6,651

(2 replies, posted in Documentatie)

Begin jaren 1980 kwam er steeds meer kritiek op de rijkswacht. Vooral het verzamelen van informatie over vakbondsafgevaardigden door de Bijzondere Opsporings- en Bewakingsbrigades (BOB) zette kwaad bloed. Louis Tobback kwam op 12 juni 1980 met een wetsvoorstel dat de rijkswacht verbood inlichtingen over 'levensbeschouwelijke, culturele, syndicale of politieke activiteiten' in te winnen of te bewaren. In de toelichting bij het wetsvoorstel schreef Tobback:

"Bovendien heeft de technologische vooruitgang die zich sedert de wet van 1957 heeft voorgedaan een onvermoede wereld van mogelijkheden geopend. En het is bekend dat de rijkswacht die technologische vooruitgang in de uitoefening van haar preventieve taak heeft ingeschakeld en dat in de waaier van databanken de zogeheten rijkswachtcomputer een niet onaanzienlijke plaats bekleedt. Bovendien kan men door het samenbrengen van gegevens tot bepaalde profileringen komen."

De BOB moest stoppen met zijn Micro-fiches B waarop politiek gevoelige informatie stond.

Op 19 maart 1980 werd in de Senaat een parlementaire commissie opgericht die de toepassing van de wet op de privé-milities en de werking van de bevoegde overheidsinstanties op het gebied van de ordehandhaving ging onderzoeken. Deze commissie, onder leiding van de socialistische senator Jos Wijninckx, stelde in juli 1981 haar verslag voor. De commissie-Wijninckx besloot dat de Vlaamse Militanten Orde (VMO) en het Front de la Jeunesse banden hadden met elkaar en met buitenlandse extreem-rechtse organisaties. Hoewel er heel wat onderzoekswerk werd verricht over mogelijke banden tussen extreem-rechts en de rijkswacht stopte de commissie daarover plots haar werkzaamheden.

Bron: Apache | Walter De Smedt | 18 augustus 2016

6,652

(6 replies, posted in Politiek & Business)

Philippe Moureaux was socialistisch minister van Binnenlandse Zaken in 1980 en minister van Justitie in 1980-1981. Als justitieminister was hij betrokken in het dossier-De Bonvoisin, een zaak die vele jaren aansleepte en telkens de media haalde. Onder meer omwille van verdachtmakingen tegen 'de zwarte baron' die in de periode van CCC-aanslagen en bij de overvallen van de Bende van Nijvel extreemrechts zou hebben gefinancierd.

Die verdachtmakingen steunden echter op onjuiste verslagen van de Staatsveiligheid die bovendien in samenwerking met het kabinet van justitie werden aangepast om de Bonvoisin politiek te kunnen elimineren. Wat ook gebeurde. Een duidelijk voorbeeld van hoe in ons land een inlichtingendienst, of een innerlijk afgescheiden deel ervan, onder het gezag van een justitieminister, kan optreden als politieke politie.

Bron: Apache | Walter De Smedt | 18 augustus 2016

6,653

(40 replies, posted in Organisaties)

Alfons Vranckx was van 1965 tot 1966 socialistisch minister van Binnenlandse Zaken en van 1968 tot 1973 minister van Justitie. Vranckx had een uitgesproken visie en zette zich daar ook persoonlijk voor in. In 1969 liet hij de roman Gangreen van Jef Geeraerts in beslag nemen omdat hij die onzedelijk vond. Hetzelfde deed hij met het volgens hem subversieve Rode Boekje voor scholieren.

Op 12 juni 1971 richtte hij op eigen houtje een geheel nieuwe dienst op binnen zijn justitiedepartement, het Bestuur van de Criminele Informatie (BIC). Deze dienst paste volkomen in de door de Verenigde Staten gevoerde oorlog tegen de georganiseerde criminaliteit en voornamelijk de handel en het gebruik van drugs.

Voor deze wereldwijde oorlog waren de verschillende diensten in de VS samengebracht onder de Drug Enforcement Administration (DEA), waarvan de leden vanuit de ambassades en onder diplomatieke onschendbaarheid opereerden. Zij gebruikten daarbij bijzondere methoden, werkten met informanten, nepfirma’s, infiltratie en uitlokking door undercoveragenten. De toen succesrijke film "French Connection" toonde duidelijk hoe roekeloos de Amerikaanse agenten daarbij te werk gingen.

