woonde aan de Chaussée d'Alsemberg 424 in Eigenbrakel. Dat is op exact 66 meter van de plaats waar de Bende van Nijvel na de moordpartij in Nijvel de Saab heeft achtergelaten en op 160 meter van Café 421.

6,648

(148 replies, posted in Wagens)

Merovinger wrote:

Zou die Golf er gestaan hebben zonder nummerplaten?

Dat lijkt me heel straf. De wagen is drie dagen na elkaar op drie verschillende plaatsen in Namen opgemerkt. Ik kan me niet voorstellen dat ze ofwel zonder nummerplaten reden ofwel de moeite namen om de nummerplaten er af te nemen, vermits ze vermoedelijk toch valse nummerplaten gebruikten.

Merovinger wrote:

Anderzijds heeft de Bende wel voorzorgen genomen en onmiddellijk na de diefstal de Golf herspoten. Het was dus precies al van in het begin hun bedoeling om de Golf van Van Camp voor een lange tijd te gebruiken. Allemaal heel vreemd toch.

Inderdaad, allemaal heel vreemd. Als je dan toch de moeite doet om de wagen een andere kleur te geven, waarom haal je dan niet ineens de zaken eraf die de wagen opvallend maken, zoals de Australië-stickers? (Deze opmerking kwam al eerder aan bod in dit topic » Forum) Er is een moord gepleegd om deze wagen te bemachtigen, ik kan mij voorstellen dat de politiediensten in Waals-Brabant en omstreken de boodschap hadden gekregen om uit te kijken naar deze VW Golf.

Merovinger wrote:

In de periode dat de Golf in Namen opgemerkt wordt, wordt de Golf ook mogelijks gebruikt bij de overval in Beersel (nl. 's avonds op 7 oktober 1983). Althans wordt op de Delhaize parking van Beersel de achterbank van deze Golf teruggevonden.

Is het eigenlijk 100% zeker dat deze Golf gebruikt werd in Beersel? De achterbank is de link tussen de Golf en Beersel maar de tijdlijn van deze wagen is - zoals reeds aangehaald - toch wel zeer uitzonderlijk. Op 6 en 7 oktober wordt de wagen op twee verschillende plaatsen in Namen opgemerkt. Op 7 oktober wordt de Golf gebruikt voor een overval in Beersel (de afstand Namen-Beersel is ongeveer 50 km) en de volgende dag - 8 oktober - wordt de wagen weer opgemerkt in Namen.

6,649

(22 replies, posted in Politiek & Business)

Willy Claes was minister van Onderwijs en driemaal minister van Economische Zaken. Hij was in de regering-Dehaene minister van Buitenlandse Zaken en was ook van 1994 tot 1995 secretaris-generaal van de NAVO. In zijn memoires komt Wilfried Martens uitvoerig op deze periode terug:

"Toen het partijbureau van de Vlaamse socialisten op die fameuze woensdagmiddag 12 december 1979 bijeenkwam om over het Dubbelbesluit de knoop door te hakken, kreeg het staatsbelang gelukkig voorrang op de verdoken electorale strategieën. Minister van Economische Zaken Willy Claes had daar een grote verdienste in. Hij profileerde er zich als een van de meer staatsdragende politici."

"Er werd beslist dat de partij niet uit de regering zou stappen als die het Dubbelbesluit goedkeurde, op voorwaarde dat er aan het Belgische fiat een aantal kwalificaties werd verbonden. De regeling, die op een feitelijke instemming neerkwam, betekende politiek gezichtsverlies voor het duo Van Miert-Tobback. Beiden zagen er dan ook getekend uit toen ik ze diezelfde namiddag nog tegenkwam in het parlementaire halfrond. Op het moment van deze pijnlijke ontwikkeling, zat ik in de Wetstraat 16 met de overige ministers vol spanning te wachten op de uitkomst van het socialistisch spoedberaad."

