Over het onderzoek naar de diefstal van wapens bij de Groep Diane:

De naam van Godin valt in diverse processen-verbaal, maar telkens zonder enige verwijzing naar zijn extreem-rechtse gezindheid. Ten eerste stond hij met Demol op het lijstje met 5 (ex-) rijkswachters ten aanzien van wie volgens een proces-verbaal van de BOB te Brussel - op of omstreeks 22 januari 1982 werd beslist dat er bij hen huiszoeking moest gebeuren. Zoals in de vroegere dossier-analyse al werd aangegeven, werd in dit proces-verbaal niet aangegeven waarom juist ook bij hen huiszoeking moest worden gedaan. Ook is toen beschreven dat bij Demol uiteindelijk geen huiszoeking is gedaan, met als motief dat hij ondertussen reeds werkzaam was bij de gemeentepolitie van Brussel.

Ten tweede werd Godin door twee andere rijkswachters die werden verhoord, getipt als de mogelijke dader van de diefstal. De ene verklaarde op 26 januari 1982: Persoonlijk heb ik maar aan één iemand gedacht, een zekere Godin die het SIE meer dan een jaar geleden heeft verlaten." De andere zei op 27 januari 1982: "Zoals velen bij ons, heb ik wel degelijk aan een voormalig SIE-lid, een zekere Godin, gedacht." Waarom, of hoe en wat, werd verder niet geacteerd.

Ten derde werd Godin door de BOB van Brussel op 22 januari 1982 gehoord. Ook werd er bij hem - met zijn toestemming - huiszoeking gedaan, maar er werd niets verdachts aangetroffen. Hij bleek overigens België niet te hebben verlaten, maar te werken bij een bepaalde verhuisfirma en als zodanig werkzaam bij de verhuisdienst van de EEG. Of er niet meer en indringender onderzoek naar de eventuele rol van Godin is gedaan, valt uit de processen-verbaal niet op te maken. Evenmin werd er in het proces-verbaal van zijn verhoor iets gezegd over mogelijke politieke affiliaties van Godin. Merkwaardig is tenslotte ook dat hij in de kantlijn wordt geïdentificeerd als Claude Godin, en in de tekst als Jacques Godin. 

In de eerdere dossier-analyse werd al opgemerkt dat Bouhouche betrokken was bij een (vruchteloze) huiszoeking bij een bepaalde wapenhandelaar in Nijvel. Opmerkelijk is dat zijn naam verder alleen nog prijkt in het proces-verbaal van verhoor en van huiszoeking bij de zoëven genoemde Godin. Dit roept natuurlijk de vraag op wie er heeft bewerkstelligd dat de huiszoeking bij Demol geen doorgang vond.

Wetenswaardig in dit verband is verder ook dat bij de controle van een Italiaanse figuur die - kennelijk blijkens een tip - mogelijk wapens van de groep Dyane het land uit zou kunnen smokkelen, aan de grens met Frankrijk, Christian Amory - toen nog lid van de BOB van Mons - een van de twee rijkswachters was die deze controle uitvoerden. En dit gegeven brengt ons als vanzelf bij de vraag of Amory ook was betrokken bij de huiszoeking die in 1981 bij Godin werd uitgevoerd in het kader van het onderzoek naar de diefstal van de mobilofoon bij de groep Dyane. Bouhouche was overigens niet een van de verbalisanten in dit geval. Zie het PV 451, 22-1-1982, BOB Brussel.

Zoals er in de processen-verbaal dus met geen woord werd gerept van de (extreem-rechtse) politieke opvattingen van rijkswachters als Godin en Demol, zo werd er in deze stukken ook niet expliciet verwezen naar het feit dat het doen en laten van een bepaalde rijkswachter nader werd onderzocht, omdat hij lid van het nationaal drugsbureau was geweest. Niettemin werd er in een proces-verbaal wel terloops melding van gemaakt dat de betrokkene vertrouwd was met de Mazda die was gestolen en waarmee waarschijnlijk de wapens waren vervoerd, omdat hij een tijdje bij het NBD had gewerkt.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 5)

Over de diefstal van de zender:

Op een niet nader te bepalen datum in (de tweede helft van) 1981 stuurde een zekere luitenant Targnion van de staf van het mobiel legioen aan de commandant van dit korpsonderdeel een samenvattend rapport over het onderzoek naar de (onopgehelderde) diefstal van een mobilofoon bij de groep Dyane. In het eerste deel van dit rapport werd een overzicht gegeven van alle onderzoeken die werden uitgevoerd.

