Uit Beetgenomen van Hilde Geens:

Een ander element was de Vietnamees Ton Quang Loc, die samen met Vandeuren betrapt werd in parkeergarage Beau Site, de avond na de overval bij Dekaise. Die legde een verband tussen de vermoorde hoofdverdachte in de wapenroof, Bruno Vandeuren, en Robert Beijer. Loc figureerde op de listing van Beijer en was op een bepaald moment zijn zakenpartner. De Vietnamees was een veelzijdige persoonlijkheid. Hij was schoonheidspecilialist geweest, taxichauffeur, fysiotherapeut, bakker, klusjesman in de bouw- en garagesector en bordenwasser in Chinese restaurants, waar hij rondhing om gratis te eten en naar nieuwtjes te vissen. En hij was een goede kennis van Beijer. Het was met Loc dat Beijer toen hij vrijkwam uit voorarrest een import-exportbedrijf wilde oprichten.

Toen de Vietnamees verhoord werd, ontkende hij dat hij en Beijer al zaakjes deden op het moment dat Dekaise in september 1982 werd overvallen. Dat was veel later. Hij wist niet zeker of het in 1984 was. Bij hun eerste ontmoeting was hij verrast door de geavanceerde uitrusting van het detectivekantoor. Er stonden bij ARI drie of vier computers. Later had hij Beijer nog opgezocht en om een job gevraagd, maar nooit voor hem gewerkt. In 1986 was hij de detective uit het oog verloren.

Het toppunt van betrouwbaarheid kun je Loc niet noemen. Aan auteur Guy Bouten gaf Beijer toe dat hij en de Vietnamees elkaar wel degelijk kenden op het moment dat de Bende Dekaise overvallen had. In het boek De Bende van Nijvel citeert Bouten Beijer: "Die Loc was mijn tipgever toen ik nog bij de BOB in dienst was." Beijer hield daarmee op in de lente van 1982, een half jaar voor de moord op agent Claude Haulotte. Een Mendez-speurder was er zeker van dat Beijer en Loc elkaar kenden van toen Beijer bij de BOB het Aziatische milieu in de gaten moest houden.

Met andere woorden, Loc was een levende band tussen Bruno Vandeuren en Bob Beijer op de dag dat de Bende van Nijvel politieman Haulotte doodschoot. (...) De Vietnamees had een strafblad vanaf de jaren 60 in Parijs, voor diefstal, heling en oplichting. Zijn bemiddelde ouders hadden hem tegen zijn zin naar Frankrijk gestuurd om er te studeren. In de zomer van 1969 werd hij uitgewezen en verkaste hij naar België, waar hij veroordeeld werd voor gesjacher met valse identiteitskaarten, diefstallen en heling van wapens. Begin jaren 70 liet hij aan de ULB even zijn kop zien aan de faculteiten rechten en politieke wetenschappen. Een diploma leverde dat niet op, wel een vrouw die geschiedenis doceerde.

Hij leerde haar kennen op een conferentie die ze gaf over Vietnam. Ze trouwden en kregen twee kinderen, maar leefden gescheiden. Volgens zijn vrouw veranderde Loc van job zoals andere mannen van slip. Hij had ook gewerkt in de Shangai, dacht ze. De Mendez-speurders wisten maar al te goed dat Beijer daar veel rondgehangen had, want de eigenaars waren vrienden van zijn ouders en bovendien hadden ze de aandelen van Bouhouche in ARI overgenomen toen het duo was gesplit.

Begin 1988, de met de ontdekking van de boxen en flats en de bekentenissen van Christian Amory over de Operatie Warenhuizen, hadden de speurders van Charleroi en Dendermonde zekerheid over twee dingen. Om te beginnen wisten ze dat Madani Bouhouche plannen had uitgewerkt om warenhuizen af te persen en deze grotendeels had gerealiseerd, en dat hij de infrastructuur had uitgebouwd die daarvoor nuttig was.

Aan de andere kant kregen supermarkten in diezelfde periode te maken met een serie moorddadige overvallen waarvoor een dergelijke infrastructuur nodig was. Maar bij die overvallen waren de verdachten beroepscriminelen, en niet Bouhouche, die de racket had gepland met explosieven.

Kon het dat Bouhouche zijn racketplannen waarin hij zo zwaar had geïnvesteerd, had aangepast, zoals Amory dacht? Dat hij, in plaats van de supermarkten onder druk te zetten met bommen in blikgroenten, er gewelddadige gangsters op af had gestuurd? Amory ging daar in zijn bekentenis van uit.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens

Daarnaast heb je nog twee lijken die gelinkt kunnen worden aan dit plan. De afgedankte brouwerij aan de Washuisstraat in Brussel zou door Juan Mendez gehuurd zijn onder een valse naam. En dan heb je nog de getuigenis van François Enteryckx. Daaruit bleek dat een rijkswachter, namelijk Madani Bouhouche, de draaischijf van de Bende van Nijvel was. Hij zou wapens uitdelen, 500.000 frank per operatie uitbetalen aan iedere deelnemer en de operaties zouden besteld zijn door Amerikanen met als doel de Delhaizeketen te destabiliseren.

We weten al dat Beijer geen waterdicht alibi heeft voor Aalst, maar blijkbaar heeft hij ook iets met Golf GTI's, dé auto van de Bende. Op 13 juni 1985 zag een rijkswachter een groene Golf GTI door het rode licht vlammen. De  nummerplaat bleek eigendom van een concessiehouder van Volkswagen. Ze was tijdelijk geschrapt en hoorde bij een witte Golf. De concessiehouder vertelde de politie dat hij dacht dat iemand de nummerplaat had gekopieerd, want de firma kreeg voortdurend boetes voor een groene Golf.

De rijkswachter die de groene Golf door het verkeerslicht had zien vlammen, had formeel zijn vroegere collega Bob Beijer herkend achter het stuur. Uit het onderzoek bleek dat de detective in de periode dat de bende in 1985 toesloeg, rondreed in het type wagen waarin de getuigen de daders zowat overal hadden gespot en ook de kleur klopte doorgaans.

Bron: Beetgenomen | Hilde Geens