"Tot mijn opluchting kwam Willy Claes daar rond halfdrie binnengewandeld met een voor de regering gunstig antwoord. Vanaf dan ging het snel. Simonet en Desmarets zetten koers naar het NAVO-beraad in Evere en maakten er de Belgische goedkeuring bekend. Ikzelf begaf mij naar de Kamer om er het standpunt van de regeling mee te delen. België beloofde uitdrukkelijk trouw te blijven aan de collegiale beslissing van het bondgenootschap en keurde het Dubbelbesluit om 572 Amerikaanse raketten voor middellange afstand in vijf West-Europese landen op te stellen goed."

"Anderzijds kondigde ik wel aan dat de opstelling van 48 kruisraketten in ons land afhankelijk werd gemaakt van een aantal modificaties, die ik meteen ook nader omschreef: ‘De ten uitvoerlegging van deze beslissing moet te allen tijde gewijzigd of opgeheven kunnen worden in functie van de vooruitgang van de onderhandelingen met de USSR, met tot doel het militair evenwicht te verzekeren en te stabiliseren op een zo laag mogelijk peil’."

Op 7 december 1987 sloten de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie het INF-Verdrag over de afschaffing van de middellangeafstandsraketten waardoor de twintig reeds geplaatste kruis-raketten teruggetrokken en vernietigd werden.

Louis Tobback was net als Karel Van Miert als fractieleider een "koele NAVO-minnaar" en verzette zich tegen de plaatsing van middellangeafstandsraketten op de militaire basis van Florenne. Het NAVO-dubbelbesluit van 12 december 1979 om 572 Amerikaanse raketten met enkelvoudige kernlading in Europa te plaatsen had grote tegenbetogingen tot gevolg. Het was de periode van de grootste protestmarsen in België ooit.

Bron: Apache | Walter De Smedt | 18 augustus 2016

6,650

(61 replies, posted in Gladio - Staatsveiligheid)

Paul-Henri Spaak, de kleinzoon van de liberale politicus Paul Janson en de neef van een ander liberaal politicus, Paul-Emile Janson, werd lid van de Belgische Socialistische Partij in 1920. Hij was socialistisch volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel van 1932 tot 1957 en van 1961 tot 1966. Spaak speelde een beslissende rol in het ontstaan van de NAVO en het daarin werkzaam verband van inlichtingendiensten.

Toen er na WO II een stay-behindnetwerk werd opgericht dat weerstand moest kunnen bieden bij een potentiële bezetting door de Sovjet-Unie, vroeg Sir Steward Menzies, baas van de Britse SIS om samen te werken. Op 7 februari 1949 antwoordde toenmalig premier Spaak:

"Het zou wenselijk zijn dat de drie diensten (de Engelse, de Amerikaanse en de Belgische) nauw samenwerken. Indien twee onder hen, de Amerikaanse en de Engelse, die samenwerking weigeren, zou de toestand van de Belgische dienst uiterst delicaat en moeilijk worden. Ik meen dat het dus onontbeerlijk is dat op het hoogste niveau onderhandelingen worden gevoerd tussen Londen en Washington om dat vraagstuk te regelen. Pas wanneer de resultaten van die onderhandelingen bekend zijn zal het mij mogelijk zijn een definitief standpunt in te nemen."

Dit antwoord leidde tot de Tripartite Meeting Belgium. Daaruit ontstond in 1949 het Comité Clandestin de l’Union Occidentale (CCUO), dat in 1959 vervangen werd door het Clandestine Planning Committee (CPC), en nadien opging in the Allied Coordination Committee (ACC), bestaande uit de leden van het C.C.U.O. en de Verenigde Staten.

Het ACC coördineerde de stay-behind activiteiten, die op de eerste vergadering in april 1959 als volgt werden omschreven: "The ACC is a six-power regional committee for providing mutual consultation and developing policy guidance on matters of common interest regarding stay behind matters in the Western European countries concerned."

Nadat Frankrijk zich in 1966 uit de NAVO terugtrok, verhuisde het ACC samen met het hoofdkwartier van de NAVO van Parijs naar Mons. Spaak werd in 1946 voorzitter van de eerste Algemene Vergadering van de Verenigde Naties en in 1957 secretaris-generaal van de NAVO en bleef dit tot 1961.

Bron: Apache | Walter De Smedt | 18 augustus 2016