Volgens Lammers was de broer van de vriendin van Cocu mogelijk ook een lijfwacht van Latinus:
"Ik heb nooit gemerkt dat Latinus een persoonlijke lijfwacht had. Men beweert wel van Cocu en de broer van zijn vriendin, een zekere Guy maar ik kan dat niet bevestigen."
Michel Cocu over zijn ondervragingen en het onderzoek naar de Borains:
"En dan die afzondering. Bijna een jaar lang met niemand kunnen praten, geen wandelingen op de koer ... om zot te worden. Ik heb zelfmoord willen plegen. Met een scheermesje heb ik mijn polsen over gesneden. Een bewaker heeft me gevonden. Anders zat ik hier niet. Ik heb veel bekend, ja dat is waar. Maar ik zei hen wat ze graag wilden horen, anders lieten ze me niet met rust. Ik heb nooit verhaaltjes verteld. Dat deden de flikken voor mij. Ik had geen andere keuze. Zelfs dat detail waarmee ze zo graag uitpakken, dat ik de lijken van dat echtpaar over de omheining achter de Colruyt van Nijvel wou doen verdwijnen, een detail dat nooit in de pers was verschenen en dus enkel door de daders was gekend, hebben ze me gesuggereerd in de hoop dat ik hun versie zou overnemen."
"Ik heb mijn kameraden uit Wasmes en Boussu beschuldigd, kameraden met wie ik pinten dronk en af en toe een kleine overval deed. Ik ben niet onschuldig. Maar de Bende? Dat was andere kost. En waarom ik? Blijkbaar zochten ze iemand met een militair verleden. Ik ben vijf jaar bij de infanterie geweest en politieman tot in 1978. Ze beweerden zelfs dat ik de bodyguard van Latinus was maar ik heb die man nooit ontmoet. Ze stelden vragen en ik antwoordde met ja en neen. Als je de pv's las, leek het alsof zij de ganse tijd naar mij hadden zitten luisteren. Ze voerden zelfs een legionair op, die Delespesse, die beweerde dat hij me in augustus 1983, dus kort voor mijn aanhouding, in het rekruteringscentrum van het Vreemdelingenlegioen in Lille had gezien. Zo leek het alsof ik naar het buitenland wou vluchten en dus was ik nog meer verdacht."
"Door hun toedoen kende ik de wapens en voertuigen die tijdens de moordpartij voor de Colruyt van Nijvel werden gebruikt haast van buiten. Maar over de manier waarop wist ik niets en zij ook niet. Ze konden enkel gissen hoe het eraan toe was gegaan. Had het echtpaar per toeval enkele inbrekers betrapt en werden ze daarom uitgeschakeld of was het een duivelse mise-en-scène? Zelfs na Aalst hebben ze me opnieuw opgepakt. In Dendermonde hebben ze me lang ondervraagd over extreem rechts en ik ken daar de ballen van. Ze dachten ook dat ik nummer 17 was op de gele Bende-affiche, verdacht van de overval op wapenhandel Dekaise."
"En dan hebben ze me een deal voorgesteld. Ik kreeg veel geld en mocht naar het buitenland, naar Bolivia, in ruil voor volledige bekentenissen. Commissaris Tilmant bood me zelfs twintig miljoen frank (500.000 euro) aan. Maar ik wist dat het nep was en dat ze me daar gemakkelijk van kant konden maken. Zie me hier nu zitten. Ik heb niets meer. Ik leef van het OCMW en wat mijn moeder me toesteekt. Werk heb ik met mijn reputatie nooit meer gevonden. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat je de daders vind maar ik denk dat het je niet zal lukken."
Bouten: Je hebt tijdens een verhoor eens de volgende uitspraak gedaan. "Quand vous arriverez plus haut, on vous dira d'arrêter l'enquête, de toute façon, si je suis condamné, je parlerai." Wat bedoelde je daarmee?
Cocu: "Laat het verleden rusten."
Bouten: Betekent dit dat je toch betrokken was bij een paar overvallen van de Bende?
"..."
Bouten: De Delhaize van Genval bijvoorbeeld?
"..."
Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten