Er zijn massa's artikels te vinden over de (on) zin van een leugendetector, maar deze vind ik toch interessant om te delen:

How To Pass A Polygraph Test With Science

Are you a good liar? If so, would you be confident enough to undergo a polygraph test to prove this? Although these devices have appeared in countless films and television shows, their accuracy is in fact highly debatable. The science of lying, and the detection of deception, is far more complex than a few jagged lines on a computer monitor.

The Birth of a Lie

Lying is a complex web of biological actions. To start with, a neurological process begins in the brain with the formation of the lie. Blood is sent to the prefrontal cortex (PFC), a part of the brain located just above the eye sockets. The PFC is thought to be associated with planning complex thought processes and making decisions based on new, not old, information, among other things. It is linked to making executive decisions – actions which override all others.

This part of the brain determines what is “good” and “bad” in regards to decision-making, in terms of what may or may not benefit the host. In effect, it is where lying crystallizes. “Lying is a... type of executive response because it involves withholding a truthful response,” said the late Sean Spence, a professor of general adult psychiatry at the University of Sheffield in England, as reported by Scientific American. “When you know the answer to a question, the answer is automatic; but to avoid telling me the true answer requires something more.”

The Detection of Deception

The biological responses to a lie are involuntary. An increase in heart rate and breathing rate occurs while lying, a classic “fight or flight” response aiming to increase the supply of oxygen to the brain and muscles, preparing to escape trouble or gear up for combat. Your pupil dilates (increases in size) in order to take in more light and see the world around you in more detail.

Your voice patterns also change during lying: for example, rapid speech and suspiciously quick responses are sometimes associated with lying. Finally, you sweat more during lying, a cooling mechanism responding to our increased body temperature due to increased overall blood flow.

The most advanced polygraphs are used to detect all these changes in the human body; simple machines tend to focus on heart or breathing rate only. After establishing the “baseline” measurements of the aforementioned characteristics by asking innocuous questions and observing the subject’s responses, a series of questions related to the crime are then asked by an examiner. Any spikes in activity way above the baseline are supposed to be indications of lying.

A Fatal Flaw

Spence believed that the traditional polygraph test is flawed, precisely because those being interrogated are under constant duress. “[Polygraphs] are not detecting deception but rather the anxiety of being…[accused of deception],” Spence said to Scientific American. Psychopaths – impulsive, poorly-empathetic individuals with abnormal social behavior – tend to mask or not experience anxiety even under pressure, which would allow them to fool a polygraph.

He’s not alone; there has been a huge backlash against polygraph testing for the same reason: It cannot distinguish accurately between anxiety and deception when the subject is under duress, and the results of each test are highly subjective and analyzed by an often biased examiner who intentionally oversells the accuracy of the device. Human emotions and intent cannot be directly read by measuring the changes in heart rate and blood pressure: a classic example of correlation not always equaling causation.

False positives – readings that indicate a person is lying when they actually aren’t – are commonplace; an honest, innocent person may not show any strong reactions at all during the control question part, but will probably exhibit a strong reaction when asked far more serious questions during the actual interrogation.

Most importantly, it also appears that polygraphs can be beaten: Being aware of the test’s mechanisms appears to undermine their ability to detect deception. If a subject understands that spikes in these involuntary bodily characteristics are used to pick up on lying, then they could confuse the examiner by altering the baseline readings. If they appear to be nervous throughout, sweating and have a high heart rate – perhaps by causing themselves a hidden minor injury at the start of the process – then any spikes caused by genuine lies won’t be detected among the already high readings.

As a result of this backlash, polygraph tests are not admissible in many U.S. courts.

The Cartography of a Lie

Blood flow within the brain can be traced using functional magnetic resonance imaging (fMRI), and Spence and his colleagues demonstrated that when a person lies, different parts of their brain – including the PFC – show actively increased blood flow. The fMRI, Spence said, images the actual processes involved in deception, unlike the traditional polygraph.

According to additional studies by psychologists and psychiatrists at the University of Pennsylvania, it’s not just the prefrontal cortex that becomes active during lying. While being hooked up to an fMRI scanner, participants were given a variant of the Guilty Knowledge Test (GKT), an examination meant to test a subject’s awareness of the specifics of a (real or simulated) crime that would not be known to an innocent person.

Participants were given envelopes with playing cards and asked to lie about which card they had. They were then provided with a series of images of playing cards, including the one they had in their pocket.

They were allowed to press buttons for “yes, that’s my card” and “no, that isn’t my card” for each image that appeared on the screen; when they lied, the fMRI machine picked up the regions of their brain that involuntarily showed the most activity. Using this, the researchers were able to detect lying 78-85 percent of the time.

Hidden Markers

This separate fMRI study showed that two other regions – the inferior frontal gyrus and the inferior parietal lobe – are just as active during lying. Collectively, these sections make up what is known as the prefrontal parietal network (PPN), the part of the brain often thought to deal with consciousness; some studies argue that it evolved to provide innovate solutions to complex, novel problems – one of which could be the ability to lie effectively.

These sections of the brain associated with lying appear to be ideal markers for security personnel to look for in real-life suspected criminals during deception detection. However, the studies do point out that being told to intentionally lie is not the same as making the choice to lie independent of instruction.

So in terms of neurological markers of lying being used in actual criminological interrogations, there’s a long way to go yet before they’re shown to be viable.

