You are not logged in. Please login or register.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Hij behoorde ook tot de intieme vriendenkring van majoor Bougerol en in zijn brief van 6 februari 1986 schrijft Marcel Barbier:
"Commissaris Massart heb ik later nog eens gezien, tijdens een bijeenkomst in de Abdij van Aulne in de buurt van Charleroi."
Nadat Massart verbannen werd naar GIA, ging hij elke middag collega's van de GIA middagmalen in de mess van de club Prins Albert. Daar ontmoet hij af en toe de chef van de GP Frans Reyniers en procureur Deprêtre.
De dag dat Victor Massart het hoofdkwartier aan De Meeûssquare verlaat en naar de rijkswachtkazerne trekt waar de GIA is gehuisvest, bouwen Raes en de zijnen een feestje. Een getuige hoort door de dunne scheidingswand het gebral van commissaris Smets, die boven het geroezemoes van pratende mannen en klinkende glazen uitroept dat hij dan toch het hoofd van Massart gekregen heeft. Bij de verliezers heerst verslagenheid en doet het mopje de ronde: wat is het verschil tussen een gekkenhuis en de Staatsveiligheid? Het antwoord luidt: in een asiel is de directie nog helder van geest. Niets typeert beter de diepe rivaliteit en de clanvorming.
Bij zijn afscheidsfeestje van de sectie B2C krijgt Massart een tinnen leeslamp cadeau. Hier en daar wordt een traan weggepinkt en worden dure eden gezworen. "Ons schip kapseist nu we zonder kapitein zitten. We huldigen u voor de wijze waarop u onze sectie de voorbije jaren hebt geleid. Het was een verschrikkelijke periode. Om er te mogen werken moet je je verlagen tot bazenpoeperij..." Een duidelijke hint naar het op zijn minst bizarre gedrag van enkele collega's. Massart luistert vol emotie en citeert Guy Béart. "De eerste die de waarheid zegt, moet terechtgesteld worden."
Een dag later, op 2 oktober 1984, slaat de CCC toe.
Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten
Victor Massart: "Eind november 1982 liet Latinus ons plots weten dat hij over voldoende financiële middelen beschikte en niet langer voor ons wilde werken. Hij liet zich vervangen door Michel Libert, die ons drie maanden later het bestaan van WNP bekendmaakte."
Waar kwamen die financiële middelen vandaan? Of was er een andere reden waarom Latinus geen informant meer wilde zijn?
Na het bekend maken van WNP werd Massart weggestuurd naar de Gemengde Antiterroristische Groep (GIA), waar hij zijn pensioen mocht afwachten. Vooral Massart was na de onthullingen de gebeten hond.
Zijn roepnaam was 'Totor'.
Tegenover Guy Bouten vertelt hij hoe hij in contact kwam met Latinus:
"Begin juni 1979 kreeg ik telefoon van Roland Maffioli met de vraag me te ontmoeten. Maffioli was een gewezen BOB-adjudant uit Brussel die werkte voor de veiligheidsdienst van de Europese Gemeenschap. Op het rendez-vous was hij in het gezelschap van zijn collega Robert Thomas. Ze wilden me in contact brengen met iemand die over zeer goede inlichtingen beschikte over extreem links en de Parijse autonomen van Action Directe, die zoals u weet later zullen samenwerken met de CCC."
"Ik vond dit interessant voor de dienst en liet me vergezellen door Christian Smets. Ik wist toen niet veel over Latinus, behalve dat hij lid was van het Front de la Jeunesse. Maar Smets kende hem wel goed, meer nog, ze waren met elkaar
bevriend. Eind 1980 vertrok Smets naar Charleroi en overhandigde me de namen van al zijn informanten en hun specialiteit. Bij Latinus stond onder meer 'extreem rechts', hoewel hij bij mijn weten daarover nooit informatie had verstrekt. Maar we wisten niet dat Smets, ondanks zijn transfer, in contact bleef met Latinus."
Het verslag van de vergadering kan je hier lezen (het is alleen nog niet beschikbaar) » www.dekamer.be
Jean Bultot: "Ecoute, Leon [De Staerke], op zeker ogenblik zit peetvader Michel Dewit in de cel met een bloeddruk van wel dertig. Grote paniek. Het was weekend en er waren bij ons geen gepaste medicijnen aanwezig. Ik heb alle apotheken van Brussel afgebeld en heb ten slotte in Vilvoorde Catapressan kunnen kopen en het met de hulp van de politie laten ophalen. Een maand later zit ik in de Jonathan en ineens krijg ik aan mijn tafel een fles champagne aangeboden. Van Rama. Uit dank dat ik het leven van Dewit had gered. Sympa, tu ne trouves pas? En weet je wat hij me kwam zeggen? Dat er een contract op mijn hoofd stond en dat 'Le Flingueur' was aangeduid om mij te doden."
"Alain Moussa, de pooier van Maud Sarr?"
"Inderdaad. Waarom wilde men mij uit de weg ruimen? Is er een verband met al die valse sporen in het bos van Houssière."
Bron: Bende van Nijvel | Guy Bouten
Jean Bultot: "Op zeker ogenblik vraagt Claude Leroy mij of ik hem geen valse papieren kan bezorgen. Ik vraag hem voor wie. Het is eigenlijk op vraag van minister Gol, die een kennis, Raymond Lippens, helpt vluchten naar Dublin na de 'kraak van de eeuw' in de Brusselse Hoogstraat. Zo ging het er in die tijd aan toe."
Bron: De Bende van Nijvel | Guy Bouten
Raymond Lippens was ook een goede vriend van Pierre Paul De Rycke van de Jonathan en van Claude Dubois.
Toen Dubois in 2001 werd gezocht voor moord was het Raymond Lippens die hem onderdak bood.
Raymond Lippens - bijgenaamd 'Raymond le Belge' - was een oude kennis van Bruno Farcy uit het prostitutiemilieu en een verwoed gokker. Hij was betrokken bij de Kraak van de Eeuw. In mei 1982 werd Raymond Lippens veroordeeld tot vier jaar wegens deelname aan deze 'kraak van de eeuw'. Bij die kraak was eveneens Robert Wellens betrokken, wiens rechterhand José S. was.
Raymond Lippens was ook een goede vriend van Pierre Paul De Rycke van de Jonathan en van Claude Dubois. Daarnaast had hij ook goede contacten met Léon De Staerke: het onderzoek naar de betrokkenheid van Léon De Staerke aan de diefstal van aan de diefstal van de kasbons in Wieze bracht eveneens aan het licht dat Léon de beste contacten onderhield met Raymond Lippens.
Jean-Marc Usuwiel (bende Farcy) was eigenaar van het restaurant Mok-Ma-Zwet, gelegen in de Rue des Carmélites in Ukkel.
Bende van Nijvel → Posts by Ben
Powered by PunBB, supported by Informer Technologies, Inc.