De door Vranckx zonder enige wetswijziging opgerichte BIC was daar het Belgische afkooksel van. De leden van die dienst behoorden wel tot het ministerie van Justitie, maar handelden naast de Veiligheid van de Staat en hadden geen gerechtelijke bevoegdheid. Zij werkten niet onder het gezag of leiding van de onderzoeksmagistratuur, maar naast en tussen de politiediensten en onder de criminelen. Om die redenen liep het met deze dienst ook verkeerd af. Dat werd duidelijk toen de tegenhanger van het BIC, het door de rijkswacht eveneens op eigen houtje opgerichte Nationaal Bureau voor Drugs, ten onder ging in wat gekend is als de zaak-François, genoemd naar de naam van de commandant van die rijkswachtdienst [Leon François].

Bron: Apache | Walter De Smedt | 18 augustus 2016

6,654

(77 replies, posted in Bibliografie)

Voor de fans van kaarten, de topografische kaarten van NGI zijn ook online te vinden (met luchtfoto's) » www.ngi.be

6,655

(770 replies, posted in Westland New Post)

Audition de D.

CA55 - FA IV - CBW - 11.04.1989 - PV 22608/89

C'est Eric Lammers qui a parrainé D. pour son entrée au WNP. D a participé à la filature et à la surveillance d'un "bijoutier" dans un "village" (cfr. Infra déclaration V). Il situe cette opération dans le cadre des activités de détective privé de Libert.

Wie zou deze D zijn?

6,656

(15 replies, posted in Westland New Post)

Merovinger wrote:

Als ik het goed voor heb gaat het om een wapenhandelaar. De schrijfwijze van de naam kan verkeerd zijn. Het kan ook 'Billiau' i.p.v. 'Billon' zijn, want uitgesproken in het Frans klinkt dit nagenoeg hetzelfde.

In een adressenboekje van Latinus staat de naam van een zekere Michel Billon. Ik vermoed dat het dan toch Billon zal zijn?

6,657

(3 replies, posted in Journalisten)

Christian Souris, gewezen para, was een journalist bij het Franstalig weekblad "Pourquoi Pas?". Samen met Pol Postal heeft hij sinds 14 december 1983 verschillende artikels geschreven over de Bende van Nijvel. Wanneer Paul Latinus in de zomer van 1983 besluit om WNP bekend te maken [Operatie Catacomben], probeert hij eerst Christian Souris te contacteren. De hoofdredacteur van Souris weigert echter het verhaal te publiceren.

Op 13 augustus 1985 werd Christian Souris verhoord door Guy Dussart van de BOB van Waver:

Faisant suite au dossier prérappelé, constatons dans un article du "Pourquoi Pas" n° 3480 du 7-8-85 et intitulé "Belgique: salon du prêt-à-tuer", certaines allusions sont décelées arguant des possibilités d’actes terroristes et non d’actes de droit commun concernant les divers fait du Brabant Wallon et autres.

Nous entendons le rédacteur de cet article quant à ses éventuelles sources d’information, il s’agit de: Souris, Christian, journaliste professionnel, qui nous déclare, en nos bureaux:

Je travaille actuellement pour l’hebdomadaire Pourquoi Pas. Depuis plusieurs années, j’effectue une enquête sur le terrorisme international et national. A l’occasion de l’enquête du Brabant Wallon, mon attention fut attirée par la manière de tuer et d’agir, soit le comportement habituel des auteurs lors de chaque fait, qui me fait penser à une action de terroristes. Je l’ai d’ailleurs écrit à l’époque dans le Pourquoi Pas, ce qui a fait sourire tout le monde.

Mon enquête m’a amené régulièrement à rencontrer deux [... ik vermoed dat hier een stuk tekst is weggevallen] bulgare Kintex et la Sûreté de l’Etat. Je ne suis, par déontologie, vous donner me sources de renseignements. J’ai écrit à l’époque un article consacré à ces bizarres activités de notre sûreté nationale. Mon hebdomadaire a refusé, à ce moment-là, de faire paraître cet article. Mes informateurs étaient pourtant largement informés; je puis citer l’un d’eux, c’est-à-dire Paul Latinus, décédé depuis. Avant la parution, cet article a été lu par plusieurs députés et Jean Gol en a eu connaissance.