Bron » www.iflscience.com

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube


Aan deze kenmerken herken je een leugenaar

Van iemand die liegt wordt vaak gedacht dat hij wat aarzelend praat en vooral oogcontact vermijdt. Recent onderzoek toont nu het tegendeel aan. Op basis van nieuw ontwikkelde leugendetectie-software, concludeerden onderzoekers dat leugenaars net heel zelfzeker praten en veel oogcontact maken.

Lees hier het hele artikel » Nieuws

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube


Afgelopen weekeinde verloor de cel-Jumet, die het Bende-onderzoek leidt, met Madani Bouhouche een nieuwe hoofdverdachte. Hij onderwierp zich aan een test met een leugendetector en het toestel bevestigde wat Bouhouche al vijftien jaar zegt: hij heeft niets met de Bende van Nijvel te maken. Eerder werden tientallen verdachten door een DNA-onderzoek vrijgepleit.

Madani Bouhouche was net als zijn ex-collega-rijkswachter Robert Beijer jarenlang een van de hoofdverdachten in het Bende-dossier. Beide mannen beweerden steeds dat zij nooit iets met de Bende te maken hadden. De Canadese expert, die voor de tweede maal met zijn leugendetector een reeks Bende-verdachten op de rooster legt, bevestigde dat beide mannen volgens zijn apparaat de waarheid spreken. Robert Beijer onderging de test vorig jaar.

Madani Bouhouche weigerde vorig jaar de test te ondergaan, maar stemde ditmaal wel toe. (*) Hij is één van de zes Bende-verdachten die nu de test ondergaat. Bouhouche deed afgelopen weekeinde de test met de leugendetector en het resultaat was formeel. Bouhouche heeft niet gelogen, zegt zijn advocaat Stéphane Lempereur. Bouhouche moest op een hele reeks vragen over het Bende-dossier antwoorden. Telkens bleek mijn cliënt de waarheid te spreken. De leugendetector vergeleek de antwoorden, met Bouhouches reacties toen hij vooraf op bepaalde vragen moest liegen. (...)

Lees hier het hele artikel » Nieuws

(*) In dat jaar heeft hij waarschijnlijk geleerd hoe je zo'n test kan doorstaan. smile

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube


Wat ook in verschillende artikels te lezen is (zonder ook maar enige vorm van kritiek), is dat Bouhouche en Beijer 'met glans de leugendetector-test doorstaan hebben'. Er werd met zowat alle bewijsstukken gefoefeld, maar met de test dus niet!?

Eindelijk komen we eens op een terrein waar ik enige beroepservaring mee heb. "Een grote misvatting is dat een leugendetector leugens detecteert", vertelt Emma Jaspaert, postdoctoraal onderzoeker aan het Leuvens Instituut voor Criminologie. Voila, want ik ga natuurlijk mezelf niet citeren. Een betere methode bestaat wel maar is in België voor zover ik weet illegaal.

In een vorig leven heb ik meegewerkt aan een waarheidsserum, het is in België zelfs uitgetest en wordt vandaag nog als medicatie gebruikt. De combinatie van de twee gaf betere resultaten maar nog altijd geen 100 procent. Het werd vooral gebruikt door de geheime diensten. Toch waren sommigen nog in staat om valse verklaringen af te leggen.

Beschouw dus de leugendetector maar als een hulpmiddel


The language of lying

We hear anywhere from 10 to 200 lies a day. And although we’ve spent much of our history coming up with ways to detect these lies by tracking physiological changes in their tellers, these methods have proved unreliable. Is there a more direct approach? Noah Zandan uses some famous examples of lying to illustrate how we might use communications science to analyze the lies themselves.

Bekijk de video » YouTube

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube


Val nu om ...

Een leugendetector vindt geen leugens, ook al mag het van de wet

Het gebruik van de polygraaf (of leugendetector) in politieonderzoeken wordt ingeschreven in de wet. Psychologen én advocaten krijgen er meetbare rillingen van.

De Kamer van Volksvertegenwoordigers buigt zich vandaag normaal gezien over een wetsvoorstel dat de polygraaf wettelijk moet regelen. Het wetsvoorstel passeerde al de bevoegde commissie, naar alle waarschijnlijkheid wordt het ook plenair goedgekeurd.

‘Dit wetsvoorstel is een schande’, fulmineerde UGent-psycholoog Wouter Duyck in een tweet toen het voorstel in de commissie werd behandeld. ‘In élke opleiding psychologie wordt de leugendetector gedoceerd als kwakzalverij. We zullen er dit wetsvoorstel aan toevoegen.’

Lees hier het hele artikel » Nieuws

"Le monde est dangereux à vivre! Non pas tant à cause de ceux qui font le mal, mais à cause de ceux qui regardent et laissent faire." Volg ons via » Facebook | twitter | YouTube

Ik heb drie keer het artikel geopend en gesloten, ik kon niet geloven dat dit een artikel was van januari 2020.

In 1974 wisten de Amerikanen al dat de leugendetector niet helemaal betrouwbaar was. In datzelfde jaar werden al proeven gedaan (in België) met een leugendetector in combinatie met inspuitingen van het waarheidsserum. Het enige wat een leugendetector doet is angst meten. Maar ook mensen die onterecht worden beschuldigt kunnen dezelfde angsten hebben.

Iemand die door oefening geleerd heeft zich te ontspannen, kan zonder problemen de test glansrijk al liegend doorstaan.

Zijn ze nu echt helemaal gek geworden? En dat voorstel komt van Miss Liekens? Ik dacht dat die op de univ gezeten had. Jawadde.