Oefening van practical shooting in de USA op een nagebootste parking van een warenhuis. Naam van de oefening: "Grocery Store Panic". 

Uit het magazine AMI, oktober 1983 (Meer info over het magazine AMI vind je hier » Forum):

In het weekblad Humo van 29 maart 2016 staat een artikel met hetzelfde onderwerp. Ik haal een aantal interessante passages eruit:

Nils Duquet: "In de criminaliteit, zoals de drugshandel, is het bezit van een wapen noodzakelijk. De meeste misdadigers hebben een voorkeur voor korte wapens, makkelijk te verbergen en te hanteren pistolen en revolvers die ze gebruiken om zich te beschermen en anderen te bedreigen, en uiteraard ook om te moorden. Die korte wapens zijn ook goed voor het image: criminelen zijn nu eenmaal patsers, die graag uitpakken met dure, uitgebouwde auto's, vrouwen en glimmende pistolen. Maar voor het meer grove misdaadwerk - overvallen enzovoort - kiezen ze voor lange wapens."

Twintig, dertig jaar geleden waren riotguns erg populair, net als automatische wapens, oorlogswapens, machinegeweren van Heckler und Koch en Israëlische Uzi's. Voor een crimineel was het niet altijd even eenvoudig om de hand te leggen op dat soort militair materiaal. Plus: die wapens waren erg duur. Maar toen werd de markt overspoeld door Russische Kalasjnikovs: handzaam, efficiënt, betrouwbaar en goedkoop.

(...)

Dit soort zware gangsters komt de terroristen van pas. Het banditisme heeft het terrorisme niet nodig, maar omgekeerd wel.

Anonieme agent: "Daar komt het op neer. De terroristen kunnen criminelen gebruiken die hen logistiek bijstaan, die weten wat het is om in de clandestiniteit te leven, die de ervaring hebben om ook wanneer ze ondergedoken moeten leven, te blijven functioneren in de misdaad. De georganiseerde misdaad weet waar je valse papieren kunt krijgen, wie wapens en explosieven in de aanbieding heeft, hoe ze onderduikadressen en opslagplaatsen moet regelen."

Waar kopen ze hun wapens dan?

Duquet: "De illegale wapenhandel vindt plaats in gesloten netwerken, waar je elkaar moet kennen. De verkoper moet vertrouwen hebben in jou en jij moet vertrouwen hebben in de verkoper. Grote misdaadorganisaties hebben hun eigen personeelsleden die voor de wapens zorgen. Zij kennen de juiste mensen, terroristen vaak niet. Daarom hebben terroristen misdadigers nodig."

Het samengaan van zware misdaad en ideologisch of religieus geïnspireerd terrorisme is niet nieuw: elke ideologie wordt ermee geconfronteerd. In Corsica is de terreurgroep FLNC gelikt met het lokale zware banditisme. In Italië was er de beruchte Banda della Magliano (1) in de jaren '80, een Romeinse misdaadorganisatie die de bom- en moordaanslagen van extreemrechtse terroristen financierden. En zelfs de Ierse vrijheidsstrijders is een onfrisse mengeling van misdaad en terreur. In South Armagh, in Noord-Ierland, financiert de Real Irish Republican Army (RIRA), de opvolger van de nu opgedoekte IRA, zijn terreur met de opbrengsten uit criminele activiteiten. (2)

Bron: Humo | Raf Sauviller

(1) De Bende van Magliana (Italiaans: Banda della Magliana) was een criminele vereniging in Italië, genoemd naar de Romeinse wijk Magliana, waar een deel van de leden woonde. In de jaren zeventig en '80 maakte Italië kennis met een nieuwe criminele organisatie, de zogenaamde Banda della Magliana. Deze stond op een bepaald moment op gelijke voet met de Siciliaanse Maffia. De bende hield zich vooral bezig met heroïnehandel en werd jaren de hand boven het hoofd gehouden door corrupte Italiaanse politici. De bende van Magliana kende tientallen leden, en onderhield banden met de maffia (Camorra, 'Ndrangheta en de Cosa Nostra), neofascistische terroristen, afdelingen van de Italiaanse geheime dienst en diverse mysterieuze organisaties. Ze handelde in drugs en wapens, voerde liquidaties uit en verwierf grote rijkdom. Ook onderhield de bende contacten op regeringsniveau. Ze werd uiteindelijk genekt door onderlinge strubbelingen, die net iets te vaak in bloedvergiet eindigden.

(2) Nog een extra voorbeeld: de CCC en de RAF financierden hun terreur door banken te overvallen

Op 3 maart 1983, omstreeks 19u30, vallen drie individuen, het gezicht verborgen onder een bivakmuts, met wapens van zwaar kaliber het Colruyt-warenhuis binnen. Zij vuren bij wijze van afschrikking een aantal schoten af in de richting van de rekken. De zaakvoerder wordt gedwongen de brandkast te openen en wordt daarna ter plaatse neergeschoten. De daders vuren in hun vlucht verscheidene schoten af in de richting van de aldaar gestationeerde voertuigen.

Nabij de brug over de autosnelweg A8 worden nog enkele schoten afgevuurd in de richting van twee getuigen, zij worden echter niet geraakt.

Bron: Voorstel tot oprichting Eerste Bendecommissie

Oppassen met de juistheid van deze robotfoto:

Op de dag van de feiten en 's anderendaags 's ochtends hielden verschillende politiediensten te Waver zich bijna uitsluitend bezig met de persoonsbeschrijving van de daders. De rijkswacht maakte aan de hand van de afgenomen verhoren de persoonsbeschrijving van het drietal op. De politie maakte op 1 oktober aan de hand van door een enkele getuige verstrekte gegevens een robotfoto.

De GP van Nijvel gaf op 30 september 1982 om 11 uur 's ochtends al een persoonsbeschrijving van een van de aanvallers van de politieagent aan de informatiecentrale van de GP te Brussel door. Het valt te begrijpen dat de politiemensen aldus tijdens de eerste 24 uren in het allernoodzakelijkste hebben voorzien.

Maar spoedig zou blijken dat die persoonsbeschrijvingen onzeker, uiteenlopend en soms tegenstrijdig waren. Zo vonden verscheidene getuigen de robotfoto niet erg gelijkend en anderen vonden zelfs dat geen van de overvallers erop leek.

Ook stemde de door de GP van Nijvel doorgeseinde persoonsbeschrijving wel overeen met degene die aan de politie werd gegeven door een getuige, maar deze laatste was ook de enige die de man welke de politieagent doodschoot, aldus beschreef. Toch zijn de robotfoto en de persoonsbeschrijving van de GP ruim aan bod gekomen tijdens het onderzoek naar de identiteit van de daders.

Bron: Eindverslag Eerste Bendecommissie