Opmerkelijk is dat hier werd vermeld dat een van de ex-rijkswachters op wie het onderzoek was gericht, Godin was (zijn naam werd in de publieke hoorzittingen letterlijk genoemd). Van hem werd in dit rapport gezegd: "Ex-rijkswachter (heeft het korps op 1 mei 1981 verlaten), ex-SIE-lid." Bij hem thuis werd door de BOB van Mons een huiszoeking gedaan, maar zonder resultaat. Er werd aan toegevoegd dat betrokkene op het punt stond om België definitief te verlaten. Over zijn (politieke) gezindheid werd niets opgemerkt maar het is zo goed als zeker dat het hier om de Godin ging die later werd vermeld in het rapport Kensier/Lemasson. 

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 5)

Substituut Acke had op 28 februari 1989 een gesprek met de journalist Gilbert Dupont van La Dernière Heure. Dupont had kort voordien uitvoerig gepraat met Martial Lekeu in Orlando. Lekeu zou onder andere dit hebben verteld:

De G-leden kregen bepaalde opdrachten of oefeningen. Zo moesten ze:

• militaire documenten fotokopiëren;

• politieke fiches kopiëren, meer bepaald de fiches van Adj. Tratsaert van de info-sectie van BOB-Brussel, die buiten zijn weten werden "ontleend". Deze stukken werden doorgespeeld naar de organisatie en naar Dossogne. Het aantal politieke fiches, dat op die manier werd ontvreemd, was zeer aanzienlijk.

Lekeu citeert nog andere "test" die daadwerkelijk ten uitvoer werden gebracht:

• het stelen van 3 voertuigen van het SIE, er een plezierritje mee maken naar Charleroi en de wagen terugbrengen, zonder dat dit opgemerkt wordt en er sporen worden achtergelaten;

• het ontvoeren van 3 schildwachten van het Mobiel Legioen, om deze nadien in hun blootje en na hun dienstwapen te hebben gestolen bij de Kazerne terug af te zetten.

In diezelfde context situeert hij:

• de aanslag op het BOB-voertuig (de zaak Goffinon);

• de aanslag op majoor Vernaillen.

Deze laatste 2 feiten zouden echter geïmproviseerde acties geweest zijn van individuele G-leden, die hiervoor door de organisatie werden op de vingers getikt.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 4)

Er bestaat - volgens Ruth en Lachlan - geen enkele band tussen de diefstal bij de Groep Diane en de Bende van Nijvel:

"Er is geen enkel verband tussen de diefstal bij het SIE en het onderzoek naar de bende van Nijvel. Er is geen enkel tastbaar bewijs dat een dergelijk verband aantoont."

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 5)

Na de diefstal van een zender bij de Groep Diane (ergens begin 1981) werd een rapport geschreven over deze diefstal en de beveiliging van de kazerne. Hierin werd niet alleen onverbloemd gesteld dat de diefstal van de mobilofoon moest zijn gepleegd door een bekende, maar ook dat de beveiliging van het materieel van de groep Dyane onvoldoende was:

"De dader kent de plaatsen en had toegang tot het SIE-lokaal waar de voertuig-mappen zijn opgeborgen. De beveiliging van het SIE Mat[eriaal] is onvoldoende. Het Qu LM (?) is al te toegankelijk. Onnodig te beschrijven welke invloed deze diefstal heeft op de beveiliging van de rijkswachtuitzendingen. Een wijziging van de kristallen of toch ten minste een gedeeltelijke inversie ervan zou de gevaren voor afluistering verminderen."

Het is op zichzelf natuurlijk een relevante vraag of deze waarschuwing ter harte is genomen, temeer omdat volgens stukken in karton 5/30 in de nacht van 27 of 28 november 1981 zich mogelijk (weer) een onbevoegde toegang tot de garage van de groep Dyane had weten te verschaffen.

Dit speelde zich dus allemaal af voor de inbraak waar we het hier over hebben.

Bron: Verslag Tweede Bendecommissie (bijlage 5)