Il a été aussi vu par Albert Raes de la Sûreté. J’ignore d’où viennent les pressions qui l’ont empêché de paraître, toujours est-il que mes informateurs se sont alors tourné vers René Haquin qui a poursuivi dans le journal Le Soir. 

En apprenant que le juge d’instruction Schlicker ne clôturait pas le dossier du décès suspect de Latinus, j’ai repris tous les éléments en ma possession et ait fait paraître l’article qui a attiré votre attention. Je vous remets photocopie de mon article qui fut écrit en 1983, soit environ une quinzaine de jours avant que René Haquin ne commence les siens.

6,658

(148 replies, posted in Wagens)

Merovinger wrote:

Alle nuttige inlichtingen omtrent de zwart herspoten Golf, gestolen bij Van Camp met op de achterklep nog steeds de sticker 'I Love Australia' die op donderdag 06.10.1983 in de namiddag in de parking "Renault", Rue de Fer te Namen stond en op vrijdag 7 en zaterdag 8 oktober 1983 in respectievelijk de "Rue de l’Etoile" en de "Avenue Materne" te Jambes stond.

Even voor de zekerheid opgezocht, de Franse tekst gebruikt eveneens het woord "in" (dans):

Dans le parking RENAULT Rue de Fer le jeudi 06.10.83 dans l’après-midi.

Als je zo'n VW Golf in een parking van een Renault-garage parkeert, val je - volgens mij - gegarandeerd op. Je krijgt ook het gevoel dat ze met hun route door Namen er net voor wilden zorgen dat ze gezien werden. Probeerden ze met hun aanwezigheid in Namen een bepaalde boodschap te geven?

6,659

(16 replies, posted in Westland New Post)

Op 23 september 1985 ondervragen Guy Dussart en Franz Balfroid van de BOB van Waver Jean-Philippe Van Engeland in zijn cel in de gevangenis van Namen. Hieronder hun verslag:

Faisant suite à l’apostille rappelée en marge et jointe au présent, rapportons:

  • avoir rencontré, aux date et heure que dessus, le déte Van Engeland, Jean Philippe (30-5-55) quant à d’évent les activités dans le WNP. L’intéressé prétend qu’il n’à jamais fait partie mais qu’il connaissait la plupart des personnes y affiliés, parce que venant généralement du Front de la Jeunesse.

  • Van Engeland nous a déclaré qu’il refuserait toute déclaration "officielle" durant sa détention. Il attend présentement sa libération conditionnelle. Il ajoute qu’à ce moment-là il sera en mesure de faire éclater la vérité sur l’affaire Pour et bien d’autres.

  • Il prétend n’avoir jamais reçu, au point de vue servi de police, que des membres de la PJ de Bruxelles.

Renseignements

Séjours en prison:

  • Prison de Forest: du 08-09-81 au 10-11-81

  • Prison de Forest: du 05-03-84 au 02-05-84

  • Prison de Jamioulx: du 02-05-84 au 07-11-84

  • Prison de Sint-Gillis: du 07-11-84 au 20-11-84

  • Prison de Namur: depuis le 20-11-84

Seuls des membres de sa famille lui rendent visite en prison. Aucun ancien copain de l’intéressé ne lui a rendu visite. Les services pénitenciers ne mentionne pas la ou les visites aux détenus des divers services de police. A remarquer que Van Engeland a bénéficié d’un weekend de congé le mois dernier et qu’il a rencontré d’anciens membres du Front de la Jeunesse, en pleine panique suite au dossier de Nivelles, selon sa propre appréciation. Les noms des personnes rencontrées ne nous ont pas été comminuqués.

Dit verhoor was in opdracht van onderzoeksrechter Schlicker (apostille 140/84, 30-07-85).

6,660

(8 replies, posted in Organisaties)

Volgens Joseph Kausse was Phoenix niet meer dan een middel om extra leden te ronselen voor WNP: 

A côté du WNP il existait une troupe scout appelée Phoenix. Cette troupe scout était dirigée par Libert, il s’agissait à mon sens de former d’eventuelles nouvelles recrues pour le WNP. Faisait partie de cette troupe scouts: les deux fils d’un sous officier de gendarmerie qui se dénommait Marbaix. Je suis certain que monsieur Marbaix faisait partie du WNP.

Bron: Verhoor Joseph Kausse | 14 juni 1984